Rozdzial, Numer

 1     1,    9    |              znajdujemy się poniekąd u szczytu objawienia trynitarnego.
 2     1,    9    |          Znajdujemy się równocześnie u progu definitywnych wydarzeń
 3     1,   17    |            Nowym Przymierzu. Zarówno u Izajasza, jak i w całym
 4     1,   18    |         zawartej w słowach Izajasza, u początku swej działalności
 5     1,   19    |              jako Mesjasz, to jednak u początku publicznej działalności,
 6     1,   19    |            godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was
 7     1,   19    |          Izajasza — z tym jednak, że u Proroka słowa te odnosiły
 8     1,   19    |       Odkupicielu, jak „Sługa Jahwe” u Izajasza. ~Tak więc, poprzez
 9     1,   24    |             tymże samym Wieczerniku, u progu wydarzeń paschalnych.
10     2,   31    |            Jezus nawoływał słuchaczy u początku swej mesjańskiej
11     2,   33    |              było „na początku (...) u Boga”, które „było Bogiem”,
12     2,   33    |            kłamstwa” (por. J 8, 44). U korzenia ludzkiego grzechu
13     2,   42    |               42. Powiedzieliśmy, że u szczytu tajemnicy paschalnej
14     2,   42    |     przyszedł w mocy Ducha Świętego. U szczytu mesjańskiego posłannictwa
15     2,   44    |              walka ta, zaczęta ongiś u początku świata, trwać będzie
16     3,   49    |         Synem Bożym” (Łk 1, 34 n.). ~U Mateusza czytamy wprost: „
17     3,   52    |        obrazu Jego syna” (Rz 8, 29). U początku owego nadprzyrodzonego „
18     3,   54    |       obecnego tysiąclecia i zarazem u początku następnego, winien
19     3,   57    |       potępiający grzech” (Rz 8, 3). U szczytu swej tajemnicy paschalnej,
20     3,   58    |         przychodzą do niego i czynią u niego swe mieszkanie50. ~
21     3,   64    | przywróceniem i umocnieniem jedności u samych korzeni rodzaju ludzkiego:
22     3,   65    |              Duchem Świętym. Czytamy u św. Łukasza: „Jeżeli więc
23 Zakon,   67    |        rodzinie ludzkiej. ~W Rzymie, u Św. Piotra, dnia 18 maja
24 Zakon,   67(72)|              wyrażona, aby wypraszać u Ducha Świętego „dar radości”