Rozdzial, Numer

  1 Wstep,    1    |                                         1. Ducha Świętego wyznaje Kościół
  2 Wstep,    1    |                    narodzenia się z wody i Ducha”, aby „wejść do królestwa
  3 Wstep,    1    |                  od początku głosi wiarę w Ducha Świętego, jako Ożywiciela,
  4 Wstep,    2    |                    1943 r.) odwołał się do Ducha Świętego jako do życiodajnej
  5 Wstep,    2    |                   nowe studium i nowy kult Ducha Świętego, właśnie jako nieodzowne
  6 Wstep,    2    |               Kościoła, aby zbliżyć się do Ducha Świętego-Ożywiciela. Z pomocą
  7 Wstep,    2    |                Kościoła, lepiej poznaliśmy Ducha Świętego jako Tego, który
  8 Wstep,    2    |             nadprzyrodzonej rzeczywistości Ducha nieskończonego, tak jak
  9 Wstep,    2    |             takiego posłannictwa głoszenia Ducha Świętego, gdy przybliża
 10     1,    3    |                 aby z wami był na zawsze — Ducha Prawdy” (J 14, 13. 16 n.). ~
 11     1,    3    |                  13. 16 n.). ~Tego właśnie Ducha Prawdy nazywa Chrystusa
 12     1,    3    |                 Rzecznik”. Chrystus nazywa Ducha Prawdy „innym” Pocieszycielem,
 13     1,    3    |             kontynuacji swego dzieła przez Ducha Świętego mówi Chrystus kilkakrotnie
 14     1,    3    |          perspektyw tajemnicy Ojca, Syna i Ducha Świętego, która nigdzie
 15     1,    5    |                  się ze świadectwem samego Ducha Świętego: „On będzie świadczył
 16     1,    5    |           świadczył o Mnie”. W świadectwie Ducha Prawdy ludzkie świadectwo
 17     1,    5    |                   ludzkości, to świadectwo Ducha Świętego stanowi o wiernym
 18     1,    5(6) |                   zostały pod natchnieniem Ducha Świętego” i dlatego też
 19     1,    6    |             poprzez wiarę, co jest dziełem Ducha Prawdy i owocem Jego działania
 20     1,    6    |          przewodnikiem człowieka: światłem ducha ludzkiego. Odnosi się to
 21     1,    7    |              niewidzialnego Pocieszyciela: Ducha Prawdy. Jak ściśle zaś ta
 22     1,    8    |                   J 15, 26) i Ojciec „daje Ducha” (J 14, 16). Ojciec „posyła”
 23     1,    8    |                   14, 16). Ojciec „posyła” Ducha w imię Syna (J 14, 26),
 24     1,    8    |                   7). A więc Ojciec posyła Ducha Świętego mocą ojcostwa,
 25     1,    8    |          Wieczernika zapowiadały przyjście Ducha Świętego po odejściu Chrystusa —
 26     1,    9    |                chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” (Mt 28, 19). Formuła
 27     1,   10    |                Osobami Boskimi, i że przez Ducha Świętego Bóg bytuje „na
 28     1,   10    |                    w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam
 29     1,   11    |                   daniem” i „oddaniem się” Ducha Świętego. Oto odsłania się
 30     1,   11    |             Jednością komunii Ojca, Syna i Ducha Świętego. Jest to „logika”
 31     1,   11    |           warunkiem „posłania” i przyjścia Ducha Świętego, wskazują zarazem
 32     1,   12    |               oznacza ono również obecność Ducha Bożego w stworzeniu: czyli
 33     1,   13    |                  przeciwieństwem obecności Ducha Bożego w stworzeniu, nade
 34     1,   14    |                 Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: „
 35     1,   14    |                    8, 11). W posłaniu tego Ducha „do serc naszych” zaczyna
 36     1,   15    |                Tego, który otrzymał pełnię Ducha Świętego dla wybranego Ludu
 37     1,   15    |                  ze szczególnym działaniem Ducha Bożego — Ducha Pańskiego.
