2. Jak wiecie, drugi rok przygotowań do Wielkiego
Jubileuszu rozpoczyna się w I Niedzielę Adwentu i jest "w
szczególny sposób poświęcony Duchowi Świętemu i Jego
uświęcającej obecności wewnątrz Wspólnoty uczniów
Chrystusa" (Tertio millennio adveniente, 44). W perspektywie obchodów
najbliższego Światowego Dnia Młodzieży zapraszam was,
abyście w jedności z całym Kościołem wpatrywali
się w Ducha Bożego, który odnawia oblicze ziemi (por. Ps 104/103/,30).
Kościół bowiem "nie może się przygotować do
obchodów roku 2000 w inny sposób, jak tylko w Duchu Świętym. To, co w
pełni czasów dokonało się za Jego sprawą, może
też tylko za Jego sprawą wyłonić się z pamięci
Kościoła. Duch Święty bowiem uobecnia w Kościele
wszystkich epok i na każdym miejscu jedyne Objawienie przyniesione ludziom
przez Chrystusa, czyniąc je żywym i skutecznym w duszy każdego
człowieka" (Tertio millennio adveniente, 44). Nauczyciel prawdy chce
wam zaproponować, abyście przed najbliższym Światowym Dniem
uczynili przedmiotem waszej refleksji i modlitwy słowa Jezusa: "Duch
Święty nauczy was wszystkiego" (por. J 14,26). Nasza epoka
wydaje się zdezorientowana i zagubiona; czasem można wręcz
odnieść wrażenie, że nie zna granicy między dobrem i
złem; na pozór odrzuca Boga, bo Go nie zna lub o Nim zapomniała. W
tej sytuacji ważne jest, abyśmy udali się w duchu do Wieczernika
i tam przeżyli na nowo tajemnicę Pięćdziesiątnicy
(por. Dz 2,1-11), "pozwolili się nauczać" Duchowi Bożemu,
poddając się ulegle i pokornie Jego przewodnictwu, by przyswoić
sobie ową "mądrość serca" (Ps 90/89/,12),
która jest podporą i pokarmem naszego życia. Wierzyć, znaczy
widzieć rzeczy tak, jak widzi je Bóg, mieć udział w Bożej
wizji świata i człowieka, zgodnie ze słowami Psalmu: "W
Twej światłości oglądamy
światłość" (Ps /35/,10). To
"światło wiary" jest w nas promieniem światła
Ducha Świętego. W liturgicznej sekwencji na
Pięćdziesiątnicę modlimy się:
"Światłości najświętsza, serc wierzących
wnętrza poddaj Twej potędze". Jezus z naciskiem
podkreślał tajemniczą naturę Ducha Świętego:
"Wiatr wieje tam, gdzie chce, i szum jego słyszysz, lecz nie wiesz,
skąd przychodzi i dokąd podąża. Tak jest z każdym,
który narodził się z Ducha" (J 3,8). Czy zatem trzeba
wyrzec się rozumu? Jezus bynajmniej tak nie uważa, bo przecież
zapewnia nas, że sam Duch Święty może nas doprowadzić
do "całej prawdy" (J 16,13).
|