Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    2    |          Kościół pragnie rozważać te słowa, głosić je wiernym
 2 Wstep,    2    |        jest rzeczą, że rozważania te: nie zamierzają do końca
 3     1,    6    |           wówczas, gdy wypowiadał te słowa, była już tak bardzo
 4     1,    8    |           od drugiej i trzeciej i te między sobą. O Duchu-Pocieszycielu
 5     1,    8    | pożegnalnym przemówieniu odsłania te więzi, jakie łączą wzajemnie
 6     1,   18    |     zebranych: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli” (
 7     1,   19    |        jednak, że u Proroka słowa te odnosiły się do przyszłości,
 8     1,   20    |        Ducha Świętego8. Tajemnicę tę miał Jezus stopniowo odsłonić
 9     1,   20    |        nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi,
10     2,   27    |          kontekst. Chrystus łączy tę zapowiedź Ducha Świętego
11     2,   27    |           zdaje się mieć na myśli tę ostateczną sprawiedliwość,
12     2,   30    |          ziemi” (Dz 1, 4. 5. 8). ~Te ostatnie słowa były poniekąd
13     2,   33    |       tajemnicy początku poniekąd tę samą „niewiarę”: to samo „
14     2,   40    |         żertwy miłości na Krzyżu. Tę ofiarę złożył sam — sam
15     2,   41    |           można powiedzieć: spala tę ofiarę ogniem Miłości, która
16     2,   41    |          Komunią świętą wypowiada te znamienne słowa: „Panie
17     2,   42    |     według Ewangelii Markowej, to te: „Nawracajcie się i wierzcie
18     2,   43    |          Sobór dodaje: „wszystkie te i tym podobne sprawy i praktyki
19     2,   44    |       Człowiek więc, „wplątany” w tę walkę, w zmaganie się z
20     2,   47    |           przestaje błagać Boga o tę łaskę, ażeby nie zanikała
21     2,   48    | pożegnalnym przemówieniu połączył te trzy zakresy „przekonywania”,
22     3,   49    |      wyznaje tajemnicę Wcielenia, tę kluczową prawdę wiary, odwołując
23     3,   54    |      Duchu i prawdzie” (J 4, 24). Te słowa wypowiedział Chrystus
24     3,   54    |    najbardziej osobiste”47. Słowa te ułatwiają nam lepsze zrozumienie
25     3,   55    |    względem Jego zbawczego daru. ~Te przeciwstawne czynniki czy
26     3,   56    |         konsekwencji praktycznych tę formę myślenia, ideologii
27     3,   56    |          Łk 3, 6; por. Iz 40, 5). Tę możliwość nadzieję Kościół
28     3,   58    |   pochodzi od Boga samego. ~Przez tę właśnie służbę — człowiek
29     3,   60    |           W naszej epoce elementy te zdołały wtargnąć do wnętrza
30     3,   60    |  powiedzieć, że w wielu wypadkach te czynniki społeczne, zamiast
31     3,   60    |         oczyszczając i umacniając te szlachetne pragnienia, dzięki
32     3,   62(59)|         Konsekracją „Uświęć zatem te dary łaską Ducha Twojego,
33     3,   64    |      rodzaju ludzkiego”. Chodzi o tę jedność, jaką rodzaj ludzki —
34     3,   64    |      Panem i Odkupicielem. Prawdę tę, w oparciu o nauczanie Soboru,
35     3,   65    |           Paweł rozwija wspaniale tę myśl w Liście do Rzymian,
36 Zakon,   67    |           67. Pragniemy zakończyć te rozważania w sercu Kościoła —