| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library | ||
| Alphabetical [« »] jerozolimy 1 jesli 19 jessego 2 jest 345 jestem 4 jestes 2 jestescie 4 | Frequency [« »] 772 i 456 sie 347 z 345 jest 299 do 259 o 255 ducha | Ioannes Paulus PP. II Dominum et vivificantem IntraText - Concordances jest |
Rozdzial, Numer
1 Wstep, 1 | samego źródła wiary, którym jest Jezus Chrystus. Istotnie, 2 Wstep, 1 | Święta Namiotów: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we 3 Wstep, 2 | wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem — ku chwale Boga Ojca” ( 4 Wstep, 2 | odbiera uwielbienie i chwałę: jest On Osobą Boską, która znajduje 5 Wstep, 2 | wiary chrześcijańskiej i jest źródłem i mocą odnowy Kościoła4. 6 Wstep, 2 | Chrystusa o Duchu Świętym, który jest niewyczerpanym „źródłem 7 Wstep, 2 | chrześcijaństwa. ~Oczywistą jest rzeczą, że rozważania te: 8 1, 3 | gdyż On sam, Jezus Chrystus jest pierwszym Pocieszycielem ( 9 1, 5 | Chrystusa. ~Jeśli Chrystus sam jest najwyższym i najpełniejszym 10 1, 5 | nauce i pismach Apostołów6, jest dla tego przekazu natchnieniem 11 1, 6 | Pocieszyciel — Duch Prawdy jest zapowiedziany jako Ten, 12 1, 6 | wierze i poprzez wiarę, co jest dziełem Ducha Prawdy i owocem 13 1, 7 | Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, 14 1, 7 | słowa doniosłe: „Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo 15 1, 8 | Właściwością tekstu Janowego jest to, że Ojciec, Syn i Duch 16 1, 9 | w poleceniu tym zawarta jest trynitarna formuła chrztu: „ 17 1, 10 | swoim życiu wewnętrznym Bóg „jest Miłością” (por. 1 J 4, 8. 18 1, 10 | Boskim: miłością osobową jest Duch Święty jako Duch Ojca 19 1, 10 | sposób” daru. Duch Święty jest osobowym wyrazem tego obdarowywania 20 1, 10 | się, tego bycia Miłością7. Jest Osobą-Miłością, jest Osobą-Darem. 21 1, 10 | Miłością7. Jest Osobą-Miłością, jest Osobą-Darem. Jest to niezgłębione 22 1, 10 | Osobą-Miłością, jest Osobą-Darem. Jest to niezgłębione bogactwo 23 1, 10 | w Bóstwie Ojcu i Synowi, jest Miłością i Darem (nie stworzonym), 24 1, 10 | Paweł: „miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez 25 1, 11 | odwiecznych zamierzeń Boga, który jest niewysłowioną Jednością 26 1, 11 | Syna i Ducha Świętego. Jest to „logika” Boża, która 27 1, 11 | Bożym „odejście” Chrystusa jest nieodzownym warunkiem „posłania” 28 1, 12 | 12. Jest to nowy początek w odniesieniu 29 1, 13 | z tajemnicą Odkupienia. Jest to więc początek nowy, przede 30 1, 13 | upadku — zaległ grzech, który jest przeciwieństwem obecności 31 1, 14 | Wieczerniku mówi: „Pożyteczne jest dla was moje odejście (...) 32 1, 14 | Rz 8, 15). Duch Święty jest Duchem Ojca, jak o tym świadczą 33 1, 14 | pożegnalnej z Wieczernika. Jest równocześnie Duchem Syna: 34 1, 14 | równocześnie Duchem Syna: jest Duchem Jezusa Chrystusa, 35 1, 14 | smutek prześwietlony radością jest udziałem apostołów w ramach „ 36 1, 15 | Pańskiej” (Iz 11, 1-3). ~Jest to tekst doniosły, gdy chodzi 37 1, 15 | Dawida („z pnia Jessego”) jest właśnie tą Osobą, na której „ 38 1, 16 | 16. „Mesjasz” jest właśnie tą drogą. Zewnętrznym 39 1, 16 | namaszczani w Starym Przymierzu, jest tym jedynym wielkim Namaszczonym 40 1, 