| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Ioannes Paulus PP. II Dominum et vivificantem IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Rozdzial, Numer grey = Comment text
1507 1, 16 | Ducha Bożego. On też ma pośredniczyć w udzielaniu tego Ducha
1508 3, 56 | systemu jest jedyną i wyłączną postacią bytu. Stąd wynika, że przy
1509 2, 39 | osądzonego”, które to kłamstwo postawiło w stan oskarżenia, w stan
1510 2, 37 | Bóg. Bóg-Stwórca zostaje postawiony w stan podejrzenia, głębiej
1511 2, 43 | które obciąża wszelki bilans postępu ludzkości, Sobór zarazem
1512 3, 55 | czytamy w Liście do Galatów — postępujcie według ducha, a nie spełnicie
1513 2, 39 | wobec grzechu człowieka posuwa się aż do słów: „żal mi,
1514 1, 7 | się w Chrystusie i zostało poświadczone przepowiadaniem Apostołów,
1515 2, 47 | której szereg swych kart poświęca Adhortacja Apostolska Reconciliatio
1516 3, 65 | świadectwo ważności modlitwy, poświęcając się na chwałę Boga i oddając
1517 3, 56 | któremu Sobór Watykański II poświęcił kilka ważnych paragrafów,
1518 Wstep, 2 | munus (1897) całkowicie poświęconą Duchowi Świętemu, do Piusa
1519 1, 24 | Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął
1520 3, 49 | powszechnie rachuba czasu określa poszczególne lata, stulecia i tysiąclecia
1521 2, 27 | przy tym zarówno znaczenie poszczególnych słów, jak też ta okoliczność,
1522 2, 39 | zbawczą Miłość. Człowiek poszedł za „ojcem kłamstwa” — przeciw,
1523 2, 29 | zmartwychwstałego, po złamaniu potęgi Złego, by wedle zamysłu
1524 3, 57 | wydał w tym ciele wyrok potępiający grzech” (Rz 8, 3). U szczytu
1525 Zakon, 67 | człowiek i ludzkość staje wobec potępiających sądów owego „oskarżyciela”,
1526 2, 28 | człowieka od „sądu”, czyli od potępienia, jakim porażony został grzech
1527 2, 28 | definitywnie osądzony („grzech potępiony”). ~
1528 2, 39 | Miłość mogła się okazać potężniejsza od grzechu w dziejach człowieka.
1529 3, 58 | śmierci: życie, które jest potężniejsze od śmierci głosi równocześnie
1530 3, 54 | początku następnego, winien być potężnym wezwaniem pod adresem tych
1531 2, 40 | człowieczeństwo poddane grzechowi w potomkach pierwszego Adama, stało
1532 1, 16 | twoich dzieci,~ani z ust potomków twoich synów,~odtąd i na
1533 3, 65 | trudnej epoce szczególnie potrzebna jest modlitwa. Jeśli na
1534 3, 60 | celowi”58. W ten sposób potwierdzają oni jeszcze bardziej wielkość
1535 3, 62 | Świętego, od początku wyrażał i potwierdzał siebie poprzez Eucharystię.
1536 1, 20 | Jezus stopniowo odsłonić i potwierdzić poprzez wszystko, co „czynił
1537 2, 30 | którego posłannictwa Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami,
1538 Wstep, 1 | J 3, 5). ~Kościół tedy, pouczony słowem Chrystusa, czerpiąc
1539 3, 57 | bardziej wobec wszystkich poważna sytuacja znacznych obszarów
1540 3, 57 | śmierci”. Jest to problem poważny, gdyż należy od razu stwierdzić,
1541 1, 3 | one wewnętrznie ze sobą powiązane, nie tylko perspektywą tych
1542 2, 48 | więzów, jakimi grzech jest powiązany w całokształcie mysterium
1543 1, 6 | Jeszcze wiele mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść
1544 3, 59 | zadań. Jeśli bowiem, jak powiedziano, człowiek jest drogą Kościoła,
1545 1, 24 | nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok.
1546 3, 53 | nie tylko zatrzymać się na powierzchni faktu. Trzeba poprzez chrystologiczną
1547 1, 25 | zdolni do tego, aby wypełniać powierzone im posłannictwo. Poczuli
1548 1, 20 | dwóch uczniów z posługi powierzonej im przez Niego (por. Łk
1549 1, 25 | którego wykonanie Ojciec powierzył Synowi na ziemi (por. J
1550 1, 5(6) | dlatego też Pismo Święte „powinno być czytane i interpretowane
1551 3, 58 | Ukryte tchnienie Ducha Bożego powoduje, iż duch ludzki otwiera
1552 2, 34 | jednoznaczne. Stworzyć — to znaczy powołać z nicości do istnienia;
1553 2, 43 | naukę o sumieniu mówiąc o powołaniu człowieka, w szczególności
1554 3, 52 | kontynentów, wszystkich powołanych do zbawienia. „Słowo stało
1555 1, 20 | Łk 4, 1), mówi nam, że po powrocie siedemdziesięciu dwóch uczniów
1556 3, 65 | do Ducha Świętego przez powrót do modlitwy. Mam nadzieję,
1557 3, 66 | zawodów i nadziei, odejść i powrotów naszych czasów, Kościół
1558 3, 57 | zarys obrazu śmierci, który powstaje w naszej epoce, gdy przybliżamy
1559 3, 57 | ramach którego ta cywilizacja powstała, nie podnosi się nowe, mniej
1560 3, 64 | Odkupienia, w odniesieniu do powszechnego zbawienia. Ponieważ Bóg
1561 3, 49 | człowieka na ziemi. Stosowana powszechnie rachuba czasu określa poszczególne
1562 2, 31 | czasie wigilii wielkanocnej powtarzać co roku: „O felix culpa!”
1563 3, 58 | Chrystusie Odkupicielu49, i co powtarzam w obecnej encyklice o Duchu
1564 2, 30 | Wypowiedzi analogicznej treści powtórzą się, wedle zapisu Dziejów
1565 2, 33 | samo „nie uwierzyli”, jakie powtórzy się w odniesieniu do tajemnicy
1566 3, 61 | pośrednictwem Kościoła. ~W świetle powyższych słów nabiera również pełnego
1567 3, 55 | według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego
1568 3, 56 | wielkiego Jubileuszu, owo „pożądanie ducha” jako wezwanie, które
1569 3, 57 | wybuchają i toczą się wojny, pozbawiając życia setki tysięcy ludzi.