 38     1,   15    |                  działaniem Ducha Bożego — Ducha Pańskiego. Oto słowa Proroka: ~„
 39     1,   15    |            dawniejszym biblijnym pojęciem „ducha”, rozumianego przede wszystkim
 40     1,   15    |           przygotowuje to pełne objawienie Ducha Świętego w jedności tajemnicy
 41     1,   16    |            Zewnętrznym symbolem udzielania Ducha stało się w Starym Przymierzu
 42     1,   16    |                 znaczeniu posiadania pełni Ducha Bożego. On też ma pośredniczyć
 43     1,   16    |             pośredniczyć w udzielaniu tego Ducha całemu ludowi. Oto jeszcze
 44     1,   16    |                  posiadającego pełnię tego Ducha w sobie — i równocześnie
 45     1,   16    |                 dla całej ludzkości. Pełni Ducha Boże bo towarzyszą wielorakie
 46     1,   17    |                  zawiera w sobie działanie Ducha poprzez Niego — to jednak
 47     1,   17    |               Starym testamencie osobowość Ducha Świętego jest całkowicie
 48     1,   18    |                  który posiada pełnię tego Ducha; który naznacza «nowy początek»
 49     1,   19    |             zarazem Tego, który „przynosi” Ducha Świętego, jak to jeszcze
 50     1,   19    |                   Mówi to pod natchnieniem Ducha Świętego (por. J 1, 33 n.),
 51     1,   20    |                   się w aktywnej obecności Ducha Świętego8. Tajemnicę tę
 52     1,   20    |           przedstawił Jezusa jako „pełnego Ducha Świętego” i „zawiedzionego
 53     1,   20    |                     i „zawiedzionego przez Ducha na pustynię” (por. Łk 4,
 54     1,   21    |            sobie-Synu, płynie z owej pełni Ducha, która jest w Nim i przenika
 55     1,   21    |                  się człowiekiem za sprawą Ducha Świętego — i narodził się
 56     1          |           Zmartwychwstały mówi: „weźmijcie Ducha Świętego!” ~
 57     1,   22    |                  jako Tego, który „niesie” Ducha. Który ma Go przynieść i „
 58     1,   22    |                  św. Łukasza to objawienie Ducha Świętego, jako wewnętrznego
 59     1,   23    |                     definitywne objawienie Ducha Świętego jako Osoby, która
 60     1,   23    |                    czasem nowego przyjścia Ducha Świętego jako Parakleta
 61     1,   23    |                  Świętego jako Parakleta i Ducha Prawdy. Są czasem „nowego
 62     1,   24    |          Paweł-zostaje „ustanowiony według Ducha Świętości przez powstanie
 63     1,   24    |                     I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego
 64     1,   24    |                   do waszego wnętrza (...) Ducha mojego” (Ez 36, 26 n.; por.
 65     1,   24    |                  powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego!»” (J 20, 19-22). ~
 66     1,   24    |                     który na Krzyżu „oddał ducha” (por. J 19, 30) jako Syn
 67     1,   24    |              Chrystus „przynosi” Apostołom Ducha Świętego, dając początek
 68     1,   24    |                  odejścia”; podaje im tego Ducha jakby w ranach swojego ukrzyżowania
 69     1,   24    |                   mówi do nich: „Weźmijcie Ducha Świętego!”. ~Zachodzi ścisła
 70     1,   24    |                 posłaniem Syna a posłaniem Ducha Świętego. Nie ma posłania
 71     1,   24    |                  Świętego. Nie ma posłania Ducha Świętego (po grzechu pierworodnym)
 72     1,   24    |            spójność pomiędzy posłannictwem Ducha Świętego a posłannictwem
 73     1,   24    |                   Odkupieniu. Posłannictwo Ducha Świętego „czerpie” z Odkupienia: „
 74     1,   24    |                 przyszedł i działał w mocy Ducha Świętego, składając na końcu
 75     1,   24    |                    dziejach świata — przez Ducha Świętego, który jest „innym
 76     1,   25    |                    i „przyniósł” Apostołom Ducha Świętego. Dał im Go, mówiąc: „
 77     1,   25    |                  im Go, mówiąc: „Weźmijcie Ducha Świętego!”. To, co wówczas
 78     1,   25    |             świadectwo o Chrystusie w mocy Ducha Świętego. W ten sposób wypełnia
 79     1,   25    |               przyjściem”, czyli zesłaniem Ducha Świętego na Apostołów, zgromadzonych
 80     1,   25    |                   się do Pocieszyciela, do Ducha Prawdy, zaczęły z całą mocą
 81     1,   25    |             osierocenie. Wraz z przyjściem Ducha Świętego poczuli się zdolni
 82     1,   25    |               poprzez ich następców. Łaska Ducha Świętego bowiem, której
 83     1,   25    |                 wszyscy odrodzeni z wody i Ducha; w ten sposób, można powiedzieć,
 84     1,   25(12)|                  zjednoczenia wewnętrznego Ducha Świętego i Kościoła, zjednoczenia
 85     1,   25(12)|                teologiczną, przedstawiając Ducha Świętego jako „serce” i „
 86     1,   26    |                    się — wraz z przyjściem Ducha Świętego — czas Kościoła.
