13-tajem | takic-zyje
Rozdzial
1 3| powołani do zbawienia" (KK nr 13). Zbawienie to jednak jest
2 2| między wielu braćmi" (nr 2). I to właśnie zanurzenie
3 3| nabył go swą Krwią (por. Dz 20,28) i uczynił go swym współpracownikiem
4 2| L`Eglise..., t. II, s. 444). ~ ~
5 2| postanowił przed wiekami, aby ludzie stali się podobni
6 1| wyjaśnienia jest inne, również ambiwalentne zagadnienie, związane z "
7 3| się poza obrębem Kościoła. Analizę tego zagadnienia trzeba
8 1| na zgoła innej zasadzie, aniżeli na gruncie przynależenia
9 1| połowie I wieku św. Ignacego Antiocheńskiego. Nie wnikając w rozmaite
10 2| mesjańskiemu, przekazanemu Apostołom i ich następcom, świątynią
11 3| o rozróżnienie względne, aspektowe, bo w istocie między jedną
12 1| przypisuje się wyłączne autorstwo adagium, jest szczególnie
13 2| odwołać się w tej sprawie do autorytetu nauczania papieskiego. ~
14 2| dość istotnej rewizji. ~Ażeby właściwie spojrzeć na sprawę
15 1| chrześcijan władze rzymskie, ale bardziej jeszcze przez schizmatycką
16 2| niektórych twierdzenia o bezprzedmiotowości teorii kręgów przynależności
17 2| eklezjologii pisze zdecydowanie: "błędem jest rozciąganie pojęcia
18 3| którzy znajdują się na bliższych albo dalszych "pograniczach"
19 2| cytując List do Rzymian - "Bóg postanowił przed wiekami,
20 3| Bożych, świątynią łaski i bogatą skarbnicą środków pomagających
21 2| i zdziwienie: przecież z bogatej soborowej nauki i od czasu,
22 3| możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do uczestnictwa
23 1| przykład bulla Unam Sanctam Bonifacego VIII). Ostatnie dwa wieki
24 3| uświęcania człowieka (cnoty boskie, cnoty wlane, dary Ducha
25 2| wprowadza w orbitę życia Bożego; wiara i chrzest czynią
26 3| Wszyscy oni są "z łaski Bożej powołani do zbawienia" (
27 3| wspólnotą przybranych dzieci Bożych, świątynią łaski i bogatą
28 2| zbawienia, służące wzrostowi w Bożym usynowieniu i nadprzyrodzonym
29 2| Kościoła przybranymi dziećmi Bożymi w Chrystusie. Bo - jak powie
30 2| Chrystusie, Synu Ojca i ludzkim Bracie, przez łaskę uświęcenia,
31 2| pierworodnym między wielu braćmi" (nr 2). I to właśnie zanurzenie
32 1| niekoniecznie w identycznym brzmieniu - w tamtym patrystycznym
33 1| patrystyczna (na przykład bulla Unam Sanctam Bonifacego
34 2| Obecnie natomiast, wobec bulwersującego zapewne niektórych twierdzenia
35 2| katolickiego" (DE nr 3). Można by tu więc mówić o jakichś
36 2| Otóż przynależnością jest bycie w Kościele, Mistycznym Ciele
37 1| szansę zbawienia. Zasada więc była wyraźnie skierowana do tych,
38 2| tak samo rzecz widzi nie byle kto, ale sam Hans Küng,
39 1| salus". ~Nie oznacza to bynajmniej, że jest to zasada łatwa
40 3| tym kontekście trzeba z całą siłą podkreślić obiektywną
41 3| społecznym (tamże), ale z całym naciskiem podkreśla, że "
42 3| kontaktu jest ostatecznie celem Kościoła, tak jak i tych,
43 3| Encyklika w subtelny sposób charakteryzuje tę działalność zbawczą Ducha
44 3| wlane, dary Ducha Świętego, charyzmaty) działanie Ducha Świętego,
45 3| dostępuje jednak zbawienia, choćby był wcielony do Kościoła,
46 2| zwanych kręgów przynależności. Chodzi o to, że tylko dokonujący
47 3| którzy nie mogą zetknąć się z Chrystusem i Jego zbawieniem na tzw.
48 3| możliwość zbawienia dzięki łasce Chrystusowej, która, z jednej strony,
49 2| Ojca", a zarazem, dzięki Chrystusowemu posłannictwu mesjańskiemu,
50 2| fundamentalnej przynależności chrześcijańskiej istnieje pewne dość ważne
51 1| ci, którzy zetknęli się z chrześcijaństwem, zwłaszcza jako członkowie
52 3| rozpocząć od wspomnianego przed chwilą rozróżnienia między przynależnością
53 1| Trzeba przyznać, że w długim ciągu dziejów Kościoła tę bardzo "
54 2| bycie w Kościele, Mistycznym Ciele Chrystusa, przez wiarę i
55 2| niedoskonałej wspólnocie (communio) ze społecznością Kościoła
56 1| VIII). Ostatnie dwa wieki z coraz większą wyrazistością redukowały
57 2| zaraz potem niepokoju, że coś tu jest niejasnego, wymagającego
58 1| Ecclesiam nulla salus", św. Cyprian miał na myśli przede wszystkim,
59 2| Konstytucja o Kościele, cytując List do Rzymian - "Bóg postanowił
60 3| ograniczeń przestrzennych i czasowych" (RM nr 28). W ten sposób "
61 3| zbawienia" złożonej w Kościele czerpie On i rozdziela łaskę zbawienia
62 1| Przykład św. Cypriana, któremu często przypisuje się wyłączne
63 1| chrześcijaństwem, zwłaszcza jako członkowie prawdziwego Kościoła, powinni
64 1| pod wpływem łaski wypełnić czynem" (KK nr 16). ~Ta historyczna
65 1| i Orygenesie, jego ślady dają się odkryć w listach żyjącego
66 1| powrót do tego Kościoła daje im szansę zbawienia. Zasada
67 2| i idą znacznie dalej, bo daleko poza obręb chrześcijaństwa. ~
68 3| znajdują się na bliższych albo dalszych "pograniczach" Kościoła.