1570 3, 51 | uwierzyła” (Łk 1, 45) — tak pozdrowi Maryję Jej krewna, Elżbieta —
1571 Bless | Drodzy Synowie i Córki,~Pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo! ~
1572 1, 9 | Boska Jedność Trójcy. Mowę pożegnalną w Wieczerniku można odczytać
1573 1, 11 | 11. Przemówienie pożegnalne Chrystusa w czasie wieczerzy
1574 1, 9 | paschalnego przemówienia pożegnalnego znajdujemy się poniekąd
1575 2, 48 | równocześnie też sprawia, że poznają prawdę tej sprawiedliwości,
1576 3, 52 | tych, którzy Bóg „od wieków poznał, tych też przeznaczył na
1577 Wstep, 2 | tajemnicy Kościoła, lepiej poznaliśmy Ducha Świętego jako Tego,
1578 3, 59 | więź społeczną52. Skuteczne poznanie i pełna realizacja tej prawdy
1579 2, 48 | ludziom — ludzkim sumieniom — poznawać prawdę grzechu, równocześnie
1580 3, 62 | na nauce Apostołów. Tak „poznawali”, że ich zmartwychwstały
1581 3, 65 | głosem wszystkich, którzy pozornie nie mają głosu, a w głosie
1582 3, 54 | do człowieka i do świata, pozostając nienaruszonym i niezmienionym
1583 1, 21 | przynależy do Osoby Syna Bożego, pozostającego w istotowej jedności Bóstwa
1584 2, 30 | językami, tak jak im Duch pozwalał mówić” (Dz. 2, 4), „doprowadzając
1585 2, 40 | żarliwej modlitwie swojej męki, pozwolił Duchowi Świętemu, który
1586 3, 65 | w klasztorach, z wielkim pożytkiem dla Kościoła, to w ostatnich
1587 1, 26 | wieki. Nieodzowna jest ta praca Kościoła, zmierzająca do
1588 2, 43 | w których traktuje się pracowników jak zwykłe narzędzia zysku,
1589 3, 64 | znakiem i narzędziem”. Kościół pracuje nad przywróceniem i umocnieniem
1590 Zakon, 67 | błogosławieństwem i łaską, które pragnę przekazać w imię Trójcy
1591 Zakon, 67 | 67. Pragniemy zakończyć te rozważania
1592 2, 44 | nieograniczony w swoich pragnieniach i powołany do wyższego życia.
1593 1, 26 | służy, odpowiada najgłębszym pragnieniom serca ludzkiego, którego
1594 3, 56 | ostatecznych konsekwencji praktycznych tę formę myślenia, ideologii
1595 3, 57 | śmierci”: upowszechniła się praktyka — niekiedy przybierająca
1596 2, 33 | Prawem, źródłem wszelkich praw, jakie rządzą światem, a
1597 2, 46 | który broni rzekomego „prawa” do trwania w złu, we wszystkich
1598 2, 45 | odpuszczenia, potwierdza się prawdziwość tego, co św. Augustyn pisze
1599 Zakon, 67 | uroczystości Zielonych Świąt — prawdziwym „Ojcem ubogich, Dawcą darów
1600 2, 43 | sumienia. Jeśli sumienie jest prawe, wówczas służy ono „rozwiązywaniu
1601 2, 43 | norm moralności”28. ~Owocem prawego sumienia jest przede wszystkim
1602 3, 57 | przybierająca charakter prawie zinstytucjonalizowany —
1603 3, 59 | antropologia: owa teoria i praxis, oparta na Ewangelii, w
1604 3, 57 | naszej planecie. Się to problemy nie tylko ekonomiczne, ale
1605 2, 38 | wyłącznie do człowieka! W tym procesie myślenia i działania historyczno-socjologicznego
1606 2, 45 | zarazem odzwierciedleniem tego procesu, w którym wyrzut przemienia
1607 3, 56 | będąc systemem istotowo i programowo ateistycznym. Przejmującym
1608 1, 7 | zabezpieczając trwale przekaz i promieniowanie Dobrej Nowiny objawionej
1609 1, 20 | wreszcie szczególnym jakby promieniowaniem tego Bożego ojcostwa na „
1610 1, 15 | Świętym”. Taka była tradycja prorocka Starego Przymierza. Idąc
1611 1, 16 | 21). ~Przytoczone teksty prorockie domagają się, aby je odczytywać
1612 3, 55 | wymowne są pod tym względem prorocze słowa starca Symeona, który
1613 1, 16 | starotestamentowych tekstach. Prorok ukazuje Mesjasza jako Tego,
1614 1, 19 | mesjańskiej. Jan jest nie tylko prorokiem, ale także przesłańcem:
1615 Wstep, 1 | Duch Święty „mówił przez Proroków”. ~Są to słowa, które Kościół
1616 1, 3 | słowach: „A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to
1617 1, 3 | Synu (...). Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Pocieszyciela
1618 1, 20 | roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie
1619 1, 20 | tego Bożego ojcostwa na „prostaczków”. A wszystko to Ewangelista
1620 2, 30 | jest wyraźny. Jesteśmy po prostu świadkami pierwszego i podstawowego
1621 3, 59 | św. Bazyli Wielki — jest „prosty w swej istocie, w mocy wieloraki (...),
1622 2, 43 | deportacje, niewolnictwo, prostytucja, handel kobietami i młodzieżą;
1623 3, 65 | Świętego tym, którzy Go proszą!” (Łk 11, 13). ~Duch Święty
1624 Wstep, 2 | Tego, który wskazuje drogi prowadzące do zjednoczenia chrześcijan;
1625 1, 26 | którzy zespoleni w Chrystusie prowadzeni są przez Ducha Świętego
1626 2, 42 | Ten, który sam ma dalej prowadzić zbawcze dzieło, zakorzenione
1627 Zakon, 67 | człowieka. Droga Kościoła przebiega przez serce człowieka, tam
1628 3, 49 | tysiąclecia wedle tego, jak przebiegają one przed lub po narodzeniu
1629 2, 44 | jak i jego uwarunkowań w przebiegu dziejów. Zstępujemy w ten
1630 Wstep, 2 | zamierzają do końca zgłębić przebogatej nauki o Duchu Świętym ani
1631 1, 24 | dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były
1632 Wstep, 2 | Wschodnimi, które wiernie przechowały ogromne bogactwo nauki Ojców
1633 3, 51 | odległe (a przecież bliskie) przeciwieństwo w stosunku do wszystkich,
1634 2, 47 | Duchowi Świętemu; ażeby, przeciwnie, grzech ten cofał się w
1635 2, 39 | woli stworzenia, człowieka, przeciwny woli Boga: zbawczej woli
1636 3, 65 | raz sprzyjających, raz przeciwnych życiu duchowemu i religijnemu.
