| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Ioannes Paulus PP. II Dominum et vivificantem IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
bold = Main text
Rozdzial, Numer grey = Comment text
2515 3, 53 | Jubileuszu — sięgnąć rozlegle „wszerz”, wiedząc, że „wiatr tchnie,
2516 3, 60 | epoce elementy te zdołały wtargnąć do wnętrza ludzkiego, do
2517 2, 44 | wielu ponętami, musi wciąż wybierać pomiędzy nimi i wyrzekać
2518 2, 47 | utwierdziła się w wolnym wyborze: Pismo Święte zwykło nazywać
2519 1, 15 | pełnię Ducha Świętego dla wybranego Ludu Boga i dla całej ludzkości. „
2520 1, 16 | Sługa, którego podtrzymuję, ~Wybrany mój, w którym mam upodobanie.~
2521 1, 16 | Pańskim — jest równocześnie wybranym Sługą Jahwe, na którym spoczywa
2522 3, 57 | wysiłków na rzecz pokoju, wciąż wybuchają i toczą się wojny, pozbawiając
2523 1, 25 | otwierają się i Apostołowie wychodzą do mieszkańców i pielgrzymów
2524 3, 66 | wiernymi, w których znaczeniu i wychowaniu współdziała swą miłością
2525 2, 40 | posłuszeństwa przez to, co wycierpiał” (Hbr 5, 7 n). W ten sposób
2526 1, 24 | Odkupienia. Posłannictwo Syna „wyczerpuje się” niejako w Odkupieniu.
2527 1, 25 | a równocześnie poniekąd „wyczuwalne” — kierownictwo tych, którzy
2528 3, 57 | i dla usunięcia grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiający
2529 2, 31 | por. J 16, 9), którzy wydali na haniebną śmierć Jezusa
2530 2, 27 | które doprowadziło ludzi do wydania na Niego wyroku śmierci.
2531 2, 30 | przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych
2532 3, 56 | okolicznościom historycznym, aby wyeliminować ją ze społeczeństwa i z
2533 2, 29 | także — od różnych stron — wyjaśniać jego istotę17. ~Kiedy Chrystus
2534 3, 56 | materializm, rozumiany jako teoria wyjaśniająca rzeczywistość i przyjęty
2535 2, 27 | tym słowom niezależnie od wyjaśnienia mówiącego. Wyjaśnienie to
2536 2, 46 | nie pozwala człowiekowi wyjść z samozamknięcia i otworzyć
2537 3, 54 | wielkim Jubileuszu, oznacza wyjście na spotkanie Boga ukrytego:
2538 2, 39 | Przekonywać o grzechu — to znaczy: wykazywać zło, jakie się w nim zawiera.
2539 2, 27 | oznacza, że Duch Prawdy będzie wykazywał winę „świata” w skazaniu
2540 2, 32 | Chrystusa. „Przekonywanie” — to wykazywanie zła grzechu, każdego grzechu —
2541 1, 25 | dopełniło się dzieło, którego wykonanie Ojciec powierzył Synowi
2542 2, 38 | ateistyczne ideologie dążą do wykorzystania religii utrzymując, że stanowi
2543 2, 27 | tego, który od początku wykorzystuje dzieło stworzenia przeciw
2544 2, 39 | absolutnie doskonałego, wyłącza z pewnością wszelki ból
2545 3, 56 | tego systemu jest jedyną i wyłączną postacią bytu. Stąd wynika,
2546 3, 51 | też tylko za Jego sprawą wyłonić się z pamięci Kościoła.
2547 3, 56 | może nie odrzucić dążeń i wymagań wewnętrznych czy zewnętrznych „
2548 1, 10 | staje się całkowitym darem, wymianą wzajemnej miłości pomiędzy
2549 2, 44 | sposób do owych pierwotnych wymiarów grzechu, o których była
2550 3, 55 | hulanki i tym podobne”. Wymienia jednakże nic tylko grzechy,
2551 1, 8 | Ojciec, Syn i Duch Święty wymieniani są w nim wyraźnie jako Osoby,
2552 3, 59 | sam korzeń ostatecznego wyniesienia człowieka. ~Można więc prawdziwie
2553 1, 19 | Mt 3, 17). ~Tak więc, o wyniesieniu Chrystusa przy chrzcie w
2554 3, 58 | przestrzeń życiowa” człowieka, wyniesiona do nadprzyrodzonego życia
2555 1, 6 | wszystkim nieodzowne z uwagi na wyniszczenie Chrystusa przez mękę i śmierć
2556 2, 38 | Człowiek zostaje niejako wyobcowany i wyzuty z własnego człowieczeństwa,
2557 1, 7 | 16, 7 n.). Do tych słów wypadnie nam jeszcze osobno powrócić. ~ ~
2558 2, 30 | pierwszego i podstawowego wypełnienia się obietnicy Parakleta.
