Rozdzial, Numer

 1     1,    5|       kolei wewnętrzny fundament swej kontynuacji wśród następujących
 2     1,   18|     słowach Izajasza, u początku swej działalności mesjańskiej.
 3     1,   18|         cieśli, przy boku Maryi, swej dziewiczej Matki. W dniu,
 4     1,   22|         przynosi go jako dar dla swej własnej Osoby, aby udzielać
 5     2,   31|   nawoływał słuchaczy u początku swej mesjańskiej działalności (
 6     2,   34|          1 Tm 1, 17) w nadmiarze swej miłości zwraca się do ludzi
 7     2,   40|          więc „wysłuchany dzięki swej uległości; chociaż był Synem,
 8     2,   40|     doskonałą ofiarę poprzez akt swej śmierci jako żertwy miłości
 9     2,   42|      wypowiada Jezus na początku swej działalności, według Ewangelii
10     2,   46|      grzechu, uniemożliwiając ze swej strony nawrócenie — a więc
11     2,   48|          Kościół nie zaprzestaje swej modlitwy i posługi, ażeby
12     3,   51| posłuszeństwo wiary. Wiara zaś w swej najgłębszej istocie jest
13     3,   54|  nienaruszonym i niezmienionym w swej absolutnej transcendencji. ~
14     3,   57|     grzech” (Rz 8, 3). U szczytu swej tajemnicy paschalnej, tenże
15     3,   59|          Wielki — jest „prosty w swej istocie, w mocy wieloraki (...),
16     3,   61|      Chrystusa — jak to ukazał w swej nauce, zawsze aktualnej,
17     3,   65|    Święty, daje o sobie znać — w swej najprostszej i najpowszechniejszej
18 Zakon,   67|          w Nim rozpoznaje źródło swej tożsamości, w Nim znajduje
19 Zakon,   67|       utrudzony człowiek w głębi swej ludzkiej istoty; i ten pokój