Rozdzial

 1 1|              Bogu ciągle osuwają się w problematyczność. Wyraźnie można to dostrzec,
 2 1|  nieosłoniętości? Czy, zapadając się w problematyczność wszystkiego, on sam nie
 3 2| nierzeczywistość i w której uderza nas problematyczność wszystkiego, która jest
 4 2|           trudno jest wytrzymać widomą problematyczność wszystkiego. Właśnie w obliczu
 5 2|         wolność. Osunięcie w radykalną problematyczność przydarza się nam wprawdzie
 6 2|         rzeczywistość"? Nic innego jak problematyczność jako taką - problematyczność,
 7 2|           problematyczność jako taką - problematyczność, która unierzeczywistnia
 8 2|           problematyczności. Radykalna problematyczność jest ponadto rzeczywistością
 9 2|              domniemaną rzeczywistość, problematyczność pokazuje, w jak niewielkim
10 2|           odrzeczywistniania radykalna problematyczność wtrąca nas w naszą niemożność.
11 2|          rzeczywista pozostaje jedynie problematyczność wszystkiego i nasza najgłębsza
12 3|      przyswajając sobie w swej decyzji problematyczność wszystkiego, wprowadzam
13 3|                wszystkiego, wprowadzam problematyczność w jej istotową moc. ~Jak
14 3|             egzystencja - zapada się w problematyczność. Doświadczenie takiej zapaści
15 3|        przyćmienie filozofowania przez problematyczność, samą siebie stawiającą
16 3|              rzeczywistość zniesiona w problematyczność. Nie jest On żadną osobą -
17 3|               znaczy zatem, że skrajna problematyczność zostawia za sobą wszelką
18 3|        skuteczności, którą cechuje się problematyczność. "Bóg" jest tym, skąd radykalna
19 3|               jest tym, skąd radykalna problematyczność przeszywa wszelką rzeczywistość,
20 3|           przyjąć za punkt wyjścia, że problematyczność wprowadza pytającego w najgłębszą
21 3|           Mając dalej na względzie, że problematyczność wyzywa zapytywanie, można
22 3|                 musi pojąć swą głęboką problematyczność. Albowiem, jak powiada neoplatonik