1637 3, 55 | prowadzi do dalszego przeciwstawienia: „życia” i „śmierci”. „Dążność
1638 3, 55 | Jego zbawczego daru. ~Te przeciwstawne czynniki czy bieguny to
1639 1, 16 | gotowością, jaka daje wiara. Przeczuwał to starzec Symeon, „człowiek
1640 1, 16 | 25-35). Jeszcze lepiej przeczuwała to Matka-Dziewica, która „
1641 2, 29 | wypowiedziane w Wieczerniku w przededniu męki wpisują się w czas
1642 Wstep, 2 | nieskończonego, tak jak Go Jezus przedstawia Samarytance; potrzeba oddawania
1643 1, 26 | przyjęli orędzie zbawienia, aby przedstawiać je wszystkim. Z tego powodu
1644 1, 25(12)| patrystyczną i teologiczną, przedstawiając Ducha Świętego jako „serce”
1645 1, 25(12)| i Kościoła, zjednoczenia przedstawianego niekiedy analogicznie do
1646 1, 20 | Ewangelista Łukasz, który już przedstawił Jezusa jako „pełnego Ducha
1647 Zakon, 67 | stworzony, nieskończony, przedwieczny, wszechmocny, Bóg i Pan71.
1648 1, 16 | szczególnej jasności dzięki przedziwnemu światłu, jakie zawarte jest
1649 3, 54 | równocześnie zaś, w sposób tak przedziwny nie tylko przybliża się
1650 3, 56 | programowo ateistycznym. Przejmującym zjawiskiem naszych czasów,
1651 2, 33 | pietatis staje się szczególnie przejrzysta i skuteczna. Daje temu wyraz
1652 Wstep, 2 | ogłoszony — dla zaznaczenia przejścia od drugiego do trzeciego
1653 1, 7 | zabezpieczając trwale przekaz i promieniowanie Dobrej
1654 Zakon, 67 | błogosławieństwem i łaską, które pragnę przekazać w imię Trójcy Przenajświętszej,
1655 1, 20 | oto słyszymy: „Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie
1656 1, 11 | całej swojej zbawczej mocy przekazane Duchowi Świętemu: „z mojego
1657 1, 5 | Świętego stanowi o wiernym przekazie objawienia w nauce i pismach
1658 1, 5 | Apostołów6, jest dla tego przekazu natchnieniem i zabezpiecza
1659 Zakon, 67 | Niego bierze i wszystkim przekazuje, chodząc nieustannie w dzieje
1660 2, 42 | odpuszczania grzechów, aby przekazywali ją swym następcom w Kościele.
1661 1, 25 | pomocnikom, jest w dalszym ciągu przekazywana w konsekracji biskupiej.
1662 1, 5 | 5. W przekazywaniu Dobrej Nowiny Apostołowie
1663 2, 48 | W ten sposób ci, którzy „przekonani o grzechu” nawracają się
1664 2, 39 | wzywany”25 od początku, ażeby „przekonywał świat o grzechu”. Jest do
1665 2, 31 | staje się równocześnie przekonywaniem o odpuszczeniu grzechów
1666 2, 31 | więc odnajdujemy w owym „przekonywaniu o grzechu” dwoiste obdarowanie:
1667 2, 36 | złamania tego zakazu — czyli do przekroczenia tej „granicy”: „Gdy spożyjecie
1668 2, 40 | własne człowieczeństwo, przekształcić je w doskonałą ofiarę poprzez
1669 3, 64 | całej rozciągłości na tym przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia
1670 Zakon, 67 | otrzymania go w perspektywie przełomu drugiego i trzeciego tysiąclecia
1671 1, 20 | Teofania znad Jordanu tylko przelotnie rozjaśnia tajemnicę Jezusa
1672 1, 18 | dniu, w którym mógł już przemawiać w synagodze, rozwinął Księgę
1673 2, 29 | wedle zamysłu Bożego doznał przemiany i doszedł do pełni doskonałości”16.
1674 2, 45 | procesu, w którym wyrzut przemienia się w zbawczą miłość, która
1675 1, 24 | Chrystusa zmartwychwstałego, aby przemieniał nas na Jego podobieństwo9. ~
1676 2, 40 | samooddaniu Syna Człowieczego, aby przemienić cierpienie w odkupieńczą
1677 Wstep, 2 | tysiąclecia po Chrystusie. Na tle „przemijania nieba i ziemi” szczególnie
1678 Wstep, 2 | stają się słowa, „które nie przeminą” (por. Mt 24, 35). Są to
1679 1, 9 | więc podczas paschalnego przemówienia pożegnalnego znajdujemy
1680 1, 3 | dzień męki i śmierci, Jezus przemówił do nich w takich słowach: „
1681 3, 55 | na siebie — i wzajemnie przenikają — wymiar ontologiczny (ciało
1682 2, 39 | bolesnej rzeczywistości, nie „przenikając głębokości Bożych”. Od początku
1683 2, 45(37)| mówią, ale czyjąż myśl można przeniknąć, czyjeż serce odgadnąć?”. ~
1684 3, 52 | dopełnione Wcieleniem i przeniknione od tego momentu mocami Odkupienia,
1685 2 | 4. Duch, który przeobraża cierpienie w odkupieńczą
1686 2, 45(37)| serce człowieka nie jest przepaścią? Cóż bowiem jest głębszego
1687 2, 45 | stosunku do tej właśnie „przepastnej głębi” człowieka, sumienia
1688 2, 31 | o grzechu, przez posługę przepowiadania apostolskiego rodzącego
1689 1, 7 | Chrystusie i zostało poświadczone przepowiadaniem Apostołów, będzie dokonywało
1690 2, 41 | J 20, 22 n.), zgodnie z przepowiednią Jana Chrzciciela: „On was
1691 2, 30 | Nim” (Dz 2, 22-24). ~Jezus przepowiedział i obiecał: „On będzie świadczył
1692 3, 51 | udzielania się Boga, które przerasta wszelkie ludzkie pojęcia
1693 1, 25 | wypełniać się na Apostołach, przesądzając o narodzeniu się Kościoła.
1694 1, 19 | tylko prorokiem, ale także przesłańcem: jest poprzednikiem Chrystusa.