2559 3, 49 | dziecięctwa Jezusa z Nazaretu, wypowiadają się w tej sprawie w taki
2560 1, 6 | krzyżową, która wówczas, gdy wypowiadał te słowa, była już tak bardzo
2561 3, 55 | por. 1 Kor 6, 20). ~W wypowiedziach Pawłowych nakładają się
2562 Zakon, 67(72)| zachęta tam wyrażona, aby wypraszać u Ducha Świętego „dar radości”
2563 2, 36 | poznania dobra i zła” miało wyrażać i stale przypominać człowiekowi „
2564 2, 39 | Boga, pojawi się słowo wyrażające odwieczną Miłość pełną miłosierdzia: „
2565 3, 62 | Ducha Świętego, od początku wyrażał i potwierdzał siebie poprzez
2566 1, 21 | jest On w pełni świadom, wyrażę się w tym „rozradowaniu”
2567 1, 5 | jak to na innym miejscu wyrazi tenże sam ewangelista Jan (
2568 3, 65 | błaganiach, których nie można wyrazić słowami” (Rz 8, 26). Tak
2569 3, 55 | Paweł stał się szczególnym wyrazicielem owego napięcia i zmagania,
2570 3, 56 | zewnętrznych „ciała”, również w wyrazie ideologicznym i historycznym „
2571 3, 51 | pełnię wolności. Owa pełnia wyraziła się tak wzniośle przez wiarę
2572 Wstep, 1 | wody, podobieństwo wody, wyraziło się również w rozmowie z
2573 2, 30 | świadectwo” owo znajduje swój wyrazisty początek: jest świadectwem
2574 1, 5(6) | objawione, które są zawarte i wyrażone w Piśmie Świętym, spisane
2575 1, 3 | znajduje tak szczególnego wyrazu, jak właśnie tutaj. ~
2576 2, 27 | ludzi do wydania na Niego wyroku śmierci. Kiedy z kolei mówi
2577 1, 15 | Oto słowa Proroka: ~„I wyrośnie różdżka z pnia Jessego (...)
2578 2, 47 | zabraknie poczucia obrazy wyrządzonej Bogu, czyli prawdziwego
2579 2, 44 | wybierać pomiędzy nimi i wyrzekać się niektórych. Co więcej,
2580 2, 45 | odzwierciedleniem tego procesu, w którym wyrzut przemienia się w zbawczą
2581 2, 45 | Ono jest także źródłem wyrzutów: człowiek cierpi wewnętrznie
2582 2, 45 | święta przypisuje Bogu? Tego „wyrzutu”, który wpisując się w „
2583 2, 31 | że tego Jezusa, którego wyście ukrzyżowali, uczynił Bóg
2584 3, 57 | częste. Wystarczy pomyśleć o wyścigu zbrojeń i związanym z tym
2585 2, 43 | zadawane ciału i duszy, wysiłki w kierunku przymusu psychicznego;
2586 1, 14 | że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna
2587 1, 20 | Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba
2588 2, 40 | zbawczą miłość. Został więc „wysłuchany dzięki swej uległości; chociaż
2589 Zakon, 67 | prosi o łaskę cnót, które wysługują chwałę niebieską. Prosi
2590 3, 59 | wszystkim udziela pełnej i wystarczającej łaski”56. ~
2591 3, 57 | szczególnie obecne i częste. Wystarczy pomyśleć o wyścigu zbrojeń
2592 2, 30 | modlitwy w Wieczerniku, występuje wobec zgromadzonej na święto
2593 3, 52 | wówczas, gdy Bóg Ojciec „wysyła do serc naszych Ducha Syna
2594 3, 66 | historycznym, że Kościół wyszedł z Wieczernika w dniu Pięćdziesiątnicy,
2595 3, 55 | ciała: nierząd, nieczystość, wyuzdanie (...), pijaństwo, hulanki
2596 1, 14 | Jeżeli owo „odejście” wywołało smutek Apostołów (por. J
2597 3, 57 | również złudzeń i fałszów wywołanych rozwojem systemów materialistycznych
2598 3, 59 | Chrystusa i w Nim swoje wywyższenie do godności dziecka Bożego,
2599 2, 45 | soborowe. Ów trud sumienia wyznacza zarazem drogi ludzkich nawróceń:
2600 2, 48 | sprawiedliwość i sąd. Razem też wyznaczają one obszar owego mysterium
2601 3, 55 | sumienia, i równocześnie też wyznanie wiary w Ducha Prawdy jako
2602 1, 21 | Świętym. ~W tym wspaniałym wyznaniu ojcostwa Boga, Jezus z Nazaretu
2603 1, 6 | wiarą przyjmować i owocnie wyznawać działającą w dziejach człowieka
2604 Wstep, 2 | 2. Wiara ta, stale wyznawana przez Kościół, stale winna
2605 2, 44 | pragnieniach i powołany do wyższego życia. Przyciągany wielu
2606 1, 19 | potwierdzone innym, o wiele wyższym świadectwem, o którym wspominają
2607 2, 38 | zostaje niejako wyobcowany i wyzuty z własnego człowieczeństwa,
2608 3, 60 | istnienia i życia, zdolni są wyzwalać się od różnorakich determinizmów,
2609 2, 38 | nie Ojcem. Człowiek został wyzwany, aby stawał się przeciwnikiem
2610 1, 16 | złamanych,~by zapowiadać wyzwolenie jeńcom~i więźniom swobodę;~
2611 3, 65 | jest człowieka podźwignąć, wyzwolić go od siebie samego i z
2612 2, 29 | niewolę grzechu, lecz został wyzwolony przez Chrystusa ukrzyżowanego
2613 3, 56 | Ten sprzeciw jest jednakże wzajemny, jak to podkreśla Apostoł
2614 3, 55 | nienawiść, spór, zawiść, wzburzenie (...), pogoń za zaszczytami,
2615 1, 13 | aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia (...)” —
2616 3, 49 | wyjaśnienie: „(...) nie bój się wziąć do siebie: Maryi, twojej
2617 Wstep, 2 | 13, 13). ~Z tego wezwania wzięły poniekąd swój początek i
2618 1, 15 | niemniej, wraz z niejasną wzmianką o postaci przyszłego Mesjasza
2619 3, 51 | pełnia wyraziła się tak wzniośle przez wiarę Maryi, przez „
2620 2, 48 | aż do pogardy Boga” — ale wznosiły się w stronę tej miłości,
2621 3, 52 | przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego syna” (Rz 8,
2622 3, 61 | Chrystusa Kościół żyje, działa i wzrasta „aż do skończenia świata”.