16 | Namaszczonym przez Boga samego. Jest Pomazańcem w znaczeniu posiadania 41 1, 16 | 61, 1 n.). ~Namaszczony jest zarazem posłany „z Duchem 42 1, 16 | Posłany z Duchem Pańskim — jest równocześnie wybranym Sługą 43 1, 16 | Wiadomo, że Sługa Jahwe jest objawiony w Księdze Izajasza 44 1, 16 | Równocześnie zaś On właśnie jest tym, którego posłannictwo 45 1, 16 | Albowiem:~„Duch mój, który jest nad tobą ~i słowa moje, 46 1, 16 | przedziwnemu światłu, jakie zawarte jest w starotestamentowych tekstach. 47 1, 17 | na przyszłym Mesjaszu, jest wyraźnie darem Boga przede 48 1, 17 | Osoby owego Sługi Jahwe. Nie jest natomiast sam odrębną Osobą, 49 1, 17 | osobowość Ducha Świętego jest całkowicie ukryta: utajona 50 1, 18 | zarazem obwieścił, że On jest tym „Namaszczonym przez 51 1, 18 | Namaszczonym przez Ojca, że jest Mesjaszem, czyli Chrystusem, 52 1, 19 | rzeczywistości mesjańskiej. Jan jest nie tylko prorokiem, ale 53 1, 19 | ale także przesłańcem: jest poprzednikiem Chrystusa. 54 1, 19 | ustach Jana Chrzciciela jest nie mniej radykalnym wyrazem 55 1, 19 | głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym 56 1, 19 | jako Mesjaszu. Oto Mesjasz jest umiłowanym Synem Ojca. Jego 57 1, 19 | tajemnicy samej Osoby Mesjasza. Jest On wyniesiony, gdyż jest 58 1, 19 | Jest On wyniesiony, gdyż jest Synem Bożego upodobania. 59 1, 20 | Raduje się tym, że dane Mu jest objawić to ojcostwo. Raduje 60 1, 20 | wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim 61 1, 20 | Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, 62 1, 21 | głębi tego, kim Jezus był. Jest to inny rodzaj objawienia 63 1, 21 | mówi wprost o Duchu, który jest Miłością, a przez to jednością 64 1, 21 | owej pełni Ducha, która jest w Nim i przenika Jego serce. 65 1, 21 | Duchem Świętym, którego jest On w pełni świadom, wyrażę 66 1, 21 | się poniekąd „odczuwalne”. Jest to szczególne objawienie 67 1, 21 | siebie, swoje Boskie „Ja”: jest On Synem „współistotnym” 68 1, 21 | dlatego „nikt nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec, ani kim 69 1, 21 | Syn, tylko Ojciec, ani kim jest Ojciec, tylko Syn”. Ten 70 1, 22 | kształt: Jezus z Nazaretu jest Tym, który przychodzi w 71 1, 22 | pełniejszy sposób. Duch Święty jest nie tylko darem dla Osoby ( 72 1, 22 | dla Osoby Mesjasza), ale jest Osobą-Darem. Jezus zapowiada 73 1, 22 | Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, 74 1, 22 | Pochodząc od Ojca, Duch Święty jest posłany od Ojca (por. J 75 1, 23 | Świętego jako Osoby, która jest Darem, dokonuje się w tym 76 1, 23 | Chrystusa-Odkupiciela. Ten nowy początek jest odkupieniem świata: „Tak 77 1, 23 | nieprzeniknionych głębiach Bóstwa jest Osobą-Darem za sprawą Syna, 78 1, 24 | poślę Go do was” (J 16, 7). Jest to On: Duch Prawdy, Paraklet, 79 1, 24 | Równocześnie zaś Odkupienie to jest stale dokonywane w sercach 80 1, 24 | przez Ducha Świętego, który jest „innym Pocieszycielem”. ~ ~ 81 1, 25 | Ef 2, 18). On to właśnie jest Duchem życia, czyli źródłem 82 1, 25 | włożenie rąk swym pomocnikom, jest w dalszym ciągu przekazywana 83 1, 25(12)| Lumen gentium, 4. Zawarta jest tam cała tradycja patrystyczna 84 1, 26 | zaś nauczanie tego soboru jest gruntownie „pneumatologiczne”: 85 1, 26 | poprzez wieki. Nieodzowna jest ta praca Kościoła, zmierzająca 86 1, 26 | Odróżnienie owo szczególnie jest potrzebne w urzeczywistnianiu 87 2, 27 | odejścia”: „Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo 88 2, 27 | Najbardziej jednak znamienne jest wyjaśnienie, jakie Chrystus 89 2, 27 | posłannictwa Ducha Świętego. Ważne jest przy tym zarówno znaczenie 90 2, 27 | zjednoczeniu człowieka z Bogiem; jest on też „już osądzony” od 91 2, 28 | posłannictwie Ducha Świętego, jakim jest „przekonywanie świata o 92 2, 28 | ukrzyżowany i uwielbiony jest definitywnym i trwałym centrum. 93 2, 30 | Chrystusa a tym wydarzeniem jest wyraźny. Jesteśmy po prostu 94 2, 30 | swój wyrazisty początek: jest świadectwem o Chrystusie 95 2, 30 | wszystkim grzechu, jakim jest odrzucenie Chrystusa aż 96 2, 31 | grzechu” odrzucenia Chrystusa, jest w sposób organiczny zespolone 97 2, 31 | Odkupienia. Duch Prawdy jest Pocieszycielem. ~Przekonywanie 98 2, 31 | zwycięstwie nad grzechem. Jest to zwycięstwo, które dokonało 99 2, 32 | inny, tylko On: Duch Prawdy Jest to Duch, który „przenika 100 2, 32 | Wobec tej tajemnicy, jaką jest grzech, „głębokości Boże” 101 2, 32 | w pełnej skali zła, jaka jest mu właściwa, zostaje zidentyfikowany 102 2, 33 | początek — ale zarazem też: jest to grzech, wobec którego 103 2, 33 | Bożym, stwarzającym świat. Jest to zarazem Słowo, które 104 2, 33 | por. J 1, 1. 2. 3. 10). Jest to Słowo, będące również 105 2, 33 | Jego wypowiedź, pełna bólu, jest również jakby dalekim echem 106 2, 33 | równocześnie Ten, który jest „Pierworodnym wobec każdego 107 2, 33 | miłująca wszechmoc Stwórcy. Jest to wszechmoc i zarazem miłość „ 108 2, 34 | w tajemnicy stworzenia. Jest nie tylko bezpośrednim świadkiem 109 2, 34 | początek stworzenie, ale sam jest tą Miłością. Sam jest jako 110 2, 34 | sam jest tą Miłością. Sam jest jako Miłość — przedwiecznym, 111 2, 34 | naprzód w Księdze Rodzaju, jest tu jednoznaczne. Stworzyć — 112 2, 35 | początku o tym grzechu, który jest korzeniem wszystkich innych 113 2, 35 | początku, ponieważ On właśnie jest Miłością Ojca i Syna, ponieważ 114 2, 35 | Ojca i Syna, ponieważ On jest Darem — a grzech ludzkiego 115 2, 36 | swoim pierworodnym kształcie jest rozumiany jako „nieposłuszeństwo”, 116 2, 36 | mężczyzna i niewiasta — jest stworzeniem. „Obraz Boga”, 117 2, 36 | podmiotu ludzkiego, który jest osoba. Równocześnie ten 118 2, 36 | Równocześnie ten osobowy podmiot jest zawsze tylko stworzeniem; 119 2, 36 | nieprzekraczalna. Bóg-Stwórca jest bowiem jedynym i ostatecznym 120 2, 36 | siebie stanowić o tym, co jest dobre i złe — nie może: „ 121 2, 36 | będąca odbiciem Słowa, które jest współistotnym i odwiecznym 122 2, 36 | odzwierciedlał swój Pierwowzór, który jest zarazem Mądrością i Prawem 123 2, 36 | On — który równocześnie jest światłem dla sumienia człowieka 124 2, 37 | samego jako Wszechmoc, która jest Miłością. Równocześnie objawił 125 2, 37 | zjednoczeniu z Bogiem, które jest „życiem wiecznym”21. Człowiek 126 2, 37 | mierze? Z pewnością nie jest to miara grzechu czystego 127 2, 37 | szatana. Duch ludzki nie jest zdolny do takiej miary22. 