69 3| Redemptoris missio - musi być dane konkretnie do dyspozycji
70 3| zbawienie, które jest zawsze darem Ducha, wymaga współpracy
71 3| cnoty boskie, cnoty wlane, dary Ducha Świętego, charyzmaty)
72 3| ewangelizacja czy religijny dialog. Encyklika próbuje objaśnić
73 1| Trzeba przyznać, że w długim ciągu dziejów Kościoła tę
74 1| Otóż sformułowane wyjątkowo dobitnie przez św. Cypriana w III
75 3| zbawienia" i "wszystkie dobra zbawienia" (DE nr 3) wysłużone
76 2| jest ona nadprzyrodzonymi dobrami, które czynią z niej jedyne
77 1| ostatnich opisywała zasada dobrej woli i słuchania własnego
78 2| więc oczywista, choć może dobrze będzie jeszcze dodać, że
79 3| drodze świat i urzekająca nas doczesność. ~W tym kontekście trzeba
80 3| samego i innych" (nr 9). Dodajmy od razu, że współpraca ta
81 3| Świętego, to nie sposób nie dojrzeć tej wyjątkowej przydatności
82 3| wszystkim ofiarowuje możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do
83 2| wydawałoby się, sprawie trzeba dokonać dość istotnej rewizji. ~
84 2| przynależności. Chodzi o to, że tylko dokonujący wyboru Chrystusa przez wiarę
85 2| i w jaki sposób się ona dokonuje. ~Otóż przynależnością jest
86 3| ludzi - stwierdza papieski dokument - zbawienie dostępne jest
87 1| na Soborze Watykańskim II dopuszczano możliwość ich zbawienia
88 3| należeć do Kościoła. "Nie dostępuje jednak zbawienia, choćby
89 1| bez własnej winy... nie doszli do wyraźnego poznania Boga".
90 3| warunków, jakich trzeba dotrzymać, żeby w pełni należeć do
91 3| pewniejsze i skuteczniejsze. Dotyczy to zwłaszcza członków Kościoła
92 3| tajemnicze "jakoś" i przy okazji dotyka, jak już wspomniano, właśnie
93 3| Kościoła. Wiąże się ono z dowolnością podejścia do warunków, jakich
94 3| w istocie między jedną a drugą sprawą istnieje głęboka
95 3| niewidzialna", RM nr 19), ale - z drugiej - "ma tajemniczy związek
96 1| Bonifacego VIII). Ostatnie dwa wieki z coraz większą wyrazistością
97 2| tu więc mówić o jakichś dwu chrześcijańskich, ale tylko
98 3| musi być dane konkretnie do dyspozycji wszystkich" (nr 19). Oznacza
99 3| nabył go swą Krwią (por. Dz 20,28) i uczynił go swym
100 1| charakteru Kościoła, w którym działa łaska zbawienia. ~Jedno
101 3| sposób charakteryzuje tę działalność zbawczą Ducha Świętego,
102 3| Ojca, wspólnotą przybranych dzieci Bożych, świątynią łaski
103 2| członków Kościoła przybranymi dziećmi Bożymi w Chrystusie. Bo -
104 1| przyznać, że w długim ciągu dziejów Kościoła tę bardzo "poręczną"
105 3| swym współpracownikiem w dziele powszechnego zbawienia...
106 3| Oznacza to, że Chrystusowe dzieło zbawcze, niezbędne do wejścia
107 2| Chrystusa i wyznających Go" (L`Eglise..., t. II, s. 444). ~ ~
108 2| który w swojej posoborowej eklezjologii pisze zdecydowanie: "błędem
109 3| się bardzo konkretnie w ekonomii sakramentalnej i procesie
110 2| nauczania papieskiego. ~I tak, w encyklice Redemptoris missio mowa
111 1| którzy nie zetknęli się z Ewangelią. Warunek zbawienia tych
112 2| możliwości poznania czy przyjęcia ewangelicznego Objawienia i wejścia do
113 3| normalnej drodze, jaką jest ewangelizacja czy religijny dialog. Encyklika
114 2| nas panowała godna uznania fascynacja myślą Soboru, ukształtowało
115 1| hierarchowie. Formułując, w ferworze walki, zasadę "extra Ecclesiam
116 1| możliwość ich zbawienia poza formalnymi granicami Kościoła pod warunkiem,
117 1| zbuntowani hierarchowie. Formułując, w ferworze walki, zasadę "
118 2| chrześcijanie. ~Co prawda, w obrębie fundamentalnej przynależności chrześcijańskiej
119 3| posłannictwo" (nr 9). A gdy dodać do tego wyrażające
120 1| ojciec de Lubac, "charakteru generalnego", a więc nie odnosiła go
121 2| przynależności włączającej w nią, generalnie rzecz biorąc, niechrześcijan,
122 3| a drugą sprawą istnieje głęboka więź, którą stanowi właśnie
123 2| kiedy i u nas panowała godna uznania fascynacja myślą
124 2| przez wiarę w Niego i Jego godność zbawicielską oraz włączający
125 3| niedostrzeganie, albo, co gorsze, lekceważenie przez człowieka
126 1| innej zasadzie, aniżeli na gruncie przynależenia do Kościoła,
127 3| się pytanie, czy do tej grupy nie trzeba zaszeregować
128 2| widzi nie byle kto, ale sam Hans Küng, który w swojej posoborowej
129 1| weszli w konflikt przez herezję lub schizmę. ~Przykład św.
