10-odlac | odnie-uniwe | uobec-zywot
Paragraf
1 3 | albo tylko jednego" (Łk 10,41b-42a). Bowiem nie zawsze
2 Intro| Bożego (Ga 4,25; Ap 21,2; 21,10n), a także ciała (Ef 1,22-
3 Intro| Tm 3,15; Hbr 3,6; 1 P 4,17), świątyni (Ef 2,21), Miasta
4 Intro| 21), Miasta Bożego (Ga 4,25; Ap 21,2; 21,10n), a także
5 1 | winie" (Gaudium et spes II, 26). A tylko owa wina, pojęta
6 Intro| krzewu lub drzewa (Mt 13,31 n; J 15,1-8). Aby uniknąć
7 1 | umarł Chrystus (por. Rz 8,32) i skoro ostateczne powołanie
8 1 | por. Lumen gentium IV, 38), która ma się w Chrystusie
9 1 | Bożą" (Gaudium et spes IV, 40 - podkr. EW). ~Nie ma tutaj
10 3 | albo tylko jednego" (Łk 10,41b-42a). Bowiem nie zawsze zdarza
11 3 | prawdy" (Gaudium et spes IV, 43), nowe horyzonty zadań i
12 1 | Kościół otwarty, "Znak" nr 459 - podkr. EW). ~
13 1 | świata" (Lumen gentium VII, 48). A jednocześnie jest "w
14 3 | posługą jednania" (2 Kor 5,18), "Kościół, którego zadaniem
15 3 | Bożą" (Gaudium et spes IV,78). "Popieranie i podnoszenie"
16 2 | porządek organizacyjny i administracyjno-prawny, czyli to wszystko, co "
17 4 | postulowania rewizji stylu administrowania owymi wspólnotami, z jednej
18 1 | Nie można zatem mówić o "administrowaniu" Chrystusową łaską, ani
19 2 | wyznaniami i religiami, a nawet z agnostycyzmem i ateizmem współczesnym,
20 Intro| lękowymi, z prowadzącą aż do agresji i przemocy obawą przed "
21 Intro| świata", który niekiedy dość agresywnie domaga się od Kościoła rozliczenia
22 3 | żywej wiary, nie zaś na agresywnym "nawracaniu niewiernych"
23 Intro| jest zatem jak najbardziej aktualne. Czy jednak można tę tożsamość
24 Intro| przybierały zawsze charakter analogiczny i obrazowy, odwoływały się
25 1 | przed ryzykiem życia" (Jan Andrzej Kłoczowski OP) uderza przede
26 Intro| Miasta Bożego (Ga 4,25; Ap 21,2; 21,10n), a także ciała (
27 1 | wiary powierzony sukcesorom Apostołów: zwierzchnikom Chrystusowego
28 Intro| czysto socjologicznym) oraz apostolski (oparty na autorytecie a
29 4 | Kościoła i owocowanie jego apostolstwa - lub przeciwnie: stagnacja
30 2 | nawet z agnostycyzmem i ateizmem współczesnym, nie prowadzi
31 Intro| soborowych) Kościół dokonuje prób autoprezentacji; nie sposób ich jednak traktować
32 Intro| oraz apostolski (oparty na autorytecie a nie na "umowie zbiorowej"),
33 4 | Kościoła i poszukiwania "azylu" w sektach i różnych ugrupowaniach
34 Intro| jest opisem redukującym, ba, nawet deformującym to,
35 1 | Sam Bóg jest Sędzią i badającym serca, dlatego zabrania
36 Intro| powinności przekraczania barier i znoszenia podziałów, szukania
37 Intro| jednak od "zawłaszczenia". Będzie o tym mowa poniżej. ~Pytanie
38 Intro| święty Kościele grzesznych (bez wyjątku) ludzi?" - powraca
39 2 | z niektórych, uprzednio bezapelacyjnie bronionych pozycji w sprawach
40 4 | charyzmat posłuszeństwa" i biernego wykonawstwa poleceń płynących "
41 Intro| J 15,1-8). Aby uniknąć błędu nadmiernej racjonalizacji,
42 Intro| relatywizmu i rozpłynięcia się w bliżej nieokreślonej religijności
43 1 | narzuca "przestrzenny" obraz bliższych i dalszych "kręgów przynależności"
44 1 | dostępuje, a kto nie. "Sam Bóg jest Sędzią i badającym
45 1 | wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju
46 1 | możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do uczestnictwa
47 1 | rzeczywiście jedno, mianowicie Boskie, to musimy uznać, że Duch
48 4 | które Chrystus zlecił Ludowi Bożemu. Na tym terenie sprawdza
49 2 | sprawy. Po pierwsze fakt, że brak jedności "widzialnego organizmu"
50 2 | uprzednio bezapelacyjnie bronionych pozycji w sprawach drugorzędnych,
51 Intro| odwoływały się do metafor: budowli (Mt 16,18; 1 Tm 3,15; Hbr
52 Intro| samotną wyspą", lecz jego bycie-w-świecie posiada niezbywalny wymiar
53 4 | ogólniejszych kwestii, o których była wyżej mowa: tożsamości i
54 1 | zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego" (Lumen
55 2 | prowadzony z pozycji "posiadacza" całej i jedynej prawdy, którą
56 Intro| rozszerza się i nabiera cech wrogich. Potrzeba samookreślenia
57 Intro| powszechnej". ~Wyraźnie zaznaczone cechy oraz środki zabezpieczenia
58 4 | pielgrzymek, pompatycznie celebrowanych uroczystości i statystycznej
59 1 | drogą Kościoła", jak to celnie wyraził Jan Paweł II. Kościół
60 1 | mówi się o eschatologicznym celu Kościoła, a także "świata".
