Paragraf

 1 2|       Wielkiego Jubileuszu rozpoczyna się w I Niedzielę Adwentu i
 2 2|            całym Kościołem wpatrywali się w Ducha Bożego, który odnawia
 3 2|              Kościół bowiem "nie może się przygotować do obchodów
 4 2|               w pełni czasów dokonało się za Jego sprawą, może też
 5 2|          tylko za Jego sprawą wyłonić się z pamięci Kościoła. Duch
 6 2|               26). Nasza epoka wydaje się zdezorientowana i zagubiona;
 7 2|              ważne jest, abyśmy udali się w duchu do Wieczernika i
 8 2|                Dz 2,1-11), "pozwolili się nauczać" Duchowi Bożemu,
 9 2|              Duchowi Bożemu, poddając się ulegle i pokornie Jego przewodnictwu,
10 2|              Pięćdziesiątnicę modlimy się: "Światłości najświętsza,
11 2|              z każdym, który narodził się z Ducha" (J 3,8). Czy zatem
12 2|               Czy zatem trzeba wyrzec się rozumu? Jezus bynajmniej
13 3|             obcość i samotność: "Udaj się do moich braci" (J 20,17).
14 3|         wyraźnym poleceniem, On staje się realnie obecny w Eucharystii,
15 3|        przebywał z uczniami, spieszył się, miał świadomość mijającego
16 4|        zmartwychwstały Chrystus staje się obecny w życiu ludzi i daje
17 4|               por. J 20,22), dokonuje się w nich całkowita przemiana,
18 4|         pozostają sobą, a wręcz stają się w pełni sobą. Szczególnie
19 4|        wyzwoleniu z grzechu i oddaniu się na służbę Bogu, jako owoc
20 4|        chwiejna, później jednak staje się mocna i przynosi owoce:
21 4|              władzami, teraz nie boją się stawić czoło tłumowi zgromadzonemu
22 4|               14). Piotr, który bojąc się oskarżeń kobiety, zaparł
23 4|              oskarżeń kobiety, zaparł się trzykrotnie Jezusa (por.
24 4|               55-72), teraz zachowuje się jak "skała", którą pragnął
25 4|               tak niedoskonale uczyli się od Jezusa modlić, kochać
26 4|          misjonarzami, teraz naprawdę się modlą, naprawdę kochają,
27 5|            przeszłości nadal dokonują się w dzisiejszej społeczności
28 5|     ofiarowany każdemu urzeczywistnia się w szczególny sposób w bierzmowaniu,
29 5|           przeciwnym razie kierowałby się jedynie poczuciem obowiązku,
30 6| różnorodnością - za każdym razem, gdy się gromadzicie, zwłaszcza zaś
31 6|             Święty sprawia, że ludzie się wzajemnie rozumieją i akceptują,
32 6|              akceptują, że rozpoznają się jako dzieci Boga, zmierzające
33 6|            komunię Kościoła i cieszyć się nią. Gdy mówimy o jedności,
34 6|              Kościół powinien zwrócić się z jeszcze żarliwszym błaganiem
35 6|              i odpowiedzialność, jaka się z nią wiąże. Aby móc ją
36 6|            wypełnić, Kościół odwołuje się także do was, do waszej
37 7|               wszystkich realne staje się odwieczne przykazanie, jakie
38 7|            Kpł 19,2). Świętość wydaje się celem trudnym, osiągalnym
39 7|             dla tych, którzy odrywają się całkowicie od życia i kultury
40 7|         bowiem, że "wszystkim objawia się Duch dla [wspólnego] dobra" (
41 8|           Nikt zatem nie może uchylić się od obowiązku codziennego
42 8|           przyjaciele, zastanawiajcie się poważnie nad waszym powołaniem
43 8|            sam Chrystus oraz oddać Mu się do dyspozycji, aby kontynuować
44 8|           wizerunek Jezusa, może stać się lekarstwem na chorobę naszej
45 9|            Chrystusa, aby żyć, modlić się i działać pod natchnieniem
46 9|              duszą i ciałem, dokonała się ostatnia tajemnica: Ta,
47 9|               Matki Kościoła, zwracam się razem z wami słowami św.