2623 3, 53 | pneumatologiczny, ogarniając wzrokiem wiary owe dwa tysiąclecia
2624 Wstep, 2 | natomiast przyczynić się do wzrostu świadomości Kościoła, że „
2625 Wstep, 2 | zarazem o Kościele w świecie — wzywa nas do tego, abyśmy na nowo
2626 Wstep, 2(3) | Insegnamenti di Paolo VI, XI (1973), 477. ~
2627 2, 45(37)| AUGUSTYN, Enarr. in Ps. XLI, 13: CCL, 38, 470: „Cóż
2628 3, 58(50)| Augustyn Enarr. in Ps. XLIX, 2: CCL, 38, 575 n.; Św.
2629 1, 25(12)| Iohannis evangelium tractatus, XXV; 13; XXVII, 6: CCL. 36,
2630 3, 62(63)| Iohannis Evangelium Tractatus XXVI, 13: CCL 26, 226; por. SOBÓR
2631 1, 25(12)| evangelium tractatus, XXV; 13; XXVII, 6: CCL. 36, 266, 272 n.:
2632 1, 5 | przekazu natchnieniem i zabezpiecza go, podczas gdy świadectwo
2633 1, 7 | jako „inny Pocieszyciel”, zabezpieczając trwale przekaz i promieniowanie
2634 3, 60 | dzięki którym rodzina ludzka zabiega o uczynienie własnego życia
2635 2, 30 | rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go,
2636 2, 47 | wartości ludzkich, jeśli zabraknie poczucia obrazy wyrządzonej
2637 2, 36 | rozumieć zakaz Boga: Stwórca zabrania mężczyźnie i niewieście
2638 1, 19 | Jana Chrzciciela. Jan — syn Zachariasza i Elżbiety — zapowiadał
2639 2, 40 | dostrzec w tym tekście jakby zachętę do refleksji nad obecnością
2640 1, 25(12)| analogicznie do stosunku zachodzącego pomiędzy duszą i ciałem
2641 2, 28 | musimy jednak równocześnie zachować pełny kontekst tej wypowiedzi
2642 3, 56 | i kształtowania ludzkich zachowań. Najwyższym tego wyrazem
2643 3, 66 | swego, mocą Ducha Świętego zachowuje dziewiczo nienaruszoną wiarę,
2644 2, 29 | stwórcy powołany do bytu i zachowywany, popadł wprawdzie w niewolę
2645 2, 44 | się z bardziej podstawowym zachwianiem równowagi, które ma miejsce
2646 3, 66 | Dziewica (...) Duchem Świętym zacieniona (...) zrodziła (...) syna,
2647 2, 30 | napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak
2648 1, 25 | ujawnił się wobec tłumów i zaczęło się rozszerzanie Ewangelii
2649 1, 25 | Pocieszyciela, do Ducha Prawdy, zaczęły z całą mocą i oczywistością
2650 Wstep, 2 | W ten sposób została ona zaczerpnięta z głębi dziedzictwa soborowego.
2651 2, 44 | mocom ciemności; walka ta, zaczęta ongiś u początku świata,
2652 1, 14 | Ducha „do serc naszych” zaczyna się wypełniać to, czego „
2653 Zakon, 67 | istoty; i ten pokój którego żąda ludzkość, rodzina ludzka,
2654 3, 52 | Miłością i Darem. Jako taki zadaje dany ludziom i w nadobfitości
2655 3, 59 | odnośnie do swych apostolskich zadań. Jeśli bowiem, jak powiedziano,
2656 2, 28 | podejmuje przez to samo zadanie zbawczego „przekonywania
2657 Wstep, 1 | ludziom, zaszczepiając w nich zadatek życia wiecznego. ~
2658 3, 53 | który był obiecany. On jest zadatkiem. naszego dziedzictwa w oczekiwaniu
2659 2, 43 | jak okaleczenia, tortury zadawane ciału i duszy, wysiłki w
2660 2, 38 | ideologia „śmierci Boga” zagraża człowiekowi, jak na to wskazuje
2661 3, 65 | zagrożony i ludzkość jest zagrożona. Wobec tego zagrożenia —
2662 3, 65 | osiągnięć, człowiek jest zagrożony i ludzkość jest zagrożona.