61 Intro| Kościoła przybierały zawsze charakter analogiczny i obrazowy,
62 1 | rzeczy do negacji wcielonego charakteru owego "widzialnego organizmu"
63 Intro| niesprowadzalny do instytucji o charakterze czysto socjologicznym) oraz
64 4 | parafialnym) znajduje wyłącznie "charyzmat posłuszeństwa" i biernego
65 4 | Wygląda bowiem na to, że poza charyzmatem "urzędu" miejsce w Kościele "
66 4 | różnorodności i o "dopełnianiu się charyzmatów" we wspólnocie Ludu Bożego,
67 4 | właśnie świadomość owego charyzmatycznego wymiaru kościelnej wspólnoty
68 1 | problematyczna z chwilą, kiedy chcielibyśmy ją potraktować jako swego
69 Intro| swego istnienia aż do dziś! Chodzi bowiem jednocześnie: o podstawy
70 3 | nawrócenia -metanoia en Christo. I do Kościoła "widzialnego"
71 1 | mówić o "administrowaniu" Chrystusową łaską, ani o instytucjonalnym
72 2 | przemijającego świata". Do Chrystusowej Pełni, która "napełnia wszystko
73 1 | nawet sympatie dla "wartości chrześcijańskich" (ewangelicznych). Nadmierne "
74 2 | organizmu" Kościoła (podział chrześcijaństwa oraz wszelkie rozłamy i
75 2 | świętości, tak długo, jak chrześcijaństwo i cała ludzkość, a także
76 3 | umacnia między ludźmi pokój na Chwałę Bożą" (Gaudium et spes IV,
77 4 | ostrzeżenie: "rozumiejcie chwilę obecną, teraz nadeszła dla
78 Intro| wspólnoty w stosunku do innych ciał zbiorowych? Oczywiście można,
79 Intro| Ap 21,2; 21,10n), a także ciała (Ef 1,22-23; 4,15 n), ziarna,
80 Intro| tendencję łatwo oskarżyć o ciasny, konfesyjny partykularyzm
81 1 | kościelnego oraz wspólnoty (communio)", a następnie o "rozmaitych
82 3 | udziału w tej renovatio continua nikt nie jest z góry wyłączony.
83 Intro| woli; potrzebę wzajemnego, coraz głębszego poznania, zrozumienia
84 4 | czasu" i ostrzeżenie, że coś istotnego zostało w Kościele
85 4 | napotyka na takie trudności, to cóż powiedzieć o dialogu z inaczej
86 1 | zinterpretować słynne zdanie św. Cypriana: "poza Kościołem nie ma
87 3 | por. Gaudium et spes, cz. I, rozdz. II) - składają
88 4 | hibernacji. Wyjątkowo na czasie wydaje się to Pawłowe ostrzeżenie: "
89 3 | się wybierać tę "najlepszą cząstkę". ~
90 1 | tych, którzy widzą w nim czcigodny zabytek przeszłości, albo
91 3 | Popieranie i podnoszenie" czegokolwiek, co "znajduje się w nich
92 Intro| świadczy już o zagubieniu czegoś bardziej podstawowego niż
93 1 | Kościoła z następcą Piotra na czele. Lumen gentium mówi na pierwszym
94 1 | Chrystusa, Kościół ogłasza człowiekowi w każdej epoce i kulturze
95 3 | ona przede wszystkim na czujnej, wrażliwej i odpowiedzialnej
96 1 | zabrania nam wyrokować o czyjejkolwiek wewnętrznej winie" (Gaudium
97 Intro| zacząć od próby określenia, czym jest Kościół. W swoich oficjalnych
98 Intro| drugiej zaś strony, mamy do czynienia z wyraźnymi reakcjami samoobronnymi,
99 Intro| instytucji o charakterze czysto socjologicznym) oraz apostolski (
100 2 | aby na powyższe pytania dało się udzielić prostej odpowiedzi.
101 1 | przestrzenny" obraz bliższych i dalszych "kręgów przynależności"
102 1 | tylko o jego roli służebnej, dano mu bowiem "klucz do tajemnicy",
103 Intro| przeciwstawne tendencje i dążenia. Z jednej strony, obserwujemy
104 Intro| ugruntowania poszukuje się w dążeniu do ścisłej integracji: instytucjonalnej,
105 Intro| temat-rzeka, nad którym debatowały synody i sobory, nie wyłączając
106 Intro| ich jednak traktować jako "definicji" Kościoła. Warto pamiętać,
107 1 | co miałoby się znajdować definitywnie poza nim. Mowa jest, po
108 Intro| opisem redukującym, ba, nawet deformującym to, co się takim kryteriom
109 1 | porządku organizacyjnego i do "deklaracji lojalności", to nie tylko
110 4 | powiela schemat infantylnej deklaratywności co do "przynależności" do
111 1 | Podstawą jej jedności jest depozyt ewangelicznej wiary powierzony
112 3 | świadomością otrzymanego depozytu nowiny o zbawieniu, jak
113 1 | fakt owocowania wszelkich deprawacji. Jednakże osąd w sprawie
114 2 | zakłada istnienie quaestiones disputatae. Punktem odniesienia takiego
115 2 | not least - świętości, tak długo, jak chrześcijaństwo i cała
116 1 | płynie wniosek? Wyjątkowo dobitnie i jasno wyraził go, jak
117 3 | wszystko, co prawdziwe, dobre i piękne w społeczności
118 1 | wina, pojęta jako świadome, dobrowolne i nieodwołalne (w sensie
119 1 | uczestniczy z resztą ludzi naszej doby, rozpoznać, jakie w nich
120 4 | ogóle w dostatecznym stopniu dochodzi do głosu w Kościele troska
121 3 | ile dzieli ludzką kondycję doczesną, naznaczoną piętnem skażenia.
