Paragraf

 1 Intro| historyczne zadania i powinności - a także o to, co je przekracza
 2 Intro|            się napięcia między nim a tzw. "światem". Stawiane
 3 Intro|  rozliczenia z roli, jaką przyjął (a raczej jaką mu zlecono)
 4 Intro|            jako "odróżnianie się", a to odróżnianie jako "oddzielenie"
 5 Intro|          konfesyjnej "swojskości", a obszar "obcości" rozszerza
 6 Intro|  apostolski (oparty na autorytecie a nie na "umowie zbiorowej"),
 7 Intro|    wszystkie wyróżniki obiektywne, a mianowicie sensu owej powszechności,
 8 Intro|            4,25; Ap 21,2; 21,10n), a także ciała (Ef 1,22-23;
 9 Intro|          ze światem współczesnym", a przez to zyskała na dynamice.
10 1    |        oraz wspólnoty (communio)", a następnie o "rozmaitych
11 1    |            Lumen gentium VII, 48). A jednocześnie jest "w Chrystusie
12 1    |           znakowy (sakramentalny), a więc dynamiczny właśnie
13 1    |    eschatologicznym celu Kościoła, a także "świata". Kościół
14 1    |           już - widzialnie - jest, a zarazem wciąż jeszcze się
15 1    |           wciąż jeszcze się staje, a zatem można mówić jedynie
16 1    |   inkluzywnym" i eschatologicznym, a nie "ekskluzywnym" i prawno-administracyjnym,
17 1    |            góry, kto go dostępuje, a kto nie. "Sam Bóg jest Sędzią
18 1    |           Gaudium et spes II, 26). A tylko owa wina, pojęta jako
19 1    | zagrożeniem dla ludzkiej wolności, a historia potwierdza żałosny
20 1    |         razem stają się Kościołem, a dopiero później, dopiero
21 2    |            wyznaniami i religiami, a nawet z agnostycyzmem i
22 2    |   chrześcijaństwo i cała ludzkość, a także każdy poszczególny
23 2    |          pewników i przyzwyczajeń, a nawet wycofania się z niektórych,
24 2    |       objawienia Jezusa Chrystusa, a wtórnie dopiero taki czy
25 3    |          bycia "figurą Chrystusa". A oddala się, niestety, nieuchronnie
26 3    |          się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało, albo tylko
27 4    |       nasze parafie - każdy widzi. A to, co się widzi, skłania