Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    2|        słowa, głosić je wiernym i wszystkim ludziom podczas przygotowań
 2     1,    6|          mogą”, wydaje się przede wszystkim nieodzowne z uwagi na wyniszczenie
 3     1,    6|            ale także w związku ze wszystkim, co Chrystus „czynił i czego
 4     1,   12|    stworzył. Odnosi się to przede wszystkim do człowieka, który został
 5     1,   13|        więc początek nowy, przede wszystkim dlatego, że pomiędzy pierwszym
 6     1,   15|          wypada nam wrócić przede wszystkim do proroctwa Izajasza, zwanego
 7     1,   15|        ducha”, rozumianego przede wszystkim jako „tchnienie charyzmatyczne”,
 8     1,   16|           egzystencji, ale przede wszystkim z ta wewnętrzna gotowością,
 9     1,   17|        wyraźnie darem Boga przede wszystkim dla Osoby owego Sługi Jahwe.
10     1,   22|        Niesie” — znaczy tu przede wszystkim „objawia”. W Starym Testamencie,
11     1,   22|        Boży został ukazany przede wszystkim jako ożywcze „tchnienie”
12     1,   24|   trynitarnej, objawia się przede wszystkim w tym, że Chrystus zmartwychwstały
13     1,   26|          co może pochodzić przede wszystkim od „władcy tego świata” (
14     1,   26|    zbawienia, aby przedstawiać je wszystkim. Z tego powodu czuje się
15     2,   28|         skoncentrujemy się przede wszystkim na tym posłannictwie Ducha
16     2,   29|           w czas Kościoła: przede wszystkim słowa o Duchu Świętym jako
17     2,   29|          Watykańskiego II, przede wszystkim w Konstytucji duszpasterskiej „
18     2,   29|         rodzinę ludzką wraz z tym wszystkim, wśród czego ona żyje; świat,
19     2,   30|           o grzechu: o tym przede wszystkim grzechu, jakim jest odrzucenie
20     2,   33|       sumieniu — człowieka przede wszystkim jako „nieposłuszeństwo”,
21     2,   38|        swego stworzenia, a przede wszystkim przeciwnika człowieka, jako
22     2,   38|          w Bogu dla siebie przede wszystkim ograniczenie, a nie źródło
23     2,   43|      prawego sumienia jest przede wszystkim nazywanie po imieniu dobra
24     2,   48|         Ojciec oddaje Synowi oraz wszystkim, którzy z Nim są zjednoczeni
25     3,   52|          światłością ludzi (...). Wszystkim, którzy je przyjęli, dało
26     3,   53|      musimy uznać, że Duch Święty wszystkim ofiarowuje możliwość dojścia
27     3,   57|      równocześnie, a nawet przede wszystkim, etyczne. Skądinąd zaś na
28     3,   59|           ostatecznie Bóg będzie „wszystkim we wszystkich” (por. 1 Kor
29     3,   59|           jakby był tylko On sam; wszystkim udziela pełnej i wystarczającej
30     3,   61| tysiąclecia, które ma przypomnieć wszystkim i jakby uobecnić na nowo
31     3,   64|          ta zakorzenia się przede wszystkim w tajemnicy stworzenia,
32     3,   65|   modlitwie objawia się On przede wszystkim jako Dar, „przychodzi bowiem
33     3,   65|     oddając życiu modlitwy przede wszystkim w klasztorach, z wielkim
34 Zakon,   67|          dzieła: z Niego bierze i wszystkim przekazuje, chodząc nieustannie