130 1| którą kierowali zbuntowani hierarchowie. Formułując, w ferworze
131 1| szczypty najdawniejszej historii chrześcijaństwa. Idzie o
132 1| czynem" (KK nr 16). ~Ta historyczna wstawka wydaje się potrzebna
133 1| określony, związany z kontekstem historycznym, w którym zostało sformułowane.
134 2| kręgów przynależności szli i idą znacznie dalej, bo daleko
135 1| adagium - choć niekoniecznie w identycznym brzmieniu - w tamtym patrystycznym
136 1| pierwszej połowie I wieku św. Ignacego Antiocheńskiego. Nie wnikając
137 1| dobitnie przez św. Cypriana w III wieku, principium to swoimi
138 1| powrót do tego Kościoła daje im szansę zbawienia. Zasada
139 1| do jej wyjaśnienia jest inne, również ambiwalentne zagadnienie,
140 1| zbawienia rozgrywa się na zgoła innej zasadzie, aniżeli na gruncie
141 3| zbawieniu siebie samego i innych" (nr 9). Dodajmy od razu,
142 1| bo nie mówiąc już o św. Ireneuszu i Orygenesie, jego ślady
143 1| środowiskach przekonaniem, że istnieją również... ~ ~
144 3| zaakcentowane przez Sobór ryzyko istniejące także i w obrębie Kościoła.
145 3| względne, aspektowe, bo w istocie między jedną a drugą sprawą
146 2| łaskę uświęcenia, stanowi istotę Kościoła. W ten sposób Kościół
147 2| sprawie trzeba dokonać dość istotnej rewizji. ~Ażeby właściwie
148 2| razie pojęcie to trzeba w istotny sposób skorygować. I stąd
149 3| na tzw. normalnej drodze, jaką jest ewangelizacja czy religijny
150 2| przynależność do Kościoła i w jaki sposób się ona dokonuje. ~
151 3| dowolnością podejścia do warunków, jakich trzeba dotrzymać, żeby w
152 2| Można by tu więc mówić o jakichś dwu chrześcijańskich, ale
153 2| niejasnego, wymagającego jakiegoś skorygowania. Obie reakcje
154 2| ważnie chrzest, pozostają w jakiejś, choć niedoskonałej wspólnocie (
155 3| powszechnej pomocy do zbawienia", jakim jest Kościół (por. DE nr
156 1| chrześcijaństwem, zwłaszcza jako członkowie prawdziwego Kościoła,
157 2| Ściśle więc biorąc, istnieje jeden krąg przynależności do Kościoła,
158 3| aspektowe, bo w istocie między jedną a drugą sprawą istnieje
159 3| łasce Chrystusowej, która, z jednej strony, jest niedostępna
160 3| Świętego, tak w wymiarze jednostkowym, jak i społecznym (tamże),
161 2| dobrami, które czynią z niej jedyne w swoim rodzaju środowisko
162 3| Zbawienie to jednak jest możliwe jedynie w Chrystusie i przez Chrystusa.
163 1| wymowny. W swoim Kościele Kartaginy był zagrożony nie tylko
164 2| ukształtowało się przekonanie, że ta kategoria jest jak najbardziej poprawna
165 2| ujęciu ostatniego Soboru katolicy spełniający wszystkie warunki
166 3| przysłowiowym już dzisiaj mianem "katolik - ale". ~Jedno jest pewne:
167 2| Tymczasem jest inaczej, a w każdym razie pojęcie to trzeba
168 2| soborowej nauki i od czasu, kiedy i u nas panowała godna uznania
169 1| wspólnotę (nowacjan), którą kierowali zbuntowani hierarchowie.
170 1| lapidarnego adagium dzisiaj, kilkanaście wieków od jego pojawienia
171 1| Kościołem prawdziwym weszli w konflikt przez herezję lub schizmę. ~
172 2| 9). ~Jakie płyną z tego konsekwencje? Ograniczę się do najważniejszych
173 1| wymienieni w 16 paragrafie Konstytucji o Kościele "niechrześcijanie"
174 3| niezbędne do wejścia w zbawczy kontakt z Bogiem, musi być "jakoś"
175 3| urzekająca nas doczesność. ~W tym kontekście trzeba z całą siłą podkreślić
176 1| wyraźnie określony, związany z kontekstem historycznym, w którym zostało
177 2| poprawna i nie wymaga żadnej korektury. Tymczasem jest inaczej,
178 1| wieku, principium to swoimi korzeniami sięga jeszcze dalej, bo
179 3| wymowny: "Pierwszy, który korzysta z dóbr zbawienia, jest Kościół.
180 2| więc biorąc, istnieje jeden krąg przynależności do Kościoła,
181 2| tylko chrześcijańskich, kręgach przynależności do Kościoła.
182 2| kręgi przynależności do Kościoła~
183 2| żyjących w jego obrębie. Krótko mówiąc, Kościół jest wspólnotą
184 3| Kościół. Chrystus nabył go swą Krwią (por. Dz 20,28) i uczynił
185 1| świat tego "pogranicza", do którego należą wymienieni w 16 paragrafie
186 1| Przykład św. Cypriana, któremu często przypisuje się wyłączne
187 3| zaszeregować także i tych, których określa się przysłowiowym
188 2| nie byle kto, ale sam Hans Küng, który w swojej posoborowej
189 3| więź, którą stanowi właśnie kwestia zbawczego kontaktu z Bogiem.