122 Intro| jednocześnie: o podstawy jego doczesnego samookreślenia oraz wynikające
123 Intro| pochodząca z konstytucji dogmatycznej Lumen gentium - otwiera
124 3 | wszelkiemu stworzeniu" z całą dojrzałą świadomością otrzymanego
125 1 | wzrost, doprowadzającego do dojrzałości i do wypełnienia ludzkiego
126 1 | wszystkim ofiarowuje możliwość dojścia w sposób Bogu wiadomy do
127 1 | później, dopiero na mocy dokonującego się w nich i między nimi
128 Intro| instytucjonalnej, wyznaniowej, doktrynalnej (lub ideologicznej), prawnej,
129 Intro| Kościół. W swoich oficjalnych dokumentach (na przykład w konstytucjach
130 2 | silnie podkreślany przez dokumenty soborowe postulat dialogu
131 Intro| niekiedy dość agresywnie domaga się od Kościoła rozliczenia
132 Intro| uniwersalizmie może się dopatrywać niebezpieczeństwa relatywizmu
133 4 | rzadko!) o różnorodności i o "dopełnianiu się charyzmatów" we wspólnocie
134 1 | ożywiającego, powodującego wzrost, doprowadzającego do dojrzałości i do wypełnienia
135 2 | 13) stale jeszcze musimy dorastać. ~
136 Intro| świata", który niekiedy dość agresywnie domaga się od
137 3 | nieskazitelność czy "stan doskonałości" - te mu przyobiecano w
138 2 | zainteresowanym "stronom" nie dostaje owej jedności, powszechności,
139 4 | niewierzącymi? Czy w ogóle w dostatecznym stopniu dochodzi do głosu
140 1 | rozstrzyga z góry, kto go dostępuje, a kto nie. "Sam Bóg jest
141 1 | stanowiąc zarazem zrzeszenie dostrzegalne i wspólnotę duchową (por.
142 1 | razem z całą ludzkością i doświadcza tego samego losu ziemskiego,
143 3 | przy tym, że i sam Kościół, doświadczając "tego samego losu ludzkiego,
144 3 | otwartość na dialog oraz doświadczenia wszystkich ludzi, by "wsłuchiwać
145 Intro| obserwujemy niespotykane dotąd na tak szeroką skalę otwarcie
146 2 | zakłada zdolność do rewizji dotychczasowych pewników i przyzwyczajeń,
147 1 | duchu "otwartych granic" - "dotyczy to [wewnętrzne odnowienie
148 1 | to, co trzeba mieć - "na dowód kościelnej tożsamości" -
149 2 | Kościoła, nieustannie są w drodze - ku "jedności w różnorodności",
150 1 | tamże). "Człowiek jest drogą Kościoła", jak to celnie
151 3 | świecie" otwierają wciąż "nowe drogi do prawdy" (Gaudium et spes
152 1 | Paweł II. Kościół zaś jest drogowskazem i znakiem zbawienia dla
153 Intro| narodowej i etnicznej. Tę drugą tendencję łatwo oskarżyć
154 2 | paralelnych" - zdaniem drugich - sposobów rozumienia i
155 Intro| wyłączając Watykańskiego Drugiego, temat, z którym Kościół
156 1 | życia; jeśli o jednym i o drugim w ogóle można mówić, to
157 2 | bronionych pozycji w sprawach drugorzędnych, słowem, zakłada istnienie
158 Intro| 15 n), ziarna, krzewu lub drzewa (Mt 13,31 n; J 15,1-8).
159 1 | dostrzegalne i wspólnotę duchową (por. Lumen gentium I,6),
160 1 | ogniskiem ezoterycznej "rodziny duchowej" ludzi, których łączy przyrodzony
161 Intro| nieokreślonej religijności czy "duchowości powszechnej". ~Wyraźnie
162 1 | nim jako zaczyn i niejako dusza społeczności ludzkiej (por.
163 1 | jego "istotą". ~Konstytucja duszpasterska Gaudium et spes podkreśla
164 Intro| pochodzące z konstytucji duszpasterskiej Gaudium et spes, w której
165 1 | Czy nie tutaj właśnie - w dwojakiego rodzaju "ekstremizmie" -
166 4 | powiedzenia św. Paweł w dwunastym rozdziale Pierwszego Listu
167 1 | tak łatwo od eklezjalnych dylematów. ~W rzeczy samej, obraz "
168 Intro| a przez to zyskała na dynamice. Na ten właśnie dynamiczny
169 Intro| przyjmującej" - tożsamości? ~Dyskusję nad pytaniami o tożsamość
170 1 | ani o instytucjonalnym dysponowaniu działaniem Ducha Świętego
171 1 | wykluczenia, ale sam człowiek dysponując tą zaiste zatrważającą możliwością
172 1 | dobrej woli, w których sercu działa w sposób niewidzialny łaska (
173 4 | rozmaite ruchy i stowarzyszenia działające w Kościele są w stanie wyrwać
174 3 | spełnieniu. Chrystus i Jego Duch działający w Kościele i w "świecie"
175 3 | 3. Sens misyjnej działalności Kościoła w świetle powyższych
176 1 | instytucjonalnym dysponowaniu działaniem Ducha Świętego przez Kościół,
177 2 | hierarchią prawd") ewangeliczne dziedzictwo objawienia Jezusa Chrystusa,
178 Intro| jaką mu zlecono) w ludzkich dziejach, jak też i od wewnątrz,
179 2 | pogłębionej refleksji nad dziejami Kościoła i do "powrotu do
180 4 | Kościoła poprzez ludzkie dzieje. Ale czy przyswoiliśmy sobie
181 1 | instytucję wprzęgniętą w służbę dziejowego "postępu". ~W tym duchu "
182 3 | nieuchronnie o tyle, o ile dzieli ludzką kondycję doczesną,
183 4 | do Kościoła, zaś na co dzień znajduje się w stanie hibernacji.
184 3 | piętnem skażenia. I dlatego Ecclesia semper est reformanda. Miarą
185 4 | to bywa to jedynie wątłym echem tego, co miał na ten temat
186 Intro| wynikające stąd konsekwencje - egzystencjalne i historyczne zadania i
187 Intro| wspólnotowej" człowieka w egzystencjalnym i historycznym ukierunkowaniu
188 1 | uwolnimy się tak łatwo od eklezjalnych dylematów. ~W rzeczy samej,
189 1 | eschatologicznym, a nie "ekskluzywnym" i prawno-administracyjnym,
190 1 | nie są zatem terenem ekspansji kościelnych instytucji,
191 1 | obszarze "pomiędzy" obydwoma ekstremami i że nie uwolnimy się tak
192 1 | w dwojakiego rodzaju "ekstremizmie" - kryje się źródło napięć
193 2 | Punktem odniesienia takiego ekumenicznego dialogu jest dla Kościoła
194 3 | nieustannego nawrócenia -metanoia en Christo. I do Kościoła "
195 4 | wywołujące zniechęcenie u entuzjastów "odnowy"? Czy potrafimy
196 3 | dlatego Ecclesia semper est reformanda. Miarą świętości
197 Intro| etyczno-obyczajowej czy nawet narodowej i etnicznej. Tę drugą tendencję łatwo
198 Intro| ideologicznej), prawnej, etyczno-obyczajowej czy nawet narodowej i etnicznej.
199 4 | pobożnym życzeniem" i pustą etykietką. Wygląda bowiem na to, że
200 2 | Sobór "hierarchią prawd") ewangeliczne dziedzictwo objawienia Jezusa
201 1 | jej jedności jest depozyt ewangelicznej wiary powierzony sukcesorom
202 1 | wartości chrześcijańskich" (ewangelicznych). Nadmierne "umistycznianie",
203 1 | jest wyłącznie ogniskiem ezoterycznej "rodziny duchowej" ludzi,
204 3 | swego ideału, czyli bycia "figurą Chrystusa". A oddala się,
205 1 | nastrojonych pisarzy czy filozofów, że nihilizm i permisywizm
206 Intro| podobnie jak się opisuje każdą formację społeczną i historyczną,
207 1 | które tak właśnie: mnożąc formuły i "okólniki", przepisy i
208 Intro| proponuję uzupełnić ją o fragmenty pochodzące z konstytucji
209 1 | sensie Rahnerowskiej "opcji fundamentalnej") odrzucenie możliwości
210 4 | tym terenie sprawdza się funkcja "zaczynu" czy też "duszy",
211 1 | jego "organów": urzędów i funkcji, nauczania i sakramentalnej
212 Intro| Ef 2,21), Miasta Bożego (Ga 4,25; Ap 21,2; 21,10n),
213 4 | nie kryją się mechanizmy "gaszące ducha" i wywołujące zniechęcenie
214 2 | dialog nie jest kurtuazyjnym gestem wobec "konkurencyjnych" -
215 4 | szczególnego wzmocnienia w postaci głęboko zakorzenionych, rutynowych
216 Intro| potrzebę wzajemnego, coraz głębszego poznania, zrozumienia i
217 4 | dostatecznym stopniu dochodzi do głosu w Kościele troska o zdolność
218 3 | pomocą Ducha Świętego w różne głosy współczesności" (tamże),
219 1 | ma zbawienia". Znaczy to: głosząc żyjącego Chrystusa, Kościół
220 1 | widzialnego uobecniania i głoszenia tajemnicy paschalnej - misterium
221 3 | urzeczywistnienia. Oznacza to zarówno głoszenie Ewangelii "wszelkiemu stworzeniu"
222 4 | teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu" (Rz 13,
223 4 | obraz Kościoła - ziarna gorczycznego; Kościoła - schronienia
224 3 | nie znajduje się w stanie "gotowym", lecz otwartym ku przyszłości
225 1 | W tym duchu "otwartych granic" - "dotyczy to [wewnętrzne
226 Intro| zabezpieczenia identyfikacji grupowej wysuwają się na pierwszy
227 Intro| sensie jednostkowym, jak grupowym. Recepcja oznacza przecież "
228 2 | winy, stanowi tajemnicę "grzechu zbiorowego", którego sprawiedliwe
229 Intro| jesteś, święty Kościele grzesznych (bez wyjątku) ludzi?" -
230 Intro| następne: czy taki opis nie gubi lub nawet nie świadczy już
231 Intro| wydaje się zbyt kruchą gwarancją zachowania "tożsamości własnej"
232 Intro| budowli (Mt 16,18; 1 Tm 3,15; Hbr 3,6; 1 P 4,17), świątyni (
233 4 | dzień znajduje się w stanie hibernacji. Wyjątkowo na czasie wydaje
234 2 | uznaną przez ostatni Sobór "hierarchią prawd") ewangeliczne dziedzictwo
235 1 | dla ludzkiej wolności, a historia potwierdza żałosny fakt
236 Intro| konsekwencje - egzystencjalne i historyczne zadania i powinności - a
237 1 | którzy do niego w sposób historycznie postrzegalny nie należą. ~
238 3 | Gaudium et spes IV, 43), nowe horyzonty zadań i powinności, nowe
239 3 | ilekroć oddala się od swego ideału, czyli bycia "figurą Chrystusa".
