Rozdzial, Numer

 1     1,   14|    urzeczywistnia się definitywnie ów nowy początek udzielania
 2     1,   17|        Wypada tutaj podkreślić, że ów „Duch Pański”, jaki „spoczywa”
 3     1,   26|         tysiąclecia po Chrystusie, ów czas Kościoła wyraził się
 4     2,   29|       sądzie”. ~Wskazuje już na to ów tekst, w który Sobór wyjaśnia,
 5     2,   29|          Jezus wyjaśnia, że grzech ów polega na tym, iż „nie uwierzyli
 6     2,   29|         uwierzyli w Niego”, zasięg ów wydaje się zawężać do tych,
 7     2,   29|            jednak nie dostrzec, że ów „wąski”, historycznie określony
 8     2,   31|        przezwycięża ludzki grzech! Ów jerozolimski grzech z dnia
 9     2,   39|        jakby jego ból. Ostatecznie ów niezgłębiony i niewypowiedziany „
10     2,   45| sugestywnie mówią teksty soborowe. Ów trud sumienia wyznacza zarazem
11     3,   52|          sercu każdego człowieka — ów najszczególniejszy dar stworzony:
12     3,   55|            gruncie etycznym, przez ów grzech, jaki opanowuje serce
13     3,   58|           zaszczepiony przez Ducha ów „korzeń nieśmiertelności” (
14     3,   58|    Świętego dojrzewa i umacnia się ów człowiek wewnętrzny, czyli „
15     3,   59|          pełnego urzeczywistnienia ów obraz i podobieństwo Boże,
16     3,   59|         sumień. Na tej drodze cały ów świat — uczestnicząc w tym
17     3,   59|           w naszym ludzkim świecie ów proces prawdziwego dojrzewania
18     3,   62|          jakim mówi Sobór. Jest to ów sens, poprzez który Chrystus „