Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| Wspólnot kościelnych, które nie są w pełnej komunii z Kościołem
2 Wprow, 0,1| złożoną dla Królestwa Bożego, są najbardziej wymownym świadectwem
3 Wprow, 0,2| przebaczenia i pojednania, są powołani, aby ponownie zastanowić
4 Wprow, 0,3| tych latach i które nadal są jego udziałem, pozwalają
5 Wprow, 0,3| świadom, że ich grzechy są sprzeniewierzeniem się zamysłowi
6 I, 2,9 | wszyscy stanowili jedno” są zatem modlitwą skierowaną
7 I, 2,10 | komunii, wierni katolicy są głęboko świadomi wezwania,
8 I, 2,10 | podlegają brakom, wcale nie są pozbawione znaczenia i wagi
9 I, 2,12 | prawdy”, które w różny sposób są obecne i działają poza widzialnymi
10 I, 2,12 | Zbawiciela, naznaczeni są chrztem, dzięki któremu
11 I, 2,13 | społeczności zbawienia” 18. ~Są to teksty ekumeniczne najwyższej
12 I, 2,13 | które w Kościele katolickim są integralnie włączone w pełnię
13 I, 2,14 | chrześcijańskiej tajemnicy są czasem ukazane bardziej
14 I, 3,15 | Bogu w Trójcy Jedynemu. Są nimi: dostrzeżenie działania
15 I, 3,17 | pobudzić. Opracowania te są ważne z dwóch powodów: są
16 I, 3,17 | są ważne z dwóch powodów: są świadectwem znacznych postępów,
17 I, 4,18 | fałszywym pretekstem, że nie są one już dziś zrozumiałe.
18 I, 4,20 | 20. Stwierdzenia powyższe są ogromnie doniosłe, a dla
19 I, 5,21 | również do tych, którzy nie są w pełnej komunii z nami.
20 I, 5,21 | wspólnoty modlących się: „gdzie są dwaj albo trzej zebrani
21 I, 5,26 | sióstr. Właśnie dlatego, że są oni rozłączeni, z tym większą
22 I, 7,31 | diecezji. Inicjatywy te są świadectwem konkretnego
23 I, 9,38 | swoje formuły dogmatyczne, są czymś odrębnym od zmiennych
24 I, 9,39 | dziedzinie najważniejsze są dwa punkty odniesienia:
25 II, 1,42 | nierzadko wymaga od tych, którzy są za nie odpowiedzialni, decyzji
26 II, 3,44 | ekumenicznego nawrócenia są znaczne także w innej dziedzinie,
27 II, 3,44 | różnych grup językowych, jakim są ekumeniczne przekłady Biblii.
28 II, 3,45 | jest na nowo odkrywana.~Są to wszystko przejawy zbieżności
29 II, 3,46 | chrześcijanom, którzy nie są w pełnej komunii z Kościołem
30 II, 3,46 | tych Kościołów, w których są one ważne. Warunki takiej
31 II, 6,50 | Eucharystię, dzięki którym są dotąd z nami złączone najściślejszym
32 II, 8,56 | je tego bogactwa, jakim są wzajemne dary i pomoc. Trzeba
33 II, 8,57 | Częścią tego „skarbu” są także „bogate tradycje życia
34 II, 9,61 | Kościele by się znaleźli, są zawsze we własnym domu;
35 II, 9,61 | różnorodne posługi i służby są sprawowane pod przewodnictwem
36 II, 9,61 | Apostołów. Pierwsze sobory są wymownym świadectwem tej
37 II, 11,65 | 65. Wspólne są zatem korzenie, podobne
38 II, 11,66 | ekumeniczne wspólnego Chrztu są liczne i doniosłe. Chociaż
39 II, 12,73 | chrześcijan, których konsekwencje są odczuwalne na poziomie Konferencji
40 II, 13,76 | że racje religijne nie są prawdziwą przyczyną toczących
41 III, 1,78 | obowiązków oprócz tych, które są konieczne (por. Dz 15, 28).~
42 III, 3,84 | dowód na moc łaski, nie są oni bynajmniej jedynymi
43 III, 4,87 | zostały w nich uwypuklone i są przeżywane pewne wspólne
44 III, 5,94 | którego jedności wszyscy są jednym”, tak poucza: „niech
45 III, 5,94 | komunii, bo wszyscy Pasterze są w jedności z Piotrem, a
46 III, 5,95 | ich „kolegium”, oni zaś są jego braćmi w posłudze.~
|