Rozdzial

 1 1|        mówiąc już o św. Ireneuszu i Orygenesie, jego ślady dają
 2 1|      żyjącego w pierwszej połowie I wieku św. Ignacego Antiocheńskiego.
 3 1|         wspólnocie odmawiał rangi i charakteru Kościoła, w którym
 4 1|      opisywała zasada dobrej woli i słuchania własnego sumienia. ~
 5 1|      szczerym sercem szukają Boga i wolę Jego przez nakaz sumienia
 6 1|           że jest to zasada łatwa i we wszystkich punktach przejrzysta.
 7 2|      przede wszystkim zaskoczenie i zdziwienie: przecież z bogatej
 8 2|           bogatej soborowej nauki i od czasu, kiedy i u nas
 9 2|           nauki i od czasu, kiedy i u nas panowała godna uznania
10 2|          jak najbardziej poprawna i nie wymaga żadnej korektury.
11 2|        istotny sposób skorygować. I stąd podstawa do niepokoju,
12 2|         przynależność do Kościoła i w jaki sposób się ona dokonuje. ~
13 2|      Ciele Chrystusa, przez wiarę i sakramenty, a przede wszystkim
14 2|        uznaniem w Chrystusie Boga i Zbawiciela, chrzest wprowadza
15 2|        orbitę życia Bożego; wiara i chrzest czynią członków
16 2|      między wielu braćmi" (nr 2). I to właśnie zanurzenie w
17 2|           w Chrystusie, Synu Ojca i ludzkim Bracie, przez łaskę
18 2|            przekazanemu Apostołom i ich następcom, świątynią
19 2|     wzrostowi w Bożym usynowieniu i nadprzyrodzonym spełnianiu
20 2|          wspólnoty życia, miłości i prawdy, używany jest również
21 2|     Chrystusa przez wiarę w Niego i Jego godność zbawicielską
22 2|       rytm Jego zbawiającej łaski i żyjący nią znajdują się
23 2|         którzy wierzą w Chrystusa i otrzymali ważnie chrzest,
24 2|        kręgów przynależności szli i idą znacznie dalej, bo daleko
25 2|           nauczania papieskiego. ~I tak, w encyklice Redemptoris
26 2|         ewangelicznego Objawienia i wejścia do Kościoła... Dla
27 2|      ludzi wierzących w Chrystusa i wyznających Go" (L`Eglise...,
28 3| określenie sygnalizuje ważne, ale i skomplikowane zagadnienie
29 3|     kontaktu z Bogiem. Nawiązanie i wzbogacanie takiego kontaktu
30 3|           celem Kościoła, tak jak i tych, którzy znajdują się
31 3|           Bożych, świątynią łaski i bogatą skarbnicą środków
32 3|    zbawienia staje się pewniejsze i skuteczniejsze. Dotyczy
33 3|      możliwe jedynie w Chrystusie i przez Chrystusa. Co więcej, "
34 3|          zetknąć się z Chrystusem i Jego zbawieniem na tzw.
35 3|    objaśnić to tajemnicze "jakoś" i przy okazji dotyka, jak
36 3|          ich sytuacji wewnętrznej i środowiskowej" (tamże). ~
37 3|         pełnię środków zbawienia" i "wszystkie dobra zbawienia" (
38 3|         wysłużone przez Chrystusa i udostępnione ludziom przez
39 3|         działanie Ducha Świętego. I to z tej skarbnicy "dóbr
40 3|    złożonej w Kościele czerpie On i rozdziela łaskę zbawienia
41 3|   rozdziela łaskę zbawienia także i poza obrębem Kościoła. Choć
42 3|           przecież "Jego obecność i działanie są powszechne,
43 3|         ograniczeń przestrzennych i czasowych" (RM nr 28). W
44 3|        wymiarze jednostkowym, jak i społecznym (tamże), ale
45 3|           zbawieniu siebie samego i innych" (nr 9). Dodajmy
46 3|      względu na słabość człowieka i przeszkody, jakie stawia
47 3|        stawia nam na drodze świat i urzekająca nas doczesność. ~
48 3|      obiektywną przewagę Kościoła i przynależności do niego
49 3|  osiągnięciu zbawienia. Encyklika i w tym miejscu wypowiada
50 3|           zaskakująco przejrzysty i wymowny: "Pierwszy, który
51 3|         swą Krwią (por. Dz 20,28) i uczynił go swym współpracownikiem
52 3|           ekonomii sakramentalnej i procesie uświęcania człowieka (
53 3|     człowieka za jego ziemski los i ostateczne przeznaczenie.
54 3|             Uwypuklając trudności i ryzyko osiągnięcia zbawienia
55 3|           ryzyko istniejące także i w obrębie Kościoła. Wiąże
56 3|         trzeba zaszeregować także i tych, których określa się
57 3|         pograniczu" Kościoła, jak i życie w Kościele "ciałem
58 3|        sercem", stanowi ryzykowną i niedopuszczalną postawę