Rozdzial, Numer

  1 Wstep,    2|            kilkakrotnie: od Leona XIII, który ogłosił encyklikę Divinum
  2 Wstep,    2|                 Świętemu, do Piusa XII, który w encyklice Mystici Corporis (
  3 Wstep,    2|                Soboru Watykańskiego II, który podniósł potrzebę ożywienia
  4 Wstep,    2|               Ducha Świętego jako Tego, który wskazuje drogi prowadzące
  5 Wstep,    2|              encyklika o Duchu Świętym, który od Ojca i Syna pochodzi;
  6 Wstep,    2|                od Ojca i Syna pochodzi; który z Ojcem i Synem wspólnie
  7 Wstep,    2|                 15): tak, właśnie Tego, który daje życie. ~Kościół czuje
  8 Wstep,    2|              Chrystusa o Duchu Świętym, który jest niewyczerpanym „źródłem
  9 Wstep,    2|          obchodu wielkiego Jubileuszu — który w swoim czasie zostanie
 10 Wstep,    2|                 skutecznie zamysł Boga, który uczynił Chrystusa źródłem
 11     1,    5|             poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie
 12     1,    6|         dalszego ciągu tekstu Janowego, który pozostaje w bliskim związku
 13     1,    6|                 zapowiedziany jako Ten, który „nauczy i przypomni”, jako
 14     1,    6|                 i przypomni”, jako Ten, który będzie „świadczył” o Chrystusie.
 15     1,    7|               Duchu Świętym-Paraklecie, który w tajemnicy i działalności
 16     1,    9|              życiodajna moc Sakramentu, który sprawia uczestnictwo w życiu
 17     1,   10|           naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany” (Rz 5,
 18     1,   11|             odwiecznych zamierzeń Boga, który jest niewysłowioną Jednością
 19     1,   12|          zbawczego udzielania się Boga, który łączy się z samą tajemnicą
 20     1,   12|                 wszystkim do człowieka, który został stworzony na obraz
 21     1,   12|               człowieka? Chrześcijanin, który czyta Pismo Święte i zna
 22     1,   13|                i podstawowego początku, który znamy z Księgi Rodzaju. „
 23     1,   13|                 upadku — zaległ grzech, który jest przeciwieństwem obecności
 24     1,   14|               naszych Ducha Syna swego, który woła: „Abba, Ojcze!” — napisze
 25     1,   15|     posłannictwo Mesjasza — czyli Tego, który otrzymał pełnię Ducha Świętego
 26     1,   15|                 Judei (...) po chrzcie, który głosił Jan. Znacie sprawę
 27     1,   15|          przyjście tajemniczej postaci, który objawienie nowotestamentowe
 28     1,   16|                6). Albowiem:~„Duch mój, który jest nad tobą ~i słowa moje,
 29     1,   16|             ukazuje Mesjasza jako Tego, który przychodzi w Duchu Świętym,
 30     1,   16|           cierpienia — za cenę Krzyża — który będzie miał przyjąć wespół
 31     1,   18|                 jako dar Boga samego, i który posiada pełnię tego Ducha;
 32     1,   18|              posiada pełnię tego Ducha; który naznacza «nowy początek»
 33     1,   19| Mesjasza-Chrystusa nie tylko jako Tego, który „przychodzi” w Duchu Świętym,
 34     1,   19|              Świętym, ale zarazem Tego, który „przynosi” Ducha Świętego,
 35     1,   19|                mówi: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata” (J
 36     1,   20|         objawienia. Ewangelista Łukasz, który już przedstawił Jezusa jako „
 37     1,   21|                nie mówi wprost o Duchu, który jest Miłością, a przez to
 38     1,   22|                objawi siebie jako Tego, który „niesie” Ducha. Który ma
 39     1,   22|             Tego, który „niesie” Ducha. Który ma Go przynieść i „dać”
 40     1,   22|               osoby Mesjasza, jako Ten, który na Nim spoczywa, kierując
 41     1,   22|              Jezus z Nazaretu jest Tym, który przychodzi w Duchu Świętym
 42     1,   22|                  innego Pocieszyciela”, który będąc Duchem Prawdy doprowadzi
 43     1,   22|              posłany jako dar dla Syna, który stał się człowiekiem, aby
 44     1,   23|                 najgłębsza istota Boga, który jako Miłość pozostaje niewyczerpanym
 45     1,   23|        odwiecznej Miłości: Duch Święty, który w nieprzeniknionych głębiach
 46     1,   24|              dobiegają końca. Chrystus, który na Krzyżu „oddał ducha” (
 47     1,   24|              przez Syna jako Pomazańca, który przyszedł i działał w mocy
 48     1,   24|                   przez Ducha Świętego, który jest „innym Pocieszycielem”. ~ ~