2663 1, 8 | mówi Jezus, używając często zaimka osobowego „On”, równocześnie
2664 3, 51 | posłuszeństwo wiary” (por. Rz 1, 5): zaiste, „Błogosławiona jesteś,
2665 2, 36 | znaczeniu należy rozumieć zakaz Boga: Stwórca zabrania mężczyźnie
2666 2, 43 | praktyki są czymś haniebnym; zakażając ludzką cywilizację, bardziej
2667 2, 43 | rozstrzygnięć nakazami i zakazami podstaw ludzkiego postępowania,
2668 2, 45 | sumienie nie tylko nakazuje i zakazuje, ale sądzi w świetle swoich
2669 2, 43 | zdolność nakazywania dobra i zakazywania zła, zaszczepiona przez
2670 2, 37 | podejrzeń”. Stara się on „zakłamać” samo Dobro, absolutne Dobro —
2671 2, 35 | ludzkiego początku polega na zakłamaniu i odrzuceniu Daru oraz Miłości,
2672 2, 44 | Konstytucja duszpasterska: „Zakłócenia równowagi, na które cierpi
2673 3, 50 | 50. Wielki Jubileusz zakończenia drugiego tysiąclecia, do
2674 3, 61 | odejścia. Następuje ono po zakończeniu misji mesjańskiej Chrystusa
2675 Zakon, 67 | 67. Pragniemy zakończyć te rozważania w sercu Kościoła —
2676 3, 64 | Boga i w Bogu. Jedność ta zakorzenia się przede wszystkim w tajemnicy
2677 2, 42 | prowadzić zbawcze dzieło, zakorzenione w ofierze Krzyża. Bez wątpienia
2678 3, 64 | Duch Święty Stąd Kościół, zakorzeniony przez swą własną tajemnicę
2679 2, 48 | przemówieniu połączył te trzy zakresy „przekonywania”, jakie należą
2680 1, 20 | Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi
2681 3, 66 | w, Jerozolimie pierwszy zalążek wspólnoty chrześcijańskiej
2682 1, 13 | od pierworodnego upadku — zaległ grzech, który jest przeciwieństwem
2683 2, 36 | swoim istnieniu i istocie zależy od Stwórcy. Według Księgi
2684 3, 66 | Zielonych Świąt nie można zaliczać tylko do przeszłości: Kościół
2685 2, 39 | niegodziwość ludzi na ziemi (...) żałował, że stworzył ludzi na ziemi,
2686 3, 57 | ludzi. Jakże nic wspomnieć o zamachach na życie ludzkie ze strony
2687 3, 65 | który przenika serca, zna zamiar Ducha, [wie], że przyczynia
2688 3, 60 | wypadkach te czynniki społeczne, zamiast popierać rozwój i ekspansję
2689 Zakon, 67 | ludzkiej egzystencji. On zamienia wewnętrzny nieurodzaj dusz
2690 Wstep, 2 | rzeczą, że rozważania te: nie zamierzają do końca zgłębić przebogatej
2691 1, 11 | zbawczych tajemnic odwiecznych zamierzeń Boga, który jest niewysłowioną
2692 3, 49 | Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną
2693 2, 37 | od Boga, oznacza poniekąd zamknięcie się ludzkiej wolności względem
2694 1, 24 | uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł
2695 2, 46 | Odkupienie. Człowiek pozostaje zamknięty w grzechu, uniemożliwiając
2696 1, 25 | Wieczernika „przy drzwiach zamkniętych” — to z kolei, w dniu Pięćdziesiątnicy,
2697 2, 32 | ludzki grzech. Ty odpowiedzią zamyka się proces „przekonywania
2698 Wstep, 2 | aby spełnił się skutecznie zamysł Boga, który uczynił Chrystusa
2699 1, 11 | zapisu wskazują, że zgodnie z zamysłem Bożym „odejście” Chrystusa
2700 2, 29 | złamaniu potęgi Złego, by wedle zamysłu Bożego doznał przemiany
2701 3, 49 | Ducha Świętego” (Mt 1, 18). Zaniepokojony zaś tym stanem rzeczy Józef,
2702 2, 38 | bowiem bez Stworzyciela zanika (...). Co więcej, samo (...)
2703 2, 47 | Boga o tę łaskę, ażeby nie zanikała prawość ludzkich sumień,
2704 1, 9 | najwznioślejszych słów, które na końcu zaowocują wielkim orędziem misyjnym,
2705 2, 38 | Co więcej, samo (...) zapada w mroki przez zapomnienie
2706 1, 4 | Chrystusowego Orędzia, że zapewni mu ciągłość i tożsamość
2707 1, 5 | gdy świadectwo Apostołów zapewnia mu ludzki wyraz w Kościele
2708 2, 46 | nieprzebaczeniu”. Zostały one zapisane przez wszystkich Synoptyków,
2709 2, 33 | w świadectwie początku, zapisanym w Księdze Rodzaju (por.