128 2, 37 | woli — wobec tego, który jest „ojcem kłamstwa”. Akt świadomego 129 2, 37 | świadomego wyboru nie tylko jest „nieposłuszeństwem”, ale 130 2, 37 | zakłamana prawda o tym, kim jest człowiek, jakie są nieprzekraczalne 131 2, 37 | wolności Ta „przeciw-Prawda” jest możliwa dlatego, że równocześnie 132 2, 37 | zakłamana” prawda o tym, kim jest Bóg. Bóg-Stwórca zostaje 133 2, 37 | jak nie Ten, który sam jest Darem i źródłem wszelkiego 134 2, 37 | głębokości Boże” i który jest Miłością Ojca i Syna? ~ 135 2, 39 | Wieczerniku Parakletem. Jest On bowiem „wzywany”25 od 136 2, 39 | przekonywał świat o grzechu”. Jest do tego definitywnie wezwany 137 2, 39 | wierzy i wyznaje, że grzech jest obrazą Boga Co odpowiada 138 2, 39 | odrzuceniu Ducha, który jest Miłością oraz Darem? Pojęcie 139 2, 39 | w „głębokościach Bożych” jest miłość ojcowska, która w 140 2, 39 | Pan widział, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi (...) 141 2, 39 | przekonywa o grzechu”, jest Miłością Ojca i Syna, a 142 2, 39 | Ojca i Syna, a jako Miłość jest Darem trynitarnym i równocześnie 143 2, 40 | jakiego ona dokonuje. Jest to bowiem ofiara złożona „ 144 2, 40 | przekonywania o grzechu”. Jest to zaś tenże sam Duch Święty, 145 2, 40 | Człowieczego Duch Święty jest obecny i działa tak, jak 146 2, 40 | miłosierdzia względem ludzi; jest to nowe człowieczeństwo, 147 2, 40 | głębokości Boże, sam zaś jest Miłością i Darem. ~Jezus 148 2, 41 | Testamencie kilkakrotnie jest mowa o „ogniu z nieba”, 149 2, 41 | powiedzieć, że Duch Święty jest „ogniem z nieba” działającym 150 2, 41 | uczestnictwa w życiu, jakie jest w Bogu samym. ~Duch Święty 151 2, 41 | samo serce ofiary, która jest składana na Krzyżu. Nawiązując 152 2, 41 | równocześnie ta Krzyżowa ofiara jest w pełnym tego słowa znaczeniu 153 2, 42 | Wieczerniku.. Objawienie to zaś jest równocześnie uobecnieniem 154 2, 42 | uobecnieniem Parakleta, jest nowym uobecnieniem. Duch 155 2, 42 | darów, dla których wzywany jest jako darzący łaską „siedemkroć”, 156 2, 42 | nawrócenie serca ludzkiego, które jest nieodzownym warunkiem przebaczenia 157 2, 42 | prawdziwego nawrócenia, które jest nieodzownym warunkiem przebaczenia 158 2, 42 | Potwierdzeniem tego właśnie wezwania jest „przekonywanie o grzechu”, 159 2, 43 | stanowi o tej godności. Jest ono bowiem „najtajniejszym 160 2, 43 | przez Stwórcę w człowieku, jest kluczowa właściwością osobowego 161 2, 43 | posłuszny”27. Sumienie nie jest więc autonomicznym i wyłącznym 162 2, 43 | i złe; głęboko natomiast jest w nie wpisana zasada posłuszeństwa 163 2, 43 | W tym właśnie znaczeniu jest sumienie owym „wewnętrznym 164 2, 43 | rozbrzmiewa głos Boga”. Jest to „głos Boga” nawet wówczas, 165 2, 43 | sumienia. Jeśli sumienie jest prawe, wówczas służy ono „ 166 2, 43 | Owocem prawego sumienia jest przede wszystkim nazywanie 167 2, 44 | dziejach ludzkości trwa grzech. Jest to jednakże grzech poddany 168 2, 44 | całej skali tego zła, jakie jest mu właściwe. Przekonując 169 2, 45 | swoich nakazów i zakazów. Ono jest także źródłem wyrzutów: 170 2, 45 | popełnionego. Czy to cierpienie nie jest jakby dalekim echem tego „ 171 2, 45 | metanoia”, nawrócenie, jest zarazem odzwierciedleniem 172 2, 45 | szafarzem tej zbawczej siły jest Duch Święty: On, którego 173 2, 45(37)| 13: CCL, 38, 470: „Cóż to jest za przepaść zatem i jakiej 174 2, 45(37)| że serce człowieka nie jest przepaścią? Cóż bowiem jest 175 2, 45(37)| jest przepaścią? Cóż bowiem jest głębszego od takiej przepaści? 