Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1|              A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący
 2 Wstep,    1|              jako Ożywiciela, poprzez którego niezgłębiony Trójjedyny
 3     1,    4|            Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu,
 4     1,    5|               przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch
 5     1,   10|             Darem (nie stworzonym), z którego jakby ze źródła (fons vivus)
 6     1,   15|             sprawę Jezusa z Nazaretu, którego Bóg namaścił Duchem Świętym
 7     1,   16|           Duch Boży: ~„Oto mój Sługa, którego podtrzymuję, ~Wybrany mój,
 8     1,   16|              zaś On właśnie jest tym, którego posłannictwo przyniesie
 9     1,   20|          tajemnicę Jezusa z Nazaretu, którego cała działalność odbywa
10     1,   21|           Chrystusa z Duchem Świętym, którego jest On w pełni świadom,
11     1,   21|               Chrystusowi-Mesjaszowi, którego człowieczeństwo przynależy
12     1,   24|                Triduum Sacrum Jezusa, którego Ojciec namaścił i posłał
13     1,   25|             zaś dopełniło się dzieło, którego wykonanie Ojciec powierzył
14     1,   26|          pragnieniom serca ludzkiego, którego pokarmy ziemskie nigdy w
15     2,   30|               wpływem Ducha Świętego, którego Apostołowie otrzymali podczas
16     2,   30|            Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwa Bóg potwierdził
17     2,   31|            pewnością, że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił
18     2,   33|            też: jest to grzech, wobec którego odkupieńcza moc mysterium
19     2,   33|            które „było Bogiem”, i bez którego „nic się nie stało, co się
20     2,   39|              Chrystusa Odkupiciela, w którego człowieczeństwie dokonuje
21     2,   40|            zaś tenże sam Duch Święty, którego zgodnie z obietnicą daną
22     2,   43|             przebywa on sam z Bogiem, którego głos w jego wnętrzu rozbrzmiewa (...)
23     2,   43|               człowiek odkrywa prawo, którego sam sobie nie nakłada, lecz
24     2,   45|          serca, trud sumienia, pośród którego dokonuje się owa „metanoia”,
25     2,   45|            siły jest Duch Święty: On, którego Kościół nazywa „Światłością
26     2,   46|          przyjęcia tego odpuszczenia, którego wewnętrznym szafarzem jest
27     3,   49|             stał się człowiekiem Ten, którego Kościół słowami tego samego
28     3,   50|              drugiego tysiąclecia, do którego przygotowuje się Kościół,
29     3,   52|     stworzenie. Mówi o tym św. Paweł, którego kosmiczno-teologiczna wizja
30     3,   57|      społeczno-historycznym, w ramach którego ta cywilizacja powstała,
31     3,   58| nieśmiertelności” (por. Mdr 15, 3), z którego wyrasta nowe życie: życie
32     3,   59|         jedynym na ziemi stworzeniem, którego Bóg chciał dla niego samego”
33     3,   59|             za sprawą Ducha Świętego, którego On sam nam dał. ~Na tej
34     3,   59|        osobowym i wspólnotowym, co do którego sam Pan Jezus, kiedy „modli
35     3,   60|            każdego stworzenia, „przez którego wszystko się stało i dzięki
36     3,   63|            jakby w dwoistym „rytmie”, którego źródło znajduje się w Ojcu
37     3,   63|              Zmartwychwstanie, w mocy którego przychodzi Duch Święty.
38     3,   66|                  zrodziła (...) syna, którego Bóg ustanowił pierworodnym
39     3,   66|             sposób głęboki motyw, dla którego Kościół, w zjednoczeniu
40 Zakon,   67|                słodkim Gościem dusz”, którego Kościół nieustannie wita
41 Zakon,   67|        uczestnictwa w życiu Bożym, do którego Ojciec odwiecznie „przeznaczył”
42 Zakon,   67|        miłości. Ten pokój wewnętrzny, którego szuka utrudzony człowiek
43 Zakon,   67|          ludzkiej istoty; i ten pokój którego żąda ludzkość, rodzina ludzka,