Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1|             dany wraz z nowym życiem, jak głosi i obiecuje Jezus w
 2 Wstep,    1|             przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie
 3 Wstep,    2|      ożywienia nauki o Duchu Świętym, jak to podkreślił Paweł VI,
 4 Wstep,    2|          sercach ludzi współczesnych, jak potrzeba nowego odkrycia
 5 Wstep,    2|             Ducha nieskończonego, tak jak Go Jezus przedstawia Samarytance;
 6     1,    3|              tak szczególnego wyrazu, jak właśnie tutaj. ~
 7     1,    5|               dotykali swymi rękami”, jak to na innym miejscu wyrazi
 8     1,    7|           jaśnieje chwała Chrystusa — jak o tym świadczą dalsze słowa
 9     1,    7|          Pocieszyciela: Ducha Prawdy. Jak ściśle zaś ta ostatnia będzie
10     1,    7|            łączyła z misją Chrystusa, jak całkowicie będzie czerpała
11     1,    8|               mocą ojcostwa, podobnie jak posłał Syna (por. J 3, 16
12     1,   14|              Święty jest Duchem Ojca, jak o tym świadczą słowa mowy
13     1,   14|              Duchem Jezusa Chrystusa, jak świadczyć będą o tym Apostołowie,
14     1,   14|            oczekuje całe stworzenie”, jak czytamy w Liście do Rzymian. ~
15     1,   16|      odczytywać w świetle Ewangelii — jak z drugiej strony Nowy Testament
16     1,   17|       Przymierzu. Zarówno u Izajasza, jak i w całym Starym testamencie
17     1,   19|             przynosi” Ducha Świętego, jak to jeszcze pełniej objawi
18     1,   19|         wyrazem prawdy o Odkupicielu, jak „Sługa Jahwe” u Izajasza. ~
19     1,   24|         według ciała z rodu Dawida” — jak pisze apostoł Paweł-zostaje „
20     1,   24|            rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak
21     1,   24|               obraca” (por. J 16, 20) jak On sam im przyrzekł przed
22     1,   25|             także w sercach wiernych, jak w świątyni (por. 1 Kor 3,
23     1,   26|            Lumen gentium mówią o tym, jak rozpoczął się — wraz z przyjściem
24     1,   26|           wobec świata współczesnego, jak o tym świadczą podstawowe
25     2,   27|             to wskazuje równocześnie, jak wypada rozumieć owo „przekonywanie
26     2,   27|        znaczenie poszczególnych słów, jak też ta okoliczność, że,
27     2,   28|        zbawiony”), pozwala zrozumieć, jak Jego posłannictwo dotyczy
28     2,   29|               w który Sobór wyjaśnia, jak rozumie „świat”: „Ma więc
29     2,   29|             zwycięstw; świat, który — jak wierzą chrześcijanie — z
30     2,   30|             przyobiecany Duch Święty, jak to czytamy w Dziejach Apostolskich: „
31     2,   30|            mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (
32     2,   31|              nawrócenia się, podobnie jak Jezus nawoływał słuchaczy
33     2,   31| współistotnego Ojcu! Podobnie jednak, jak śmierć Boga-Syna przezwyciężyła
34     2,   32|             przekonywania o grzechu”, jak o tym świadczy wydarzenie
35     2,   32|          śmierci niewinnego Baranka — jak to ma miejsce w dniu Pięćdziesiątnicy —
36     2,   32|               być o nim „przekonany”, jak tylko przez Ducha Świętego:
37     2,   32|          pietatis” (por. 1 Tm 3, 16), jak to ukazała posynodalna Adhortacja
38     2,   32|            nie może być „przekonany”, jak tylko przez Ducha Świętego:
39     2,   34|           miłości zwraca się do ludzi jak do przyjaciół (por. Wj 33,
40     2,   36|            otworzą się wam oczy i tak jak Bóg («jako bogowie») będziecie
41     2,   36|                 znać dobra i zła, tak jak Bóg”. W świecie stworzonym
42     2,   37|            otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro
43     2,   37|           nieposłuszeństwa człowieka, jak nie Ten, który sam jest
44     2,   37|               wszelkiego obdarowania? Jak nie Duch, który „przenika
45     2,   38|              usquead contemplum Dei”, jak to wyraził św. Augustyn23.
46     2,   38|            Boga” zagraża człowiekowi, jak na to wskazuje Sobór Watykański 
47     2,   39|              w głębi ludzkich sumień, jak ten właśnie grzech zostaje
48     2,   40|              mocą ”Jezusa z Nazaretu, jak mówił Szymon Piotr w domu
49     2,   40|               nieskazitelną ofiarę” — jak uczynił to „przez Ducha
50     2,   40|             jest obecny i działa tak, jak działał przy Jego poczęciu
51     2,   40|              sposób List ten ukazuje, jak człowieczeństwo poddane
52     2,   42|          zbawcza moc Boża. Istotnie — jak mówi św. Bonawentura — „
53     2,   42|         grzechy zostają „zatrzymane”, jak mówi Jezus, a z Nim Tradycja
54     2,   43|        postępowania, co ujawniło się, jak już mówiliśmy, na kartach
55     2,   43|            człowieku na innej drodze, jak tylko na drodze sumienia.
56     2,   43|            się tak w życiu jednostek, jak i we współżyciu społecznym”.
57     2,   43|               po imieniu dobra i zła, jak to czytamy w tejże samej
58     2,   43|                co godzi w samo życie, jak wszelkiego rodzaju zabójstwa,
59     2,   43|        narusza całość osoby ludzkiej, jak okaleczenia, tortury zadawane
60     2,   43|             ubliża godności ludzkiej, jak nieludzkie warunki życia,
61     2,   43|              traktuje się pracowników jak zwykłe narzędzia zysku,
62     2,   43|         zwykłe narzędzia zysku, a nie jak wolne, odpowiedzialne osoby”.
63     2,   43|          którzy doznają krzywdy, i są jak najbardziej sprzeczne z
64     2,   44|              tkwią w ludzkim wnętrzu, jak to uwydatniła Konstytucja
65     2,   44|               wewnątrz człowieka, tak jak i jego uwarunkowań w przebiegu
66     2,   44|         zarówno nad życiem osobistym, jak i społecznym człowieka.
67     2,   46|        Świętemu jest nieodpuszczalne? Jak rozumieć owo bluźnierstwo?
68     2,   47|              takie wezwania Apostoła, jak: „Ducha nie gaście”, „nie
69     3,   49|               tysiąclecia wedle tego, jak przebiegają one przed lub
70     3,   50|        źródłem wszelkiej innej łaski, jak wyjaśnia św. Tomasz44. Wielki
71     3,   51|               do niego w inny sposób, jak tylko w Duchu Świętym. To,
72     3,   52|               Synami Bożymi” bowiem — jak uczy Apostoł — są „wszyscy
73     3,   55|             Ga 5, 17). O tym grzechu, jak już powiedzieliśmy, Duch
74     3,   55|            cielesne”, ale także inne, jak np. „nienawiść, spór, zawiść,
75     3,   55|     przeciwstawia „owoce ducha” takie jak: „miłość, radość, pokój,
76     3,   56|               jest jednakże wzajemny, jak to podkreśla Apostoł w drugiej
77     3,   56|              ślad za którym, podobnie jak przed dwoma tysiącami lat, „
78     3,   57|               ciało ludzkie (podobnie jak i zwierzęce) jest śmiertelne.
79     3,   57|        ludzkich nadziei czy zwątpień, jak również złudzeń i fałszów
80     3,   58|             na nowo „drogą Kościoła”, jak to zostało już powiedziane
81     3,   58|             Duchem Świętym, Kościół — jak nikt inny — jest świadom
82     3,   59|             podobieństwo Boże, które, jak pisze Sobór Watykański II, „
83     3,   59|            Bożym — staje się zarazem, jak uczy Sobór, „coraz bardziej
84     3,   59|     apostolskich zadań. Jeśli bowiem, jak powiedziano, człowiek jest
85     3,   60|          uczniowie Chrystusa, który — jak głosi Sobór — „przez swoje
86     3,   61|              misji samego Chrystusa — jak to ukazał w swej nauce,
87     3,   63|               swoją własną tajemnicę, jak o tym świadczy cała eklezjologia
88     3,   65|               zbawienna jest myśl, że jak szeroko rozprzestrzenia
89     3,   65|            nie umiemy się modlić tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia
90     3,   66|           Trwa na modlitwie, podobnie jak trwali na modlitwie Apostołowie
91     3,   66|           obecna w tej tajemnicy tak, jak jest obecna w tajemnicy
92     3,   66|                  modlitwa ta posiada, jak zawsze, swoja eschatologiczną
93     3,   66|              się w Duchu Świętym, tak jak przygotowana została przez
94 Zakon,   67|       człowieka. Tutaj staje się On — jak głosi liturgiczna Sekwencja
95 Zakon,   67|              to Duch Ojca i Syna: tak jak Ojciec i Syn jest On nie