 49     1,   26|        urzeczywistnianiu dzieła Soboru, który tak szeroko otworzył się
 50     2      |                        Część II - Duch, który przekonywa świat o grzechu ~ ~
 51     2,   27|             Pocieszyciel i Duch Prawdy, który został przyobiecany jako
 52     2,   27|           został przyobiecany jako Ten, który „nauczy” i „przypomni”,
 53     2,   27|                i „przypomni”, jako Ten, który „doprowadzi do wszelkiej
 54     2,   27|                 zapowiedziany jako Ten, który „przekona świat o grzechu,
 55     2,   27|             czyli do szatana — do tego, który od początku wykorzystuje
 56     2,   28|               Wieczernika. Duch Święty, który podejmuje od Syna dzieło
 57     2,   28|          szatana, „władcy tego świata”, który przez swój grzech stał się „
 58     2,   28|           dotyczy również tego grzechu, który już został definitywnie
 59     2,   29|          Wskazuje już na to ów tekst, w który Sobór wyjaśnia, jak rozumie „
 60     2,   29|               klęsk i zwycięstw; świat, który — jak wierzą chrześcijanie —
 61     2,   29|                 Duchu Świętym jako Tym, który „przekona świat o grzechu”,
 62     2,   30|                znakami (...) tego Męża, który z woli, postanowienia i
 63     2,   31|                 działanie Ducha Prawdy, który „przekonywa świat o grzechu”
 64     2,   32|               Duch Prawdy Jest to Duch, który „przenika głębokości Boże” (
 65     2,   32|             przez Ducha Świętego: Tego, który „przenika głębokości Boże”. ~ ~
 66     2,   33|             Stajemy wobec tego grzechu, który wedle objawionego Słowa
 67     2,   33|       Człowieczy, ale równocześnie Ten, który jest „Pierworodnym wobec
 68     2,   34|                      34. „Duch Pański”, który — wedle biblijnego opisu
 69     2,   34|                wskazuje na tego „Ducha, który przenika głębokości Boże,”:
 70     2,   35|                      35. Tak więc Duch, który „przenika wszystko, nawet
 71     2,   35|                 początku o tym grzechu, który jest korzeniem wszystkich
 72     2,   35|                  ojca kłamstwa” — tego, który już „został osądzony” (por.
 73     2,   36|            godności podmiotu ludzkiego, który jest osoba. Równocześnie
 74     2,   36|         odzwierciedlał swój Pierwowzór, który jest zarazem Mądrością i
 75     2,   36|              tym, co dobre i złe. Duch, który „przenika głębokości Boże”,
 76     2,   36|         przenika głębokości Boże”, On — który równocześnie jest światłem
 77     2,   37|         tchnieniem zła” ze strony tego, który „grzeszy (trwa w grzechu)
 78     2,   37|                 początku” (1 J 3, 8), i który już „został osądzony” (J
 79     2,   37|           poznania i woli — wobec tego, który jest „ojcem kłamstwa”. Akt
 80     2,   37|                 człowieka, jak nie Ten, który sam jest Darem i źródłem
 81     2,   37|              obdarowania? Jak nie Duch, który „przenika głębokości Boże”
 82     2,   37|             przenika głębokości Boże” i który jest Miłością Ojca i Syna? ~
 83     2,   38|            bakcyl sprzeciwu wobec Tego, który „od początku” ma być przeciwnikiem
 84     2      |                                4. Duch, który przeobraża cierpienie w
 85     2,   39|                               39. Duch, który przenika głębokości Boże,
 86     2,   39|                  temu odrzuceniu Ducha, który jest Miłością oraz Darem?
 87     2,   39|                 Święte mówi nam o Ojcu, który współczuje człowiekowi,
 88     2,   39|          zwyciężył „Dar”! ~Duch Święty, który wedle słów Chrystusowych „
 89     2,   39|                 ofierze Baranka Bożego, który stał się „aż do śmierci”
 90     2,   39|              śmierci” posłusznym Sługą, który naprawiając nieposłuszeństwo
 91     2,   40|               bardziej krew, Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył
 92     2,   40|               sprawą) Ducha wiecznego”, który z niej „czerpie” moc zbawczego „
 93     2,   40|     pierworodnego obdarowania: w Duchu, który przenika głębokości Boże,
 94     2,   40|              pozwolił Duchowi Świętemu, który już przeniknął do samej
 95     2,   41|                 mowa o „ogniu z nieba”, który spalał ofiary składane przez
 96     2,   41|              Chryste, Synu Boga żywego, który z woli Ojca, za współdziałaniem
 97     2,   42|             Człowieczego jako Mesjasza, który przyszedł w mocy Ducha Świętego.
 98     2,   42|                podmiotowości: jako Ten, który sam ma dalej prowadzić zbawcze
 99     2,   42|                obecny Parakletos! Duch, który „tchnie, kędy chce” (por.
100     2,   42|     Parakleta-Pocieszyciela jako Tego, „który przekonuje świat o grzechu,
101     2,   44|                 Świętego, jako do Tego, który świadczy, że w dziejach
102     2,   44|           grzech jako czynnik rozbicia, który ciąży zarówno nad życiem
103     2,   45|                        45. Duch Prawdy, który „przekonywa świat o grzechu”,
104     2,   45|            powodu stworzenia człowieka, który w języku antropomorficznym
105     2,   45|        przypisuje Bogu? Tego „wyrzutu”, który wpisując się w „serce” Trójcy
106     2,   46|                ze szczególnym grzechem, który Ewangeliści nazywają „bluźnierstwem
107     2,   46|            popełnionym przez człowieka, który broni rzekomego „prawa”
108     2,   46|          wszystkich innych grzechach, i który w ten sposób odrzuca Odkupienie.
109     2,   47|            ostatecznym bejem człowieka, który nosi w sobie Boże ziarno.
110     2,   47|                nie narastał ten grzech, który Ewangelia nazywa bluźnierstwem
111     2,   48|                której objawia się Duch, który daje życie. ~Ci, którzy
112     2,   48|                 o sądzie”. Duch Prawdy, który dopomaga ludziom — ludzkim
113     2,   48|        sprawiedliwości tej Duch Święty, który jest Duchem Ojca i Syna —
114     2,   48|               jest Duchem Ojca i Syna — który „przekonywa świat o grzechu” —
115     3      |                       Część III - Duch, który daje życie ~ ~
116     3      |              dwutysiąclecia: Chrystus, „który się począł z Ducha Świętego” ~
117     3,   49|               wiecznego „Teraz”. Tego, „Który jest, Który był, i Który
118     3,   49|              Teraz”. Tego, „Który jest, Który był, i Który przychodzi”.
119     3,   49|                Który jest, Który był, i Który przychodzi”. Tego, który
120     3,   49|                Który przychodzi”. Tego, który jest „Alfy i Omegą, Pierwszym
121     3,   49|               brzmi Symbol Apostolski: „który się począł z Ducha Świętego,
122     3,   50|                Sprawił” ją Duch Święty, który — jako współistotny Ojcu
123     3,   50|               człowiek: Syn Człowieczy, który jest Synem Bożym. Poprzez
124     3,   50|              rzeczywistością człowieka, który także jest „ciałem” (por.
125     3,   51|                Chrystusa. ~Duch Święty, który swą mocą przeniknął dziewicze
126     3,   52|               swój zenit dzieło Ducha, „który daje życie”. Nie można było
127     3,   52|                wiec dzięki Chrystusowi, który jest Synem Przedwiecznym.
128     3,   52|                 Ps 104 [103], 30). Ten, który w tajemnicy stworzenia obdarowuje
129     3,   52|                 ludzi stoi Duch Święty, który jest Miłością i Darem. Jako
130     3,   52|                 stworzony: dar, poprzez który ludzie „stają się uczestnikami
131     3,   52|            przyczynowy pomiędzy Duchem, który daje życie — a łaska uświęcającą
132     3,   53|                 działania Ducha Prawdy, który poprzez wieki czerpał z
133     3,   53|            Pawłem: „otrzymaliśmy Ducha, który jest z Boga” (por. 1 Kor
134     3,   53|                planu zbawienia, poprzez który jest ono ściśle związane
135     3,   53|              pneumatologiczny, zarazem, który znaczy nade wszystko tych,
136     3,   53|               pieczęcią Ducha Świętego, który był obiecany. On jest zadatkiem.
137     3,   54|          Samarytanką. Wielki Jubileusz, który będzie obchodzony przy końcu
138     3,   54|            tajemnice Boga Trójjedynego, który sam w sobie jest całkowicie
139     3,   54|              ukrytym” (por. Iz 45, 15), który jako Miłość i Dar „napełnia
140     3,   54|           ukrytego: na spotkanie Ducha, który daje życie. ~ ~
141     3,   55|          prorocze słowa starca Symeona, który za natchnieniem Ducha przyszedł
142     3,   55|               34). Sprzeciw wobec Boga, który jest Duchem niewidzialnym,
143     3,   55|     niedoskonałości w stosunku do Tego, który jest Bytem najdoskonalszym.