 87     1,   26    |                     Idąc za przewodnictwem Ducha Prawdy i dając wraz z Nim
 88     1,   26    |                   potwierdzeniem obecności Ducha Świętego — Pocieszyciela.
 89     1,   26    |         ugruntowania tych zbawczych owoców ducha, które stały się udziałem
 90     1,   26    |             Chrystusie prowadzeni są przez Ducha Świętego w swym pielgrzymowaniu
 91     2,   27    |            Wieczerniku zapowiada przyjście Ducha Świętego „za cenę” swego
 92     2,   27    |                Chrystus łączy tę zapowiedź Ducha Świętego ze słowami, które
 93     2,   27    |               jakie należy do posłannictwa Ducha Świętego. Ważne jest przy
 94     2,   28    |             wszystkim na tym posłannictwie Ducha Świętego, jakim jest „przekonywanie
 95     2,   30    |                 Oto, działając pod wpływem Ducha Świętego, którego Apostołowie
 96     2,   31    |                Pięćdziesiątnicy, działanie Ducha Prawdy, który „przekonywa
 97     2,   31    |               waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego” (Dz 2, 37). ~W
 98     2,   31    |               odpuszczeniu grzechów w mocy Ducha Świętego. Piotr w swoim
 99     2,   31    |               będąc sprawdzianem działania Ducha Prawdy wewnątrz człowieka,
100     2,   31    |               łaską i miłością: „Weźmijcie Ducha Świętego!” (J 20, 22). Tak
101     2,   31    |                odniesione — pod tchnieniem Ducha Pięćdziesiątnicy — do odkupieńczej
102     2,   32    |                   do Ojca — w Synu — przez Ducha Świętego. Właśnie Duch Święty
103     2,   32    |               przekonany”, jak tylko przez Ducha Świętego: Ducha Prawdy i
104     2,   32    |                tylko przez Ducha Świętego: Ducha Prawdy i Pocieszyciela zarazem. ~
105     2,   32    |               przekonany”, jak tylko przez Ducha Świętego: Tego, który „przenika
106     2,   34    |                   1, 2), wskazuje na tego „Ducha, który przenika głębokości
107     2,   34    |                  podobieństwa” Boga — „dar Ducha” oznacza wreszcie wezwanie
108     2,   36    |                Boga człowiek zastaje przez Ducha Prawdy obdarowany sumieniem,
109     2,   37    |                  to miara grzechu czystego ducha, miara grzechu szatana.
110     2,   39    |           niezgłębionym życiu Ojca, Syna i Ducha Świętego, temu odrzuceniu
111     2,   39    |                  Świętego, temu odrzuceniu Ducha, który jest Miłością oraz
112     2,   39    |                     2). Tak więc ze strony Ducha Świętego „przekonywać o
113     2,   40    |                     Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego
114     2,   40    |              jednak rozważania o obecności Ducha Świętego w całym życiu Chrystusa
115     2,   40    |             refleksji nad obecnością tegoż Ducha w odkupieńczej ofierze Słowa
116     2,   40    |               złożona „przez (= za sprawą) Ducha wiecznego”, który z niej „
117     2,   40    |         odpuszczenia grzechów”: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie
118     2,   40    |                      jak uczynił to „przez Ducha wiecznego”. W ofierze Syna
119     2,   40    |          Równocześnie zaś złożył ją „przez Ducha wiecznego” — co znaczy,
120     2,   41    |               cierpienie — zyskuje poprzez Ducha Świętego swój ostateczny
121     2,   41    |                 tej ofierze „otrzymuje” On Ducha Świętego. Otrzymuje Go w
122     2,   41    |                  nich” i powie: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie
123     2,   41    |                   Ojca, za współdziałaniem Ducha Świętego, przez śmierć swoją
124     2,   42    |                   do Apostołów: „Weźmijcie Ducha Świętego!”. Zostaje w ten
125     2,   42    |                     który przyszedł w mocy Ducha Świętego. U szczytu mesjańskiego
126     2,   42    |                    bezpośrednio z „daniem” Ducha Świętego Apostołom. Mówi
127     2,   42    |                    Mówi bowiem: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym upuścicie