1695 3, 58 | się niejako wewnętrzna „przestrzeń życiowa” człowieka, wyniesiona
1696 3, 65 | jest modlitwa. Jeśli na przestrzeni dziejów — w przeszłości
1697 1, 14 | do Ojca. Tak więc smutek prześwietlony radością jest udziałem apostołów
1698 2, 47 | poczucia grzechu”41. ~Kościół przeto nie przestaje błagać Boga
1699 2, 30 | z woli, postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście
1700 1, 26 | historii zbawienia. ~Idąc za przewodnictwem Ducha Prawdy i dając wraz
1701 1, 6 | ma być tutaj najwyższym przewodnikiem człowieka: światłem ducha
1702 2, 37 | człowieka dochodzi do głosu przewrotny „geniusz podejrzeń”. Stara
1703 2, 31 | największej miłości, która przewyższa zło wszystkich grzechów
1704 2, 46 | prawdę nawrócenia, dokonanego przezeń w sumieniu. Jeśli Chrystus
1705 1, 16 | dobra zbawienia, szczególnie przeznaczone dla ubogich i cierpiących,
1706 3, 55 | Betlejem zapowiedzieć: „Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie
1707 2, 31 | grzech ukrzyżowania Boga-Syna przezwycięża ludzki grzech! Ów jerozolimski
1708 2, 39 | ten właśnie grzech zostaje przezwyciężony w ofierze Baranka Bożego,
1709 2, 31 | jednak, jak śmierć Boga-Syna przezwyciężyła ludzką śmierć: „Ero mors
1710 1, 25 | po odejściu Pana głęboko przeżywali osierocenie. Wraz z przyjściem
1711 3, 58 | Pięćdziesiątnicy jest głoszona i przeżywana przez Kościół, który dziedziczy
1712 3, 57 | się praktyka — niekiedy przybierająca charakter prawie zinstytucjonalizowany —
1713 2, 30 | przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża
1714 1, 22 | Ewangelii najbardziej może przybliżają nas do wszystkiego, co stanie
1715 1, 26 | naszym wieku, kiedy ludzkość przybliżyła się do kresu drugiego tysiąclecia
1716 3, 49 | abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo” (Ga 4, 4 n.).
1717 3, 58 | Świętego bowiem Ojciec i Syn przychodzą do niego i czynią u niego
1718 3, 63 | żyje Jego stałym nowym „przychodzeniem” za sprawą Ducha Świętego,
1719 3, 62 | w niebo, na nowo do nich przychodził w eucharystycznej wspólnocie
1720 2, 44 | powołany do wyższego życia. Przyciągany wielu ponętami, musi wciąż
1721 3, 60 | dobre, szlachetne i piękne, przyczyniają się do wielorakiej „odnowy
1722 Wstep, 2 | otwartych; mają natomiast przyczynić się do wzrostu świadomości
1723 1, 8 | można powiedzieć, natury przyczynowej, pomiędzy jednym a drugim
1724 2, 46 | nie-odpuszczenie” związane jest przyczynowo z „nie-pokutą” — to znaczy
1725 3, 52 | Zachodzi ścisły związek przyczynowy pomiędzy Duchem, który daje
1726 3, 56 | człowieku, z tej podstawowej przyczyny, że nie przyjmuje Jego istnienia,
1727 3, 66 | w Duchu Świętym, tak jak przygotowana została przez Ducha Świętego
1728 1, 16 | dostrzegł w Nim „zbawienie przygotowane wobec wszystkich narodów”
1729 1, 9 | odczytać jako szczególne przygotowanie do tej trynitarnej formuły,
1730 1, 3 | samej rozmowy pożegnalnej, przygotowując Apostołów, zgromadzonych
1731 2, 34 | zwraca się do ludzi jak do przyjaciół (por. Wj 33, 11; J 15, 14-
1732 3, 49 | za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i
1733 2, 34 | oznacza wreszcie wezwanie do przyjaźni, w której nadprzyrodzone „
1734 3, 61 | zostawię was sierotami: Przyjdę do was” (J 14, 18). W momencie
1735 3, 50 | Wcielenie Boga-Syna oznacza przyjęcie do jedności z Bogiem nie
1736 1, 19 | przystępował do chrztu, a Jezus po przyjęciu chrztu modlił się, „otworzyło
1737 3, 52 | w swym człowieczeństwie przyjętym przez Słowo w unii hipostatycznej.
1738 1, 6 | Mistrza, jeśli mają z wiarą przyjmować i owocnie wyznawać działającą
1739 2, 47 | miejsca świętej gotowości przyjmowania misji Pocieszyciela, gdy
1740 3, 49 | Stał się człowiekiem „przyjmując ciało z Maryi Dziewicy”.
1741 2, 40 | działał przy Jego poczęciu i przyjściu na świat, w Jego życiu ukrytym
1742 2, 48 | stronę odrzucenia Bożych przykazań „aż do pogardy Boga” — ale
1743 3, 62 | Chrystusa winni zatem, za przykładem Apostołów, dołożyć wszelkich
1744 1, 16 | Iz 42, 1);~i stanie się „przymierzem dla ludzi, światłością dla
1745 2, 43 | duszy, wysiłki w kierunku przymusu psychicznego; wszystko co
1746 2, 33 | ono bowiem odrzucenie, a przynajmniej odsunięcie prawdy zawartej
1747 3, 49 | skalą czasu jako wydarzenie przynależące do dziejów człowieka na
1748 3, 59 | człowiek, odkrywając w sobie przynależność do Chrystusa i w Nim swoje
1749 1, 21 | którego człowieczeństwo przynależy do Osoby Syna Bożego, pozostającego
1750 1, 25 | zmartwychwstały przyszedł i „przyniósł” Apostołom Ducha Świętego.
1751 3, 55 | naszego usprawiedliwienia, przynosząc nam Ducha Świętego: „Za
1752 3, 64 | oddziaływanie Dobra Nowina przyobleka się w ciało ludzkich serc
1753 1, 22 | Jordanem zapowiedź Izajaszowa przyoblekła się w konkretny kształt:
1754 1, 25 | kieruje oraz owocami swoimi go przyozdabia (por. Ef 4, 11-12; 1 Kor
1755 2, 27 | jakie może bylibyśmy skłonni przypisać tym słowom niezależnie od
1756 2, 36 | zła” miało wyrażać i stale przypominać człowiekowi „granice” nieprzekraczalną
1757 2, 44 | Stwórcy, a równocześnie przypominając dziedziczną grzeszność ludzkiej
1758 2, 43 | 43. Sobór Watykański II przypomniał katolicką naukę o sumieniu
1759 2, 30 | poniekąd tylko echem czy przypomnieniem zapowiedzi z Wieczernika.
