Czesc,  Rozdzial, Paragraf

 1 Wprow,  0,1|    Odkupienia, muszą razem wyznawać tę samą prawdę o Krzyż1. Krzyż!
 2 Wprow,  0,2|         poznanie pogarszają jeszcze tę sytuację. Dlatego zaangażowanie
 3 Wprow,  0,4|         Chrystus powierzył Piotrowi tę specjalną misję w Kościele
 4 Wprow,  0,4|     Serdecznie proszę, aby modlitwę tę podjęli wierni Kościoła
 5  I,  2,8   |                                  8. Te słowa Dekretu Unitatis redintegratio
 6  I,  2,9   |        która jest zwykłą sumą osób. Tę jedność tworzą więzy wyznania
 7  I,  2,10  |             katolickiej” 11. ~„Same te Kościoły i odłączone Wspólnoty,
 8  I,  2,11  |           mierze, w jakiej elementy te znajdują się w innych Wspólnotach
 9  I,  2,14  |                       14. Wszystkie te elementy zawierają w sobie
10  I,  3,17  |        winien pobudzić. Opracowania te są ważne z dwóch powodów:
11  I,  4,20  |             i w konsekwencji winien tę całość przenikać i z niej
12  I,  5,23  |  doświadczenia tych, którzy głosząc tę samą Ewangelię odwoływali
13  I,  5,25  |             za rękę i prowadzi nas. Te spotkania i modlitwy zapisały
14  I,  7,31  | poszczególnych diecezji. Inicjatywy te są świadectwem konkretnego
15  I,  7,32  |         bezstronną ocenę; wtedy też te Wspólnoty osiągają pełniejszą
16  I,  8,35  |           pełnej wzajemnej komunii, tę wewnętrzną przestrzeń, w
17  I,  9,36  |            wszystkim przeanalizować te rozbieżności, jakie stanowią
18  I,  9,38  |            dwa sposoby patrzenia na tę samą rzeczywistość — choć
19  I,  9,39  |             wiary. Przede wszystkim te właśnie rozbieżności należy
20 II,  3,44  |       przyjął oczywiście z radością te przekłady75. Opracowane
21 II,  3,44  |         ważny krok naprzód stanowią te wspólne przekłady.~
22 II,  3,45  |         ostatecznie przypieczętować tę „realną, choć jeszcze niedoskonałą”
23 II,  3,46  |          okolicznościach — prosić o te same sakramenty duchownych
24 II,  5,49  |            wzrost komunii. Kontakty te i dialog pozwoliły chrześcijanom
25 II,  5,49  |    pozwoliły chrześcijanom dostrzec te elementy wiary, które ich
26 II,  6,50  |            w konsekwencji „Kościoły te mimo odłączenia posiadają
27 II,  6,50  |          należycie wzięli pod uwagę te specjalne warunki powstania
28 II,  7,52  |    przyjmowany uroczyście w Rzymie. Te modlitewne spotkania wyznaczały
29 II,  7,53  |                                 53. Te regularne kontakty pozwalają
30 II,  8,57  |            że trzeba powiedzieć, iż te odmienne sformułowania teologiczne
31 II,  9,59  |           jedności Ludu Bożego” 98. Te wspólnie złożone oświadczenia
32 II, 10,62  |          Chalcedońskiego. Wszystkie te Kościoły wysłały obserwatorów
33 II, 10,62  |            stwierdzić, że wyznajemy tę samą wiarę w Chrystusa,
34 II, 11,66  |       katolickim112. Bez względu na te okoliczności Sobór proponuje
35 II, 12,71  |             i Wspólnot kościelnych. Te kontakty przyczyniają się
36 II, 12,71  |     Wspólnot reformowanych albo też te ostatnie stanowią pokaźną
37 II, 12,72  |           krajów europejskich, skąd te podziały wzięły początek,
38 II, 12,72  |           dróg wierności Ewangelii. Te wszystkie spotkania stały
39 II, 13,75  |     wywierają ujemny wpływ także na tę współpracę i stawiają jej
40 III,  1,78 |        powołane dla dialogu. Teksty te omawiają Chrzest, Eucharystię,
41 III,  3,82 |         chrześcijańskich Wspólnot w tę całkowicie wewnętrzną duchową
42 III,  3,84 |         rozlewa własną krew i przez tę ofiarę przybliża ku sobie
43 III,  3,84 |        najpierw i przede wszystkim, tę właśnie rzeczywistość świętości139.~
44 III,  5,93 |        miłosierdzia Chrystusa. Całą tę lekcję Ewangelii trzeba