Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    2|        pochodzi od Boga samego, a której św. Paweł dał szczególny
 2     1,    9|        tej trynitarnej formuły, w której wyraża się życiodajna moc
 3     1,   12|          uważać, że liczba mnoga, której tutaj używa Stwórca, mówiąc
 4     1,   15|         jest właśnie tą Osobą, na której „spocznie” Duch Pański.
 5     1,   15|    otwiera się poniekąd droga, na której już się przygotowuje to
 6     1,   21|          narodził się z Dziewicy, której na imię było Maryja. ~ ~
 7     1,   24|          pełen mocy”. Ta zaś moc, której źródła biją w niezgłębionej
 8     1,   25|  świadomości pierwszej wspólnoty, której wiarę wyraża św. Łukasz,
 9     1,   25|      Łaska Ducha Świętego bowiem, której Apostołowie udzielili przez
10     2,   28|           do spełnienia ekonomii, której Chrystus ukrzyżowany i uwielbiony
11     2,   29|        zaś owej zapowiedzi, wedle której Duch Święty ma „przekonywać
12     2,   30|   szczególności owa zapowiedź, do której obecnie się odwołujemy: „
13     2,   34|          Ich wzajemnej miłości, z której bierze początek stworzenie,
14     2,   34|          wezwanie do przyjaźni, w której nadprzyrodzone „głębokości
15     2,   46|           w ekonomii zbawienia, w której wypełnia się posłannictwo
16     2,   47|          utrata poczucia grzechu, której szereg swych kart poświęca
17     2,   48|           w stronę tej miłości, w której objawia się Duch, który
18     3,   59|            oparta na Ewangelii, w której człowiek, odkrywając w sobie
19     3,   59|          Bożej kondescendencji, w której zawiera się równocześnie
20     3,   60|         prawdy jego bytu i życia, której strzeże Duch Święty, a podporządkowują
21     3,   62|     tworzy poprzez Eucharystię, w której człowiek — uczestnicząc
22     3,   63| eklezjologia Vaticanum II, według której „Kościół jest w Chrystusie
23     3,   66|      Bożego — trwała w nadziei, w której „już jesteśmy zbawieni” (
24 Zakon,   67|      urzeczywistnienie: o radość, której „nikt (...) nie zdoła odebrać” (