2710 2, 38 | zapada w mroki przez zapomnienie o Bogu”24. Ideologia „śmierci
2711 1, 16 | rany serc złamanych,~by zapowiadać wyzwolenie jeńcom~i więźniom
2712 1, 15 | ewangelią Starego Testamentu”. Zapowiadając przyjście tajemniczej postaci,
2713 1, 19 | Zachariasza i Elżbiety — zapowiadał nad Jordanem przyjście Mesjasza
2714 1, 8 | obietnice z Wieczernika zapowiadały przyjście Ducha Świętego
2715 1, 3 | świata już się przybliżył, zapowiedział On Apostołom „innego Pocieszyciela” (
2716 3, 61 | dokonuje się zaś w obrębie zapowiedzianego posłania Ducha Świętego
2717 3, 55 | Nowo-narodzonego z Betlejem zapowiedzieć: „Oto Ten przeznaczony jest
2718 3, 54 | Jezusie Chrystusie. W Nim zaprawdę „ukazała się łaska” (por.
2719 2, 34 | nimi (Ba 3, 38), aby ich zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć
2720 2, 48 | pogardzania sobą”43. Kościół nie zaprzestaje swej modlitwy i posługi,
2721 1, 12 | Oto czytamy w pierwszych zaraz wersetach Księgi Rodzaju: „
2722 2, 40 | Boży — jako Człowiek — w żarliwej modlitwie swojej męki, pozwolił
2723 2, 47 | nie przestaje z największą żarliwością błagać o to, ażeby w świecie
2724 3, 57 | częściowy i niekompletny zarys obrazu śmierci, który powstaje
2725 2, 35 | innych oraz niewygasającym zarzewiem grzeszności człowieka na
2726 2, 43 | człowiek uznaje w nim tylko zasadę ładu moralnego, po ludzku
2727 Wstep, 2 | Świętego jako do życiodajnej zasady Kościoła w którym działa
2728 2, 29 | rozprzestrzenia się do zasięgu uniwersalnego, z racji uniwersalizmu
2729 3, 49 | Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem,
2730 1, 26 | W tym znaczeniu również zasługują na szczególne podkreślenie
2731 3, 64 | zjednoczenia z Bogiem”. Ale to, co zasługuje na uwagę i co wypływa z
2732 2, 47 | Ducha nie gaście”, „nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego” (
2733 2, 39 | stworzył ludzi na ziemi, i zasmucił się (...). Pan rzekł: «(...)
2734 3, 63 | Świętego, który „czerpiąc z zasobów Chrystusowego Odkupienia”,
2735 2, 36 | Stworzony na obraz Boga człowiek zastaje przez Ducha Prawdy obdarowany
2736 Wstep, 1 | Bóg udziela się ludziom, zaszczepiając w nich zadatek życia wiecznego. ~
2737 2, 43 | dobra i zakazywania zła, zaszczepiona przez Stwórcę w człowieku,
2738 3, 52 | więc owo Boże synostwo, zaszczepione w ludzkiej duszy przez łaskę
2739 3, 55 | wzburzenie (...), pogoń za zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość” (
2740 2, 42 | im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20,
2741 3, 66 | Równocześnie jednak modlitwa ta zatrzymuje się nad określonym momentem
2742 2, 47 | Święte zwykło nazywać to „zatwardziałością serca” (por. Ps 81 [80],
2743 1, 26 | swoim bogatym nauczaniu zawarł Sobór Watykański II to wszystko,
2744 Wstep, 1 | Konstantynopolu (381 r.) — którym zawdzięcza swoje powstanie i ogłoszenie.
2745 3, 49 | Obaj Ewangeliści, którym zawdzięczamy opis narodzin i dziecięctwa
2746 2, 29 | Niego”, zasięg ów wydaje się zawężać do tych, którzy odrzucili
2747 1, 20 | pełnego Ducha Świętego” i „zawiedzionego przez Ducha na pustynię” (
2748 3, 56 | możliwość nadzieję Kościół zawierza ludziom współczesnym. Wie
2749 Zakon, 67 | Niego zwraca się Kościół na zawiłych drogach pielgrzymowania
2750 3, 55 | jak np. „nienawiść, spór, zawiść, wzburzenie (...), pogoń
2751 3, 66 | 66. Pośród problemów, zawodów i nadziei, odejść i powrotów
2752 3, 65 | świadomość, że przy całym zawrotnym postępie cywilizacji naukowo-technicznej,
2753 3, 55 | zaszczytami, niezgoda, rozłamy, zazdrość” (por. Ga 5, 19-21). Wszystko
2754 Wstep, 2 | zostanie ogłoszony — dla zaznaczenia przejścia od drugiego do
2755 3, 55 | opierania się (w drugim) zbawczemu działaniu Ducha Świętego.
