Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1|        Konstantynopolu (381 r.) — którym zawdzięcza swoje powstanie
 2 Wstep,    1|    czerpie z samego źródła wiary, którym jest Jezus Chrystus. Istotnie,
 3 Wstep,    2|     życiodajnej zasady Kościoła w którym działa On w jedności z Głową
 4     1,   16|          wybranym Sługą Jahwe, na którym spoczywa Duch Boży: ~„Oto
 5     1,   16|      podtrzymuję, ~Wybrany mój, w którym mam upodobanie.~Sprawiłem,
 6     1,   16|       sprawiedliwy i pobożny”, na którym „spoczywał Duch Święty”,
 7     1,   16|            tajemnice” Mesjasza, z którym była zjednoczona (por. Łk
 8     1,   18|          w tym samym Nazarecie, w którym spędził trzydzieści lat
 9     1,   18|       dziewiczej Matki. W dniu, w którym mógł już przemawiać w synagodze,
10     1,   18|    Mesjaszem, czyli Chrystusem, w którym mieszka Duch Święty jako
11     1,   19|      wiele wyższym świadectwem, o którym wspominają wszyscy trzej
12     1,   19|         jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie»” (Mt 3,
13     2,   29|          do takiego rozumienia, w którym każdy grzech, gdziekolwiek
14     2,   40|         Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im
15     2,   41|         Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im
16     2,   42|         Weźmijcie Ducha Świętego! Którym upuścicie grzechy, się im
17     2,   42|    grzechy, się im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (
18     2,   43|       wewnętrznym sanktuarium”, w którym „rozbrzmiewa głos Boga”.
19     2,   45|       trudem sumienia ldzkiego, o którym tak sugestywnie mówią teksty
20     2,   45| odzwierciedleniem tego procesu, w którym wyrzut przemienia się w
21     3,   49|     obliczu wielkiego Jubileuszu, którym Kościół pragnie uczcić to
22     3,   49|      Świętego. ~Obaj Ewangeliści, którym zawdzięczamy opis narodzin
23     3,   52|      czyniąc je życiem człowieka, którym jest Chrystus w swym człowieczeństwie
24     3,   52|        staje się tez głowa Ciała, którym jest Kościół zrodzony na
25     3,   52|      ducha przybrania za synów, w którym możemy wołać: «Abba, Ojcze!»” (
26     3,   52|     wymiar. Jest to nowe życie, w którym ludzie, jako uczestnicy
27     3,   55|        opanowuje serce ludzkie, w którym „ciało pożąda przeciwko
28     3,   56|  współczesnego adwentu, w ślad za którym, podobnie jak przed dwoma
29     3,   59|           ludzi — to królestwo, w którym ostatecznie Bóg będzie „
30     3,   60|     szlachetne pragnienia, dzięki którym rodzina ludzka zabiega o
31     3,   62|        wewnętrznego człowieka”, o którym mowa w Liście do Efezjan (
32     3,   63|        stworzenia Bóg jest Tym, w którym wszyscy „żyjemy, poruszamy
33     3,   64|           w Jezusie Chrystusie, w którym to zjednoczenie jest pełną
34     3,   65|     donośne wołanie” Chrystusa, o którym mówi List do Hebrajczyków (
35     3,   66|          nieustającym wołaniem, w którym sam Duch przyczynia się
36     3,   66|         zbawczych przeznaczeń, ku którym Duch Święty otwiera swoim
37 Zakon,   67|           owego „oskarżyciela”, o którym mówi Apokalipsa, iż „dniem