Rozdzial, Numer

 1     1,   21    |          jest w Nim i przenika Jego serce. Kształtuje ona od podstaw
 2     1,   24    |            usta Proroka: „I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę
 3     1,   25(12)| przedstawiając Ducha Świętego jako „serce” i „duszę” Kościoła por.
 4     2,   41    |             zstępuje niejako w samo serce ofiary, która jest składana
 5     2,   45    |               który wpisując się w „serce” Trójcy Świętej mocą odwiecznej
 6     2,   45(37)|           czyż utrzymujemy może, że serce człowieka nie jest przepaścią?
 7     2,   45(37)|            można przeniknąć, czyjeż serce odgadnąć?”. ~
 8     3,   49    |          Świętego zwraca się myśl i serce Kościoła przy końcu dwudziestego
 9     3,   51    |            uczynił równocześnie Jej serce doskonale posłuszne wobec
10     3,   54    |        wnętrzu jako myśl, sumienie, serce; jest to rzeczywistość psychologiczna
11     3,   55    |           ów grzech, jaki opanowuje serce ludzkie, w którym „ciało
12     3,   55    |            i zmagania, jakie nękają serce człowieka. „Oto, czego uczę: —
13     3,   65    |           który „tchnie” modlitwę w serce człowieka w całej niezmierzonej
14 Zakon,   67    |            Kościoła przebiega przez serce człowieka, tam bowiem jest
15 Zakon,   67    |             w dzieje świata poprzez serce człowieka. Tutaj staje się
16 Zakon,   67    |     wreszcie „pociech” wówczas, gdy serce ludzkie płacze i doświadcza