Rozdzial, Numer

 1 Wstep,    1    |            popłyną z jego wnętrza” (J 7, 37 n.). I Ewangelista
 2 Wstep,    1    |         otrzymać wierzący w Niego” (J 7, 39). Symbol wody, podobieństwo
 3 Wstep,    1    |             królestwa Bożego” (por. J 3, 5). ~Kościół tedy, pouczony
 4 Wstep,    1(1) |                                Por. J 4, 15; SOBÓR WAT. II, Konst.
 5 Wstep,    2    |       został przez Niego zbawiony” (J 3, 17) i „aby wszelki język
 6 Wstep,    2    |             Duchu i prawdzie” (por. J 4, 24); nadzieja znalezienia
 7 Wstep,    2    |  wytryskującej ku życiu wiecznemu” (J 4, 14) jako prawda i jako
 8     1,    3    |              innego Pocieszyciela” (J 14, 16). Jan ewangelista,
 9     1,    3    |             zawsze — Ducha Prawdy” (J 14, 13. 16 n.). ~Tego właśnie
10     1,    3    |    pierwszym Pocieszycielem (por. 1 J 2, 1); pierwszym nosicielem
11     1,    4    |            co ja wam powiedziałem” (J 14, 26). Duch Święty będzie
12     1,    5    |      jesteście ze Mną od początku” (J 15, 26 n.). ~Apostołowie
13     1,    5    |             ewangelista Jan (por. 1 J 1, 1-3; 4, 14). To ich ludzkie,
14     1,    6    |       oznajmi wam rzeczy przyszłe” (J 16, 12 n.). ~W poprzednich
15     1,    7    |        mojego weźmie i wam objawi” (J 16, 14). W tych słowach
16     1,    7    |        mojego weźmie i wam objawi” (J 16, 15). Biorąc z „mojego”,
17     1,    7    |        sprawiedliwości i o sądzie” (J 16, 7 n.). Do tych słów
18     1,    8    |             Duch od Ojca pochodzi” (J 15, 26) i Ojciec „daje Ducha” (
19     1,    8    |              i Ojciec „daje Ducha” (J 14, 16). Ojciec „posyła”
20     1,    8    |          posyła” Ducha w imię Syna (J 14, 26), Duch „świadczy”
21     1,    8    |             Duch „świadczy” o Synu (J 15, 26). Syn prosi Ojca
22     1,    8    |       posłanie Ducha-Pocieszyciela (J 14, 16) — ale też, w związku
23     1,    8    |           odejdę, poślę Go do was” (J 16, 7). A więc Ojciec posyła
24     1,    8    |      podobnie jak posłał Syna (por. J 3, 16 n. 34; 6, 57; 17,
25     1,   10    |              jest Miłością” (por. 1 J 4, 8. 16), miłością istotową,
26     1,   11    |        Świętemu: „z mojego weźmie” (J 16, 14). Słowa, które wedle
27     1,   14    |           odejdę, poślę go do was” (J 16, 7). „Odejście” Chrystusa
28     1,   14    |     wywołało smutek Apostołów (por. J 16, 6), a smutek ten miał
29     1,   14    |            radość się obróci” (por. J 16, 20), Chrystus bowiem
30     1,   14    |    Pocieszyciel” mógł przyjść (por. J 16, 7). Za cenę Krzyża sprawiającego
31     1,   19    |          por. Mt 3, 11; Mk 1, 7 n.; J 1, 33). ~Jan Chrzciciel
32     1,   19    |        który gładzi grzech świata” (J 1, 29). Mówi to pod natchnieniem
33     1,   19    |   natchnieniem Ducha Świętego (por. J 1, 33 n.), dając świadectwo
34     1,   22    |          Kościół „do całej prawdy” (J 16, 13). Dokona się to na
35     1,   22    |        mojego weźmie i wam objawi” (J 16, 14). Komunia ta ma swoje
36     1,   22    |        mojego weźmie i wam objawi” (J 16, 15). Pochodząc od Ojca,
37     1,   22    |          jest posłany od Ojca (por. J 14, 26; 15, 26). Duch Święty
38     1,   23    |          swego Jednorodzonego dał” (J 3, 16). Już w „daniu” Syna,
39     1,   24    |         mojego” (Ez 36, 26 n.; por. J 7, 37-39; 19, 34), z drugiej
40     1,   24    |           odejdę, poślę Go do was” (J 16, 7). Jest to On: Duch
41     1,   24    |        Weźmijcie Ducha Świętego!»” (J 20, 19-22). ~Wszystkie szczegóły
42     1,   24    |          Krzyżu „oddał ducha” (por. J 19, 30) jako Syn Człowieczy
43     1,   24    |            radość się obraca” (por. J 16, 20) jak On sam im przyrzekł
44     1,   24    | Pocieszyciel nie przyjdzie do was” (J 16, 7). Zachodzi też ścisła
45     1,   24    |        mojego weźmie i wam objawi” (J 16, 15). Odkupienie zostaje
46     1,   25    |     powierzył Synowi na ziemi (por. J 17, 4), zesłany został w
47     1,   25    |  tryskającej na żywot wieczny (por. J 4, 14; 7, 38-39); przez
48     1,   25    |      jesteście ze Mną od początku” (J 15, 26 n.). ~Czytamy w innym
49     1,   25    |           do wszelkiej prawdy (por. J 16, 13) i jednocząc we wspólnocie (
50     1,   26    |           władcy tego świata” (por. J 12, 31; 14, 30; 16, 11).