1760 1, 24 | J 16, 20) jak On sam im przyrzekł przed swoja Męką. A nade
1761 1, 19 | Synoptycy. Kiedy bowiem cały lud przystępował do chrztu, a Jezus po przyjęciu
1762 1, 6 | usłyszy, i oznajmi wam rzeczy przyszłe” (J 16, 12 n.). ~W poprzednich
1763 1, 21 | podczas teofanii nad Jordanem przyszło niejako „z zewnątrz”, z
1764 3, 59 | bezinteresowny dar z siebie”, wedle przytoczonego wyrażenia Soboru. Chodzi
1765 2, 27 | wszelkiej prawdy” — wedle przytoczonych w tej chwili słów — zostaje
1766 2, 41 | Krzyża działa Miłość, która przywodzi człowieka na nowo do uczestnictwa
1767 2, 39(25)| paraxalein = przyzywać, przywoływać. ~
1768 3, 64 | narzędziem”. Kościół pracuje nad przywróceniem i umocnieniem jedności u
1769 3, 58 | Chrystusa [Jezusa] z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne
1770 2, 39(25)| jęz greckim paraxalein = przyzywać, przywoływać. ~
1771 Zakon, 67 | będący w sercu ludzkości, przyzywając dla wszystkich i wszystkich
1772 1, 25(12)| poenitentiales expositio, Psal. V, 1: PL 79, 602; Dydym
1773 1, 25(12)| Grzegorz Wielki, In septem psalmos poenitentiales expositio,
1774 2, 45 | dając komentarz do słów Psalmu „Abyssus abyssum invocat” („
1775 2, 38 | zaszczepiony przez szatana w psychice człowieka bakcyl sprzeciwu
1776 2, 43 | wysiłki w kierunku przymusu psychicznego; wszystko co ubliża godności
1777 3, 54 | serce; jest to rzeczywistość psychologiczna i ontologiczna, którą rozważając
1778 3, 55 | punkty jego rzeczywistości psychologicznej i etycznej, a od strony
1779 3, 50 | 145 [144], 21; Łk 3, 6; 1 Pt 1, 24) — a w niej z wszelkim „
1780 3, 65 | ateistycznym charakterze życia publicznego. Modlitwa pozostaje zawsze
1781 1, 19 | Mesjasz, to jednak u początku publicznej działalności, mesjańskie
1782 1, 25 | nimi na zawsze; Kościół zaś publicznie ujawnił się wobec tłumów
1783 3, 55 | grzeszność — newralgiczne punkty jego rzeczywistości psychologicznej
1784 1, 20 | zawiedzionego przez Ducha na pustynię” (por. Łk 4, 1), mówi nam,
1785 3, 50 | ciałem” (por. np. Rdz 9, 11; Pwt 5, 26; Hi 34, 15; Iz 40,
1786 3, 49 | narodzin Jezusa, Maryja pyta: „Jakże się to stanie, skoro
1787 2, 31 | Z kolei zaś, gdy zebrani pytają Piotra i Apostołów: „Cóż
1788 1, 10(7) | AKWINU, Summa Theologiae, I, qq. 37-38. ~
1789 1, 25(12)| Dist. XIII, q. 2, a. 2, quaestiuncula 3. ~
1790 Zakon, 67(71)| Por. Symbol Quicumque DS 75. ~
1791 3, 49 | ziemi. Stosowana powszechnie rachuba czasu określa poszczególne
1792 3, 59 | musi być odkrywana także racja tego odnajdywania siebie
1793 3, 55 | natomiast o uczynki czy też raczej stałe usposobienie — cnoty
1794 2, 47(40)| października 1946), Discorsi e Radiomessaggi, VIII (1946), 288. ~
1795 2, 47(40)| PIUS XII, Orędzie radiowe do Krajowego Kongresu Katechetycznego
1796 1, 15 | mądrości i rozumu, duch rady i męstwa,~duch wiedzy i
1797 2, 46 | nie-pokutą” — to znaczy z radykalną odmową nawrócenia się. Ta
1798 2, 33 | leży więc kłamstwo jako radykalne odrzucenie prawdy, zawartej
1799 3, 56 | praktyce materializm wyklucza radykalnie obecność i działanie Boga,
1800 1, 19 | Chrzciciela jest nie mniej radykalnym wyrazem prawdy o Odkupicielu,
1801 3, 52 | ludzi wszystkich narodów i ras, wszystkich krajów i kultur,
1802 3, 57 | poważny, gdyż należy od razu stwierdzić, że materializm
1803 3, 65 | duchowemu i religijnemu. Wiele razy pod działaniem Ducha Świętego
1804 3, 59 | Skuteczne poznanie i pełna realizacja tej prawdy o istnieniu dokonuje
1805 2, 29 | stają się ukazywać z całym realizmem wiary sytuację grzechu w
1806 1, 24 | powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem
1807 3, 62(62)| o ekumenizmie Unitatis redintegratio, 2. ~
1808 2, 40 | tekście jakby zachętę do refleksji nad obecnością tegoż Ducha
1809 3, 56 | przy takiej interpretacji religia może być rozumiana tylko
1810 2, 38 | ideologie dążą do wykorzystania religii utrzymując, że stanowi ona
1811 3, 65 | przeciwnych życiu duchowemu i religijnemu. Wiele razy pod działaniem
1812 2, 45(36)| Zesłanie Ducha Świętego: „Reple cordis intima”. ~
1813 2, 40 | człowieczeństwie otworzył się bez reszty na to działanie Ducha-Parakleta,
1814 Wstep, 2 | ostatnich lat stała się 1600. rocznica I Soboru Konstantynopolitańskiego,
1815 3, 55 | rzeczą wiadomą, jakie uczynki rodzą się z ciała: nierząd, nieczystość,
1816 3, 63 | który przyszedł na świat, rodząc się z Maryi Dziewicy za
1817 3, 55 | Wszystko to stanowi „uczynki rodzące się z ciała”. ~Tym niewątpliwie
1818 2, 31 | przepowiadania apostolskiego rodzącego się Kościoła, zostaje odniesione —
1819 1, 26 | naprawdę ściśle złączona z rodzajem ludzkim i jego historią”13. „
1820 1, 13 | jęczy i wzdycha w bólach rodzenia (...)” — i „z upragnieniem
1821 3, 66 | głęboko z Kościołem: Boża rodzicielka Jest (...) pierwowzorem
1822 2, 29 | świat ludzi, czyli całą rodzinę ludzką wraz z tym wszystkim,
1823 2, 27 | swoich”, poczynając od rodzinnego miasta Nazaretu. Oznacza
1824 1, 19 | 19. Chociaż w rodzinnym Nazarecie Jezus nie został
1825 3, 58(50)| Chryzostom, In epist. ad Romanos homilis XIII, 8: PG; 60,
1826 3, 65 | liczba osób, które w obrębie rosnących ciągle ruchów i grup, na
1827 2, 44 | widzi grzech jako czynnik rozbicia, który ciąży zarówno nad
1828 3, 56 | systemowym i systematycznym rozbudowaniem tego oporu i sprzeciwu,
1829 3, 64 | wprowadzać w życie w całej rozciągłości na tym przełomie drugiego
1830 2, 46 | dokonanego przez Chrystusa, rozdzielając jego owoce. „Bluźnierstwo”
1831 1, 15 | słowa Proroka: ~„I wyrośnie różdżka z pnia Jessego (...) odrośl
1832 3, 66 | w Jego mocy cała szeroko rozgałęziona i zróżnicowana wspólnota
1833 Zakon, 67 | to, ci jest „oziębłe — rozgrzewa”, to, co „zbłąkane — sprowadza”
1834 3, 55 | za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość” (por. Ga 5, 19-
1835 3, 65 | mają głosu, a w głosie tym rozlega się zawsze owo „donośne
1836 3, 65 | teraźniejszości i przyszłości, tak rozległa jest obecność i działanie
1837 1, 25 | w posłudze, uposaża go w rozmaite dary hierarchiczne oraz
1838 2, 27 | ściśle określone znaczenie, różne od tego, jakie może bylibyśmy
1839 2, 37 | Księgi Rodzaju łatwo dostrzec różnicę skali pomiędzy „tchnieniem
1840 2, 30 | wobec zgromadzonej na święto różnojęzycznej rzeszy Piotr i przemawia.
