Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    2|          swoją naukę o Kościele — a zarazem o Kościele w świecie — wzywa
 2     1,   11|            Ducha Świętego, wskazują zarazem na nowy początek zbawczego
 3     1,   12|            pierwszego i pierwotnego zarazem początku zbawczego udzielania
 4     1,   13|     odniesieniu do tak odległego, a zarazem tak pierwotnego i podstawowego
 5     1,   16|            1 n.). ~Namaszczony jest zarazem posłany „z Duchem Pańskim”: ~„[
 6     1,   18|               W ten sposób wyznał i zarazem obwieścił, że On jest tym „
 7     1,   19|    przychodzi” w Duchu Świętym, ale zarazem Tego, który „przynosi” Ducha
 8     1,   21|            Jezus z Nazaretu objawia zarazem siebie, swoje Boskie „Ja”:
 9     1,   22|       Świętym, podczas tej mowy — a zarazem rozmowy — objawi siebie
10     2,   31|         Nazaretu — to słowa jego są zarazem świadectwem o zwycięstwie
11     2,   31|           dnia Wielkiego Piątku — a zarazem: każdy ludzki grzech. Temu
12     2,   32|              Duch Święty przekonuje zarazem o każdym grzechu, gdziekolwiek
13     2,   32|        Ducha Prawdy i Pocieszyciela zarazem. ~Równocześnie bowiem grzech,
14     2,   32|            zidentyfikowany w pełnym zarazem wymiarze „mysterium pietatis” (
15     2,   33|             w dziejach człowieka, a zarazem w całokształcie zbawczej
16     2,   33|        znajduje swój początek — ale zarazem też: jest to grzech, wobec
17     2,   33|         stwarzającym świat. Jest to zarazem Słowo, które było „na początku (...)
18     2,   33|        Stwórcy. Jest to wszechmoc i zarazem miłość „Boga Ojca, Stworzyciela
19     2,   34|         natury ludzkiej. Oznacza to zarazem, od samego początku, zdolność
20     2,   36|          znajdując pierwszy jego (i zarazem najpełniejszy) zapis w Księdze
21     2,   36|         swój Pierwowzór, który jest zarazem Mądrością i Prawem odwiecznym,
22     2,   39|  przekonywać o grzechu” — to znaczy zarazem objawiać wobec stworzeń „
23     2,   41|          Święty zostaje objawiony i zarazem uobecniony jako Miłość,
24     2,   42|            definitywnie objawiony i zarazem w nowy sposób uobecniony.
25     2,   43|            postępu ludzkości, Sobór zarazem określa to wszystko jako
26     2,   45|           Ów trud sumienia wyznacza zarazem drogi ludzkich nawróceń:
27     2,   45|         metanoia”, nawrócenie, jest zarazem odzwierciedleniem tego procesu,
28     2,   45|     Światłością sumień”, przenika i zarazem wypełnia „głębię serc” ludzkich36.
29     2,   46|            ma charakter zbawczy, to zarazem odrzuca „przyjście” Pocieszyciela —
30     3,   50|             Darem nie stworzonym, a zarazem bezpośrednim źródłem wszelkiego
31     3,   51|        otwarcie się odsłania i daje zarazem stworzeniu-człowiekowi pełnię
32     3,   53| chrystologiczny i pneumatologiczny, zarazem, który znaczy nade wszystko
33     3,   54|        końcu obecnego tysiąclecia i zarazem u początku następnego, winien
34     3,   57|         istoty cielesnej i duchowej zarazem. Tak, wzdychamy, ale w oczekiwaniu
35     3,   58|      objawiło moc Ducha Świętego, a zarazem sprawiło nowe Jego przyjście:
36     3,   58|             człowieku wewnętrzne, a zarazem najbardziej głębokie i istotne,
37     3,   59|            wewnętrznego, które jest zarazem pełnym odkryciem sensu człowieczeństwa —
38     3,   59|             Darze Bożym — staje się zarazem, jak uczy Sobór, „coraz
39     3,   60|        Takie ujawnienie wolności, a zarazem prawdziwej godności człowieka,
40     3,   60|   świadkowie Prawdy Bożej stają się zarazem szczególnym sprawdzianem
41     3,   62|          samemu człowiekowi”, dając zarazem „znać o pewnym podobieństwie
42     3,   65|  najprostszej i najpowszechniejszej zarazem postaci — w modlitwie. Piękna
43 Zakon,   67|     rozważania w sercu Kościoła — a zarazem w sercu człowieka. Droga
44 Zakon,   67|       trafia on jako Duch Prawdy, a zarazem jako Paraklet przyobiecany
45 Zakon,   67|        która jest owocem miłości, a zarazem Boga, który jest Miłością;