Paragraf
1 Intro| wstępie: istnienie Kościoła jest widzialnym świadectwem tej
2 Intro| że "żaden człowiek nie jest samotną wyspą", lecz jego
3 Intro| własnej" lub wręcz postrzegana jest jako jej zagrożenie. "Tożsamość
4 Intro| niepewności, kim się naprawdę jest - jako że przyjmować i otwierać
5 Intro| powszechnego", który zarazem jest jeden (niepodzielny), święty (
6 Intro| na "umowie zbiorowej"), jest zatem jak najbardziej aktualne.
7 Intro| dróg pojednania? Czy nie jest opisem redukującym, ba,
8 Intro| od próby określenia, czym jest Kościół. W swoich oficjalnych
9 1 | Bożego. Podstawą jej jedności jest depozyt ewangelicznej wiary
10 1 | drugiej strony, Kościół nie jest wyłącznie ogniskiem ezoterycznej "
11 1 | VII, 48). A jednocześnie jest "w Chrystusie niejako sakramentem,
12 1 | definitywnie poza nim. Mowa jest, po pierwsze, o aktualnym
13 1 | Kościół już - widzialnie - jest, a zarazem wciąż jeszcze
14 1 | ostateczne powołanie człowieka jest rzeczywiście jedno, mianowicie
15 1 | Wcielonego" (tamże). "Człowiek jest drogą Kościoła", jak to
16 1 | Jan Paweł II. Kościół zaś jest drogowskazem i znakiem zbawienia
17 1 | dostępuje, a kto nie. "Sam Bóg jest Sędzią i badającym serca,
18 1 | zatrważającą możliwością jest władny wyalienować się ze
19 1 | ostrzegać, że taka możliwość jest realna, że zła wola człowieka
20 1 | że zła wola człowieka nie jest wymysłem pesymistycznie
21 1 | samowykluczenia zastrzeżony jest tajemnicy samego Boga -
22 2 | pozareligijne ludzkości) jest świadectwem wspólnej winy,
23 2 | da się też wykluczyć, iż jest to "szczęśliwa wina" - przynajmniej
24 2 | uświadomienia. Dlatego dialog nie jest kurtuazyjnym gestem wobec "
25 2 | prowadzących do zbawienia. Nie jest tworzeniem "towarzyskiego",
26 2 | takiego ekumenicznego dialogu jest dla Kościoła w ostatecznym
27 3 | powszechnej wspólnoty, która jest nieustannym zadaniem do
28 3 | Boży i ludzkość, w którą jest włączony, świadczą sobie
29 3 | renovatio continua nikt nie jest z góry wyłączony. Dlatego
30 3 | Kościół, którego zadaniem jest popierać i podnosić wszystko,
31 3 | Miarą świętości Kościoła nie jest jednak jego nieskazitelność
32 4 | także za ludzi niewierzących jest w gruncie rzeczy uszczegółowieniem
33 4 | za ich kształt i rozwój jest na serio stawiana i wspólnie
|