51     2,   27    |        sprawiedliwości i o sądzie” (J 16, 7 n.). Ten sam Pocieszyciel
52     2,   27    | Pocieszyciel nie przyjdzie do was” (J 16, 7). ~Najbardziej jednak
53     2,   27    |            świata został osądzony” (J 16, 8-11). W myśli Chrystusa
54     2,   27    |    przyszedł, ażeby go zbawić (por. J 3, 17; 12, 47). Przekonywanie
55     2,   31    |           lecz — by go zbawić (por. J 3, 17; 12, 47). Uwydatnia
56     2,   31    |         Weźmijcie Ducha Świętego!” (J 20, 22). Tak więc odnajdujemy
57     2,   31    |        którzy „nie uwierzyli” (por. J 16, 9), którzy wydali na
58     2,   33    |           stał się przez Nie” (por. J 1, 1. 2. 3. 10). Jest to
59     2,   33    |            od „ojca kłamstwa” (por. J 8, 44). U korzenia ludzkiego
60     2,   34    |         przyjaciół (por. Wj 33, 11; J 15, 14-15) i obcuje z nimi (
61     2,   35    |              został osądzony” (por. J 16, 11). Duch Święty przekonywa
62     2,   37(21)|        drzewie życia”; por. również J 3, 36; 4, 14; 5, 24; 6,
63     2,   37(21)|            1, 2; 3, 7; 1 P 3, 22; 1 J 1, 2; 2, 25; 5, 11. 13;
64     2,   37    |            grzechu) od początku” (1 J 3, 8), i który już „został
65     2,   37    |        który już „został osądzony” (J 16, 11), a złem nieposłuszeństwa
66     2,   40    |        grzechy, są im odpuszczone” (J 20, 22 n.). ~Wiemy, że „
67     2,   41    |           Go „posyła” od Ojca (por. J 15, 25). On sam stanie wobec
68     2,   41    |        grzechy, są im odpuszczone” (J 20, 22 n.), zgodnie z przepowiednią
69     2,   42    |            tchnie, kędy chce” (por. J 3, 8). ~Słowa wypowiedziane „
70     2,   42    |     zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 22 n). Jezus udziela
71     2,   45    |           przebywa i w was będzie” (J 14, 17). ~ ~
72     2,   48    |       świata został osądzony” (por. J 16, 11). Nawrócenie w Bosko-ludzkiej
73     2,   48    |            gdyż ma ją od Ojca (por. J 16, 15) jako odzwierciedlenie
74     3,   49    |            ale miał życie wieczne” (J 3, 16). „Gdy jednak nadeszła
75     3,   50    |            Słowo stało się ciałem” (J 1, 14). Wcielenie Boga-Syna
76     3,   51    |            iż „nie uwierzyli” (por. J 16, 9). Maryja weszła w
77     3,   52    |          się stali dziećmi Bożymi” (J 1, 14; 4, 12 n.). To wszystko
78     3,   53    |          rozmowie z Nikodemem (por. J 3, 8). Sobór Watykański 
79     3,   54    |          cześć w Duchu i prawdzie” (J 4, 24). Te słowa wypowiedział
80     3,   58(50)|                                Por. J 14, 23; Św. Ireneusz, Adversus
81     3,   61    |           odejdę, poślę Go do was” (J 16, 7). Widzieliśmy, że
82     3,   61    |         sierotami: Przyjdę do was” (J 14, 18). W momencie zaś
83 Zakon,   67(69)|                                Por. J 4, 14; Konst. dogm. o Kościele,
84 Zakon,   67    |                 nie zdoła odebrać” (J 16, 22), o radość, która