Rozdzial, Numer

 1     2,   31|      oskarżenie świata ani tym bardziej — jego potępienie. Chrystus
 2     2,   40|          dodaje: „(...) o ileż bardziej krew, Chrystusa, który przez
 3     2,   43|  zakażając ludzką cywilizację, bardziej hańbą tych, którzy się ich
 4     2,   44|   świat, w istocie wiążą się z bardziej podstawowym zachwianiem
 5     2,   46| zostało powiedziane, stają się bardziej zrozumiałe jeszcze inne
 6     3,   52|    daje życie”. Nie można było bardziej dać tego życia, jakie jest
 7     3,   54|    powiedział o Nim: „Ty byłeś bardziej wewnątrz mnie niż to, co
 8     3,   54|  duchem”. Tylko Duch może być „bardziej wewnątrz mnie niż to, co
 9     3,   57|      strony odsłania się coraz bardziej wobec wszystkich poważna
10     3,   57|      gdy przybliżamy się coraz bardziej do końca drugiego tysiąclecia
11     3,   57|    podnosi się nowe, mniej lub bardziej świadome wołanie o Ducha,
12     3,   59|         jak uczy Sobór, „coraz bardziej ludzki, coraz głębiej ludzki”53.
13     3,   60|      uczynienie własnego życia bardziej ludzkim i o poddanie całej
14     3,   60|       potwierdzają oni jeszcze bardziej wielkość człowieka, stworzonego
15     3,   63|   historii jest raz mniej, raz bardziej widoczny, lecz stale o niej
16     3,   65|    dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha