Rozdzial

 1 1 |           nazwy "fundamentalista" jako samookreślenia tych, którzy
 2 2 |           i uniwersalną tożsamość jako mało komu potrzebne. Wszak
 3 3 | przepadają za swoim towarzystwem, jako że wolą wsłuchiwać się we
 4 3 |      które określić można kolejno jako: modernistyczna, konserwatywna,
 5 4 |          dla przyszłości. Co przy jako tako właściwej proporcji
 6 4 | fundamentaliści żyć nie potrafią, jako że wtedy musieliby przestać
 7 5 |   przekonani, że Prawo Mojżeszowe jako nakaz Boski musi być wypełniane
 8 6 |     chrześcijaństwo egzystuje nie jako jeden globalny Kościół,
 9 6 |           kulturę i społeczeństwo jako najwyższy cel usprawiedliwia
10 6 |          wierność dziedzictwu nie jako pielęgnację czegoś żywego,
11 7 |     odbierają odmienność poglądów jako własne zagrożenie. Pokonują
12 7 |    jednostki i o zaufaniu do niej jako warunku duchowego jej rozwoju. ~
13 7 |      czytelności i są postrzegane jako aktywność mentorsko-kontrolerska.
14 8 |          Ci, Panie, że nie jestem jako ten fundamentalista". Można
15 8 |           na populistyczne hasła, jako że niepewność woła o uciszenie
16 8 |          i zewnętrznych kształtów jako fundamentów, nie można mu
17 8 |     określą sami fundamentaliści, jako że to wynika z ich logiki
18 9 |          traktowany serio, służąc jako stymulator nowego samookreślenia
19 10| zrozumienie potrzeby inkulturacji jako warunku ciągłego wpisywania
20 10|     doświadczenia wiary jawią się jako jej zagrożenie czy niszczenie.
21 10|        czasy Kościoła pojmowanego jako społeczność doskonała czy
22 10|          człowieka pojmowana jest jako przylgnięcie do formuł i 
23 10|           zbudowane na wskazanych jako absolutne fundamentach pewności.
24 10|           ekumenizm) traktuje się jako niebyłe lub wręcz odrzuca,
25 10|        pod religijnym sztandarem, jako broń przeciw nowym zagrożeniom,