Rozdzial, Numer

 1     1,   10|       wewnętrzne Trójjedynego Boga staje się całkowitym darem, wymianą
 2     1,   21|          sposób jego ukryte Źródło staje się poniekąd „odczuwalne”.
 3     2,   31|           przekonywanie o grzechu” staje się równocześnie przekonywaniem
 4     2,   31|            człowieka, równocześnie staje się nowym początkiem obdarowania
 5     2,   33| odkupieńcza moc mysterium pietatis staje się szczególnie przejrzysta
 6     2,   36|           świetle całego kontekstu staje się jawne, że korzenie tego
 7     2,   42|    posłannictwa Jezusa Duch Święty staje się obecny w pośrodku tajemnicy
 8     2,   45|          wówczas cierpienie sumień staje się szczególnie głębokie,
 9     3,   52|          wobec każdego stworzenia” staje się „pierworodnym między
10     3,   52|           Rz 8, 29) i w ten sposób staje się tez głowa Ciała, którym
11     3,   54|             ale jest w nim obecny, staje się poniekąd względem niego „
12     3,   55|          najdoskonalszym. Sprzeciw staje się konfliktem, buntem na
13     3,   55|             Na podstawie kontekstu staje się jasne, że nie chodzi
14     3,   58|          właśnie służbę — człowiek staje się wciąż na nowo „drogą
15     3,   58|      Równocześnie zaś sam człowiek staje się „mieszkaniem Ducha Świętego”, „
16     3,   59|   uczestnicząc w tym Darze Bożym — staje się zarazem, jak uczy Sobór, „
17     3,   60| podobieństwo Boże, wielkość, która staje się jaśniejsza w tajemnicy
18     3,   65|         Bożą” (Rz 8, 27). Modlitwa staje się za sprawą Ducha Świętego
19     3,   66|         Jej miłość (...) sam także staje się matką (...)”, a „naśladując
20 Zakon,   67|            Tam właśnie Duch Święty staje się „źródłem wody wytryskującej
21 Zakon,   67|            gdy człowiek i ludzkość staje wobec potępiających sądów
22 Zakon,   67|     poprzez serce człowieka. Tutaj staje się On — jak głosi liturgiczna
23 Zakon,   67|       darów i Światłością sumień”. Staje się „słodkim Gościem dusz”,