240 Intro| wyznaniowej, doktrynalnej (lub ideologicznej), prawnej, etyczno-obyczajowej
241 1 | się tym bardziej widoczne, im szerzej uwzględni się dynamiczny
242 3 | prostu nazywanie zła po imieniu. ~Ten "negatywny" aspekt
243 4 | wyrwać parafialne struktury z inercji? Czy w samych tych strukturach
244 4 | znacznej mierze powiela schemat infantylnej deklaratywności co do "przynależności"
245 1 | człowieka. ~Tylko w tym sensie: "inkluzywnym" i eschatologicznym, a nie "
246 2 | wtórnie dopiero taki czy inny porządek organizacyjny i
247 Intro| wspólnoty w stosunku do innych ciał zbiorowych? Oczywiście
248 1 | w swoich sakramentach i instytucjach, które należą do obecnego
249 1 | przeszłości, albo przeciwnie: instytucję wprzęgniętą w służbę dziejowego "
250 4 | spektakularnych sukcesów jego instytucjom? ~Jakie są nasze parafie -
251 Intro| dążeniu do ścisłej integracji: instytucjonalnej, wyznaniowej, doktrynalnej (
252 Intro| wyznaniowo, kulturowo, instytucjonalnie i światopoglądowo, wraz
253 1 | umistycznianie", tak samo jak instytucjonalno-historyczny redukcjonizm, mijają się
254 4 | zakorzenionych, rutynowych nawyków instytucjonalnoô-obyczajowych? Czy rozmaite ruchy i stowarzyszenia
255 1 | Chrystusową łaską, ani o instytucjonalnym dysponowaniu działaniem
256 Intro| się w dążeniu do ścisłej integracji: instytucjonalnej, wyznaniowej,
257 Intro| konfesyjny partykularyzm i "integryzm", jednakże trzeba w niej
258 Intro| najbardziej osobistym i intymnym: jego stosunku do Transcendencji,
259 1 | nie istnieje i nie może istnieć osobno uchwytna "obiektywna"
260 1 | losu ziemskiego, co świat, istniejąc w nim jako zaczyn i niejako
261 Intro| uporać od początku swego istnienia aż do dziś! Chodzi bowiem
262 1 | Kościoła sprowadza się w swej "istocie" do widzialnego uobecniania
263 1 | co można by nazwać jego "istotą". ~Konstytucja duszpasterska
264 4 | czasu" i ostrzeżenie, że coś istotnego zostało w Kościele zaniedbane? ~
265 1 | pozornie jasna i prosta, "istotowa" synteza tego, co "widzialne" -
266 Intro| lub drzewa (Mt 13,31 n; J 15,1-8). Aby uniknąć błędu
267 1 | Bożych" (Gaudium et spes 11). Jaki stąd płynie wniosek? Wyjątkowo
268 Intro| recepcji wynika z kolei z już jakoś zachwianej "tożsamości własnej" -
269 1 | wniosek? Wyjątkowo dobitnie i jasno wyraził go, jak sądzę, ks.
270 Intro| powszechnego", który zarazem jest jeden (niepodzielny), święty (
271 3 | Zgodnie ze zleconą mu "posługą jednania" (2 Kor 5,18), "Kościół,
272 3 | potrzeba mało, albo tylko jednego" (Łk 10,41b-42a). Bowiem
273 1 | człowieka jest rzeczywiście jedno, mianowicie Boskie, to musimy
274 1 | tworzą najpierw własne, jednostkowe tożsamości tych Bożych i
275 Intro| swoje", zarówno w sensie jednostkowym, jak grupowym. Recepcja
276 1 | obyczajów) nie da się ani jednoznacznie udokumentować, ani zweryfikować
277 2 | konkurencyjnych" - zdaniem jednych - czy "paralelnych" - zdaniem
278 1 | uporządkowanie jego życia; jeśli o jednym i o drugim w ogóle można
279 2 | pozycji "posiadacza" całej i jedynej prawdy, którą partner musi
280 2 | tego przedstawia kwestia jedyności Kościoła oraz różnorodności
281 Intro| przekracza. ~Pytanie: "kim jesteś, święty Kościele grzesznych (
282 2 | ewangeliczne dziedzictwo objawienia Jezusa Chrystusa, a wtórnie dopiero
283 3 | Ewangelii "przy pomocy pojęć i języka różnych ludów" (tamże),
284 1 | Kościoła powszechnego może być kamieniem obrazy tylko dla tych, którzy
285 1 | samo życie wspólnoty, które karłowacieje. Jednak nie można też lekceważyć
286 Intro| podobnie jak się opisuje każdą formację społeczną i historyczną,
287 1 | Kościół ogłasza człowiekowi w każdej epoce i kulturze tajemnicę
288 Intro| jej granice i tym samym kładąc nacisk na odrębność hierarchicznej
289 2 | towarzyskiego", by się tak wyrazić, klimatu wzajemnych ustępstw i kompromisów,
290 1 | ryzykiem życia" (Jan Andrzej Kłoczowski OP) uderza przede wszystkim
291 1 | służebnej, dano mu bowiem "klucz do tajemnicy", inaczej mówiąc,
292 1 | poświadczania i oznajmiania tej kluczowej prawdy, że "tajemnica człowieka
293 Intro| zdolności recepcji wynika z kolei z już jakoś zachwianej "
294 2 | osądzenie przekracza nasze kompetencje. Po drugie, nie da się też
295 2 | klimatu wzajemnych ustępstw i kompromisów, ale rzeczywistym i szczerym (
296 3 | tyle, o ile dzieli ludzką kondycję doczesną, naznaczoną piętnem
297 Intro| solidarność kurczy się do wymiarów konfesyjnej "swojskości", a obszar "
298 Intro| łatwo oskarżyć o ciasny, konfesyjny partykularyzm i "integryzm",
299 1 | widzialnego organizmu" wraz z całą konkretną i historyczną rzeczywistością
300 1 | Jednakże osąd w sprawie każdego konkretnego przypadku takiego samowykluczenia
301 4 | rzeczy uszczegółowieniem i konkretyzacją ogólniejszych kwestii, o
302 2 | kurtuazyjnym gestem wobec "konkurencyjnych" - zdaniem jednych - czy "
303 Intro| samookreślenia oraz wynikające stąd konsekwencje - egzystencjalne i historyczne
304 Intro| Kościoła i jego pograniczy", konstatujemy po prostu zasadność jego
305 1 | by nazwać jego "istotą". ~Konstytucja duszpasterska Gaudium et
306 Intro| dokumentach (na przykład w konstytucjach soborowych) Kościół dokonuje
307 4 | obydwu stronach: szafarzy i "konsumentów" szczególnego wzmocnienia
308 4 | wspólnie rozważana? Czy "konsumpcyjny" sposób korzystania z "usług
309 Intro| osadzona i ukazana w szerszym kontekście "dialogu ze światem współczesnym",
310 4 | różnych ugrupowaniach tzw. kontrkultury? Czy potrafimy w tych zjawiskach
311 2 | kształcie widzialnym". ~Równie kontrowersyjna wśród podzielonych chrześcijan
312 3 | mu "posługą jednania" (2 Kor 5,18), "Kościół, którego
313 4 | rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian. Sądzę, że właśnie świadomość
314 4 | Czy "konsumpcyjny" sposób korzystania z "usług religijnych" nie
315 1 | społeczna i wspólna - czyli kościelna (Kościół zamknięty - Kościół
316 1 | sakramentów i zwierzchnictwa kościelnego oraz wspólnoty (communio)",
317 4 | tożsamości i misji Kościoła. Kościoły lokalne: parafialne, środowiskowe,
318 1 | to nie tylko mówienie o "kręgach przynależności" i o otwarciu
319 1 | por. Lumen gentium I,6), kroczy razem z całą ludzkością
320 Intro| receptywnej" wydaje się zbyt kruchą gwarancją zachowania "tożsamości
321 4 | samych tych strukturach nie kryją się mechanizmy "gaszące
322 1 | rodzaju "ekstremizmie" - kryje się źródło napięć i ostrej
323 Intro| tożsamość opisywać w oparciu o kryteria zewnętrzne, podobnie jak
324 Intro| deformującym to, co się takim kryteriom i wyróżnikom obiektywnym
325 1 | zwłaszcza zaś uczynić z niej kryterium negatywne, czyli zeń wykluczające.
326 4 | wspólnoty znalazła się dzisiaj w kryzysie. Dlatego soborowy powrót
327 Intro| 22-23; 4,15 n), ziarna, krzewu lub drzewa (Mt 13,31 n;
328 1 | jasno wyraził go, jak sądzę, ks. Tomasz Węcławski: ~nie
329 2 | ponownego jej odzyskania w "kształcie widzialnym". ~Równie kontrowersyjna
330 4 | współodpowiedzialności za ich kształt i rozwój jest na serio stawiana
331 1 | ludzkich sumień. ~Człowiek, kultura, "świat" - nie są zatem
332 Intro| socjologicznej, politycznej, czy kulturalnej, lecz na poziomie zdawałoby
333 Intro| tym, co inne: wyznaniowo, kulturowo, instytucjonalnie i światopoglądowo,
334 3 | tożsamość człowieka, ludzkiej kultury i historii, nie znajduje
335 1 | człowiekowi w każdej epoce i kulturze tajemnicę zbawienia i oferuje
336 Intro| co "inne" - solidarność kurczy się do wymiarów konfesyjnej "
337 2 | Dlatego dialog nie jest kurtuazyjnym gestem wobec "konkurencyjnych" -
338 1 | posłuszeństwa zwierzchności (w kwestiach wiary i obyczajów) nie da
339 1 | tendencji do radykalnego kwestionowania instytucji kościelnych w
340 1 | relacji wewnętrznej oraz łączności zewnętrznej z "widzialnym
341 1 | duchowej" ludzi, których łączy przyrodzony zmysł transcendencji
342 2 | powszechności, apostolskości oraz - last not least - świętości, tak
343 2 | apostolskości oraz - last not least - świętości, tak długo,
344 1 | potraktować jako swego rodzaju "legitymację" przynależności do Kościoła,
345 1 | karłowacieje. Jednak nie można też lekceważyć tendencji do radykalnego
346 Intro| samoobronnymi, czy wręcz lękowymi, z prowadzącą aż do agresji
347 3 | również podmiotem oskarżenia (lepiej: samooskarżenia), ilekroć
348 4 | uroczystości i statystycznej liczebności "zarejestrowanych", wciąż
349 4 | dwunastym rozdziale Pierwszego Listu do Koryntian. Sądzę, że
350 3 | mało, albo tylko jednego" (Łk 10,41b-42a). Bowiem nie
351 1 | podporządkowanie i zewnętrzną lojalność można zadekretować i narzucić,
352 4 | misji Kościoła. Kościoły lokalne: parafialne, środowiskowe,
353 3 | pomocy pojęć i języka różnych ludów" (tamże), i otwartość na
354 4 | posłannictwa, które Chrystus zlecił Ludowi Bożemu. Na tym terenie sprawdza
355 4 | ofiarnej służby wszystkim ludziom, nawet w warunkach, które
356 3 | nieuchronnie o tyle, o ile dzieli ludzką kondycję doczesną, naznaczoną
357 4 | pochodu Kościoła poprzez ludzkie dzieje. Ale czy przyswoiliśmy
358 2 | religijne i pozareligijne ludzkości) jest świadectwem wspólnej
359 1 | 6), kroczy razem z całą ludzkością i doświadcza tego samego
360 1 | jedności wszystkich, którzy "mają Ducha Chrystusowego" i przestrzegają
361 3 | niepokoisz o wiele, a potrzeba mało, albo tylko jednego" (Łk
362 Intro| tradycji. Z drugiej zaś strony, mamy do czynienia z wyraźnymi
363 4 | przeciwnie: stagnacja i martwota. Odeszliśmy już od "triumfalistycznego"
364 1 | współczesnym? Uruchamianie "mechanizmów zabezpieczających przed
365 4 | strukturach nie kryją się mechanizmy "gaszące ducha" i wywołujące
366 Intro| obrazowy, odwoływały się do metafor: budowli (Mt 16,18; 1 Tm
367 3 | nieustannego nawrócenia -metanoia en Christo. I do Kościoła "
368 4 | jedynie wątłym echem tego, co miał na ten temat do powiedzenia
369 1 | nie precyzuje się tego, co miałoby się znajdować definitywnie
370 3 | razem na to, co określa się mianem "misji Kościoła". Zasadza
371 3 | Ecclesia semper est reformanda. Miarą świętości Kościoła nie jest
372 Intro| oddzielenie się" wzrasta w miarę, jak słabnie zdolność recepcji (
373 2 | wszelki sposób" (Ef 1,23), do "miary wielkości według Pełni Chrystusa" (
374 Intro| 17), świątyni (Ef 2,21), Miasta Bożego (Ga 4,25; Ap 21,2;
375 1 | podkreśla nie tyle to, co trzeba mieć - "na dowód kościelnej tożsamości" -
376 Intro| zrozumienia i pojednania w duchu międzyludzkiej wspólnoty, z poszanowaniem
377 4 | poza charyzmatem "urzędu" miejsce w Kościele "widzialnym" (
378 1 | gentium mówi na pierwszym miejscu o "pełnym wcieleniu w widzialny
379 4 | zarejestrowanych", wciąż w znacznej mierze powiela schemat infantylnej
380 1 | rozpoznać, jakie w nich mieszczą się prawdziwe znaki obecności
381 1 | instytucjonalno-historyczny redukcjonizm, mijają się z tym, co nazywa się "
382 4 | sądzę, że właśnie to życie, mimo spektakularnych pielgrzymek,
383 1 | tajemnicy", inaczej mówiąc, misję poświadczania i oznajmiania
384 1 | głoszenia tajemnicy paschalnej - misterium zbawienia. Nie można zatem
385 3 | 3. Sens misyjnej działalności Kościoła w
386 4 | odchodzenia - zwłaszcza młodzieży - od "widzialnej" wspólnoty
387 1 | na podstawie bardziej lub mniej ścisłej relacji wewnętrznej
388 2 | konflikty na większą czy mniejszą skalę. Rzeczywisty dialog
389 1 | struktury, które tak właśnie: mnożąc formuły i "okólniki", przepisy
390 1 | że nihilizm i permisywizm moralny są zawsze aktualnym zagrożeniem
391 1 | klucz do tajemnicy", inaczej mówiąc, misję poświadczania i oznajmiania
392 1 | lojalności", to nie tylko mówienie o "kręgach przynależności"
393 1 | podkr. EW). ~Nie ma tutaj mowy o "granicach" Kościoła,
394 1 | fundamentalnej") odrzucenie możliwości zbawienia wyklucza z "kręgów
395 1 | dysponując tą zaiste zatrważającą możliwością jest władny wyalienować
396 3 | jeszcze nie urzeczywistnionymi możliwościami bycia - aż ku ostatecznemu
397 2 | jedynej prawdy, którą partner musi po prostu zaakceptować.
398 3 | także z ludźmi "inaczej myślącymi i postępującymi" (por. Gaudium
399 Intro| obcości" rozszerza się i nabiera cech wrogich. Potrzeba samookreślenia
400 Intro| zarówno od zewnątrz, pod naciskiem owego "świata", który niekiedy
401 4 | jako Ludu Bożego pozostaje nadal "pobożnym życzeniem" i pustą
402 4 | rozumiejcie chwilę obecną, teraz nadeszła dla was godzina powstania
403 1 | chrześcijańskich" (ewangelicznych). Nadmierne "umistycznianie", tak samo
404 Intro| 1-8). Aby uniknąć błędu nadmiernej racjonalizacji, należałoby
405 3 | zdarza mu się wybierać tę "najlepszą cząstkę". ~
406 1 | rzeczywistość Kościoła tworzą najpierw własne, jednostkowe tożsamości
407 1 | wyalienować się ze wspólnoty "należących do Chrystusa". Kościół ma
408 Intro| nadmiernej racjonalizacji, należałoby odwołać się do różnych wypowiedzi
409 1 | serca, dlatego zabrania nam wyrokować o czyjejkolwiek
410 2 | Chrystusowej Pełni, która "napełnia wszystko na wszelki sposób" (
411 1 | prowadzi go Duch Pański napełniający okrąg ziemi, stara się w
412 1 | ekstremizmie" - kryje się źródło napięć i ostrej nieraz polaryzacji
413 4 | dialog wewnątrz Kościoła napotyka na takie trudności, to cóż
414 Intro| etyczno-obyczajowej czy nawet narodowej i etnicznej. Tę drugą tendencję
415 1 | sakramentem, czyli znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia
416 1 | ją opisuje Lumen gentium, narzuca "przestrzenny" obraz bliższych
417 1 | lojalność można zadekretować i narzucić, nie zbuduje się jednak
418 Intro| zwłaszcza wówczas, kiedy nasilają się napięcia między nim
419 1 | Chrystusowego Kościoła z następcą Piotra na czele. Lumen gentium
420 Intro| można, lecz powstaje pytanie następne: czy taki opis nie gubi
421 1 | wspólnoty (communio)", a następnie o "rozmaitych sposobach
422 1 | wymysłem pesymistycznie nastrojonych pisarzy czy filozofów, że
423 1 | uczestniczy z resztą ludzi naszej doby, rozpoznać, jakie w
424 1 | organów": urzędów i funkcji, nauczania i sakramentalnej posługi.
425 3 | nie zaś na agresywnym "nawracaniu niewiernych" lub prozelickim
426 3 | zdolność do nieustannego nawrócenia -metanoia en Christo. I
427 4 | zakorzenionych, rutynowych nawyków instytucjonalnoô-obyczajowych?
428 3 | włączony, świadczą sobie nawzajem usługi..." (Gaudium et spes
429 3 | ludzką kondycję doczesną, naznaczoną piętnem skażenia. I dlatego
430 1 | najbardziej do tego, co można by nazwać jego "istotą". ~Konstytucja
431 1 | redukcjonizm, mijają się z tym, co nazywa się "tożsamością Kościoła". ~
432 3 | potępionych. Oznacza po prostu nazywanie zła po imieniu. ~Ten "negatywny"
433 1 | ona w gruncie rzeczy do negacji wcielonego charakteru owego "
434 1 | uczynić z niej kryterium negatywne, czyli zeń wykluczające.