176 2, 46 | odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego” (Mk 3, 177 2, 46 | przeciw Duchowi Świętemu jest nieodpuszczalne? Jak rozumieć 178 2, 46 | paschalnej, a które zespolone jest z odkupieńczą mocą Krwi 179 2, 46 | takiego właśnie oczyszczenia jest odpuszczenie grzechów. Kto 180 2, 46 | którego wewnętrznym szafarzem jest Duch Święty, a które zakłada 181 2, 46 | nie-odpuszczenie” związane jest przyczynowo z „nie-pokutą” — 182 2, 46 | przeciw Duchowi Świętemu jest grzechem popełnionym przez 183 2, 46 | nieważne w swoim życiu. Jest to stan duchowego upadku, 184 2, 47 | iż „grzechem tego wieku jest utrata poczucia grzechu”40. 185 2, 47 | Adhortacji: „W rzeczywistości Bóg jest początkiem i ostatecznym 186 2, 47 | zło. Prawość i wrażliwość jest głęboko związana z wewnętrznym 187 2, 48 | wszelkich więzów, jakimi grzech jest powiązany w całokształcie 188 2, 48 | tej sprawiedliwości, która jest w Jezusie Chrystusie — gdyż 189 2, 48 | odzwierciedlenie świętości trynitarnej. Jest to sprawiedliwość Ewangelii 190 2, 48 | sumień przez Krew Baranka. Jest to z kolei ta sprawiedliwość, 191 2, 48 | sprawiedliwości tej Duch Święty, który jest Duchem Ojca i Syna — który „ 192 3, 49 | wiecznego „Teraz”. Tego, „Który jest, Który był, i Który przychodzi”. 193 3, 49 | przychodzi”. Tego, który jest „Alfy i Omegą, Pierwszym 194 3, 49 | albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęto. 195 3, 50 | Chrystusa. Równocześnie jest to profil pneumatologiczny, 196 3, 50 | współistotny Ojcu i Synowi — jest w absolutnej tajemnicy Trójjedynego 197 3, 50 | w porządku stworzenia; jest też bezpośrednią zasadą 198 3, 50 | człowiek: Syn Człowieczy, który jest Synem Bożym. Poprzez takie „ 199 3, 50 | poniekąd wszystkiego, co jest „ciałem”: całej ludzkości, 200 3, 50 | rzeczywistością człowieka, który także jest „ciałem” (por. np. Rdz 9, 201 3, 51 | Świętym” (por. Łk 1, 41). Jest w błogosławieństwie Tej, 202 3, 51 | swej najgłębszej istocie jest otwarciem serca ludzkiego 203 3, 51 | Pisze św. Paweł: „Pan zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch 204 3, 51 | zaś jest Duchem, a gdzie jest Duch Pański — tam wolność” ( 205 3, 52 | bardziej dać tego życia, jakie jest w Bogu, niż czyniąc je życiem 206 3, 52 | życiem człowieka, którym jest Chrystus w swym człowieczeństwie 207 3, 52 | tez głowa Ciała, którym jest Kościół zrodzony na Krzyżu 208 3, 52 | dzięki Chrystusowi, który jest Synem Przedwiecznym. To 209 3, 52 | przez łaskę uświęcającą, jest dziełem Ducha Świętego. „ 210 3, 52 | 16 n.). Łaska uświęcająca jest w człowieku zasadą i źródłem 211 3, 52 | Obdarowanie tym nowym życiem jest jakby definitywną odpowiedzią 212 3, 52 | stoi Duch Święty, który jest Miłością i Darem. Jako taki 213 3, 52 | nadprzyrodzony wymiar. Jest to nowe życie, w którym 214 3, 53 | otrzymaliśmy Ducha, który jest z Boga” (por. 1 Kor 2, 12). ~ 215 3, 53 | zbawienia, poprzez