Paragraf
1 Intro| powinności - a także o to, co je przekracza sięgając tak
2 Intro| Transcendencji, do Boga. Co stwierdziwszy, nie rozstrzygamy
3 Intro| historycznym ukierunkowaniu na to, co go przekracza. ~Pytanie: "
4 Intro| otwarcie się na dialog z tym, co inne: wyznaniowo, kulturowo,
5 Intro| jako "oddzielenie" od tego, co "inne" - solidarność kurczy
6 Intro| przyjmować i otwierać się na to, co "inne" można tylko na gruncie
7 Intro| elementarnej identyfikacji z tym, co "swoje", zarówno w sensie
8 Intro| nawet deformującym to, co się takim kryteriom i wyróżnikom
9 Intro| wyróżnikom obiektywnym wymyka - co je przekracza - ale jednocześnie
10 1 | istotowa" synteza tego, co "widzialne" - instytucji
11 1 | jej urzędów - oraz tego, co "niewidzialne" - komunijnej
12 1 | redukcjonizm, mijają się z tym, co nazywa się "tożsamością
13 1 | sądzę, najbardziej do tego, co można by nazwać jego "istotą". ~
14 1 | spes podkreśla nie tyle to, co trzeba mieć - "na dowód
15 1 | samego losu ziemskiego, co świat, istniejąc w nim jako
16 1 | nie precyzuje się tego, co miałoby się znajdować definitywnie
17 2 | sobie i między sobą, tego, co "własne", i tego, co "inne",
18 2 | tego, co "własne", i tego, co "inne", słowem: ku własnej
19 2 | administracyjno-prawny, czyli to wszystko, co "należy do obecnego wieku
20 3 | składają się razem na to, co określa się mianem "misji
21 3 | popierać i podnosić wszystko, co prawdziwe, dobre i piękne
22 3 | podnoszenie" czegokolwiek, co "znajduje się w nich z dobra
23 3 | tego samego losu ludzkiego, co świat", staje się również
24 4 | parafie - każdy widzi. A to, co się widzi, skłania przede
25 4 | jedynie wątłym echem tego, co miał na ten temat do powiedzenia
26 4 | infantylnej deklaratywności co do "przynależności" do Kościoła,
27 4 | przynależności" do Kościoła, zaś na co dzień znajduje się w stanie
|