128     2,   42    |                   włącza zbawcze działanie Ducha Świętego. Stając się „Światłością
129     2,   42    |          Bonawentura — „mocą siedmiu darów Ducha Świętego zostaje zniszczony
130     2,   43    |       przekonywanie o grzechu” pod wpływem Ducha Prawdy nie może urzeczywistniać
131     2,   44    |                    Chrystus odwołał się do Ducha Świętego, jako do Tego,
132     2,   45(36)|                 Por. Sekwencja na Zesłanie Ducha Świętego: „Reple cordis
133     2,   45    |                    się posłannictwo Syna i Ducha Świętego. Duch Święty „przychodzi”
134     2,   46    |              polega na słownym znieważeniu Ducha Świętego; polega natomiast
135     2,   46    |                 ofiaruje człowiekowi przez Ducha Świętego, działającego w
136     2,   46    |                grzechu”, które pochodzi od Ducha Świętego i które ma charakter
137     2,   46    |                grzechów. Kto zatem odrzuca Ducha i Krew, pozostaje w „martwych
138     2,   46    |                  wypełnia się posłannictwo Ducha Świętego. Paraklet ma nieskończoną
139     2,   47    |                            47. Działalność Ducha Prawdy, zmierzająca do zbawczego „
140     2,   47    |                   z wewnętrznym działaniem Ducha Prawdy. W tym świetle szczególnej
141     2,   47    |                   wezwania Apostoła, jak: „Ducha nie gaście”, „nie zasmucajcie
142     2,   47    |                     nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego” (1 Tes 5, 19;
143     2,   47    |                  nieodzownej dla działania Ducha Świętego. Kościół błaga,
144     2,   48    |                   nawracają, zostają przez Ducha Świętego wyprowadzeni z
145     3          |              Chrystus, „który się począł z Ducha Świętego” ~
146     3,   49    |                                     49. Do Ducha Świętego zwraca się myśl
147     3,   49    |             Wcielenie Syna-Słowa za sprawę Ducha Świętego. ~Obaj Ewangeliści,
148     3,   49    |                   się brzemienną za sprawą Ducha Świętego” (Mt 1, 18). Zaniepokojony
149     3,   49    |                twojej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się
150     3,   49    |                    wiary, odwołując się do Ducha Świętego. Tak brzmi Symbol
151     3,   49    |            Apostolski: „który się począł z Ducha Świętego, narodził się z
152     3,   49    | nicejsko-konstantynopolitański: „za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z
153     3,   49    |                  człowiekiem”. ~„Za sprawą Ducha Świętego” stał się człowiekiem
154     3,   50    |                    dokonała się „za sprawą Ducha Świętego”. „Sprawił” ją
155     3,   50    |              Sprawcy tego dzieła: do Osoby Ducha Świętego. ~„Pełni czasów”
156     3,   50    |                  Duchu Świętym. „Za sprawą Ducha Świętego” dokonuje się tajemnica „
157     3,   51    |            wszystko dokonuje się za sprawą Ducha Świętego i należy również
158     3,   52    |                   osiąga swój zenit dzieło Ducha, „który daje życie”. Nie
159     3,   52    |                stale dokonuje — „za sprawą Ducha Świętego”. ~„Synami Bożymi”
160     3,   52    |                     wysyła do serc naszych Ducha Syna swego” (por. Ga 4,
161     3,   52    |                Wówczas bowiem otrzymujemy „ducha przybrania za synów, w którym
162     3,   52    |                  uświęcającą, jest dziełem Ducha Świętego. „Sam Duch wspiera
163     3,   52    |                   swym świadectwem naszego ducha, że jesteśmy dziećmi Bożymi.
164     3,   52    |              stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz oblicze ziemi” (
165     3,   53    |                  dwa tysiąclecia działania Ducha Prawdy, który poprzez wieki
166     3,   53    |                  św. Pawłem: „otrzymaliśmy Ducha, który jest z Boga” (por.
167     3,   53    |                     ogarnąć całe działanie Ducha Świętego także przed Chrystusem —
168     3,   53    |           zostaliście naznaczeni pieczęcią Ducha Świętego, który był obiecany.
169     3,   53    |                 przypomina nam o działaniu Ducha Świętego również „poza”
170     3,   54    |           Chrystusa dokonało się za sprawą Ducha Świętego, albowiem wszelkie
171     3,   54    |                Boga ukrytego: na spotkanie Ducha, który daje życie. ~ ~
172     3,   55    |                 przedziwna kondescendencja Ducha, natrafia w naszym ludzkim
173     3,   55    |             Symeona, który za natchnieniem Ducha przyszedł do świątyni jerozolimskiej,
174     3,   55    |             niewidzialnego” i „absolutnego Ducha”; na gruncie jego istotowej
175     3,   55    |               Galatów — postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania
176     3,   55    |                  walka pomiędzy dążeniami „ducha” i „ciała”. Walka ta należy
177     3,   55    |                 Paweł przeciwstawia „owoce ducha” takie jak: „miłość, radość,
178     3,   55    |                drugim) zbawczemu działaniu Ducha Świętego. Stąd też Apostoł
179     3,   55    |             Apostoł pisze: „Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy” (
180     3,   55    |                   Mając życie od Ducha, do Ducha się też stosujmy” (Ga 5,
181     3,   55    |                    zaś, którzy żyją według Ducha — do tego, czego chce Duch”.
182     3,   55    |                  Duch”. Żyjemy zaś „według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w
183     3,   55    |             przeciwstawienie życia „według Ducha” życiu „według ciała” —
184     3,   55    |                    do śmierci, dążność zaś Ducha — do życia i pokoju”. Stąd
185     3,   55    |                     Jeżeli zaś przy pomocy Ducha uśmiercać będziecie popędy
186     3,   55    |          równocześnie też wyznanie wiary w Ducha Prawdy jako Tego, który
187     3,   55    |          usprawiedliwienia, przynosząc nam Ducha Świętego: „Za wielką bowiem
188     3,   55    |                pneumatologiczny (działanie Ducha Świętego: dar łaski). Słowa
189     3,   55    |                  otwarciem wobec działania Ducha Świętego a oporem i sprzeciwem
190     3,   56    |                także o „duchu” i „sprawach ducha” — np. w dziedzinie kultury
191     3,   56    |                ciało”. Kto chce żyć według Ducha, przyjmuje Jego działanie
192     3,   56    |                 Jubileuszu, owo „pożądanie ducha” jako wezwanie, które odzywa
193     3,   56    |         przekonywanie o grzechu” za sprawą Ducha Świętego. ~
194     3,   57    |                  Pawłowe przeciwstawienie „ducha” i „ciała” wpisane jest
195     3,   57    |                bardziej świadome wołanie o Ducha, który daje życie? W każdym
196     3,   57    |                    posiadamy pierwsze dary Ducha” — i dlatego również, chociaż
197     3,   57    |                   nich i rzekł: „Weźmijcie Ducha Świętego! ”. To „tchnienie”
198     3,   58    |               śmiercią, które objawiło moc Ducha Świętego, a zarazem sprawiło
199     3,   58    |                  mieszkającego w was swego Ducha” (Rz 8, 11). W imię zmartwychwstania
200     3,   58    |                 zostaje zaszczepiony przez Ducha ów „korzeń nieśmiertelności” (
201     3,   58    |                    aby sprawił w was przez Ducha swego wzmocnienie siły wewnętrznego
202     3,   58    |                    3, 14-16). ~Pod wpływem Ducha Świętego dojrzewa i umacnia
203     3,   58    |             otwiera się dla człowieka, dla ducha ludzkiego. ~Ukryte tchnienie
204     3,   58    |               ludzkiego. ~Ukryte tchnienie Ducha Bożego powoduje, iż duch
205     3,   58    |               uczynkowej, która jest darem Ducha Świętego, człowiek wchodzi
206     3,   58    |            człowiek staje się „mieszkaniem Ducha Świętego”, „żywą świątynią
207     3,   58    |                     9; 1 Kor 6, 19). Przez Ducha Świętego bowiem Ojciec i
208     3,   58    |                Bogu i z Boga: żyje „według Ducha” i „dąży do tego, czego
209     3,   59    |               dokonuje się tylko za sprawą Ducha Świętego. Uczy się tej prawdy
210     3,   59    |                  we własne życie za sprawą Ducha Świętego, którego On sam
211     3,   60    |                popierać rozwój i ekspansję ducha ludzkiego, ostateczne odrywają
212     3,   60    |               orędzie wyzwolenia za sprawa Ducha Świętego, który jedynie
213     3,   60    |        determinizmów, prowadząc je prawem „Ducha, który daje życie w Chrystusie
214     3,   60    |         szczególnym sprawdzianem działania Ducha Prawdy, obecnego w sercu
215     3,   60    |                działa w sercach ludzi mocą Ducha swojego, nie tylko budząc
216     3,   60    |                   pełni czasów”, za sprawą Ducha Świętego, wszedł w historie
217     3,   61    |                     gdzie Chrystus objawia Ducha Świętego jako Parakleta,
218     3,   61    |              Świętego jako Parakleta, jako Ducha Prawdy, i mówi o swoim własnym „
219     3,   61    |                   zapowiedzianego posłania Ducha Świętego i wpisuje się niejako
220     3,   61    |                 Dokonuje się też za sprawą Ducha Świętego. Duch Święty sprawia,
221     3,   61    |          przychodzenie Chrystusa za sprawą Ducha Świętego i Jego stała obecność
222     3,   61    |            wszystko dokonuje się za sprawą Ducha Świętego. ~
223     3,   62    |            obecność dokonuje się za sprawą Ducha Świętego, wewnątrz Jego
224     3,   62(59)|                 Uświęć zatem te dary łaską Ducha Twojego, aby stały się dla
225     3,   62    |                 pierwszych dni po Zesłaniu Ducha Świętego, „trwali (...)
226     3,   62    |                   Kościół, kierowany przez Ducha Świętego, od początku wyrażał
227     3,   62    |              działanie podporządkować woli Ducha Świętego, który jest „zasadą
228     3,   63    |                  przychodzeniem” za sprawą Ducha Świętego, wewnątrz posłannictwa
229     3,   63    |                   posłannictwa Parakleta — Ducha Prawdy. To właśnie Sobór
230     3,   63    |                   Maryi Dziewicy za sprawą Ducha Świętego; z drugiej strony
231     3,   63    |                  również rytm posłannictwa Ducha Świętego, który definitywnie
232     3,   63    |                    niewidzialnej obecności Ducha, Syn, który „odszedł” w
233     3,   63    |                  sakramentalny — za sprawą Ducha Świętego, który „czerpiąc
234     3,   63    |          Równocześnie zaś w owym działaniu Ducha jest i działa Jezus Chrystus. ~
235     3,   64    |              Jezusie Chrystusie: za sprawą Ducha Świętego. Pełnia owej zbawczej
236     3,   64    |                    związek Kościoła z mocą Ducha Świętego, który jedynie
237     3,   64    |           narzędziem obecności i działania Ducha Ożywiciela. ~Sobór Watykański 
238     3,   64    |                    że jest nim dzięki mocy Ducha Świętego; jest znakiem i
239     3,   64    |                 działaniem zaś tego samego Ducha człowiek, a przez człowieka
240     3,   65    |                  jest obecność i działanie Ducha Świętego, który „tchnie”
241     3,   65    |                  Wiele razy pod działaniem Ducha Świętego modlitwa płynie
242     3,   65    |                 bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go
243     3,   65    |                 przenika serca, zna zamiar Ducha, [wie], że przyczynia się
244     3,   65    |               Modlitwa staje się za sprawą Ducha Świętego coraz dojrzalszym
245     3,   65    |                    zbliżają wielu ludzi do Ducha Świętego przez powrót do
246     3,   65    |             wewnętrznego i, pod działaniem Ducha Świętego, umocnią się w
247     3,   66    |                   się oczekiwali przyjścia Ducha Świętego. ~Kościół trwa
248     3,   66    |          naśladując Matkę Pana swego, mocą Ducha Świętego zachowuje dziewiczo
249     3,   66    |                 przygotowana została przez Ducha Świętego Dziewica z Nazaret,
250 Zakon,   67    |                   posiadając pierwsze dary Ducha (...), oczekują odkupienia
251 Zakon,   67    |               Niego, jako do Parakleta, do Ducha Prawdy i Miłości, zwraca
252 Zakon,   67    |             wszystkie serca ludzkie, prosi Ducha Świętego, o szczęście, które
253 Zakon,   67    |                     w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, w ósmym roku mego
254 Zakon,   67(72)|                  wyrażona, aby wypraszać u Ducha Świętego „dar radości” i
255 Zakon,   67(72)|                duchowej, która jest owocem Ducha Świętego”: AAS 67 (1975),