435 3 | nazywanie zła po imieniu. ~Ten "negatywny" aspekt misji Kościoła znajduje
436 Intro| uniwersalizmie może się dopatrywać niebezpieczeństwa relatywizmu i rozpłynięcia
437 1 | tych wszystkich, którzy do niego w sposób historycznie postrzegalny
438 Intro| naciskiem owego "świata", który niekiedy dość agresywnie domaga się
439 2 | a nawet wycofania się z niektórych, uprzednio bezapelacyjnie
440 3 | powyższych uwag okazuje się więc nieodłącznie związany z powinnością prowadzenia
441 1 | jako świadome, dobrowolne i nieodwołalne (w sensie Rahnerowskiej "
442 Intro| rozpłynięcia się w bliżej nieokreślonej religijności czy "duchowości
443 Intro| tożsamości własnej" - z niepewności, kim się naprawdę jest -
444 Intro| który zarazem jest jeden (niepodzielny), święty (niesprowadzalny
445 3 | Ewangelii: "troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało,
446 3 | tolerancji" wobec zła i nieprawdy, gdziekolwiek się one pojawiają.
447 1 | się źródło napięć i ostrej nieraz polaryzacji postaw w Kościele
448 3 | Kościoła nie jest jednak jego nieskazitelność czy "stan doskonałości" -
449 Intro| jednej strony, obserwujemy niespotykane dotąd na tak szeroką skalę
450 Intro| niepodzielny), święty (niesprowadzalny do instytucji o charakterze
451 3 | Chrystusa". A oddala się, niestety, nieuchronnie o tyle, o
452 3 | A oddala się, niestety, nieuchronnie o tyle, o ile dzieli ludzką
453 3 | spełnieniu - lecz zdolność do nieustannego nawrócenia -metanoia en
454 2 | na zewnątrz" Kościoła, nieustannie są w drodze - ku "jedności
455 3 | powszechnej wspólnoty, która jest nieustannym zadaniem do urzeczywistnienia.
456 1 | urzędów - oraz tego, co "niewidzialne" - komunijnej jedności wszystkich,
457 1 | których sercu działa w sposób niewidzialny łaska (por. Lumen gentium
458 3 | na agresywnym "nawracaniu niewiernych" lub prozelickim wymuszaniu "
459 4 | odpowiedzialność także za ludzi niewierzących jest w gruncie rzeczy uszczegółowieniem
460 Intro| ale jednocześnie stanowi niezbywalne znamię "oryginalności" Kościoła,
461 Intro| bycie-w-świecie posiada niezbywalny wymiar wspólnotowy - i to
462 1 | musimy pozostać w owym "niezdefiniowanym" obszarze "pomiędzy" obydwoma
463 4 | Jeżeli się nawet mówi (niezwykle rzadko!) o różnorodności
464 1 | pisarzy czy filozofów, że nihilizm i permisywizm moralny są
465 3 | w tej renovatio continua nikt nie jest z góry wyłączony.
466 1 | dokonującego się w nich i między nimi prawdziwego pojednania objawia
467 Intro| Lumen gentium - otwiera niniejszy numer; proponuję uzupełnić
468 Intro| czegoś bardziej podstawowego niż wszystkie wyróżniki obiektywne,
469 1 | aspekt jego rzeczywistości. Nosi on wszak miano "Kościoła
470 Intro| Pytanie o tożsamość Kościoła noszącego miano "powszechnego", który
471 2 | apostolskości oraz - last not least - świętości, tak długo,
472 3 | świadomością otrzymanego depozytu nowiny o zbawieniu, jak i odkrywanie
473 1 | Kościół otwarty, "Znak" nr 459 - podkr. EW). ~
474 Intro| gentium - otwiera niniejszy numer; proponuję uzupełnić ją
475 Intro| aż do agresji i przemocy obawą przed "rozmyciem" własnej
476 Intro| swojskości", a obszar "obcości" rozszerza się i nabiera
477 4 | ostrzeżenie: "rozumiejcie chwilę obecną, teraz nadeszła dla was
478 1 | przestrzegają kościelnej obediencji - okazuje się jednak problematyczna
479 1 | istnieć osobno uchwytna "obiektywna" tożsamość Kościoła sama
480 Intro| niż wszystkie wyróżniki obiektywne, a mianowicie sensu owej
481 Intro| takim kryteriom i wyróżnikom obiektywnym wymyka - co je przekracza -
482 2 | ewangeliczne dziedzictwo objawienia Jezusa Chrystusa, a wtórnie
483 1 | Chrystusa". Kościół ma jednak obowiązek przypominać i ostrzegać,
484 Intro| charakter analogiczny i obrazowy, odwoływały się do metafor:
485 1 | powszechnego może być kamieniem obrazy tylko dla tych, którzy widzą
486 1 | ani zweryfikować nawet w obrębie "ścisłej" kościelnej społeczności.
487 4 | wspólnie wyciągnąć wnioski z obserwowanego dziś zjawiska odchodzenia -
488 Intro| dążenia. Z jednej strony, obserwujemy niespotykane dotąd na tak
489 3 | dzisiaj pod szczególnym obstrzałem opinii publicznej. Zapomina
490 Intro| konfesyjnej "swojskości", a obszar "obcości" rozszerza się
491 1 | owym "niezdefiniowanym" obszarze "pomiędzy" obydwoma ekstremami
492 1 | zwierzchności (w kwestiach wiary i obyczajów) nie da się ani jednoznacznie
493 1 | niezdefiniowanym" obszarze "pomiędzy" obydwoma ekstremami i że nie uwolnimy
494 4 | religijnych" nie znajduje po obydwu stronach: szafarzy i "konsumentów"
495 Intro| innych ciał zbiorowych? Oczywiście można, lecz powstaje pytanie
496 4 | obserwowanego dziś zjawiska odchodzenia - zwłaszcza młodzieży -
497 4 | przeciwnie: stagnacja i martwota. Odeszliśmy już od "triumfalistycznego"
498 2 | źródeł", aby tam szukać i odkrywać podstawy zagubionej jedności
499 3 | nowiny o zbawieniu, jak i odkrywanie w wydarzeniach, potrzebach
500 3 | ani wskazywania palcem "odłączonych" czy potępionych. Oznacza
|