190 3| niedopuszczalną postawę wobec kwestii osiągnięcia zbawienia. ~ ~ ~
191 2| Chrystusa i wyznających Go" (L`Eglise..., t. II, s. 444). ~ ~
192 1| świetle ocenić rozumienia tego lapidarnego adagium dzisiaj, kilkanaście
193 3| możliwość zbawienia dzięki łasce Chrystusowej, która, z jednej
194 1| Kościoła, w którym działa łaska zbawienia. ~Jedno jest pewne:
195 3| niedostrzeganie, albo, co gorsze, lekceważenie przez człowieka ryzyka odrzucenia
196 3| Jedno jest pewne: zarówno lekkomyślne pozostawanie na "pograniczu"
197 3| pograniczach" albo jeszcze lepiej na "obrzeżach" tak rozumianego
198 2| Konstytucja o Kościele, cytując List do Rzymian - "Bóg postanowił
199 1| ślady dają się odkryć w listach żyjącego w pierwszej połowie
200 3| miłości, pozostaje wprawdzie w łonie Kościoła ciałem, ale nie
201 3| człowieka za jego ziemski los i ostateczne przeznaczenie.
202 1| mu, jak powie ojciec de Lubac, "charakteru generalnego",
203 1| rozumieć, wbrew przestrogom de Lubaca, w sensie szerokim, a więc
204 2| Redemptoris missio mowa jest o ludziach, którym brak "możliwości
205 3| Chrystusa i udostępnione ludziom przez działanie Ducha Świętego.
206 3| strony, jest niedostępna ludzkiemu poznaniu ("niewidzialna",
207 2| Chrystusie, Synu Ojca i ludzkim Bracie, przez łaskę uświęcenia,
208 3| Ludzie "pogranicza" Kościoła mają więc realną możliwość zbawienia
209 2| Chrystusowemu posłannictwu mesjańskiemu, przekazanemu Apostołom
210 1| tamtym patrystycznym okresie miało ono sens wyraźnie określony,
211 3| przysłowiowym już dzisiaj mianem "katolik - ale". ~Jedno
212 1| zostało sformułowane. Wyrażało mianowicie zasadę, że ci, którzy zetknęli
213 3| zbawienia. Encyklika i w tym miejscu wypowiada się w sposób zaskakująco
214 2| przynależnością jest bycie w Kościele, Mistycznym Ciele Chrystusa, przez wiarę
215 3| przydatności Kościoła do zbawienia. Mniej lub więcej świadome pozostawanie
216 3| dla tych także, którzy nie mogą zetknąć się z Chrystusem
217 2| encyklice Redemptoris missio mowa jest o ludziach, którym
218 2| nr 3). Można by tu więc mówić o jakichś dwu chrześcijańskich,
219 3| Zbawienie to jednak jest możliwe jedynie w Chrystusie i przez
220 2| o ludziach, którym brak "możliwości poznania czy przyjęcia ewangelicznego
221 2| katolickiego" (DE nr 3). Można by tu więc mówić o jakichś
222 1| Kościoła, a nie nadawała mu, jak powie ojciec de Lubac, "
223 2| godna uznania fascynacja myślą Soboru, ukształtowało się
224 3| jest Kościół. Chrystus nabył go swą Krwią (por. Dz 20,
225 3| społecznym (tamże), ale z całym naciskiem podkreśla, że "zbawienie,
226 1| rozciągać poza ramy, jakie nadała jej twórcza myśl patrystyczna (
227 1| obrębem Kościoła, a nie nadawała mu, jak powie ojciec de
228 2| wzrostowi w Bożym usynowieniu i nadprzyrodzonym spełnianiu się członków
229 2| zbawienia. Wypełniona jest ona nadprzyrodzonymi dobrami, które czynią z
230 2| że ta kategoria jest jak najbardziej poprawna i nie wymaga żadnej
231 1| trzeba rozpocząć od szczypty najdawniejszej historii chrześcijaństwa.
232 2| konsekwencje? Ograniczę się do najważniejszych związanych ze sprawą tak
233 1| szukają Boga i wolę Jego przez nakaz sumienia poznaną starają
234 3| dotrzymać, żeby w pełni należeć do Kościoła. "Nie dostępuje
235 3| przeszkody, jakie stawia nam na drodze świat i urzekająca
236 2| jest również przez Niego za narzędzie zbawienia wszystkich..." (
237 2| wspólnotą zbawionych, a zarazem "narzędziem zbawienia". Jak powie dalej
238 2| przekazanemu Apostołom i ich następcom, świątynią zbawienia. Wypełniona
239 3| pomagających w jej rozwoju a natchnionych przez Ducha Świętego, osiągnięcie
240 2| ważnego zagadnienia. Obecnie natomiast, wobec bulwersującego zapewne
241 2| tej sprawie do autorytetu nauczania papieskiego. ~I tak, w encyklice
242 2| przecież z bogatej soborowej nauki i od czasu, kiedy i u nas
243 3| zbawczego kontaktu z Bogiem. Nawiązanie i wzbogacanie takiego kontaktu
244 2| wejścia do Kościoła... Dla nich Chrystusowe zbawienie dostępne
245 1| Konstytucji o Kościele "niechrześcijanie" oraz ci, którzy "bez własnej
246 3| sercem", stanowi ryzykowną i niedopuszczalną postawę wobec kwestii osiągnięcia
247 2| pozostają w jakiejś, choć niedoskonałej wspólnocie (communio) ze
248 3| która, z jednej strony, jest niedostępna ludzkiemu poznaniu ("niewidzialna",
249 3| takich pozycjach oznacza albo niedostrzeganie, albo, co gorsze, lekceważenie
250 2| dobrami, które czynią z niej jedyne w swoim rodzaju środowisko
251 2| niepokoju, że coś tu jest niejasnego, wymagającego jakiegoś skorygowania.
