Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,4 | właśnie zadanie Biskupa Rzymu jako następcy apostoła Piotra.
2 I, 1,5(4) | aspektach Kościoła pojętego jako komunia Communionis notio (
3 I, 2,8 | podejmuje dzieło ekumeniczne jako imperatyw chrześcijańskiego
4 I, 2,10 | uświęcenia i prawdy, które jako właściwe dary Kościoła Chrystusowego
5 I, 2,10 | przecież posługiwać nimi jako środkami zbawienia, których
6 I, 2,12 | mają we czci Pismo Święte jako normę wiary i życia, i wykazują
7 I, 3,16 | której Kościół, rozpatrywany jako ziemska i ludzka instytucja,
8 I, 5,21 | Miłość zwraca się do Boga jako najdoskonalszego źródła
9 I, 5,26 | którego sam Chrystus przemawia jako Jednorodzony i współistotny
10 I, 5,26 | wszyscy byli jedno (...) jako i My jedno jesteśmy» (J
11 I, 6,28 | wszystko, co Sobór określa jako „dialog”. Określenie to
12 I, 6,29 | traktują siebie nawzajem jako partnerów. Podejmując dialog,
13 I, 8 | Dialog jako rachunek sumienia ~
14 I, 8,34 | wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści
15 I, 8,35 | dialogiem nawrócenia” i jako taki również autentycznym „
16 I, 8,35 | zwracając się ku Temu, który jako Odkupiciel świata i Pan
17 I, 8,35 | uznaniu naszej kondycji jako ludzi, którzy zgrzeszyli.
18 I, 8,35 | przestrzeń, w której Chrystus jako Źródło jedności Kościoła
19 II, 1,42 | należą ci chrześcijanie, jako „Kościoły i Wspólnoty kościelne
20 II, 4,48 | Dialog ekumeniczny, jako prawdziwy dialog zbawienia,
21 II, 5,49 | Wspólnotach ma charakter bierny. Jako dobra Kościoła Chrystusowego
22 II, 7,53 | Muszą oni być czczeni razem jako patronowie naszej europejskiej
23 II, 8,57 | Przez stulecia żyliśmy jako Kościoły siostrzane, sprawując
24 II, 9,59 | już mogą wyznawać razem jako wspólną wiarę w tajemnicę
25 II, 11,66 | jawnie wyznają Chrystusa jako Boga i Pana oraz jedynego
26 II, 11,66 | się w Piśmie Świętym Boga jako przemawiającego do nich
27 II, 11,69 | zaproponowane przez soborowy Dekret jako przedmiot dialogu zostały
28 II, 12,72 | pragnienie doczekania chwili, gdy jako katolicy i luteranie będziemy
29 II, 13,76 | kiedy to ponownie udałem się jako pielgrzym do miasta św.
30 III, 1,79 | 3. Święcenia — pojmowane jako sakrament — do potrójnej
31 III, 1,79 | komunii z nim, rozumiane jako sprawowana w imię Chrystusa
32 III, 2,80 | którą winien podjąć Lud Boży jako całość, choć różne mogą
33 III, 3,82 | który można by określić jako „dialog nawrócenia” i który
34 III, 3,82 | nieustannej reformy Kościoła jako instytucji także ludzkiej
35 III, 4,87 | 13). Powiedziałem już, że jako Kościół katolicki jesteśmy
36 III, 4,87(144)| temat: Jedność Kościoła jako koinonia: dar i wymaganie (
37 III, 5,88 | Wielkiego, pełnię posługę jako servus servorum Dei. Ta
38 III, 5,89 | iż kwestia ta pojawia się jako zasadniczy temat nie tylko
39 III, 5,90 | apostolskiego, określanego jako „Piotr razem z Jedenastoma” (
40 III, 5,91 | którego sam doświadcza jako pierwszy? Mimo to trzykrotnie
41 III, 5,92 | chrześcijańskiego doświadczenia.~Jako spadkobierca misji Piotra
42 III, 5,94 | Augustyn, ukazawszy Chrystusa jako „jedynego Pasterza, w którego
43 III, 5,95 | powierzonej wszystkim Biskupom jako „zastępcom i legatom Chrystusa” 153.
44 III, 5,95 | objętych posługą prymatu. Jako Biskup Rzymu dobrze wiem —
45 III, 5,95 | woli Chrystusa każe mi, jako Biskupowi Rzymu, sprawować
46 III, 6,97 | Piotr przedstawiony jest jako ten, który przemawia w imieniu
47 III, 7,98 | Chrystusa przedstawiać się nie jako ludzie skłóceni i niezgodni
48 III, 7,98 | żadną miarą nie budują, ale jako ludzie mocni w wierze, którzy
49 III, 7,98 | wszystkimi chrześcijanami, jako drogę i narzędzie ewangelizacji.
50 III, 7,98 | choć jest przedstawiana jako podstawowe prawo miłości,
51 III, 7,99 | ekumeniczne jest dla mnie jako dla. Biskupa Rzymu „jednym
|