Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    2    |           ku życiu wiecznemu” (J 4, 14) jako prawda i jako zbawcza
 2     1,    3    |            innego Pocieszyciela” (J 14, 16). Jan ewangelista, obecny
 3     1,    3    |           zawsze — Ducha Prawdy” (J 14, 13. 16 n.). ~Tego właśnie
 4     1,    4    |             ja wam powiedziałem” (J 14, 26). Duch Święty będzie
 5     1,    5    |            Jan (por. 1 J 1, 1-3; 4, 14). To ich ludzkie, naoczne
 6     1,    7    |         weźmie i wam objawi” (J 16, 14). W tych słowach zostaje
 7     1,    8    |            i Ojciec „daje Ducha” (J 14, 16). Ojciec „posyła” Ducha
 8     1,    8    |        posyła” Ducha w imię Syna (J 14, 26), Duch „świadczy” o
 9     1,    8    |     posłanie Ducha-Pocieszyciela (J 14, 16) — ale też, w związku
10     1,   11    |             z mojego weźmie” (J 16, 14). Słowa, które wedle Janowego
11     1,   14    |                                     14. Dlatego Chrystus w Wieczerniku
12     1,   22    |         weźmie i wam objawi” (J 16, 14). Komunia ta ma swoje ostateczne
13     1,   22    |             posłany od Ojca (por. J 14, 26; 15, 26). Duch Święty
14     1,   25    |            żywot wieczny (por. J 4, 14; 7, 38-39); przez Niego
15     1,   25    |              Matką Pana (por. Dz 1, 14). Czas Kościoła rozpoczął
16     1,   26    |             świata” (por. J 12, 31; 14, 30; 16, 11). Odróżnienie
17     2,   30    |       różnych miejscach (por. Dz 3, 14 n.; 4, 10. 27 n.; 7, 52;
18     2,   31    |           mors tua, o mors” (Oz 13, 14 Wlg; por.1 Kor 15, 55),
19     2,   34    |   przyjaciół (por. Wj 33, 11; J 15, 14-15) i obcuje z nimi (Ba
20     2,   37(21)|            por. również J 3, 36; 4, 14; 5, 24; 6, 40. 47; 10, 28;
21     2,   37(21)|             40. 47; 10, 28; 12, 50; 14, 6; Dz 13, 48; Rz 6, 23;
22     2,   40    |          nieskalaną ofiarę” (Hbr 9, 14). W swoim człowieczeństwie
23     2,   42    |    oczyszcza sumienia” (por. Hbr 9, 14). Ona więc niejako otwiera
24     2,   44    |    wypowiedzi św. Pawła (por. Rz 7, 14. 15. 19). ~„Przekonywanie
25     2,   45    |           Bogu żywemu” (por. Hbr 9, 14). W ten sposób wypełniają
26     2,   45    |         przebywa i w was będzie” (J 14, 17). ~ ~
27     2,   46(38)|         Summa Theologiae, II-II, q. 14, a. 3; por. Św. Augustyn,
28     2,   48(42)|    paenitentia (2 grudnia 1984 r.), 14-22: AAS 77 (1985), 211-233. ~
29     3,   50    |             stało się ciałem” (J 1, 14). Wcielenie Boga-Syna oznacza
30     3,   52    |         stali dziećmi Bożymi” (J 1, 14; 4, 12 n.). To wszystko
31     3,   52    |     prowadzi Duch Boży” (por. Rz 8, 14). Synostwo Bożego przybrania
32     3,   53    |            do Efezjan (por. Ef 1, 3-14). Łaska nosi w sobie głęboki
33     3,   58    | wewnętrznego człowieka” (por. Ef 3, 14-16). ~Pod wpływem Ducha
34     3,   58(49)|             hominis (4 marca 1979), 14: AAS 71 (1979) 284 n. ~
35     3,   58(50)|                              Por. J 14, 23; Św. Ireneusz, Adversus
36     3,   61    |       sierotami: Przyjdę do was” (J 14, 18). W momencie zaś definitywnego
37 Zakon,   67(69)|                           Por. J 4, 14; Konst. dogm. o Kościele,
38 Zakon,   67    |            królestwo Boże” por. (Rz 14, 17; Ga 5, 22). ~I pokój