Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1|               wiecznemu”1. W rozmowie zaś z Nikodemem głosi potrzebę
 2 Wstep,    2|            Ojca” (Flp 2, 11). Obecnie zaś rodzi się z tego wezwania
 3     1,    3|               chwałą w Synu (...). Ja zaś będę prosił Ojca, a innego
 4     1,    3|      Chrystusa Parakletem. Parakletos zaś znaczy „Pocieszyciel”, a
 5     1,    3|               obietnicy. Równocześnie zaś są one wewnętrznie ze sobą
 6     1,    6|               znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy,
 7     1,    6|      świadczył” o Chrystusie. Obecnie zaś Chrystus mówi o Nim: „doprowadzi
 8     1,    7|              Ducha Prawdy. Jak ściśle zaś ta ostatnia będzie się łączyła
 9     1,    7|             weźmie i wam objawi”. Aby zaś, w związku z owym „weźmie”,
10     1,    7|           odejdę, poślę Go do was. On zaś, gdy przyjdzie, przekona
11     1,    8|          osobowego „On”, równocześnie zaś, w całym tym pożegnalnym
12     1,    8|              3. 18. 23). Równocześnie zaś Duch zostaje posłany przez
13     1,   13|             stworzeniu, nade wszystko zaś przeciwieństwem zbawczego
14     1,   16|             53, 5-6. 8). Równocześnie zaś On właśnie jest tym, którego
15     1,   19|               Mk 1, 10). Równocześnie zaś „głos z nieba mówił: «Ten
16     1,   24|             Syn Boży „pełen mocy”. Ta zaś moc, której źródła biją
17     1,   24|          drzewie Krzyża. Równocześnie zaś Odkupienie to jest stale
18     1,   25|                            25. „Kiedy zaś dopełniło się dzieło, którego
19     1,   25|               nimi na zawsze; Kościół zaś publicznie ujawnił się wobec
20     1,   26|          temat Kościoła. Równocześnie zaś nauczanie tego soboru jest
21     2,   27|              kontekście — dodaje: „On zaś, gdy przyjdzie, przekona
22     2,   27|               Mnie; o sprawiedliwości zaś — bo idę do Ojca i już Mnie
23     2,   28|               i trwałym centrum. Cała zaś ta zbawcza ekonomia Boża
24     2,   29|           Kościołowi. W szczególności zaś owej zapowiedzi, wedle której
25     2,   30|              śmierć krzyżową, z kolei zaś — czterdziestego dnia po
26     2,   30|               W dniu Pięćdziesiątnicy zaś zapowiedź ta spełniła się
27     2,   30|               apostołów. Równocześnie zaś, w samej treści tego pierwszego
28     2,   31|            Zmartwychwstałego. W takim zaś zespoleniu samo owo „przekonywanie
29     2,   31|        Mesjaszem” (Dz 2, 36). Z kolei zaś, gdy zebrani pytają Piotra
30     2,   34|             26. 28. 29). Równocześnie zaś ten sam człowiek w swoim
31     2,   40|          mówią o tej ofierze, z kolei zaś osobno na „oczyszczeniu
32     2,   40|     przekonywania o grzechu”. Jest to zaś tenże sam Duch Święty, którego
33     2,   40|         przenika głębokości Boże, sam zaś jest Miłością i Darem. ~
34     2,   40|             nieskalany”. Równocześnie zaś złożył ją „przez Ducha wiecznego” —
35     2,   41|            życie światu (...)”. W III zaś Modlitwie Eucharystycznej,
36     2,   42|           Wieczerniku.. Objawienie to zaś jest równocześnie uobecnieniem
37     2,   43|            człowieka, w szczególności zaś o godności osoby ludzkiej.
38     2,   43|      osobowego podmiotu. Równocześnie zaś „w głębi sumienia człowiek
39     2,   44|               to, czego nie chce, nie zaś to, co chciałbym czynić”32.
40     2,   44|               człowieka. Równocześnie zaś niestrudzenie przypomina
41     2,   46|             odmową nawrócenia się. Ta zaś oznacza odmowę sięgnięcia
42     2,   48|            orbity „sądu”, wprowadzeni zaś do tej sprawiedliwości,
43     3,   49|               Chrystusa. Równocześnie zaś wydarzenie to oznacza dla
44     3,   49|             Ga 4, 4 n.). Dokonało się zaś owo Wcielenie Syna-Słowa
45     3,   49|          skoro nie znam męża?”. Na to zaś otrzymuje odpowiedź: „Duch
46     3,   49|              Mt 1, 18). Zaniepokojony zaś tym stanem rzeczy Józef,
47     3,   51|            posłuszeństwo wiary. Wiara zaś w swej najgłębszej istocie
48     3,   51|        Świętym. Pisze św. Paweł: „Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest
49     3,   52|          hipostatycznej. Równocześnie zaś, wraz z tajemnicą Wcielenia,
50     3,   52|         Pięćdziesiątnicy — w Kościele zaś Głową ludzkości: ludzi wszystkich
51     3,   52|       jesteśmy dziećmi Bożymi. Jeżeli zaś jesteśmy dziećmi, to i dziedzicami:
52     3,   54|         duchem” (tamże); równocześnie zaś, w sposób tak przedziwny
53     3,   55|   doświadczenia. Apostoł pisze: „Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie uczynki
54     3,   55|         stosujmy” (Ga 5, 25). W innym zaś miejscu: „Ci bowiem, którzy
55     3,   55|            tego, czego chce ciało; ci zaś, którzy żyją według Ducha —
56     3,   55|              czego chce Duch”. Żyjemy zaś „według Ducha, jeśli tylko
57     3,   55|          prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha — do życia i pokoju”.
58     3,   55|              czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha uśmiercać
59     3,   57|          wszystkim, etyczne. Skądinąd zaś na horyzoncie naszej epoki
60     3,   57|            Duch tchnie, kędy chce. My zaś „posiadamy pierwsze dary
61     3,   58|             jego wymiar. Równocześnie zaś sam człowiek staje się „
62     3,   61| jerozolimskiej Pięćdziesiątnicy Odtąd zaś wypełnia się w dziejach
63     3,   61|                 J 14, 18). W momencie zaś definitywnego rozstania
64     3,   61|      Chrystusa na ziemi, dokonuje się zaś w obrębie zapowiedzianego
65     3,   63|              i Duch Prawdy. W obrębie zaś Jego posłannictwa, niejako
66     3,   63|             niej stanowi. To wszystko zaś dokonuje się — na sposób
67     3,   63|               oznaczają. Równocześnie zaś w owym działaniu Ducha jest
68     3,   64|         tajemnicy stworzenia, z kolei zaś uzyskuje nowy wymiar w tajemnicy
69     3,   64|         podobieństwo”. Pod działaniem zaś tego samego Ducha człowiek,