który jest ono ściśle związane z tajemnicą 216 3, 53 | który był obiecany. On jest zadatkiem. naszego dziedzictwa 217 3, 53 | ostateczne powołanie człowieka jest rzeczywiście jedno, mianowicie 218 3, 54 | 54. „Bóg jest duchem; potrzeba więc by 219 3, 54 | Trójjedynego, który sam w sobie jest całkowicie transcendentny 220 3, 54 | wobec świata widzialnego, jest bowiem absolutnym Duchem: „ 221 3, 54 | absolutnym Duchem: „Bóg jest duchem” (tamże); równocześnie 222 3, 54 | się do tego świata, ale jest w nim obecny, staje się 223 3, 54 | szczególności do człowieka: Bóg jest w jego wnętrzu jako myśl, 224 3, 54 | jako myśl, sumienie, serce; jest to rzeczywistość psychologiczna 225 3, 54 | wypowiedzianych do Samarytanki: „Bóg jest duchem”. Tylko Duch może 226 3, 54 | wszędzie w Duchu Świętym Jest On „Bogiem ukrytym” (por. 227 3, 55 | zapowiedzieć: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie 228 3, 55 | Sprzeciw wobec Boga, który jest Duchem niewidzialnym, rodzi 229 3, 55 | stosunku do Tego, który jest Bytem najdoskonalszym. Sprzeciw 230 3, 55 | n.). W człowieku, który jest istotą dwoistą, istnieje 231 3, 55 | do dziedzictwa grzechu, jest jego następstwem i równocześnie 232 3, 55 | doświadczenia. Apostoł pisze: „Jest zaś rzeczą wiadomą, jakie 233 3, 55 | moralnie dobre lub złe, które jest owocem ulegania (w pierwszym 234 3, 56 | Najwyższym tego wyrazem jest materializm, z jednej strony — 235 3, 56 | ideologii i działania, jest materializm dialektyczny 236 3, 56 | i działanie Boga, który „jest duchem”, w świecie, a nade 237 3, 56 | kilka ważnych paragrafów, jest ateizm48. I chociaż nie 238 3, 56 | niejednoznacznie — tym niemniej jest rzeczą oczywistą, iż prawdziwy 239 3, 56 | celów, jaki on określa, jest ściśle związany z interpretacją 240 3, 56 | która wedle tego systemu jest jedyną i wyłączną postacią 241 3, 56 | powiedzieć, iż materializm jest systemowym i systematycznym 242 3, 56 | niż duch”. Ten sprzeciw jest jednakże wzajemny, jak to 243 3, 56 | wierzy, że ze strony Boga jest to zawsze udzielanie się 244 3, 57 | ducha” i „ciała” wpisane jest również przeciwstawienie „ 245 3, 57 | przeciwstawienie „życia” i „śmierci”. Jest to problem poważny, gdyż 246 3, 57 | Wszystko, co materialne, jest zniszczalne, a zatem ciało 247 3, 57 | podobnie jak i zwierzęce) jest śmiertelne. Skoro człowiek 248 3, 57 | śmiertelne. Skoro człowiek jest w istocie swojej tylko „ 249 3, 57 | stwierdzenie, że życie ludzkie jest wyłącznie „bytowaniem ku 250 3, 57 | międzynarodową? ~Niestety, jest to tylko częściowy i niekompletny 251 3, 57 | przybliżył się Bóg, który jest Duchem. Bóg „zesłał Syna 252 3, 58 | Zmartwychwstania i Pięćdziesiątnicy jest głoszona i przeżywana przez 253 3, 58 | zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. Jest on wiecznym świadkiem tego 254 3, 58 | granicą śmierci: życie, które jest potężniejsze od śmierci 255 3, 58 | który daje to życie. Który jest Ożywicielem. Głosi — a nade 256 3, 58 | Kościół — jak nikt inny — jest świadom tego, co w człowieku 257 3, 58 | tym Świętym Duchu, który jest Darem przedwiecznym, Bóg 258 3, 58 | łasce uczynkowej, która jest darem Ducha Świętego, człowiek 259 3, 59 | podobieństwo