Rozdzial, Numer

 1     1,    4| wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co ja wam powiedziałem” (
 2     1,    6|         mówił od siebie, ale powie wszystko, cokolwiek usłyszy, i oznajmi
 3     1,    7|            jeszcze potwierdzone to wszystko, o czym mówiły wypowiedzi
 4     1,    7|          źródła, Chrystus dodaje: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje.
 5     1,   13|          Bożego w stworzeniu, nade wszystko zaś przeciwieństwem zbawczego
 6     1,   20|     odsłonić i potwierdzić poprzez wszystko, co „czynił i nauczał” (
 7     1,   20|       ojcostwa na „prostaczków”. A wszystko to Ewangelista określa jako „
 8     1,   20|            Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest
 9     1,   22|         ostateczne źródło w Ojcu: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje.
10     1,   24|           przed swoja Męką. A nade wszystko wypełnia się główna zapowiedź
11     1,   26|      zawarł Sobór Watykański II to wszystko, i to właśnie co „Duch mówi
12     2,   33|             w Nim (bowiem) zostało wszystko stworzone (...) przez Niego
13     2,   35|         więc Duch, który „przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego”,
14     2,   39|            ból” Ojciec zrodzi nade wszystko całą przedziwną ekonomię
15     2,   39|        poddanych zepsuciu”, a nade wszystko w głębi ludzkich sumień,
16     2,   43|            duszpasterskiej: „(...) wszystko, co godzi w samo życie,
17     2,   43|            dobrowolne samobójstwo; wszystko, cokolwiek narusza całość
18     2,   43|    kierunku przymusu psychicznego; wszystko co ubliża godności ludzkiej,
19     2,   43|           Sobór zarazem określa to wszystko jako etap „walki dramatycznej
20     2,   47|         Tes 5, 19; Ef 4, 30). Nade wszystko jednak Kościół nie przestaje
21     3,   51|                             51. To wszystko dokonuje się za sprawą Ducha
22     3,   52|             J 1, 14; 4, 12 n.). To wszystko dokonało się — i stale dokonuje — „
23     3,   53|                 53. Rzec można, iż wszystko to należy również do wspomnianego
24     3,   53|         zarazem, który znaczy nade wszystko tych, którzy w sposób wyraźny
25     3,   53|           II — skoncentrowany nade wszystko na temacie Kościoła — przypomina
26     3,   55|      zazdrość” (por. Ga 5, 19-21). Wszystko to stanowi „uczynki rodzące
27     3,   56|         duchem”, w świecie, a nade wszystko w człowieku, z tej podstawowej
28     3,   57|         kresu ludzkiego bytowania. Wszystko, co materialne, jest zniszczalne,
29     3,   58| Święty-Parakletos objawił się nade wszystko jako Ten, który daje życie. „
30     3,   58|        Ożywicielem. Głosi — a nade wszystko współpracuje z Nim w dawaniu
31     3,   60|     determinizmów, zrodzonych nade wszystko z materialistycznych podstaw
32     3,   60|         stworzenia, „przez którego wszystko się stało i dzięki któremu
33     3,   61|          do skończenia świata”. To wszystko dokonuje się za sprawą Ducha
34     3,   63|           stale o niej stanowi. To wszystko zaś dokonuje się — na sposób
35     3,   63|          lepiej samego siebie nade wszystko jako sakrament. ~Dzieje
36 Zakon,   67|          napełnia okrąg ziemi” — i wszystko, co stworzone, w Nim rozpoznaje
37 Zakon,   67|    właściwy, transcendentny wyraz. Wszystko też, co stworzone, ku Niemu