Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1    |         nicejsko-konstantynopolitańskim od dwóch Soborów — w Nicei (
 2 Wstep,    1    |                  dziejów apostolskich”, od początku głosi wiarę w Ducha
 3 Wstep,    2    |           dokonało się to kilkakrotnie: od Leona XIII, który ogłosił
 4 Wstep,    2    |                jedności, która pochodzi od Boga samego, a której św.
 5 Wstep,    2    |        encyklika o Duchu Świętym, który od Ojca i Syna pochodzi; który
 6 Wstep,    2    |               dla zaznaczenia przejścia od drugiego do trzeciego Milenium
 7     1,    4    |              jaką Apostołowie usłyszeli od swego Mistrza. ~
 8     1,    5    |      Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który
 9     1,    5    |                Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie
10     1,    5    |        świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku” (J 15, 26 n.). ~
11     1,    6    |             prawdy. Bo nie będzie mówił od siebie, ale powie wszystko,
12     1,    8    |                 Osoby, pierwsza odrębna od drugiej i trzeciej i te
13     1,    8    |               Parakleta. Tak więc „Duch od Ojca pochodzi” (J 15, 26)
14     1,   11    |                 to „logika” Boża, która od tajemnicy Trójcy Świętej
15     1,   13    |          dziejami człowieka — począwszy od pierworodnego upadku — zaległ
16     1,   14    |           przychodzi Duch Święty, ażeby od dnia Pięćdziesiątnicy pozostać
17     1,   15    |                i mocą” (Dz 10, 37 n.). ~Od tych słów Piotra — i wielu
18     1,   21    |              Jego serce. Kształtuje ona od podstaw Jego „Ja”, pobudza
19     1,   21    |             Jego „Ja”, pobudza i ożywia od wewnątrz Jego działanie.
20     1,   22    |                 Testamencie, poczynając od Księgi Rodzaju, Duch Boży
21     1,   22    |               na Nim spoczywa, kierując od wewnątrz całą zbawczą działalnością „
22     1,   22    |           objawi” (J 16, 15). Pochodząc od Ojca, Duch Święty jest posłany
23     1,   22    |                Duch Święty jest posłany od Ojca (por. J 14, 26; 15,
24     1,   25    |        świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku” (J 15, 26 n.). ~
25     1,   26    |                je dokładnie „odróżniać” od wszystkiego, co może pochodzić
26     1,   26    |              pochodzić przede wszystkim od „władcy tego świata” (por.
27     2,   27    |              określone znaczenie, różne od tego, jakie może bylibyśmy
28     2,   27    |        przypisać tym słowom niezależnie od wyjaśnienia mówiącego. Wyjaśnienie
29     2,   27    |              wśród „swoich”, poczynając od rodzinnego miasta Nazaretu.
30     2,   27    |                szatana — do tego, który od początku wykorzystuje dzieło
31     2,   27    |              jest on też „już osądzony” od początku. Jeżeli Duch-Pocieszyciel
32     2,   28    |                 Święty, który podejmuje od Syna dzieło odkupienia świata,
33     2,   28    |                odcina niejako człowieka od „sądu”, czyli od potępienia,
34     2,   28    |              człowieka od „sądu”, czyli od potępienia, jakim porażony
35     2,   29    |                 współczesnym, a także — od różnych stron — wyjaśniać
36     2,   30    |         Przychodzi On — zostaje posłany od Ojca — „po” odejściu Chrystusa, „
37     2,   31    |                31. Tak więc, poczynając od świadectwa jerozolimskiej
38     2,   33    |           skutek pokusy, która pochodzi od „ojca kłamstwa” (por. J
39     2,   34    |           ludzkiej. Oznacza to zarazem, od samego początku, zdolność
40     2,   35    |            głębokości Boga samego”, zna od początku tajemnicę człowieka (
41     2,   36    |            ontyczną człowieka. Powołany od istnienia człowiek — mężczyzna
42     2,   36    |              istnieniu i istocie zależy od Stwórcy. Według Księgi Rodzaju „
43     2,   36    |       stworzonym. Człowiek nie może sam od siebie stanowić o tym, co
44     2,   37    |             ojca kłamstwa”, oderwał się od tego uczestnictwa. W jakiej
45     2,   37    |                grzeszy (trwa w grzechu) od początku” (1 J 3, 8), i
46     2,   37    | nieposłuszeństwo oznacza odwrócenie się od Boga, oznacza poniekąd zamknięcie
47     2,   38    |            sprzeciwu wobec Tego, który „od początku” ma być przeciwnikiem
48     2,   39    |              Jest On bowiem „wzywany”25 od początku, ażeby „przekonywał
49     2,   39    |         przenikając głębokości Bożych”. Od początku ponura tajemnica
50     2,   39    |                 się okazać potężniejsza od grzechu w dziejach człowieka.
