Rola Kościoła i Kościołów

Zadanie Kościoła i Kościołów sprowadza się zatem do włączenia się w wymienione już zastępcze posługiwanie Chrystusa, który bez reszty oddał się dziełu zbawiania ludzi. Zgodnie z przekonaniem wiary chrześcijańskiej powiedzieć należy, iż w każdym zbawczym ocaleniu człowieka u dzieła jest sam Chrystus, a gdzie Chrystus - tam w Jego misji zawsze uczestniczy i Kościół. Chrystus stworzył sobie bowiem "Ciało". A "Ciało Chrystusa" to nic innego jak uczestnictwo ludzi w Chrystusowej posłudze. Sam Chrystus nigdy nie jest sam (Solus Christus numquam solus!). Człowiek dostępuje własnego zbawienia aktywnie uczestnicząc, wespół z Chrystusem, w zbawianiu drugich. Jest się chrześcijaninem nie dla siebie, lecz dla drugich. Są ludzie, wśród nich i teologowie, którzy twierdzą kategorycznie, że Kościół ze swej istoty nie jest instytucją demokratyczną, lecz hierarchiczną. Jeżeli Kościół nie jest demokratyczny, zadbać należałoby, ażeby jak najrychlej takim się stał. Albowiem w Kościele wszyscy na równi są powołani do służby zbawiania drugich - pod słowem Bożym i w Duchu Jezusa. Dosadnie i głęboko wyraził to Hans Urs von Balthasar, odnosząc zagadnienie do chrześcijańskiej nadziei, która nie zwodzi: każdy musi żywić nadzieję dla wszystkich swych braci, w sobie samym zaś z trudem uda mu się przezwyciężyć momenty niepewności i lęku.

Koniec końców powiedzieć należy używając paradoksu: zbawienie istnieje również poza Kościołem, lecz tylko dlatego, że istnieje Kościół. Innymi słowy: przezeń - jako przez Boga powołany Lud Boży - wedle Bożego upodobania otwarta jest szeroko droga dla tych, którzy są gotowi zbawienie przyjąć, choć o tym stanie rzeczy sami wcale nie muszą wiedzieć, wystarczy, iż nie pragną przyjmować zbawienia z rąk własnych, dzięki zasługom osobistym; ich postawa otwarcia się polega ostatecznie na tym, że sami siebie akceptują, działają zgodnie ze swym sumieniem, pragną dobra i czynią je - wszystko to są myśli doskonale znane z niezrównanej Konstytucji o Kościele.