Czesc,  Rozdzial, Paragraf

 1 Wprow,  0,2|              Bogu za to, że nakłonił nas, byśmy szli naprzód drogą
 2  I,  1,6   |         swego Syna, aby umierając za nas i zmartwychwstając, obdarzył
 3  I,  1,6   |           zmartwychwstając, obdarzył nas swoim Duchem miłości. W
 4  I,  4,20  |         wiele mocniejsze jest to, co nas łączy, niż to, co nas dzieli”.
 5  I,  4,20  |             co nas łączy, niż to, co nas dzieli”. Sobór zaś ze swej
 6  I,  5,22  |    rzeczywiście obecny: modli się „w nas”, „z nami” i „za nas”. On
 7  I,  5,22  |               w nas”, „z nami” i „za nas”. On przewodzi sam naszej
 8  I,  5,25  |          wzmiankę. Pan naprawdę ujął nas za rękę i prowadzi nas.
 9  I,  5,25  |          ujął nas za rękę i prowadzi nas. Te spotkania i modlitwy
10  I,  5,27  |      osobistym dialogu, jaki każdy z nas powinien prowadzić z Panem
11  I,  5,27  |        siostry Marii Gabrieli poucza nas, pozwala nam zrozumieć,
12  I,  8,34  |         siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy
13  I,  8,34  |             odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości” (
14  I,  8,34  |         czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki” (1, 10). Takie
15 II,  1,41  |           warunkiem, który usposabia nas do przyjęcia dalszych darów
16 II,  1,42  |         uznanie braterstwa łączącego nas z innymi nie jest przejawem
17 II,  5,49  |        kolejno rozbieżności dzielące nas od każdej z nich. Bóg pozwolił
18 II,  7,53  |             w modlitwie przyzwyczaja nas do współistnienia i skłania
19 II,  8,56  |           zniechęca. Św. Paweł wzywa nas: „jeden drugiego brzemiona
20 II,  8,56  |              Jakże stosowne jest dla nas i jak aktualne jego apostolskie
21 II,  8,57  |       kapłaństwo i Eucharystia łączą nas jeszcze głębiej; uczestnicząc
22 II,  9,59  |             i oparciu się na tym, co nas łączy, Komisja mieszana
23 II, 10,62  |            Patriarchowie zaszczycili nas wizytą, tak że Biskup Rzymski
24 II, 10,62  |           tego, że Chrystus jednoczy nas mimo barier historycznych,
25 II, 10,62  |       uwzględniając zarazem różniące nas formuły teologiczne108.
26 II, 10,63  |         wyznać wspólnie wiarę, która nas łączy. Raz jeszcze trzeba
27 II, 10,63  |            tylko tym: jest także dla nas źródłem otuchy, ukazuje
28 II, 11,66  |            się znacznie nie tylko od nas, ale i między sobą”, i to
29 II, 11,66  |              Proroków, wcielonym dla nas Słowie Bożym. Kontemplują
30 II, 11,66  |            jednak, „mają odmienne od nas zapatrywania (...) na stosunek
31 II, 12,72  | Doświadczyliśmy obecności Pana wśród nas.~Chciałbym w tym miejscu
32 III,  1,77 |               jak długa droga dzieli nas jeszcze od tego błogosławionego
33 III,  4,87 |           słusznie pragną i czego od nas oczekują, w tym też celu
34 III,  5,95 |          Ducha Świętego, by obdarzył nas swoim światłem i oświecił
35 III,  5,96 |                aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył,
36 III,  7,98 |                aby i ani stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył,
37 III,  7,99 |           Niech Duch Święty prowadzi nas drogą pojednania, aby jedność
38 Adh,  0,100|             wędrówki, która prowadzi nas na próg Trzeciego Tysiąclecia.
39 Adh,  0,102|              Rz 8, 26), aby uzdolnić nas do proszenia Boga o to,
40 Adh,  0,102|         Duchu, który umie oddalić od nas widma przeszłości i bolesne
41 Adh,  0,102|           podziału; On umie obdarzyć nas rozsądkiem, mocą i odwagą,