Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1| zaszczepiając w nich zadatek życia wiecznego. ~
 2     2,   40|       Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie
 3     2,   40|          przez (= za sprawą) Ducha wiecznego”, który z niej „czerpie”
 4     2,   40|            uczynił to „przez Ducha wiecznego”. W ofierze Syna Człowieczego
 5     2,   40|         zaś złożył ją „przez Ducha wiecznego” — co znaczy, że Duch Święty
 6     2,   41|          Krzyża, jako Dar nowego i wiecznego życia. ~Ta prawda o Duchu
 7     2,   46|           lecz winien jest grzechu wiecznego” (Mk 3, 28 n.). ~Łukasz: „
 8     2,   48|          człowieku jako Duch życia wiecznego. ~
 9     3,   49|          transcendentną obecnością wiecznego „Teraz”. Tego, „Który jest,
10     3,   64|          przenika tchnieniem życia wiecznego i kieruje całe stworzenie —
11     3,   66|        spełnienia w Bogu, nadzieja wiecznego królestwa, która się urzeczywistnia