1841 3, 60 | zdolni są wyzwalać się od różnorakich determinizmów, zrodzonych
1842 Zakon, 67 | płacze i doświadcza pokusy rozpaczy. ~Dlatego też Sekwencja
1843 1, 4 | będzie nadal pobudzał do rozpowszechniania Ewangelii zbawienia, ale
1844 Zakon, 67 | wszystko, co stworzone, w Nim rozpoznaje źródło swej tożsamości,
1845 2, 32 | relacji grzech, zostaje rozpoznany w pełnej skali zła, jaka
1846 2, 30 | sposób do jedności ludy rozproszone i ofiarując Ojcu pierwociny
1847 1, 20 | chwili — czytamy — Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «
1848 1, 21 | świadom, wyrażę się w tym „rozradowaniu” i w ten sposób jego ukryte
1849 1, 17 | kontekst nie pozwala mówić rozróżnieniu podmiotów czy też Osób Boskich
1850 3, 61 | momencie zaś definitywnego rozstania przed wstąpieniem do nieba,
1851 2, 43 | warunkuje słuszność jego rozstrzygnięć nakazami i zakazami podstaw
1852 1, 25 | wobec tłumów i zaczęło się rozszerzanie Ewangelii wśród narodów
1853 1, 20 | te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom.
1854 3, 56 | interpretacji religia może być rozumiana tylko jako pewna odmiana „
1855 2, 29 | otwiera drogę do takiego rozumienia, w którym każdy grzech,
1856 2, 34 | Boga. Oznacza to nie tylko rozumność i wolność jako konstytutywną
1857 2, 36 | Obraz Boga”, polegający na rozumności i wolności, mówi o wielkości
1858 1, 15 | Pański, ~duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa,~duch
1859 1, 16 | Świętego” (por. Łk 1, 35), gdy rozważała w swym sercu „tajemnice”
1860 Zakon, 67 | na kolana przy końcu tych rozważań, błagając, aby On, jako
1861 Wstep, 2 | roku. Wtedy też, poprzez rozważanie tajemnicy Kościoła, lepiej
1862 3, 54 | sposobnością do tego, ażeby rozważyć tajemnice Boga Trójjedynego,
1863 1, 19 | któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić
1864 Wstep, 2 | opowiadać się za konkretnymi rozwiązaniami kwestii dotąd otwartych;
1865 2, 43 | prawe, wówczas służy ono „rozwiązywaniu w prawdzie tylu problemów
1866 3, 58 | pod Jego działaniem może rozwijać się i umacniać. Dlatego
1867 1, 7 | odkupieńczej misji, utrwalając i rozwijając w dziejach zbawcze jej owoce,
1868 3, 57 | zwłaszcza tej najbardziej rozwiniętej w sensie naukowo-technicznym —
1869 3, 60 | społeczne, zamiast popierać rozwój i ekspansję ducha ludzkiego,
1870 3, 57 | złudzeń i fałszów wywołanych rozwojem systemów materialistycznych
1871 1, 12 | ziemię (...), a Duch Boży (ruah Elohim) unosił się nad wodami” (
1872 2, 45(37)| mogą być widziani poprzez ruch swoich członków, mogą być
1873 3, 65 | obrębie rosnących ciągle ruchów i grup, na miejscu naczelnym
1874 3, 53 | Łaska nosi w sobie głęboki rys chrystologiczny i pneumatologiczny,
1875 3, 63 | świata jakby w dwoistym „rytmie”, którego źródło znajduje
1876 2, 28 | przez swój grzech stał się „rządcą świata tych ciemności” (
1877 2, 33 | źródłem wszelkich praw, jakie rządzą światem, a zwłaszcza czynami
1878 3, 53 | 53. Rzec można, iż wszystko to należy
1879 3, 53 | powołanie człowieka jest rzeczywiście jedno, mianowicie Boskie,
1880 3, 65 | naukowo-technicznej, niezależnie od rzeczywistych zdobyczy i osiągnięć, człowiek
1881 Wstep, 1 | przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej
1882 2, 46 | przez człowieka, który broni rzekomego „prawa” do trwania w złu,
1883 1, 19 | jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was
1884 2, 30 | na święto różnojęzycznej rzeszy Piotr i przemawia. Mówi
1885 Wstep, 2 | wami wszystkimi” (Mszał Rzymski; por. 2 Kor 13, 13). ~Z
1886 3, 62(63)| Konst. o liturgii świętej, Sacrosanctum Concilium, 47. ~
1887 1, 24 | wydarzenia paschalne: Triduum Sacrum Jezusa, którego Ojciec namaścił
1888 2, 35 | grzechu w związku z tym „sądem”, ale stale prowadząc w
1889 Zakon, 67 | staje wobec potępiających sądów owego „oskarżyciela”, o
1890 2, 45 | nakazuje i zakazuje, ale sądzi w świetle swoich nakazów
1891 2, 27 | świat, aby świat ten tylko sądzić i potępić: przyszedł, ażeby
1892 1, 25 | biskupiej. Biskupi następnie w sakramencie kapłaństwa czynią uczestnikami
1893 3, 63 | obecność Chrystusa, Jego sakramentalne „jestem z wami”, pozwala
1894 3, 61 | dokonują się w rzeczywistości sakramentalnej. W niej Chrystus, który
1895 3, 64 | tekst soborowy odróżnia sakramentalność Kościoła od tej, jaka jest
1896 3, 62 | Najpełniejszym wyrazem sakramentalnym owego „odejścia” Chrystusa
1897 3, 64 | tej, jaka jest właściwa Sakramentom w ścisłym znaczeniu, mówi
1898 3, 63 | wobec człowieka. Owa posługa Sakramentów nosi w sobie za każdym razem
1899 1, 9 | wyraża się życiodajna moc Sakramentu, który sprawia uczestnictwo
1900 2, 30 | Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (
1901 Wstep, 2 | jak Go Jezus przedstawia Samarytance; potrzeba oddawania Mu czci „