144     3,   55|                 5, 16 n.). W człowieku, który jest istotą dwoistą, istnieje
145     3,   55|                 Ducha Prawdy jako Tego, który daje życie. Ciało bowiem „
146     3,   55|          jesteśmy dłużnikami Chrystusa, który dokonał w tajemnicy paschalnej
147     3,   56|              stawiany Duchowi Świętemu, który ukazuje św. Paweł w wymiarze
148     3,   56|                 postępowania. Systemem, który najbardziej rozwinął i doprowadził
149     3,   56|              obecność i działanie Boga, który „jest duchem”, w świecie,
150     3,   57|      niekompletny zarys obrazu śmierci, który powstaje w naszej epoce,
151     3,   57|               świadome wołanie o Ducha, który daje życie? W każdym razie —
152     3,   57|             podlegać cierpieniom czasu, który mija, „całą istotą swoją
153     3,   57|              istoty przybliżył się Bóg, który jest Duchem. Bóg „zesłał
154     3,   58|               przeżywana przez Kościół, który dziedziczy i kontynuuje
155     3,   58|                 nade wszystko jako Ten, który daje życie. „Ten, co wskrzesił
156     3,   58|                głosi równocześnie Tego, który daje to życie. Który jest
157     3,   58|              Tego, który daje to życie. Który jest Ożywicielem. Głosi —
158     3,   58|       udzielaniu się Boga, duch ludzki, który „zna to, co ludzkie”, spotyka
159     3,   58|                  spotyka się z „Duchem, który przenika głębokości Boże” (
160     3,   58|                    W tym Świętym Duchu, który jest Darem przedwiecznym,
161     3,   59|          odkrywana w świetle Chrystusa, który jest Pierwowzorem obcowania
162     3,   59|                 ludzki. Trójjedyny Bóg, który sam w sobie najgłębiej i
163     3,   60|               za sprawa Ducha Świętego, który jedynie może dopomóc osobom
164     3,   60|             prowadząc je prawem „Ducha, który daje życie w Chrystusie
165     3,   60|               jako uczniowie Chrystusa, który — jak głosi Sobór — „przez
166     3,   61|            Święty sprawia, że Chrystus, który odszedł, przychodzi — teraz
167     3,   61|        sakramentalnej. W niej Chrystus, który odszedł w swym widzialnym
168     3,   62|                Jest to ów sens, poprzez który Chrystus „objawił człowieka
169     3,   62|                ich zmartwychwstały Pan, który wstąpił w niebo, na nowo
170     3,   62|     podporządkować woli Ducha Świętego, który jest „zasadą jedności Kościoła”62,
171     3,   63|                 rytm posłannictwa Syna, który przyszedł na świat, rodząc
172     3,   63|            posłannictwa Ducha Świętego, który definitywnie został objawiony
173     3,   63|     niewidzialnej obecności Ducha, Syn, który „odszedł” w tajemnicy paschalnej, „
174     3,   63|               za sprawą Ducha Świętego, który „czerpiąc z zasobów Chrystusowego
175     3,   64|         Kościoła z mocą Ducha Świętego, który jedynie daje życie: Kościół
176     3,   64|                  przybliżanie się Boga, który jest Duchem niewidzialnym,
177     3,   64|               niewidzialnym, do świata, który jest widzialny. W Duchu
178     3,   64|            obecny i działa Duch Święty, który ziemskie pielgrzymowanie
179     3,   65|               działanie Ducha Świętego, który „tchnie” modlitwę w serce
180     3,   65|                 Duch Święty jest darem, który przychodzi do serca ludzkiego
181     3,   65|            wymiar65. W ten sposób „Ten, który przenika serca, zna zamiar
182     3,   65|               wyrazem nowego człowieka, który przez nią uczestniczy w
183     3,   65|                 w Duchu Świętym — Tego, który budzi w sercu głębokie pragnienie
184     3,   65|                  niej objawia się Duch, który „przychodzi z pomocą naszej
185 Zakon,   67|                 stworzony świecie Duch, który jest darem nie stworzonym.
186 Zakon,   67|           Miłości, zwraca się człowiek, który żyje Prawdą i Miłością,
187 Zakon,   67|               żyje Prawdą i Miłością, i który bez tego źródła Prawdy i
188 Zakon,   67|             Przenajświętszej. ~Kościół, który sercem swym obejmuje wszystkie
189 Zakon,   67|                miłości, a zarazem Boga, który jest Miłością; prosi o „
190 Zakon,   67|                 Kościół patrzy na Tego, który jest Miłością Ojca i Syna,
191 Zakon,   67|             Swoją ufność opiera na Tym, który będąc Duchem-Miłością, jest