Rozdzial, Numer

 1     1,    3|                Chrystusa z tego świata już się przybliżył, zapowiedział
 2     1,    6|              wypowiadał te słowa, była już tak bardzo bliska. ~W dalszym
 3     1,   12|               mówiąc o sobie, sugeruje już w jakiś sposób tajemnicę
 4     1,   12|               czyta Pismo Święte i zna już objawienie tej tajemnicy,
 5     1,   15|              poniekąd droga, na której już się przygotowuje to pełne
 6     1,   18|           Matki. W dniu, w którym mógł już przemawiać w synagodze,
 7     1,   20|              Ewangelista Łukasz, który już przedstawił Jezusa jako „
 8     1,   23|         Jednorodzonego dał” (J 3, 16). Już w „daniu” Syna, w darze
 9     1,   24|          jednej strony obietnicę Bożą, już wyrażoną przez usta Proroka: „
10     1,   25|                tymże samym Wieczerniku już w niedzielę wielkanocną.
11     1,   25|          wątpienia Duch Święty działał już na świecie, nim jeszcze
12     2,   27| sprawiedliwości zaś — bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; wreszcie
13     2,   27|       człowieka z Bogiem; jest on też „już osądzony” od początku. Jeżeli
14     2,   28|            również tego grzechu, który już został definitywnie osądzony („
15     2,   29| sprawiedliwości i o sądzie”. ~Wskazuje już na to ów tekst, w który
16     2,   31|              12, 47). Uwydatnia się to już w pierwszym przemówieniu,
17     2,   35|                kłamstwa” — tego, który już „został osądzony” (por.
18     2,   37|          początku” (1 J 3, 8), i który już „został osądzony” (J 16,
19     2,   39|         gruncie kłamstwa, definitywnie już „osądzonego”, które to kłamstwo
20     2,   40|                Duchowi Świętemu, który już przeniknął do samej głębi
21     2,   43|     postępowania, co ujawniło się, jak już mówiliśmy, na kartach Księgi
22     2,   44|                grzechu, o których była już mowa. Duch Święty „przekonywa
23     2,   47|        Reconciliatio et paenitentia39. Już Papież Pius XII stwierdził,
24     3,   53|                również do wspomnianego już wielkiego Jubileuszu. Wypada
25     3,   53|               która z kolei obejmowała już swoim działaniem wierzących
26     3,   55|              rodzi się w pewnej mierze już na gruncie radykalnej inności
27     3,   55|                17). O tym grzechu, jak już powiedzieliśmy, Duch Święty
28     3,   58|              Kościoła”, jak to zostało już powiedziane w encyklice
29     3,   61|              się pierwszego spełnienia już o wieczorze dnia wielkanocnego,
30     3,   66|            trwała w nadziei, w której „już jesteśmy zbawieni” (por.