1902 3, 54 | Jezusowych, wypowiedzianych do Samarytanki: „Bóg jest duchem”. Tylko
1903 2, 43 | płodu, eutanazja, dobrowolne samobójstwo; wszystko, cokolwiek narusza
1904 2, 40 | działał w tym absolutnym samooddaniu Syna Człowieczego, aby przemienić
1905 2, 43 | grupy ludzkie unikają ślepej samowoli i starają się dostosowywać
1906 3, 57 | z tym niebezpieczeństwem samozagłady nuklearnej. Z drugiej strony
1907 2, 46 | pozwala człowiekowi wyjść z samozamknięcia i otworzyć się w kierunku
1908 2, 42(26)| De septem donis Spiritus Sancti, Collatio II, 3; Ad Claras
1909 1, 19 | godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem
1910 1, 6 | tylko w związku z samym scandalum Crucis, ale także w związku
1911 3, 52 | Duchu Świętym45. Zachodzi ścisły związek przyczynowy pomiędzy
1912 3, 64 | jest właściwa Sakramentom w ścisłym znaczeniu, mówi bowiem: „
1913 1, 25(12)| a. IX; In Tertium Librum Sententiarum, Dist. XIII, q. 2, a. 2,
1914 3, 58(50)| 24: PG 26, 374 n.; I ad Serapionem, 24; PG 26, 586 n.; Dydym
1915 Zakon, 67 | Przenajświętszej. ~Kościół, który sercem swym obejmuje wszystkie
1916 3, 57 | wojny, pozbawiając życia setki tysięcy ludzi. Jakże nic
1917 2, 40 | mówił Szymon Piotr w domu setnika Korneliusza (Dz 10, 38).
1918 2, 36 | Słowa namowy, czyli pokusy, sformułowanej w tekście biblijnym, nakłaniają
1919 1, 20 | mówi nam, że po powrocie siedemdziesięciu dwóch uczniów z posługi
1920 2, 42 | jest jako darzący łaską „siedemkroć”, każdego grzechu człowieka
1921 2, 42 | św. Bonawentura — „mocą siedmiu darów Ducha Świętego zostaje
1922 1, 19 | Jordanie, to wyniesienie sięga tajemnicy samej Osoby Mesjasza.
1923 2, 36 | korzenie tego nieposłuszeństwa sięgają głęboko w całą sytuację
1924 2, 46 | się. Ta zaś oznacza odmowę sięgnięcia do źródeł Odkupienia, które „
1925 3, 61 | bowiem: „Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do was” (J 14,
1926 3, 62 | sprawia owo „wzmocnienie sił wewnętrznego człowieka”,
1927 3, 57 | przede wszystkim, etyczne. Skądinąd zaś na horyzoncie naszej
1928 3, 49 | Przyjście to mierzy się skalą czasu jako wydarzenie przynależące
1929 3, 57 | zorganizowanego również na skalę międzynarodową? ~Niestety,
1930 3, 53 | czerpał z Chrystusowego skarbu Odkupienia — dając ludziom
1931 2, 27 | wykazywał winę „świata” w skazaniu Jezusa na śmierć krzyżową.
1932 1, 9 | wielkim orędziem misyjnym, skierowanym do Apostołów, a przez nich
1933 1, 26 | uczniów Chrystusowych) składa się z ludzi, którzy zespoleni
1934 1, 24 | działał w mocy Ducha Świętego, składając na końcu najwyższą ofiarę
1935 2, 41 | serce ofiary, która jest składana na Krzyżu. Nawiązując do
1936 2, 41 | nieba”, który spalał ofiary składane przez ludzi (por. Kpł 9,
1937 2, 27 | tego, jakie może bylibyśmy skłonni przypisać tym słowom niezależnie
1938 2, 38 | Augustyn23. Człowiek będzie skłonny widzieć w Bogu dla siebie
1939 3, 53 | Sobór Watykański II — skoncentrowany nade wszystko na temacie
1940 2, 28 | 28. W dalszym ciągu skoncentrujemy się przede wszystkim na
1941 2, 40 | Wcielonego. ~Wypada naprzód skupić się na pierwszych słowach,
1942 2, 30 | W dniu tym, na apostołów skupionych w modlitwie, wraz z Maryją,
1943 2, 33 | szczególnie przejrzysta i skuteczna. Daje temu wyraz św. Paweł,
1944 3, 59 | zespolenie i więź społeczną52. Skuteczne poznanie i pełna realizacja
1945 2, 38 | śmierci Boga” łatwo może się w skutkach okazać na płaszczyźnie teoretycznej
1946 2, 44 | niektórych. Co więcej, będąc słabym i grzesznym., nierzadko
1947 3, 56 | współczesnego adwentu, w ślad za którym, podobnie jak
1948 2, 39 | patrystyczna i teologiczna, idąc śladami Starego i Nowego Przymierza,
1949 Wstep, 2 | Dives in misericordia, które sławią wydarzenie naszego zbawienia,
1950 1, 16 | poprzez bolesne doświadczenia sławnej egzystencji, ale przede
1951 2, 43 | i grupy ludzkie unikają ślepej samowoli i starają się dostosowywać
1952 3, 52 | stworzeń: „stwarzasz je, gdy ślesz swego Ducha i odnawiasz
1953 Zakon, 67 | Światłością sumień”. Staje się „słodkim Gościem dusz”, którego Kościół
1954 Wstep, 1 | Kościół tedy, pouczony słowem Chrystusa, czerpiąc z doświadczenia
1955 2, 38 | Niedorzeczność pojęciowa i słowna! Ale ideologia „śmierci
1956 2, 46 | bluźnierstwo nie polega na słownym znieważeniu Ducha Świętego;
1957 2, 27 | bylibyśmy skłonni przypisać tym słowom niezależnie od wyjaśnienia
1958 2, 31 | podobnie jak Jezus nawoływał słuchaczy u początku swej mesjańskiej
1959 2, 44 | w samym sobie”35. Sobór słusznie widzi grzech jako czynnik
1960 2, 43 | która uzasadnia i warunkuje słuszność jego rozstrzygnięć nakazami
1961 3, 58 | samego. ~Przez tę właśnie służbę — człowiek staje się wciąż
1962 2, 31 | Cóż mamy czynić, bracia?”, słyszą odpowiedź: „Nawróćcie się (...)