2756 2, 34 | ukształtować się wraz ze zbawczym udzielaniem się Boga człowiekowi
2757 3, 49 | nadasz imię. Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów” (
2758 2, 27 | dzieło stworzenia przeciw zbawieniu, przeciw przymierzu i zjednoczeniu
2759 2, 43 | czy to jednostkowe, czy zbiorowe”30. Synod Biskupów w 1983
2760 Zakon, 67 | oziębłe — rozgrzewa”, to, co „zbłąkane — sprowadza” na drogi zbawienia70. ~
2761 3, 65 | czasy, w których żyjemy, zbliżają wielu ludzi do Ducha Świętego
2762 Wstep, 2 | nową wiarą Kościoła, aby zbliżyć się do Ducha Świętego-Ożywiciela.
2763 2, 46 | odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu,
2764 3, 57 | Wystarczy pomyśleć o wyścigu zbrojeń i związanym z tym niebezpieczeństwem
2765 2, 40 | Hbr 9, 13 n.). Jakkolwiek zdajemy sobie sprawę z innych możliwości
2766 3, 56 | drugiej części tego samego zdania: „duch do czego innego (
2767 3, 59 | Można powiedzieć, że w tym zdaniu Konstytucji duszpasterskiej
2768 1, 12 | stworzeniu człowieka sam początek zdawczego udzielania się Boga na miarę
2769 3, 56 | Wie on, że to spotkanie i zderzenie pomiędzy „pożądaniami przeciw
2770 3, 65 | niezależnie od rzeczywistych zdobyczy i osiągnięć, człowiek jest
2771 Zakon, 67 | której „nikt (...) nie zdoła odebrać” (J 16, 22), o radość,
2772 3, 60 | naszej epoce elementy te zdołały wtargnąć do wnętrza ludzkiego,
2773 3, 65 | wiary, szukają mocy, która zdolna jest człowieka podźwignąć,
2774 2, 37 | szatana. Duch ludzki nie jest zdolny do takiej miary22. W samym
2775 2, 40 | Krzyża wróciło do miłości, zdradzonej przez Adamowy grzech. Odnalazło
2776 2, 47 | sumień, aby nie tępiała ich zdrowa wrażliwość na dobro i zło.
2777 3, 55 | prawdzie, czyli wedle nakazów zdrowego sumienia, i równocześnie
2778 2, 31 | 2, 36). Z kolei zaś, gdy zebrani pytają Piotra i Apostołów: „
2779 1, 20 | tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić” (Łk 10, 22; por.
2780 1, 16 | włożyłem ci w usta,~nie zejdą z twych własnych ust ani
2781 2, 39 | się aż do słów: „żal mi, żem stworzył człowieka” (por.
2782 2, 39 | wobec stworzeń „poddanych zepsuciu”, a nade wszystko w głębi
2783 2, 40 | poprzez akt swej śmierci jako żertwy miłości na Krzyżu. Tę ofiarę
2784 2, 48 | głębi tajemnicy oznacza zerwanie wszelkich więzów, jakimi
2785 2, 30 | Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe
2786 Zakon, 67 | 1986 roku, w uroczystość Zesłania Ducha Świętego, w ósmym
2787 2, 45(36)| Por. Sekwencja na Zesłanie Ducha Świętego: „Reple cordis
2788 1, 25 | wraz z „przyjściem”, czyli zesłaniem Ducha Świętego na Apostołów,
2789 3, 62 | chrześcijanie, od pierwszych dni po Zesłaniu Ducha Świętego, „trwali (...)
2790 1, 26 | składa się z ludzi, którzy zespoleni w Chrystusie prowadzeni
2791 2, 31 | Zmartwychwstałego. W takim zaś zespoleniu samo owo „przekonywanie
2792 3, 61 | sposób tak wewnętrzny i zespolony, że czyni Kościół swoim
2793 3, 56 | nowożytnej, swój wymiar zewnętrzny, zobiektywizowany jako treść
2794 3, 56 | wymagań wewnętrznych czy zewnętrznych „ciała”, również w wyrazie
2795 1, 16 | jest właśnie tą drogą. Zewnętrznym symbolem udzielania Ducha
2796 3, 49 | kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne” (
2797 3, 58 | wiernych i pisze do nich: „zginam kolana moje przed Ojcem (...),
2798 Wstep, 2 | nie zamierzają do końca zgłębić przebogatej nauki o Duchu
2799 3, 55 | stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego,
2800 1, 26 | szczególne podkreślenie dalsze Zgromadzenia Synodu Biskupów, które zmierzają
2801 2, 30 | Wieczerniku, występuje wobec zgromadzonej na święto różnojęzycznej
2802 2, 47 | który nosi w sobie Boże ziarno. Dlatego właśnie rzeczywistość
2803 1, 12 | początku Bóg stworzył niebo i ziemię (...), a Duch Boży (ruah
2804 1, 11 | spełnione przez Syna w wymiarach ziemskiej historii człowieka — spełnione
2805 1, 26 | dobrem Ludu Bożego w jego ziemskim pielgrzymowaniu poprzez
2806 3, 57 | przybierająca charakter prawie zinstytucjonalizowany — odbierania życia istotom
2807 1, 19 | odrzucony przez swoich ziomków, zostaje wyniesiony w oczach
2808 3, 56 | ateistycznym. Przejmującym zjawiskiem naszych czasów, któremu
2809 1, 16 | Mesjasza, z którym była zjednoczona (por. Łk 2, 19. 51). ~
2810 2, 40 | doskonale poddane Bogu i z Nim zjednoczone, a równocześnie pełne nieskończonego
2811 3, 62 | ciała poczuli się braćmi zjednoczonymi w sprawowaniu tej samej
2812 1, 26 | się ona naprawdę ściśle złączona z rodzajem ludzkim i jego
2813 2, 36 | biblijnym, nakłaniają do złamania tego zakazu — czyli do przekroczenia
2814 2, 29 | i zmartwychwstałego, po złamaniu potęgi Złego, by wedle zamysłu
2815 1, 16 | by opatrywać rany serc złamanych,~by zapowiadać wyzwolenie
2816 2, 42 | to zostaje przez Jezusa zlecone ludziom: Apostołom, Kościołowi.