252 1| Ecclesiam nulla salus" próbowano niekiedy rozciągać poza ramy, jakie
253 1| użytku z tego adagium - choć niekoniecznie w identycznym brzmieniu -
254 2| wobec bulwersującego zapewne niektórych twierdzenia o bezprzedmiotowości
255 2| rodzaju poglądu jest po prostu nieporozumienie związane z pomieszaniem
256 3| niedostępna ludzkiemu poznaniu ("niewidzialna", RM nr 19), ale - z drugiej - "
257 3| Chrystusowe dzieło zbawcze, niezbędne do wejścia w zbawczy kontakt
258 3| Jego zbawieniem na tzw. normalnej drodze, jaką jest ewangelizacja
259 1| schizmatycką wspólnotę (nowacjan), którą kierowali zbuntowani
260 2| tego ważnego zagadnienia. Obecnie natomiast, wobec bulwersującego
261 3| Kościele", to przecież "Jego obecność i działanie są powszechne,
262 1| sensie szerokim, a więc obejmującym rozległy świat tego "pogranicza",
263 2| wymagającego jakiegoś skorygowania. Obie reakcje są słuszne. ~Słuszne
264 3| trzeba z całą siłą podkreślić obiektywną przewagę Kościoła i przynależności
265 3| dialog. Encyklika próbuje objaśnić to tajemnicze "jakoś" i
266 3| Choć bowiem Duch Święty "objawia się w szczególny sposób
267 2| przyjęcia ewangelicznego Objawienia i wejścia do Kościoła...
268 3| Chrystus żyje w nim; jest jego Oblubieńcem; sprawia jego wzrost; wypełnia
269 2| znacznie dalej, bo daleko poza obręb chrześcijaństwa. ~A tymczasem
270 3| albo jeszcze lepiej na "obrzeżach" tak rozumianego Kościoła
271 1| o to, żeby w jej świetle ocenić rozumienia tego lapidarnego
272 3| do Kościoła a zbawieniem. Oczywiście, idzie o rozróżnienie względne,
273 2| S.N.). Sprawa jest więc oczywista, choć może dobrze będzie
274 2| podstawa do niepokoju, że w tak oczywistej, wydawałoby się, sprawie
275 1| Orygenesie, jego ślady dają się odkryć w listach żyjącego w pierwszej
276 1| chrześcijańskich; ich wspólnocie odmawiał rangi i charakteru Kościoła,
277 3| Inaczej rzecz wygląda w odniesieniu do tych, którzy znajdują
278 3| ale oświeca ich w sposób odpowiedni do ich sytuacji wewnętrznej
279 3| określone inaczej jak brak odpowiedzialności człowieka za jego ziemski
280 3| lekceważenie przez człowieka ryzyka odrzucenia ustanowionej przez samego
281 2| niechrześcijan, nie od rzeczy będzie odwołać się w tej sprawie do autorytetu
282 2| tego żadnych podstaw, wręcz odwrotnie, źródłem tego rodzaju poglądu
283 3| sposób "Duch Święty wszystkim ofiarowuje możliwość dojścia w sposób
284 2| płyną z tego konsekwencje? Ograniczę się do najważniejszych związanych
285 3| działanie są powszechne, bez ograniczeń przestrzennych i czasowych" (
286 1| nie nadawała mu, jak powie ojciec de Lubac, "charakteru generalnego",
287 3| tajemnicze "jakoś" i przy okazji dotyka, jak już wspomniano,
288 1| w tamtym patrystycznym okresie miało ono sens wyraźnie
289 3| zaszeregować także i tych, których określa się przysłowiowym już dzisiaj
290 3| razu, że to bardzo udane określenie sygnalizuje ważne, ale i
291 3| rozumianego Kościoła nie może być określone inaczej jak brak odpowiedzialności
292 1| miało ono sens wyraźnie określony, związany z kontekstem historycznym,
293 3| złożonej w Kościele czerpie On i rozdziela łaskę zbawienia
294 3| pograniczach" Kościoła. Wszyscy oni są "z łaski Bożej powołani
295 1| zbawienia tych ostatnich opisywała zasada dobrej woli i słuchania
296 2| Zbawiciela, chrzest wprowadza w orbitę życia Bożego; wiara i chrzest
297 1| mówiąc już o św. Ireneuszu i Orygenesie, jego ślady dają się odkryć
298 3| Bogiem, musi być "jakoś" osiągalne dla tych także, którzy nie
299 3| natchnionych przez Ducha Świętego, osiągnięcie zbawienia staje się pewniejsze
300 3| do niego w rzeczywistym osiągnięciu zbawienia. Encyklika i w
301 3| człowieka za jego ziemski los i ostateczne przeznaczenie. Pozostawanie
302 3| wzbogacanie takiego kontaktu jest ostatecznie celem Kościoła, tak jak
303 1| Warunek zbawienia tych ostatnich opisywała zasada dobrej
304 1| Sanctam Bonifacego VIII). Ostatnie dwa wieki z coraz większą
305 2| ono na tym, że w ujęciu ostatniego Soboru katolicy spełniający
306 3| wprowadza w niego formalnie, ale oświeca ich w sposób odpowiedni
307 2| którzy wierzą w Chrystusa i otrzymali ważnie chrzest, pozostają
308 2| od czasu, kiedy i u nas panowała godna uznania fascynacja
309 3| Dla tych ludzi - stwierdza papieski dokument - zbawienie dostępne
310 2| do autorytetu nauczania papieskiego. ~I tak, w encyklice Redemptoris
311 1| którego należą wymienieni w 16 paragrafie Konstytucji o Kościele "
312 3| wiadomy do uczestnictwa w paschalnej tajemnicy" (RM nr 28 - podkr.