1963 2, 45(37)| swoich członków, mogą być słyszani, gdy mówią, ale czyjąż myśl
1964 1, 18 | te słowa Pisma, któreście słyszeli” (por. Łk 4, 16-21; Iz 61,
1965 1, 20 | powiedział jeszcze więcej. I oto słyszymy: „Ojciec mój przekazał Mi
1966 3, 58 | świadkiem tego zwycięstwa nad śmiercią, które objawiło moc Ducha
1967 3, 57 | znacznych obszarów nędzy i śmiercionośnego głodu na naszej planecie.
1968 3, 49 | Józef, otrzymuje w czasie snu następujące wyjaśnienie: „(...)
1969 1, 21 | Niemniej to, co mówi o Ojcu i sobie-Synu, płynie z owej pełni Ducha,
1970 Wstep, 1 | nicejsko-konstantynopolitańskim od dwóch Soborów — w Nicei (325 r.) i w Konstantynopolu (
1971 1, 26 | 26. Przytoczone teksty z soborowej Konstytucji Lumen gentium
1972 2, 41 | biblijnej, można powiedzieć: spala tę ofiarę ogniem Miłości,
1973 2, 41 | o „ogniu z nieba”, który spalał ofiary składane przez ludzi (
1974 2, 43 | zabójstwa, ludobójstwa, spędzanie płodu, eutanazja, dobrowolne
1975 1, 18 | samym Nazarecie, w którym spędził trzydzieści lat życia w
1976 3, 55 | postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem
1977 Wstep, 2 | go do współdziałania, aby spełnił się skutecznie zamysł Boga,
1978 2, 30 | Pięćdziesiątnicy zaś zapowiedź ta spełniła się z całą dokładnością.
1979 1, 18 | powiedział do zebranych: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście
1980 Zakon, 67 | odpoczynek” i „ulgę” pośród spiekoty dnia, wśród niepokojów,
1981 2, 31 | roku: „O felix culpa!” w śpiewanym przez diakona Orędziu paschalnym „
1982 1, 5(6) | wyrażone w Piśmie Świętym, spisane zostały pod natchnieniem
1983 1, 16 | Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął” (Iz 42, 1). ~Wiadomo, że
1984 1, 16 | sprawiedliwy i pobożny”, na którym „spoczywał Duch Święty”, w chwili ofiarowania
1985 2, 47 | człowieka. Nie można zatem spodziewać się, że umocni się poczucie
1986 1, 24 | 7). Zachodzi też ścisła spójność pomiędzy posłannictwem Ducha
1987 2, 48 | ażeby dziele sumień i dziele społeczeństw w wielkiej rodzinie ludzkości
1988 3, 56 | aby wyeliminować ją ze społeczeństwa i z serca człowieka. ~Można
1989 2, 47 | środowiskach i w różnych społeczeństwach — ustępując miejsca otwartości
1990 3, 59 | otwartej na zespolenie i więź społeczną52. Skuteczne poznanie i
1991 3, 56 | działania jednostkowego i społecznego, ma charakter ateistyczny.
1992 3, 57 | które mnożą się w obrazie społeczno-historycznym, w ramach którego ta cywilizacja
1993 3, 55 | inne, jak np. „nienawiść, spór, zawiść, wzburzenie (...),
1994 3, 56 | którą należy zwalczać sposobami i metodami najbardziej odpowiadającymi
1995 3, 54 | dla wszystkich szczególną sposobnością do tego, ażeby rozważyć
1996 2, 30 | Apostolskich, przy innych sposobnościach i na różnych miejscach (
1997 3, 59 | uszczerbku (...) każdemu spośród tych, którzy zdolni są Go
1998 2, 27 | tekście niewiarę, z jaką Jezus spotkał się wśród „swoich”, poczynając
1999 Zakon, 67 | ukryte miejsce zbawczego spotkania z Duchem Świętym: z Bogiem
2000 2, 35 | pierworodny wymiar grzechu, spowodowany w woli człowieka działaniem „
2001 2, 36 | mężczyźnie i niewieście spożywać owoców z drzewa poznania
2002 Wstep, 1 | Namiotów: „Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie — niech
2003 3, 56 | mówi się także o „duchu” i „sprawach ducha” — np. w dziedzinie
2004 3, 50 | wnikamy w jego głębię — do Sprawcy tego dzieła: do Osoby Ducha
2005 1, 26 | Kościoła, zmierzająca do sprawdzenia i ugruntowania tych zbawczych
2006 1, 4 | okoliczności. Duch Święty sprawi więc, że w Kościele trwać
2007 3, 53 | dając ludziom nowe życie, sprawiając w nich usynowienie w Jednorodzonym
2008 1, 14 | J 16, 7). Za cenę Krzyża sprawiającego Odkupienie w mocy całej
2009 3, 49 | Nazaretu, wypowiadają się w tej sprawie w taki sam sposób. Według
2010 1, 16 | starzec Symeon, „człowiek sprawiedliwy i pobożny”, na którym „spoczywał
2011 1, 16 | w którym mam upodobanie.~Sprawiłem, że Duch mój na Nim spoczął” (
2012 3, 58 | Ducha Świętego, a zarazem sprawiło nowe Jego przyjście: Jego
2013 3, 62 | się braćmi zjednoczonymi w sprawowaniu tej samej Eucharystii, która
2014 2, 43 | wszystkie te i tym podobne sprawy i praktyki są czymś haniebnym;