Rozdzial, Numer

 1     1,    6|           w człowieku. Duch Święty ma być tutaj najwyższym przewodnikiem
 2     1,    7|     Chrystus dodaje: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego
 3     1,   14|    Odejście” Chrystusa przez Krzyż ma moc Odkupienia Bożego w
 4     1,   16|         pełni Ducha Bożego. On też ma pośredniczyć w udzielaniu
 5     1,   22|        który „niesie” Ducha. Który ma Go przynieść i „dać” Apostołom
 6     1,   22|              J 16, 14). Komunia ta ma swoje ostateczne źródło
 7     1,   22|       źródło w Ojcu: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego
 8     1,   24|      posłaniem Ducha Świętego. Nie ma posłania Ducha Świętego (
 9     2,   27|          grzechu i sprawiedliwości ma na celu zbawienie świata,
10     2,   27|           Jeżeli Duch-Pocieszyciel ma o tym właśnie „sądzie” przekonywać
11     2,   29|           wedle której Duch Święty ma „przekonywać świat o grzechu,
12     2,   29|    wyjaśnia, jak rozumie „świat”: „Ma więc Sobór przed oczyma
13     2,   31|           Przekonywanie” to bowiem ma na celu nie samo oskarżenie
14     2,   32|        niewinnego Baranka — jak to ma miejsce w dniu Pięćdziesiątnicy —
15     2,   34|      zdolność do przymierza, jakie ma ukształtować się wraz ze
16     2,   38|          Tego, który „od początku” ma być przeciwnikiem człowieka —
17     2,   42| podmiotowości: jako Ten, który sam ma dalej prowadzić zbawcze
18     2,   44|       zachwianiem równowagi, które ma miejsce w sercu ludzkim.
19     2,   46|          od Ducha Świętego i które ma charakter zbawczy, to zarazem
20     2,   46|           Ducha Świętego. Paraklet ma nieskończoną moc czerpania
21     2,   48|          Jezusie Chrystusie — gdyż ma ją od Ojca (por. J 16, 15)
22     3,   50|          przygotowuje się Kościół, ma bezpośrednio profil chrystologiczny,
23     3,   50|     materialnego świata. Wcielenie ma także swój sens kosmiczny
24     3,   52|  nadobfitości Daru nie stworzonego ma swój początek — w sercu
25     3,   55|        powiedzieliśmy, Duch Święty ma „przekonywać świat”. ~Św.
26     3,   55|       innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że
27     3,   56|       jednostkowego i społecznego, ma charakter ateistyczny. Horyzont
28     3,   61|        drugiego tysiąclecia, które ma przypomnieć wszystkim i
29     3,   64|           wielorako zróżnicowany — ma od Boga i w Bogu. Jedność
30     3,   64|    trynitarnej ekonomii zbawienia, ma prawo rozumieć siebie jako „
31     3,   64|           w komunii, jaką człowiek ma z Bogiem, swoim Stwórcy,
32     3,   66|           eschatologiczną nośność, ma ona nadać pełne znaczenie