Boże, jakim człowiek jest od początku51. Ta wewnętrzna 260 3, 59 | świetle Chrystusa, który jest Pierwowzorem obcowania z 261 3, 59 | ukazuje, że człowiek (...) [jest] jedynym na ziemi stworzeniem, 262 3, 59 | dojrzewania wewnętrznego, które jest zarazem pełnym odkryciem 263 3, 59 | jak powiedziano, człowiek jest drogą Kościoła, to droga 264 3, 59 | własną godność ludzką, gdyż jest podmiotem przybliżania się 265 3, 59 | powtórzyć, że „chwałą Boga jest człowiek żyjący, a życie 266 3, 59 | żyjący, a życie człowieka jest oglądaniem Boga”55; człowiek 267 3, 59 | człowiek żyjąc życiem Bożym jest chwałą Boga, a utajonym 268 3, 59 | tego życia i tej chwały jest Duch Święty. On — mówi św. 269 3, 59 | mówi św. Bazyli Wielki — jest „prosty w swej istocie, 270 3, 60 | Dojrzewanie człowieka w tym życiu jest utrudnione przez uwarunkowania 271 3, 60 | człowieka. Tam bowiem gdzie jest Duch Pański — tam wolność, 272 3, 60 | ludzkiej myśli i działalności jest dobre, szlachetne i piękne, 273 3, 61 | przyjścia”: „Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo 274 3, 61 | człowieczeństwie, przychodzi, jest obecny i działa w Kościele 275 3, 62 | Krzyża i Zmartwychwstania jest Eucharystia. W niej bowiem 276 3, 62 | życia, o jakim mówi Sobór. Jest to ów sens, poprzez który 277 3, 62 | woli Ducha Świętego, który jest „zasadą jedności Kościoła”62, 278 3, 62 | samej Eucharystii, która jest „sakramentem miłosierdzia, 279 3, 63 | według której „Kościół jest w Chrystusie niejako sakramentem, 280 3, 63 | Jeśli w mocy stworzenia Bóg jest Tym, w którym wszyscy „żyjemy, 281 3, 63 | się w Ojcu Przedwiecznym. Jest to z jednej strony rytm 282 3, 63 | Świętego; z drugiej strony jest to również rytm posłannictwa 283 3, 63 | paschalnej, „przychodzi” i jest stale obecny w tajemnicy 284 3, 63 | Kościoła. W jego historii jest raz mniej, raz bardziej 285 3, 63 | życie i daje życie. Kościół jest widzialnym szafarzem świętych 286 3, 63 | zaś w owym działaniu Ducha jest i działa Jezus Chrystus. ~ 287 3, 64 | 64. Jeśli Kościół jest sakramentem wewnętrznego 288 3, 64 | zjednoczenia z Bogiem, to jest nim w Jezusie Chrystusie, 289 3, 64 | w którym to zjednoczenie jest pełną rzeczywistością zbawczą. 290 3, 64 | rzeczywistością zbawczą. Jest nim w Jezusie Chrystusie: 291 3, 64 | zbawczej rzeczywistości, jaką jest w dziejach człowieka na 292 3, 64 | Ducha-Parakleta. W ten sposób jest On „innym Pocieszycielem”, 293 3, 64 | sakramentalność Kościoła od tej, jaka jest właściwa Sakramentom w ścisłym 294 3, 64 | znaczeniu, mówi bowiem: „Kościół jest niejako sakramentem, czyli 295 3, 64 | sensu, w jakim to słowo jest użyte w obu wypadkach, to 296 3, 64 | jedynie daje życie: Kościół jest znakiem i narzędziem obecności 297 3, 64 | Watykański II dodaje, iż Kościół jest „sakramentem (...) jedności 298 3, 64 | ludzkiego”. Kościół wie, że jest nim dzięki mocy Ducha Świętego; 299 3, 64 | dzięki mocy Ducha Świętego; jest znakiem i narzędziem tej 300 3, 64 | przybliżanie się Boga, który jest Duchem niewidzialnym, do 301 3, 64 | niewidzialnym, do świata, który jest widzialny. W Duchu Świętym 302 3, 64 | Boga i człowieka — Kościół jest „sakramentem, czyli znakiem 303 3, 64 | wpisanych w dzieje ludzkości, jest obecny i działa Duch Święty, 304 3, 65 | modlitwie. Piękna i zbawienna jest myśl, że gdziekolwiek ktoś 305 3, 65 | modli się na świecie, tam jest Duch Święty, ożywcze tchnienie 306 3, 65 | modlitwy. Piękna i zbawienna jest myśl, że jak szeroko rozprzestrzenia 307 3, 65 | przyszłości, tak rozległa jest obecność i działanie Ducha 308 3, 65 | por. Hbr 5, 7). Modlitwa jest też objawieniem owej głębi, 309 3, 65 | owej głębi, jaka właściwa jest sercu człowieka: głębi, 310 3, 65 | człowieka: głębi, która jest od Boga i tylko Bóg może 311 3, 65 | Łk 11, 13). ~Duch Święty jest darem, który przychodzi 312 3, 65 | nieumiejętność modlenia się. Jest On obecny w naszej modlitwie 313 3, 65 | epoce szczególnie potrzebna jest modlitwa. Jeśli na przestrzeni 314 3, 65 | odnowy życia duchowego. Jest to objaw znamienny i pocieszający, 315 3, 65 | zdobyczy i osiągnięć, człowiek jest zagrożony i ludzkość jest 316 3, 65 | jest zagrożony i ludzkość jest zagrożona. Wobec tego zagrożenia — 317 3, 65 | szukają mocy, która zdolna jest człowieka podźwignąć, wyzwolić 318 3, 66 | swoich narodzin. Chociaż tedy jest faktem historycznym, że 319 3, 66 | do przeszłości: Kościół jest zawsze obecny w Wieczerniku 320 3, 66 | tajemnicy Kościoła Bogarodzica jest obecna w tej tajemnicy tak, 321 3, 66 | w tej tajemnicy tak, jak jest obecna w tajemnicy swojego 322 3, 66 | miłością macierzyńską”. Jest Ona „z racji swoich szczególnych 323 3, 66 | Kościołem: Boża rodzicielka Jest (...) pierwowzorem Kościoła (...)”66. „ 324 3, 66 | I on także (tj. Kościół) jest dziewica, która (...) dochowuje 325 3, 66 | Przyjdź!”68. Modlitwa Kościoła jest takim właśnie nieustającym 326 3, 66 | Kościołem i w Kościele. Jest bowiem dany Kościołowi, 327 3, 66 | zbawieni” (por. Rz 8, 24). Jest to nadzieja eschatologiczna, 328 3, 66 | Pocieszyciel — i dlatego jest Stróżem i Ożywicielem tej 329 3, 66 | obchodowi wielkiego Jubileuszu. Jest to modlitwa, która zwraca 330 Zakon, 67 | serce człowieka, tam bowiem jest owo ukryte miejsce zbawczego 331 Zakon, 67 | Bez Twojego tchnienia cóż jest wśród stworzenia? Jeno cierń 332 Zakon, 67 | człowieka „szpeci”, „z tego, co jest trudne.”; On leczy najgłębsze 333 Zakon, 67 | łaski i świętości. To, „co jest oporne — nakłania”, to, 334 Zakon, 67 | oporne — nakłania”, to, ci jest „oziębłe — rozgrzewa”, to, 335 Zakon, 67 | Kościół nieustannie wyznaje: jest w naszym stworzony świecie 336 Zakon, 67 | stworzony świecie Duch, który jest darem nie stworzonym. Jest 337 Zakon, 67 | jest darem nie stworzonym. Jest to Duch Ojca i Syna: tak 338 Zakon, 67 | Syna: tak jak Ojciec i Syn jest On nie stworzony, nieskończony, 339 Zakon, 67 | Miłości, która „rozlana jest w sercach naszych” (Rz 5, 340 Zakon, 67 | 16, 22), o radość, która jest owocem miłości, a zarazem 341 Zakon, 67 | miłości, a zarazem Boga, który jest Miłością; prosi o „sprawiedliwość, 342 Zakon, 67 | 5, 22). ~I pokój również jest owocem miłości. Ten pokój 343 Zakon, 67 | Kościół patrzy na Tego, który jest Miłością Ojca i Syna, i 344 Zakon, 67 | który będąc Duchem-Miłością, jest również Duchem pokoju i 345 Zakon, 67(72)| prawdziwie duchowej, która jest owocem Ducha Świętego”: