Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1    |           rozmowie z Samarytanką, gdy Chrystus mówi o „źródle
 2 Wstep,    2    |         głoszenia Ducha Świętego, gdy przybliża się wraz z rodziną
 3     1,    3    |                                3. Gdy czas odejścia Jezusa Chrystusa
 4     1,    5    |     dalszym ciągu mówi Chrystus: „Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel,
 5     1,    5    |           zabezpiecza go, podczas gdy świadectwo Apostołów zapewnia
 6     1,    6    |      jeszcze] znieść nie możecie. Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy,
 7     1,    6    |          krzyżową, która wówczas, gdy wypowiadał te słowa, była
 8     1,    7    |          poślę Go do was. On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat
 9     1,   15    |           Jest to tekst doniosły, gdy chodzi o całą pneumatologię
10     1,   16    |    ofiarowania Jezusa w świątyni, gdy dostrzegł w Nim „zbawienie
11     1,   16    |        Świętego” (por. Łk 1, 35), gdy rozważała w swym sercu „
12     1,   19    |           do przyszłości, podczas gdy w nauczaniu Janowym. nad
13     1,   24    |       gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy
14     1,   24    |           swoja wymowę, zwłaszcza gdy odczytamy je w odniesieniu
15     1,   25    |           rozpoczął się z chwilą, gdy owe obietnice i zapowiedzi,
16     2,   27    |     kontekście — dodaje: „On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat
17     2,   29    |       epoce. Potwierdzenie tego — gdy chodzi o nasze stulecie —
18     2,   30    |      ochrzczeni Duchem Świętym”, „gdy Duch Święty zstąpi na was,
19     2,   31    |           Dz 2, 36). Z kolei zaś, gdy zebrani pytają Piotra i
20     2,   33    |        Daje temu wyraz św. Paweł, gdy „nieposłuszeństwu” pierwszego
21     2,   36    |     przekroczenia tej „granicy”: „Gdy spożyjecie owoc tego drzewa,
22     2,   37    |         ziemi: „(...) wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa,
23     2,   38    |         własnego człowieczeństwa, gdy idąc za ideą Boga, przypisuje
24     2,   38    |     wskazuje Sobór Watykański II, gdy poddając analizie problem „
25     2,   41    |       wyraz w liturgii rzymskiej, gdy kapłan przed Komunią świętą
26     2,   43    |         głos Boga” nawet wówczas, gdy człowiek uznaje w nim tylko
27     2,   45(37)|      członków, mogą być słyszani, gdy mówią, ale czyjąż myśl można
28     2,   47    | przyjmowania misji Pocieszyciela, gdy przychodzi On, by „przekonywać
29     3,   49    |           świat Jezusa Chrystusa, gdy stajemy w obliczu wielkiego
30     3,   49    |        życie wieczne” (J 3, 16). „Gdy jednak nadeszła pełnia czasu,
31     3,   49    |          To właśnie dokonało się, gdy „nadeszła pełnia czasów”. ~
32     3,   50    |         jednej Osobie Słowa-Syna. Gdy Maryja przy zwiastowaniu
33     3,   51    |           wolność” (2 Kor 3, 17). Gdy Trójjedyny Bóg otwiera się
34     3,   52    |    narodzenie, następuje wówczas, gdy Bóg Ojciec „wysyła do serc
35     3,   52    |          stworzeń: „stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz
36     3,   57    |          powstaje w naszej epoce, gdy przybliżamy się coraz bardziej
37     3,   60    |                               60. Gdy pod wpływem Parakleta ludzie —
38     3,   61    |                               61. Gdy przybliża się zakończenie
39     3,   63    |          świętych znaków, podczas gdy Duch Święty działa jako
40     3,   64    |          Duch Święty daje życie. ~Gdy używamy słowa „sakrament”
41     3,   65    |         do Rzymian, kiedy pisze: „Gdy bowiem nie umiemy się modlić
42     3,   66    |        tysiąclecia po Chrystusie, gdy „Duch i Oblubienica mówią
43 Zakon,   67    |      Orędownik — zwłaszcza wtedy, gdy człowiek i ludzkość staje
44 Zakon,   67    |       wreszcie „pociech” wówczas, gdy serce ludzkie płacze i doświadcza