Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    2|         źródłem zbawienia dla całego świata”5. ~
 2     1,    3|              Jezusa Chrystusa z tego świata już się przybliżył, zapowiedział
 3     1,   11|              do tajemnicy Odkupienia świata w Jezusie Chrystusie. Odkupienie
 4     1,   14|              Odkupiciela człowieka i świata. ~ ~
 5     1,   16|         Mesjasz cierpiący za grzechy świata (por. Iz 53, 5-6. 8). Równocześnie
 6     1,   19|            Boży, który gładzi grzech świata” (J 1, 29). Mówi to pod
 7     1,   23|            początek jest odkupieniem świata: „Tak bowiem Bóg umiłował
 8     1,   24|                dokonywane w dziejach świata — przez Ducha Świętego,
 9     1,   26|            wszystkim od „władcy tego świata” (por. J 12, 31; 14, 30;
10     1,   26|           szeroko otworzył się wobec świata współczesnego, jak o tym
11     2,   27|              sądzie — bo władca tego świata został osądzony” (J 16,
12     2,   27|          rozumieć owo „przekonywanie świata”, jakie należy do posłannictwa
13     2,   27|        Prawdy będzie wykazywał winę „świata” w skazaniu Jezusa na śmierć
14     2,   27| sprawiedliwości ma na celu zbawienie świata, zbawienie ludzi. Właśnie
15     2,   27|            się tylko do „władcy tego świata”, czyli do szatana — do
16     2,   28|            jakim jest „przekonywanie świata o grzechu” — musimy jednak
17     2,   28|            od Syna dzieło odkupienia świata, podejmuje przez to samo
18     2,   28|         grzech szatana, „władcy tego świata”, który przez swój grzech
19     2,   28|              grzech stał się „rządcą świata tych ciemności” (por. Ef
20     2,   31|             celu nie samo oskarżenie świata ani tym bardziej — jego
21     2,   32|        jednakże, nie może „przekonać świata”: człowieka, sumienia ludzkiego —
22     2,   35|            które stanowią o początku świata i człowieka. ~
23     2,   36|         przestaje o nim „przekonywać świata” w relacji do Krzyża Chrystusa
24     2,   39|       człowieka, dokonuje odkupienia świata. W ten sposób Duch Prawdy,
25     2,   42|         duszy człowieka i w dziejach świata: niewidzialny, a równocześnie
26     2,   44|           Odkupienia. „Przekonywanie świata o grzechu” nie kończy się
27     2,   44|             zaczęta ongiś u początku świata, trwać będzie do ostatniego
28     2,   48|            sądu”, jakim „władca tego świata został osądzony” (por. J
29     3,   50|            widzialnego, materialnego świata. Wcielenie ma także swój
30     3,   51|            weszła w dziele zbawienia świata poprzez posłuszeństwo wiary.
31     3,   54|      całkowicie transcendentny wobec świata, zwłaszcza wobec świata
32     3,   54|              świata, zwłaszcza wobec świata widzialnego, jest bowiem
33     3,   54|          tylko przybliża się do tego świata, ale jest w nim obecny,
34     3,   54|           stosunku do człowieka i do świata, pozostając nienaruszonym
35     3,   55|           gruncie radykalnej inności świata, na gruncie jego „widzialności”
36     3,   57|             i ukrzyżowany za grzechy świata, stanął wpośród swych Apostołów
37     3,   59|             przybliżania się Boga do świata i Jego obecności w nim,
38     3,   60|      podporządkowują go „władcy tego świata”. ~Wielki Jubileusz dwutysiąclecia
39     3,   61|       wszystkie dni aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). To ponowne „
40     3,   61|              z wami aż do skończenia świata” — nie zmienia faktu Jego
41     3,   61|            wzrasta „aż do skończenia świata”. To wszystko dokonuje się
42     3,   63|           się w dziejach człowieka i świata jakby w dwoistym „rytmie”,
43     3,   64|             Duchem niewidzialnym, do świata, który jest widzialny. W
44 Zakon,   67|         chodząc nieustannie w dzieje świata poprzez serce człowieka.