Rozdzial

 1 1|    chrześcijaństwa. Idzie o to, żeby w jej świetle ocenić rozumienia
 2 1|          dobitnie przez św. Cypriana w III wieku, principium to
 3 1|           jego ślady dają się odkryć w listach żyjącego w pierwszej
 4 1|            odkryć w listach żyjącego w pierwszej połowie I wieku
 5 1|        Antiocheńskiego. Nie wnikając w rozmaite przykłady patrystycznego
 6 1|         adagium - choć niekoniecznie w identycznym brzmieniu -
 7 1|              identycznym brzmieniu - w tamtym patrystycznym okresie
 8 1|             kontekstem historycznym, w którym zostało sformułowane.
 9 1|          Kościołem prawdziwym weszli w konflikt przez herezję lub
10 1|            jest szczególnie wymowny. W swoim Kościele Kartaginy
11 1|            hierarchowie. Formułując, w ferworze walki, zasadę "
12 1|         rangi i charakteru Kościoła, w którym działa łaska zbawienia. ~
13 1|       sumienia. ~Trzeba przyznać, że w długim ciągu dziejów Kościoła
14 1|         wbrew przestrogom de Lubaca, w sensie szerokim, a więc
15 1|            którego należą wymienieni w 16 paragrafie Konstytucji
16 1|         pokutującym" od czasu Soboru w wielu środowiskach przekonaniem,
17 2|            Tymczasem jest inaczej, a w każdym razie pojęcie to
18 2|              razie pojęcie to trzeba w istotny sposób skorygować.
19 2|            podstawa do niepokoju, że w tak oczywistej, wydawałoby
20 2|          przynależność do Kościoła i w jaki sposób się ona dokonuje. ~
21 2|           przynależnością jest bycie w Kościele, Mistycznym Ciele
22 2|         chrzest. Wiara jest uznaniem w Chrystusie Boga i Zbawiciela,
23 2|        Zbawiciela, chrzest wprowadza w orbitę życia Bożego; wiara
24 2|           przybranymi dziećmi Bożymi w Chrystusie. Bo - jak powie
25 2|              I to właśnie zanurzenie w Chrystusie, Synu Ojca i
26 2|             stanowi istotę Kościoła. W ten sposób Kościół staje
27 2|           które czynią z niej jedyne w swoim rodzaju środowisko
28 2|         zbawienia, służące wzrostowi w Bożym usynowieniu i nadprzyrodzonym
29 2|           członków Kościoła żyjących w jego obrębie. Krótko mówiąc,
30 2|         wyboru Chrystusa przez wiarę w Niego i Jego godność zbawicielską
31 2|     zbawicielską oraz włączający się w rytm Jego zbawiającej łaski
32 2|              żyjący nią znajdują się w obrębie Kościoła. A takimi
33 2|           chrześcijanie. ~Co prawda, w obrębie fundamentalnej przynależności
34 2| zróżnicowanie. Polega ono na tym, że w ujęciu ostatniego Soboru
35 2|   przynależności należą do Kościoła "w pełni" (KK nr 14), zaś pozostali, "
36 2|        pozostali, "ci, którzy wierzą w Chrystusa i otrzymali ważnie
37 2|            ważnie chrzest, pozostają w jakiejś, choć niedoskonałej
38 2|           przynależności włączającej w nią, generalnie rzecz biorąc,
39 2|            rzeczy będzie odwołać się w tej sprawie do autorytetu
40 2|       nauczania papieskiego. ~I tak, w encyklice Redemptoris missio
41 2|             ale sam Hans Küng, który w swojej posoborowej eklezjologii
42 2|           wspólnoty ludzi wierzących w Chrystusa i wyznających
43 3|              względne, aspektowe, bo w istocie między jedną a drugą
44 3|              znajdują się poza nim. ~W Kościele, który jest domem
45 3|       skarbnicą środków pomagających w jej rozwoju a natchnionych
46 3|                Inaczej rzecz wygląda w odniesieniu do tych, którzy
47 3|          jednak jest możliwe jedynie w Chrystusie i przez Chrystusa.
48 3|        zbawcze, niezbędne do wejścia w zbawczy kontakt z Bogiem,
49 3|             Kościołem, nie wprowadza w niego formalnie, ale oświeca
50 3|           formalnie, ale oświeca ich w sposób odpowiedni do ich
51 3|             dóbr zbawienia" złożonej w Kościele czerpie On i rozdziela
52 3|             Duch Święty "objawia się w szczególny sposób w Kościele",
53 3|              się w szczególny sposób w Kościele", to przecież "
54 3|             i czasowych" (RM nr 28). W ten sposób "Duch Święty
55 3|         ofiarowuje możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do uczestnictwa
56 3|              wiadomy do uczestnictwa w paschalnej tajemnicy" (RM
57 3|             podkr. S.N.). ~Encyklika w subtelny sposób charakteryzuje
58 3|          zbawczą Ducha Świętego, tak w wymiarze jednostkowym, jak
59 3|          wymaga współpracy człowieka w zbawieniu siebie samego
60 3|          urzekająca nas doczesność. ~W tym kontekście trzeba z
61 3|              przynależności do niego w rzeczywistym osiągnięciu
62 3|   osiągnięciu zbawienia. Encyklika i w tym miejscu wypowiada się
63 3|            tym miejscu wypowiada się w sposób zaskakująco przejrzysty
64 3|            go swym współpracownikiem w dziele powszechnego zbawienia...
65 3|           zbawienia... Chrystus żyje w nim; jest jego Oblubieńcem;
66 3|     wyrażające się bardzo konkretnie w ekonomii sakramentalnej
67 3|            ryzyko istniejące także i w obrębie Kościoła. Wiąże
68 3|        jakich trzeba dotrzymać, żeby w pełni należeć do Kościoła. "
69 3|       Kościoła, ten, kto nie trwając w miłości, pozostaje wprawdzie
70 3|         miłości, pozostaje wprawdzie w łonie Kościoła ciałem, ale
71 3|    pograniczu" Kościoła, jak i życie w Kościele "ciałem a nie sercem",