2817 2, 29 | zmartwychwstałego, po złamaniu potęgi Złego, by wedle zamysłu Bożego
2818 3, 65 | Łukasza: „Jeżeli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać
2819 2, 40 | dokonuje. Jest to bowiem ofiara złożona „przez (= za sprawą) Ducha
2820 3, 57 | czy zwątpień, jak również złudzeń i fałszów wywołanych rozwojem
2821 3, 56 | tylko jako pewna odmiana „złudzenia idealistycznego”, którą
2822 3, 55 | ciała”. ~Tym niewątpliwie złym uczynkom Paweł przeciwstawia „
2823 3, 55 | wyrazicielem owego napięcia i zmagania, jakie nękają serce człowieka. „
2824 2, 44 | wplątany” w tę walkę, w zmaganie się z grzechem w oparciu
2825 3, 61 | skończenia świata” — nie zmienia faktu Jego odejścia. Następuje
2826 1, 4 | ciągłość i tożsamość wśród zmieniających się warunków i okoliczności.
2827 1, 26 | Zgromadzenia Synodu Biskupów, które zmierzają do tego, aby owoce prawdy
2828 1, 26 | znaczenie wszystkich poczynań zmierzający do urzeczywistnienia Vaticanum
2829 3, 65 | jakby wiedzione wewnętrznym zmysłem wiary, szukają mocy, która
2830 3, 60 | sumieniu człowieka, i nierzadko znaczą swoim męczeństwem wyniesienie
2831 3, 57 | wszystkich poważna sytuacja znacznych obszarów nędzy i śmiercionośnego
2832 2, 39 | nie musi równocześnie znaczyć: objawiać cierpienie? Objawiać
2833 1, 20 | 20. Teofania znad Jordanu tylko przelotnie
2834 3, 65 | nauczaniu tej Encykliki znajdą wszyscy pokarm dla swego
2835 1, 3 | będziemy się odwoływać, znajdują się w zapisie Ewangelii
2836 2, 36 | Piśmie Świętym i tradycji, znajdując pierwszy jego (i zarazem
2837 3, 55 | powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się
2838 2, 30 | niezwykłymi czynami, cudami i znakami (...) tego Męża, który z
2839 2, 30 | W dniu Pięćdziesiątnicy znalazły swe najbliższe i bezpośrednie
2840 Zakon, 67 | które tylko w Bogu może znaleźć ostateczne urzeczywistnienie:
2841 Wstep, 2 | por. J 4, 24); nadzieja znalezienia w Nim tajemnicy miłości
2842 3, 49 | się to stanie, skoro nie znam męża?”. Na to zaś otrzymuje
2843 3, 61 | ponownego „przyjścia”. Rzecz znamienna, że w tej samej mowie pożegnalnej
2844 2, 40 | Chrystusa wypowiedział w bardzo znamiennych słowach Autor Listu do Hebrajczyków;
2845 3, 56 | przeciw duchowi”, które znamionują wiele aspektów współczesnej
2846 2, 44 | soborowy nawiązuje tutaj do znanej wypowiedzi św. Pawła (por.
2847 2, 46 | bluźnierstwo nie polega na słownym znieważeniu Ducha Świętego; polega natomiast
2848 3, 57 | Wszystko, co materialne, jest zniszczalne, a zatem ciało ludzkie (
2849 2, 42 | darów Ducha Świętego zostaje zniszczony każdy rodzaj zła i zostaje
2850 1, 24 | ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam!
2851 3, 56 | swój wymiar zewnętrzny, zobiektywizowany jako treść kultury i cywilizacji,
2852 3, 57 | ludzkie ze strony terroryzmu, zorganizowanego również na skalę międzynarodową? ~
2853 2, 32 | głębokości Boże” muszą zostać przeniknięte niejako do
2854 3, 53 | Nim (w Chrystusie) (...) zostaliście naznaczeni pieczęcią Ducha
2855 3, 55 | Za wielką bowiem cenę zostaliśmy nabyci” (por. 1 Kor 6, 20). ~
2856 1, 17 | tajemnicy trynitarnej, które zostaną objawione w Nowym Przymierzu.