313 1| wnikając w rozmaite przykłady patrystycznego użytku z tego adagium -
314 1| identycznym brzmieniu - w tamtym patrystycznym okresie miało ono sens wyraźnie
315 2| Kościoła. Jest jednak rzeczą pewną, że zwolennicy teorii kręgów
316 3| osiągnięcie zbawienia staje się pewniejsze i skuteczniejsze. Dotyczy
317 2| Syna Jego, który miał być pierworodnym między wielu braćmi" (nr
318 1| odkryć w listach żyjącego w pierwszej połowie I wieku św. Ignacego
319 3| przejrzysty i wymowny: "Pierwszy, który korzysta z dóbr zbawienia,
320 2| posoborowej eklezjologii pisze zdecydowanie: "błędem jest
321 2| wszystkich..." (nr 9). ~Jakie płyną z tego konsekwencje? Ograniczę
322 3| Wiąże się ono z dowolnością podejścia do warunków, jakich trzeba
323 3| ale z całym naciskiem podkreśla, że "zbawienie, które jest
324 3| kontekście trzeba z całą siłą podkreślić obiektywną przewagę Kościoła
325 2| wiekami, aby ludzie stali się podobni do Syna Jego, który miał
326 2| tymczasem nie ma do tego żadnych podstaw, wręcz odwrotnie, źródłem
327 2| sposób skorygować. I stąd podstawa do niepokoju, że w tak oczywistej,
328 2| sformułowanie ma prawo wyzwolić podwójną reakcję. Przede wszystkim
329 2| odwrotnie, źródłem tego rodzaju poglądu jest po prostu nieporozumienie
330 3| lekkomyślne pozostawanie na "pograniczu" Kościoła, jak i życie w
331 1| kilkanaście wieków od jego pojawienia się. ~Otóż sformułowane
332 2| błędem jest rozciąganie pojęcia Kościoła na ludzi, którzy
333 2| inaczej, a w każdym razie pojęcie to trzeba w istotny sposób
334 1| zagadnienie, związane z "pokutującym" od czasu Soboru w wielu
335 2| dość ważne zróżnicowanie. Polega ono na tym, że w ujęciu
336 1| listach żyjącego w pierwszej połowie I wieku św. Ignacego Antiocheńskiego.
337 3| bogatą skarbnicą środków pomagających w jej rozwoju a natchnionych
338 2| nieporozumienie związane z pomieszaniem porządku przynależności
339 3| samego Boga "powszechnej pomocy do zbawienia", jakim jest
340 2| kategoria jest jak najbardziej poprawna i nie wymaga żadnej korektury.
341 1| dziejów Kościoła tę bardzo "poręczną" zasadę "extra Ecclesiam
342 2| przynależności do Kościoła z porządkiem zbawienia. Powrócę jeszcze
343 2| związane z pomieszaniem porządku przynależności do Kościoła
344 3| Kościołem" (tamże), który posiada "pełnię środków zbawienia"
345 3| wypełnia przez niego swe posłannictwo" (nr 9). A gdy dodać do
346 2| zarazem, dzięki Chrystusowemu posłannictwu mesjańskiemu, przekazanemu
347 2| Hans Küng, który w swojej posoborowej eklezjologii pisze zdecydowanie: "
348 2| cytując List do Rzymian - "Bóg postanowił przed wiekami, aby ludzie
349 3| ryzykowną i niedopuszczalną postawę wobec kwestii osiągnięcia
350 2| nie zgorszenia, a zaraz potem niepokoju, że coś tu jest
351 1| historyczna wstawka wydaje się potrzebna ze względu na dość powszechną
352 3| Pogranicza Kościoła"~Powiedzmy od razu, że to bardzo udane
353 1| członkowie prawdziwego Kościoła, powinni wiedzieć, że tylko powrót
354 3| Wszyscy oni są "z łaski Bożej powołani do zbawienia" (KK nr 13).
355 2| z porządkiem zbawienia. Powrócę jeszcze do tego ważnego
356 1| powinni wiedzieć, że tylko powrót do tego Kościoła daje im
357 1| potrzebna ze względu na dość powszechną współcześnie tendencję,
358 3| obecność i działanie są powszechne, bez ograniczeń przestrzennych
359 3| współpracownikiem w dziele powszechnego zbawienia... Chrystus żyje
360 3| ustanowionej przez samego Boga "powszechnej pomocy do zbawienia", jakim
361 1| Jego przez nakaz sumienia poznaną starają się pod wpływem
362 3| jest niedostępna ludzkiemu poznaniu ("niewidzialna", RM nr 19),
363 2| otrzymali ważnie chrzest, pozostają w jakiejś, choć niedoskonałej
364 3| kto nie trwając w miłości, pozostaje wprawdzie w łonie Kościoła
365 2| w pełni" (KK nr 14), zaś pozostali, "ci, którzy wierzą w Chrystusa
366 1| wyrazistością redukowały jej zasięg. Pozostawiono poza jej granicami niechrześcijan.
367 3| Pozostawanie bowiem na takich pozycjach oznacza albo niedostrzeganie,
368 2| tylko chrześcijanie. ~Co prawda, w obrębie fundamentalnej
369 2| wspólnoty życia, miłości i prawdy, używany jest również przez
370 1| zwłaszcza jako członkowie prawdziwego Kościoła, powinni wiedzieć,
371 1| tych, którzy z Kościołem prawdziwym weszli w konflikt przez
372 2| samo to sformułowanie ma prawo wyzwolić podwójną reakcję.
