Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    2|           soborowego”3. ~Jesteśmy więc w naszej epoce na nowo wezwani
 2     1,    4|  okoliczności. Duch Święty sprawi więc, że w Kościele trwać będzie
 3     1,    6|        całej prawdy” dokonuje się więc w wierze i poprzez wiarę,
 4     1,    7|          z „Ojcowego”. ~W świetle więc owego „weźmie” mogą tłumaczyć
 5     1,    8|       Ojca, Syna i Parakleta. Tak więc „Duch od Ojca pochodzi” (
 6     1,    8|           Go do was” (J 16, 7). A więc Ojciec posyła Ducha Świętego
 7     1,    9|                            9. Tak więc podczas paschalnego przemówienia
 8     1,    9|         nich do Kościoła: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody”,
 9     1,   13|                     13. Zdaje się więc, że słowa Chrystusa, wypowiedziane
10     1,   13|     tajemnicą Odkupienia. Jest to więc początek nowy, przede wszystkim
11     1,   14|     wniebowstąpienia do Ojca. Tak więc smutek prześwietlony radością
12     1,   16|          Duchem Pańskim”: ~„[Tak] więc teraz Pan Bóg,~posłał mnie
13     1,   19|           Jahwe” u Izajasza. ~Tak więc, poprzez świadectwo Jana
14     1,   19|     upodobanie»” (Mt 3, 17). ~Tak więc, o wyniesieniu Chrystusa
15     1,   24|        Bożym” (Rz 1, 3 n.). Można więc powiedzieć, że mesjańskie „
16     2,   28|           Ef 6, 12). Równocześnie więc, poprzez takie odniesienie
17     2,   29|          jak rozumie „świat”: „Ma więc Sobór przed oczyma świat
18     2,   29|           do Krzyża Chrystusa — a więc pośrednio również — do grzechu
19     2,   31|                           31. Tak więc, poczynając od świadectwa
20     2,   31|           donośnym głosem: „Niech więc cały dom Izraela wie z niewzruszoną
21     2,   31|        Świętego!” (J 20, 22). Tak więc odnajdujemy w owym „przekonywaniu
22     2,   31|       weźmie i wam objawi”. Kiedy więc, w czasie wydarzeń Pięćdziesiątnicy,
23     2,   33|           czynami ludzkimi. Kiedy więc Chrystus mówi w przeddzień
24     2,   33|   korzenia ludzkiego grzechu leży więc kłamstwo jako radykalne
25     2,   34|       człowieka: człowiek zostaje więc obdarowany światem (por.
26     2,   35|                           35. Tak więc Duch, który „przenika wszystko,
27     2,   35|            Duch Święty przekonywa więc świat o grzechu w związku
28     2,   36|         Nieposłuszeństwo” oznacza więc przekroczenie owej granicy,
29     2,   39|           i Duchowi Prawdy. ~Czyż więc „przekonywać o grzechu” —
30     2,   39|          Mt 15, 32; Mk 8, 2). Tak więc ze strony Ducha Świętego „
31     2,   40| wyprowadza zbawczą miłość. Został więc „wysłuchany dzięki swej
32     2,   42|   sumienia” (por. Hbr 9, 14). Ona więc niejako otwiera Duchowi
33     2,   43|   posłuszny”27. Sumienie nie jest więc autonomicznym i wyłącznym
34     2,   44|          stworzoność człowieka, a więc jego całkowitą zależność
35     2,   44|    uwolnić i umocnić”34. Człowiek więc, „wplątany” w tę walkę,
36     2,   46|           Duchowi Świętemu polega więc w konsekwencji na radykalnej
37     2,   46|        swej strony nawrócenie — a więc i odpuszczenie grzechów,
38     3,   52|    gruncie tajemnicy wcielenia, a wiec dzięki Chrystusowi, który
39     3,   52|         Ojcze!»” (Rz. 8, 15). Tak więc owo Boże synostwo, zaszczepione
40     3,   54|         Bóg jest duchem; potrzeba więc by czciciele Jego oddawali
41     3,   55|     usprawiedliwienia”. „Jesteśmy więc (...) dłużnikami (...) nie
42     3,   56|           serca człowieka. ~Można więc powiedzieć, iż materializm
43     3,   59|     wyniesienia człowieka. ~Można więc prawdziwie powtórzyć, że „
44     3,   60|  Jubileusz dwutysiąclecia zawiera więc w sobie orędzie wyzwolenia
45     3,   65|    Czytamy u św. Łukasza: „Jeżeli więc wy, choć źli jesteście,
46     3,   65|          słowami” (Rz 8, 26). Tak więc Duch Święty nie tylko sprawia,