51     2,   41    |        tajemnicy Krzyża. Oto, pochodząc od Ojca, skierowuje On ofiarę
52     2,   41    |      obdarowania człowieka i stworzenia od początku. W głębi tajemnicy
53     2,   41    |           ludzkości. On sam Go „posyła” od Ojca (por. J 15, 25). On
54     2,   42    |        uobecnieniem. Duch Święty bowiem od początku działał w tajemnicy
55     2,   44    |            zależność ontyczną i etyczną od Stwórcy, a równocześnie
56     2,   45    |           ludzkich nawróceń: odwrócenie od grzechu, by odbudować prawdę
57     2,   45(37)|               Cóż bowiem jest głębszego od takiej przepaści? Ludzie
58     2,   46    |                grzechu”, które pochodzi od Ducha Świętego i które ma
59     2,   48    |                 Chrystusie — gdyż ma ją od Ojca (por. J 16, 15) jako
60     3,   49    |      perspektywie trzeciego tysiąclecia od przyjścia na świat Jezusa
61     3,   49    |                On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów” (Mt 1, 20
62     3,   49    |                     Dlatego też Kościół od początku wyznaje tajemnicę
63     3,   50    |             obdarowania, jakie pochodzi od Boga — w porządku stworzenia;
64     3,   52    |               Wcieleniem i przeniknione od tego momentu mocami Odkupienia,
65     3,   52    |                znaczy tych, którzy Bóg „od wieków poznał, tych też
66     3,   53    |               obrębie dwóch tysięcy lat od narodzenia Chrystusa. Trzeba
67     3,   53    |                także przed Chrystusem — od początku, w całym świecie,
68     3,   54    |       immanentny”, przenika go i ożywia od wewnątrz. Odnosi się to
69     3,   55    |            materialności” w odróżnieniu od „niewidzialnego” i „absolutnego
70     3,   55    |             Apostoł pisze: „Mając życie od Ducha, do Ducha się też
71     3,   55    |                 czynniki czy bieguny to od strony człowieka jego ograniczoność
72     3,   55    |           psychologicznej i etycznej, a od strony Boga — tajemnica
73     3,   57    |            problem poważny, gdyż należy od razu stwierdzić, że materializm
74     3,   58    |                 które jest potężniejsze od śmierci głosi równocześnie
75     3,   58    |              temu życiu, które pochodzi od Boga samego. ~Przez tę właśnie
76     3,   59    |               Boże, jakim człowiek jest od początku51. Ta wewnętrzna
77     3,   59    |                 się tej prawdy człowiek od Jezusa Chrystusa i wciela
78     3,   59    |                 przetwarza świat ludzki od wewnątrz, od wnętrza serc
79     3,   59    |               świat ludzki od wewnątrz, od wnętrza serc i sumień. Na
80     3,   60    |                  zdolni są wyzwalać się od różnorakich determinizmów,
81     3,   60    |                  ostateczne odrywają go od całej prawdy jego bytu i
82     3,   62    |              dlatego też chrześcijanie, od pierwszych dni po Zesłaniu
83     3,   62    |         kierowany przez Ducha Świętego, od początku wyrażał i potwierdzał
84     3,   64    |                sakramentalność Kościoła od tej, jaka jest właściwa
85     3,   64    |             wielorako zróżnicowany — ma od Boga i w Bogu. Jedność ta
86     3,   64    |                 udziela się człowiekowi od początku poprzez swój „obraz
87     3,   65    |            człowieka: głębi, która jest od Boga i tylko Bóg może ją
88     3,   65    |        naukowo-technicznej, niezależnie od rzeczywistych zdobyczy i
89     3,   65    |                 podźwignąć, wyzwolić go od siebie samego i z jego błędów
90     3,   66    |                z Matką Chrystusa należy od początku do tajemnicy Kościoła
91     3,   66    |            nieustannie jako Oblubienica od swego boskiego Oblubieńca,