373 1| św. Cypriana w III wieku, principium to swoimi korzeniami sięga
374 1| extra Ecclesiam nulla salus" próbowano niekiedy rozciągać poza
375 3| religijny dialog. Encyklika próbuje objaśnić to tajemnicze "
376 3| ekonomii sakramentalnej i procesie uświęcania człowieka (cnoty
377 2| rodzaju poglądu jest po prostu nieporozumienie związane
378 1| jeżeli nie wyłącznie, swoich przeciwników chrześcijańskich; ich wspólnocie
379 1| i we wszystkich punktach przejrzysta. Ważną przesłanką do jej
380 3| się w sposób zaskakująco przejrzysty i wymowny: "Pierwszy, który
381 2| posłannictwu mesjańskiemu, przekazanemu Apostołom i ich następcom,
382 2| Soboru, ukształtowało się przekonanie, że ta kategoria jest jak
383 1| Soboru w wielu środowiskach przekonaniem, że istnieją również... ~ ~
384 1| punktach przejrzysta. Ważną przesłanką do jej wyjaśnienia jest
385 1| zbawienia" rozumieć, wbrew przestrogom de Lubaca, w sensie szerokim,
386 3| powszechne, bez ograniczeń przestrzennych i czasowych" (RM nr 28).
387 3| względu na słabość człowieka i przeszkody, jakie stawia nam na drodze
388 3| siłą podkreślić obiektywną przewagę Kościoła i przynależności
389 3| ziemski los i ostateczne przeznaczenie. Pozostawanie bowiem na
390 3| jeżeli zbawienie zostało przeznaczone dla wszystkich - powie encyklika
391 3| to tajemnicze "jakoś" i przy okazji dotyka, jak już wspomniano,
392 3| jest domem Ojca, wspólnotą przybranych dzieci Bożych, świątynią
393 2| czynią członków Kościoła przybranymi dziećmi Bożymi w Chrystusie.
394 3| nie dojrzeć tej wyjątkowej przydatności Kościoła do zbawienia. Mniej
395 2| możliwości poznania czy przyjęcia ewangelicznego Objawienia
396 1| Nie wnikając w rozmaite przykłady patrystycznego użytku z
397 2| wszystkim ustalić, co to jest przynależność do Kościoła i w jaki sposób
398 3| tych, których określa się przysłowiowym już dzisiaj mianem "katolik -
399 1| własnego sumienia. ~Trzeba przyznać, że w długim ciągu dziejów
400 1| zasada łatwa i we wszystkich punktach przejrzysta. Ważną przesłanką
401 3| sercem" (KK nr 14). Rodzi się pytanie, czy do tej grupy nie trzeba
402 1| niekiedy rozciągać poza ramy, jakie nadała jej twórcza
403 1| ich wspólnocie odmawiał rangi i charakteru Kościoła, w
404 2| jest inaczej, a w każdym razie pojęcie to trzeba w istotny
405 3| pogranicza" Kościoła mają więc realną możliwość zbawienia dzięki
406 1| coraz większą wyrazistością redukowały jej zasięg. Pozostawiono
407 3| jaką jest ewangelizacja czy religijny dialog. Encyklika próbuje
408 2| trzeba dokonać dość istotnej rewizji. ~Ażeby właściwie spojrzeć
409 3| nie sercem" (KK nr 14). Rodzi się pytanie, czy do tej
410 1| salus" próbowano niekiedy rozciągać poza ramy, jakie nadała
411 2| zdecydowanie: "błędem jest rozciąganie pojęcia Kościoła na ludzi,
412 3| w Kościele czerpie On i rozdziela łaskę zbawienia także i
413 1| Boga". Sprawa ich zbawienia rozgrywa się na zgoła innej zasadzie,
414 1| szerokim, a więc obejmującym rozległy świat tego "pogranicza",
415 1| Antiocheńskiego. Nie wnikając w rozmaite przykłady patrystycznego
416 3| wspomnianego przed chwilą rozróżnienia między przynależnością do
417 3| zbawieniem. Oczywiście, idzie o rozróżnienie względne, aspektowe, bo
418 3| lepiej na "obrzeżach" tak rozumianego Kościoła nie może być określone
419 1| Kościołem nie ma zbawienia" rozumieć, wbrew przestrogom de Lubaca,
420 1| żeby w jej świetle ocenić rozumienia tego lapidarnego adagium
421 3| środków pomagających w jej rozwoju a natchnionych przez Ducha
422 2| zbawicielską oraz włączający się w rytm Jego zbawiającej łaski i
423 3| lekceważenie przez człowieka ryzyka odrzucenia ustanowionej
424 3| ciałem a nie sercem", stanowi ryzykowną i niedopuszczalną postawę
425 2| do Kościoła. Jest jednak rzeczą pewną, że zwolennicy teorii
426 2| niechrześcijan, nie od rzeczy będzie odwołać się w tej
427 3| przynależności do niego w rzeczywistym osiągnięciu zbawienia. Encyklika
428 2| Kościele, cytując List do Rzymian - "Bóg postanowił przed
429 1| tępiące chrześcijan władze rzymskie, ale bardziej jeszcze przez
430 2| Go" (L`Eglise..., t. II, s. 444). ~ ~
431 3| bardzo konkretnie w ekonomii sakramentalnej i procesie uświęcania człowieka (
432 2| Chrystusa, przez wiarę i sakramenty, a przede wszystkim chrzest.
433 2| widzi nie byle kto, ale sam Hans Küng, który w swojej
434 1| na przykład bulla Unam Sanctam Bonifacego VIII). Ostatnie
435 1| ale bardziej jeszcze przez schizmatycką wspólnotę (nowacjan), którą
436 1| konflikt przez herezję lub schizmę. ~Przykład św. Cypriana,
437 2| są tylko chrześcijanie. Ściśle więc biorąc, istnieje jeden
438 1| przestrogom de Lubaca, w sensie szerokim, a więc obejmującym
439 2| do Kościoła~Już samo to sformułowanie ma prawo wyzwolić podwójną
440 3| współpracy człowieka w zbawieniu siebie samego i innych" (nr 9).