2857 2, 30 | obietnicy Ojca”; „wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym”, „
2858 3, 61 | przyjście”. Mówi bowiem: „Nie zostawię was sierotami: Przyjdę do
2859 2, 39 | ból pochodzący z braku czy zranienia; jednakże w „głębokościach
2860 2, 39 | możemy pojąć uosobioną i zrealizowaną w sposób transcendentny
2861 2, 39 | niewypowiedziany „ból” Ojciec zrodzi nade wszystko całą przedziwną
2862 3, 66 | Świętym zacieniona (...) zrodziła (...) syna, którego Bóg
2863 2, 42 | każdy rodzaj zła i zostaje zrodzone wszelkie dobro”26. ~Pod
2864 3, 49 | zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty (...), abyśmy
2865 3, 60 | różnorakich determinizmów, zrodzonych nade wszystko z materialistycznych
2866 3, 66 | cała szeroko rozgałęziona i zróżnicowana wspólnota Ludu Bożego —
2867 3, 64 | sam w sobie wielorako zróżnicowany — ma od Boga i w Bogu. Jedność
2868 2, 46 | powiedziane, stają się bardziej zrozumiałe jeszcze inne wstrząsające
2869 2, 28 | grzech zbawiony”), pozwala zrozumieć, jak Jego posłannictwo dotyczy
2870 3, 54 | te ułatwiają nam lepsze zrozumienie słów Jezusowych, wypowiedzianych
2871 2, 28 | sądu”, otwierają się przed zrozumieniem „grzechu”, a także „sprawiedliwości”,
2872 1, 4 | będzie dopomagał we właściwym zrozumieniu treści Chrystusowego Orędzia,
2873 Zakon, 67 | Pocieszyciel — może przynieść, zstępując do głębi ludzkich serc72;
2874 2, 41 | Święty jako Miłość i Dar zstępuje niejako w samo serce ofiary,
2875 2, 44 | uwarunkowań w przebiegu dziejów. Zstępujemy w ten sposób do owych pierwotnych
2876 2, 44 | człowieku wiele elementów zwalcza się nawzajem. Będąc bowiem
2877 3, 56 | idealistycznego”, którą należy zwalczać sposobami i metodami najbardziej
2878 3, 62 | 42), tworząc w ten sposób zwartą wspólnotę opartą na nauce
2879 3, 57 | wielkość ludzkich nadziei czy zwątpień, jak również złudzeń i fałszów
2880 2, 38 | zbawczej ekonomii z nim związanej, „duch ciemności” (por.
2881 3, 56 | on określa, jest ściśle związany z interpretacją całej rzeczywistości
2882 3, 57 | pomyśleć o wyścigu zbrojeń i związanym z tym niebezpieczeństwem
2883 3, 65 | Kościoła, to w ostatnich latach zwiększyła się również liczba osób,
2884 3, 57 | ludzkie (podobnie jak i zwierzęce) jest śmiertelne. Skoro
2885 1, 8 | Go do was”. ~Należy tutaj zwrócić uwagę, że — o ile wszystkie
2886 3, 56 | oporu i sprzeciwu, na które zwrócił uwagę św. Paweł w słowach: „
2887 2, 29 | pomnikami jego wysiłków, klęsk i zwycięstw; świat, który — jak wierzą
2888 2, 31 | są zarazem świadectwem o zwycięstwie nad grzechem. Jest to zwycięstwo,
2889 2, 31 | zwycięstwie nad grzechem. Jest to zwycięstwo, które dokonało się poniekąd
2890 3, 55 | Bożego w Duchu Świętym. Kto zwycięży? Ten, kto potrafi przyjąć
2891 2, 39 | dziejach człowieka. Ażeby zwyciężył „Dar”! ~Duch Święty, który
2892 2, 43 | traktuje się pracowników jak zwykłe narzędzia zysku, a nie jak
2893 2, 47 | wolnym wyborze: Pismo Święte zwykło nazywać to „zatwardziałością
2894 3, 60 | najwyższej chwały. ~Także w zwykłych warunkach społecznych chrześcijanie,
2895 1, 9 | formuły, w której wyraża się życiodajna moc Sakramentu, który sprawia
2896 1, 22 | nadprzyrodzone „tchnienie życiodajne”. W Księdze Izajasza został
2897 Wstep, 2 | do Ducha Świętego jako do życiodajnej zasady Kościoła w którym
2898 3, 58 | niejako wewnętrzna „przestrzeń życiowa” człowieka, wyniesiona do
2899 1, 24 | zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął
2900 Wstep, 1 | Jezus w dniu uroczystego żydowskiego Święta Namiotów: „Jeśli
2901 3, 59 | oglądaniem Boga”55; człowiek żyjąc życiem Bożym jest chwałą
2902 3, 59 | chwałą Boga jest człowiek żyjący, a życie człowieka jest
2903 2, 43 | pracowników jak zwykłe narzędzia zysku, a nie jak wolne, odpowiedzialne
2904 3, 58 | mieszkaniem Ducha Świętego”, „żywą świątynią Boga” (por. Rz
2905 2, 41 | Jezu Chryste, Synu Boga żywego, który z woli Ojca, za współdziałaniem
2906 Wstep, 1 | rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza” (
2907 3, 55 | pozwalają nam poznać i żywo odczuć wielkość owego, napięcia
2908 1, 25 | źródłem wody tryskającej na żywot wieczny (por. J 4, 14; 7,
2909 3, 56 | historyczny, uznawany wciąż za żywotną treść marksizmu. ~W teorii
2910 3, 52 | uświęcającą i całą wielopostaciową żywotnością nadprzyrodzoną człowieka:
2911 Zakon, 67 | źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu”69. Tam trafia