Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| najbardziej wymownym świadectwem tego, iż można przekroczyć i
2 Wprow, 0,3| zwłaszcza teraz, w obliczu tego wydarzenia, jakim będzie
3 Wprow, 0,3| osiągnięcia pełnej komunii3. Do tego szlachetnego celu dąży także
4 Wprow, 0,4| nieustannie przyłącza się do tego błagania. W naszej ekumenicznej
5 I, 2,7 | i cierpliwie dotrzymuje tego, co nam grzesznikom łaskawie
6 I, 2,8 | przekonaniem i energią wzywać do tego innych: „Sobór święty zachęca
7 I, 2,11 | synów nie mogą zniszczyć tego, czym napełnił go Bóg zgodnie
8 I, 2,12 | Bogarodzicielki. Dochodzi do tego łączność (communio) w modlitwie
9 I, 2,12 | Kościół Boży” 16. Uznanie tego wszystkiego jest nakazem
10 I, 2,14 | czasach ostatecznych. Elementy tego Kościoła już nam danego
11 I, 3,15 | to w sposób szczególny do tego procesu, któremu dał początek
12 I, 3,16 | Wspólnota nie może zignorować tego wezwania. ~Prowadząc szczery
13 I, 3,17 | pomocnych w rozeznawaniu tego, co jest konieczne dla ruchu
14 I, 4,19 | przypomniałem, że Cyryl i Metody z tego właśnie powodu podjęli trud
15 I, 4,19 | by zatem zapytać: kto ma tego dokonywać? Sobór jednoznacznie
16 I, 5,21 | i Ducha Świętego — aby z tego Źródła czerpać moc tworzenia
17 I, 5,23 | poszukujemy. Sprawdzianem tego jest nasza wspólna modlitwa,
18 I, 5,24 | Trzeba wyrazić radość z tego, że wielorakie spotkania
19 I, 5,24 | Pragnę tutaj odwołać się do tego szczególnego doświadczenia,
20 I, 5,24 | oikoumene. Jestem świadom tego, że właśnie Sobór Watykański
21 II, 1,41 | wyraźniej dostrzec liczne owoce tego wspólnego nawrócenia się
22 II, 2,43 | Jest oczywiste — i dowodzi tego doświadczenie — że w pewnych
23 II, 2,43 | że nigdy nie przestanę tego podkreślać i będę popierał
24 II, 6,50 | Kościołów Wschodu: „Wobec tego święty Sobór zachęca wszystkich,
25 II, 6,50 | urobili sobie słuszny osąd tego wszystkiego” 83.~
26 II, 7,52 | Istambuł), a w październiku tego samego roku Patriarcha był
27 II, 7,53 | jeszcze jeden ważny temat do tego dialogu pomiędzy Wschodem
28 II, 8,55 | się zatem w nawiązaniu do tego apostolskiego dziedzictwa.
29 II, 8,56 | Zachodu i Wschodu pozbawiło je tego bogactwa, jakim są wzajemne
30 II, 8,57 | porządku prawnego” 90.~Częścią tego „skarbu” są także „bogate
31 II, 10,62 | jest konkretnym znakiem tego, że Chrystus jednoczy nas
32 II, 11,65 | nowo jedność; bodźcem do tego ma być również samo bolesne
33 II, 11,66 | życiem duchowym” 111 Prócz tego ten sam Dekret stwierdza,
34 II, 11,66 | stanowić oparcie i podnietę do tego dialogu” 113.~„Myśl nasza
35 II, 12,72 | do Ameryki Północnej. Z tego punktu widzenia, nie pomniejszając
36 II, 13,74 | otrzymane od Boga; dochodzi do tego żywe poczucie sprawiedliwości
37 II, 13,76 | historii o pokój dla świata. Tego samego dnia modlili się
38 III, 1,77 | droga dzieli nas jeszcze od tego błogosławionego dnia, w
39 III, 1,77 | ochrzczonych.~W perspektywie tego celu wszystkie rezultaty
40 III, 1,78 | przez Apostołów” 130. Bez tego pełna komunia nigdy nie
41 III, 3,82 | oddać samego siebie w ręce Tego, który jest naszym Orędownikiem
42 III, 3,84 | gdy chodzi o inne formy tego samego nakazu. Już poprzednio
43 III, 3,85 | nawróceniem się i spełnieniem tego, czego oczekuje Ojciec?
44 III, 4,87 | udzielają sobie nawzajem tego, czego każda z nich potrzebuje,
45 III, 4,87 | zastanowić się nad znaczeniem tego dynamizmu wzajemnego wzbogacania
46 III, 5,88 | wszystkich innych uczestnikami tego podstawowego dobra. Zgodnie
47 III, 5,91 | ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który
48 III, 5,91 | znajdujemy potwierdzenie tego zadania Piotra, także tutaj
49 III, 5,91 | Piotr, związku z posługą tego miłosierdzia, którego sam
50 III, 5,94 | wszystkich Kościołów. Z tego tytułu jest pierwszym pośród
51 III, 5,94 | jednością wiary. Gdy wymagają tego okoliczności, przemawia
52 Adh, 0,101| świadomością, że Kościół jest do tego zobowiązany przez wolę samego
53 Adh, 0,102| powinna być zawsze wyrazem tego niepokoju, który jest tęsknotą
54 Adh, 0,102| nie przyjmuje ofiary od tego, kto trwa w niezgodzie,
|