Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1|          przez Proroków”. ~Są to słowa, które Kościół czerpie z
 2 Wstep,    2|    szczególnie wymowne stają się słowa, „które nie przeminą” (por.
 3 Wstep,    2|           por. Mt 24, 35). Są to słowa Chrystusa o Duchu Świętym,
 4 Wstep,    2|      Kościół pragnie rozważać te słowa, głosić je wiernym i wszystkim
 5     1,    3|         mękę i śmierć krzyżową. ~Słowa, do których tutaj będziemy
 6     1,    6|       wówczas, gdy wypowiadał te słowa, była już tak bardzo bliska. ~
 7     1,    7|        jak o tym świadczą dalsze słowa Janowego zapisu: „On (tj.
 8     1,    7|       tłumaczyć się inne jeszcze słowa o Duchu Świętym, wypowiedziane
 9     1,    7|        Wieczerniku przed Paschą, słowa doniosłe: „Pożyteczne jest
10     1,   11|       mojego weźmie” (J 16, 14). Słowa, które wedle Janowego zapisu
11     1,   13|           13. Zdaje się więc, że słowa Chrystusa, wypowiedziane
12     1,   14|         Ojca, jak o tym świadczą słowa mowy pożegnalnej z Wieczernika.
13     1,   15|    Bożego — Ducha Pańskiego. Oto słowa Proroka: ~„I wyrośnie różdżka
14     1,   16|         ludowi. Oto jeszcze inne słowa Proroka: ~„Duch Pana Boga
15     1,   16|           który jest nad tobą ~i słowa moje, które włożyłem ci
16     1,   18| zebranych: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli” (
17     1,   19|         tym jednak, że u Proroka słowa te odnosiły się do przyszłości,
18     1,   22|         Przytoczone wydarzenie i słowa Łukaszowej Ewangelii najbardziej
19     1,   25|          narodów przez głoszenie słowa Bożego”11. ~Czas Kościoła
20     2,   29|                    29. Wszystkie słowa Odkupiciela wypowiedziane
21     2,   29|       Kościoła: przede wszystkim słowa o Duchu Świętym jako Paraklecie
22     2,   30|           4. 5. 8). ~Te ostatnie słowa były poniekąd tylko echem
23     2,   31|        ten sposób wypełniają się słowa wypowiedziane o Duchu Świętym
24     2,   31|    śmierć Jezusa z Nazaretu — to słowa jego są zarazem świadectwem
25     2,   33|          który wedle objawionego Słowa Boga — stanowi początek
26     2,   36|     drzewa poznania dobra i zła. Słowa namowy, czyli pokusy, sformułowanej
27     2,   36|     prawdę bytu, będąca odbiciem Słowa, które jest współistotnym
28     2,   40|     Ducha w odkupieńczej ofierze Słowa Wcielonego. ~Wypada naprzód
29     2,   40|        zapisu Ewangelii Janowej. Słowa Listu do Hebrajczyków tłumaczą
30     2,   41|        ofiara jest w pełnym tego słowa znaczeniu własnym czynem
31     2,   41|    świętą wypowiada te znamienne słowa: „Panie Jezu Chryste, Synu
32     2,   42|      objawiony Duch Święty, gdyż słowa Chrystusa stanowią potwierdzenie
33     2,   42|       kędy chce” (por. J 3, 8). ~Słowa wypowiedziane „pierwszego
34     2,   42|         odniesieniu tłumaczą się słowa, które Jezus łączy bezpośrednio
35     2,   42|      Nowego Przymierza. Pierwsze słowa, jakie wypowiada Jezus na
36     2,   45|      sposób wypełniają się stale słowa z Wieczernika o Duchu Świętym
37     2,   45|           innym Pocieszycielu” — słowa wypowiedziane do Apostołów,
38     2,   46|        jeszcze inne wstrząsające słowa, jakie Chrystus wypowiedział.
39     3,   50|          się stanie według twego słowa!” (Łk 1, 38), poczyna się
40     3,   52|  definitywną odpowiedzią Boga na słowa Psalmisty, w których rozbrzmiewa
41     3,   54|          prawdzie” (J 4, 24). Te słowa wypowiedział Chrystus w
42     3,   54|         najbardziej osobiste”47. Słowa te ułatwiają nam lepsze
43     3,   55|        pod tym względem prorocze słowa starca Symeona, który za
44     3,   55|      Ducha Świętego: dar łaski). Słowa jego (zwłaszcza z Listu
45     3,   56|         że często używa się tego słowa niejednoznacznie — tym niemniej
46     3,   61|       uobecnić na nowo przyjście Słowa w „pełni czasów”, Kościół
47     3,   64|         daje życie. ~Gdy używamy słowa „sakrament” w odniesieniu
48     3,   66|      Oblubieńca, o czym świadczą słowa z Apokalipsy, przytoczone
49     3,   66|      Dziewica z Nazaret, w które Słowa stało się ciałem. ~