441 1| principium to swoimi korzeniami sięga jeszcze dalej, bo nie mówiąc
442 3| kontekście trzeba z całą siłą podkreślić obiektywną przewagę
443 3| świątynią łaski i bogatą skarbnicą środków pomagających w jej
444 3| Ducha Świętego. I to z tej skarbnicy "dóbr zbawienia" złożonej
445 1| Zasada więc była wyraźnie skierowana do tych, którzy z Kościołem
446 3| sygnalizuje ważne, ale i skomplikowane zagadnienie zbawienia ludzi
447 2| trzeba w istotny sposób skorygować. I stąd podstawa do niepokoju,
448 2| niejasnego, wymagającego jakiegoś skorygowania. Obie reakcje są słuszne. ~
449 3| zbawienia staje się pewniejsze i skuteczniejsze. Dotyczy to zwłaszcza członków
450 3| jest łatwa ze względu na słabość człowieka i przeszkody,
451 1| Ireneuszu i Orygenesie, jego ślady dają się odkryć w listach
452 1| patrystyczna odnosiła to sławne adagium tylko do chrześcijan,
453 1| opisywała zasada dobrej woli i słuchania własnego sumienia. ~Trzeba
454 2| rodzaju środowisko zbawienia, służące wzrostowi w Bożym usynowieniu
455 3| katolickiego, który przypisuje sobie pełnię tych środków (por.
456 3| uwagi na zaakcentowane przez Sobór ryzyko istniejące także
457 2| zdziwienie: przecież z bogatej soborowej nauki i od czasu, kiedy
458 1| granicami niechrześcijan. Zaś na Soborze Watykańskim II dopuszczano
459 2| ostatniego Soboru katolicy spełniający wszystkie warunki takiej
460 2| usynowieniu i nadprzyrodzonym spełnianiu się członków Kościoła żyjących
461 2| rewizji. ~Ażeby właściwie spojrzeć na sprawę tak zwanych kręgów
462 2| wspólnocie (communio) ze społecznością Kościoła katolickiego" (
463 3| wymiarze jednostkowym, jak i społecznym (tamże), ale z całym naciskiem
464 2| Ażeby właściwie spojrzeć na sprawę tak zwanych kręgów przynależenia
465 3| jest jego Oblubieńcem; sprawia jego wzrost; wypełnia przez
466 3| już wspomniano, właśnie sprawy Kościoła. "Dla tych ludzi -
467 1| od czasu Soboru w wielu środowiskach przekonaniem, że istnieją
468 2| niej jedyne w swoim rodzaju środowisko zbawienia, służące wzrostowi
469 3| ich sytuacji wewnętrznej i środowiskowej" (tamże). ~Ludzie "pogranicza"
470 2| istotny sposób skorygować. I stąd podstawa do niepokoju, że
471 2| przed wiekami, aby ludzie stali się podobni do Syna Jego,
472 2| przynależności do Kościoła, który stanowią tylko chrześcijanie. ~Co
473 1| przez nakaz sumienia poznaną starają się pod wpływem łaski wypełnić
474 3| człowieka i przeszkody, jakie stawia nam na drodze świat i urzekająca
475 3| Chrystusowej, która, z jednej strony, jest niedostępna ludzkiemu
476 3| Kościoła. "Dla tych ludzi - stwierdza papieski dokument - zbawienie
477 3| podkr. S.N.). ~Encyklika w subtelny sposób charakteryzuje tę
478 3| Kościół. Chrystus nabył go swą Krwią (por. Dz 20,28) i
479 3| wzrost; wypełnia przez niego swe posłannictwo" (nr 9). A
480 3| zbawienia. Mniej lub więcej świadome pozostawanie na "pograniczach"
481 1| tylko do chrześcijan, którzy świadomie znaleźli się poza obrębem
482 1| Idzie o to, żeby w jej świetle ocenić rozumienia tego lapidarnego
483 1| wszystkim, jeżeli nie wyłącznie, swoich przeciwników chrześcijańskich;
484 1| III wieku, principium to swoimi korzeniami sięga jeszcze
485 2| ale sam Hans Küng, który w swojej posoborowej eklezjologii
486 3| Dz 20,28) i uczynił go swym współpracownikiem w dziele
487 3| bardzo udane określenie sygnalizuje ważne, ale i skomplikowane
488 2| ludzie stali się podobni do Syna Jego, który miał być pierworodnym
489 2| zanurzenie w Chrystusie, Synu Ojca i ludzkim Bracie, przez
490 3| sposób odpowiedni do ich sytuacji wewnętrznej i środowiskowej" (
491 1| do tego Kościoła daje im szansę zbawienia. Zasada więc była
492 1| autorstwo adagium, jest szczególnie wymowny. W swoim Kościele
493 3| Duch Święty "objawia się w szczególny sposób w Kościele", to przecież "
494 1| Kościoła pod warunkiem, że "szczerym sercem szukają Boga i wolę
495 1| Rzecz trzeba rozpocząć od szczypty najdawniejszej historii
496 1| przestrogom de Lubaca, w sensie szerokim, a więc obejmującym rozległy
497 2| teorii kręgów przynależności szli i idą znacznie dalej, bo
498 1| warunkiem, że "szczerym sercem szukają Boga i wolę Jego przez nakaz
499 2| wyznających Go" (L`Eglise..., t. II, s. 444). ~ ~
500 3| uczestnictwa w paschalnej tajemnicy" (RM nr 28 - podkr. S.N.). ~
501 3| Encyklika próbuje objaśnić to tajemnicze "jakoś" i przy okazji dotyka,
|