Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| jedności chrześcijan, rzucone tak stanowczo i z mocą ponowione
2 Wprow, 0,1| istotą, która powinna żyć tak, jak gdyby Bóg nie istniał. ~
3 Wprow, 0,2| trudną, ale przynoszącą tak wiele radości — drogą jedności
4 I, 2,9 | Chrystusem” (1 J 1, 3). Tak więc, dla Kościoła katolickiego
5 I, 2,9 | pełni się urzeczywistnił, tak aby „wydobyć na światło,
6 I, 2,12 | siłę do przelania krwi. Tak oto we wszystkich uczniach
7 I, 3,15 | chorobliwej pewności siebie. Tak więc dążenie ekumeniczne
8 I, 4,18 | spełnianie jej wymogów. Tak więc „bycie razem”, które
9 I, 4,20 | życia. ~Papież Jan XXIII tak wierzył w jedność Kościoła
10 I, 4,20 | wierzył w jedność Kościoła i tak patrzył w stronę jedności
11 II, 1,41 | zjednoczenia chrześcijan na tak wielką skalę i w tak rozległym
12 II, 1,41 | na tak wielką skalę i w tak rozległym zakresie. Już
13 II, 2,43 | pokoju, przyszłości świata. Tak czyniąc, tworzą komunię
14 II, 2,43 | za cel przemianę świata, tak aby zwyciężył w nim szacunek
15 II, 2,43 | stwierdzam z zadowoleniem, że i tak już rozległa sieć ekumenicznej
16 II, 3,44 | wszystkim na myśli wydarzenie tak doniosłe dla różnych grup
17 II, 7,52 | To wydarzenie kościelne, tak bogate w treść ekumeniczną,
18 II, 7,52 | Soboru, 7 grudnia 1965 r. Tak więc zgromadzenie soborowe
19 II, 7,52 | wizytę, jaką mu złożyłem, tak że w grudniu 1987 r. mogłem
20 II, 7,53 | odnajduje swe duchowe korzenie, tak jak odnajduje je w św. Benedykcie.
21 II, 7,54 | coraz rozleglejsze obszary, tak że ogarnia cały Kościół.
22 II, 8,56 | nimi pełną komunię, źródło tak wielu dóbr dla Kościoła
23 II, 8,57 | u jednych niż u drugich, tak że trzeba powiedzieć, iż
24 II, 8,58 | trudnej i delikatnej sprawie, tak aby mogli oni dobrze pojąć
25 II, 10,62 | zaszczycili nas wizytą, tak że Biskup Rzymski mógł z
26 II, 10,63 | 63. Tak więc dzięki kontaktom ekumenicznym
27 II, 11,65 | sam sposób do wszystkich, tak na Wschodzie, jak i na Zachodzie.
28 II, 11,70 | kościelnych. Modlitwa o jedność, tak głęboko już zakorzeniona
29 III, 1,78 | pragnie Bóg. Pragnienie tak pojętej jedności wyrażają
30 III, 2,80 | i wzbudza sensus fidei.~Tak więc przyswojenie rezultatów
31 III, 3,83 | bracia ci zachowali w sobie tak radykalne i absolutne przywiązanie
32 III, 5,90 | najwyższe świadectwo. I tak, Kościół Rzymu staje się
33 III, 5,90 | słowach samego Chrystusa, tak jak zostały one zanotowane
34 III, 5,94 | jedności wszyscy są jednym”, tak poucza: „niech zatem wszyscy
35 III, 7,98 | 21), kładzie się nieraz tak wielki nacisk na owo „aby
36 III, 7,98 | rzeczowego badania prawdy. Tak jest: los ewangelizacji
37 III, 7,98 | chrześcijan jest okolicznością tak bardzo obciążającą, że aż
38 Adh, 0,100| wolą Chrystusa, wyrażoną z tak wielką żarliwością i mocą
39 Adh, 0,102| zawsze będzie brzmiała: „tak”. Jest to ta sama odpowiedź,
|