Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,2| wobec drugich. Nierzadko też bezwład, obojętność i niedostateczne
2 I, 2,9 | element Jego dzieła. Nie jest też drugorzędnym przymiotem
3 I, 2,11 | Kościoła Chrystusowego, ani też komunia łącząca go nadal
4 I, 2,13 | Ciała Chrystusa, dlatego też zdobi ich należne im imię
5 I, 3,15 | związku z tym rozszerzył się też zakres spraw, które domagają
6 I, 4,19 | życiu chrześcijańskim, czy też w badaniach teologicznych
7 I, 5,23 | jego wiarygodności. Dlatego też musi być szczególnie obecna
8 I, 5,24 | który nastąpił” 46. Nie mogę też zapomnieć wspólnych modlitw
9 I, 5,24 | Amerykach i w Afryce czy też w siedzibie Ekumenicznej
10 I, 6,28 | dążenia do jedności, to w niej też zakorzenia się i z niej
11 I, 6,28 | poszczególnych osób, jak też każdej ludzkiej wspólnoty.
12 I, 6,28 | Ecclesiam suam52, odnajdujemy też w doktrynie i praktyce ekumenicznej
13 I, 6,29 | 29. Dlatego też soborowy Dekret o ekumenizmie
14 I, 7,31 | konsekwencji udoskonaliła się też „technika” dialogowania,
15 I, 7,32 | bezstronną ocenę; wtedy też te Wspólnoty osiągają pełniejszą
16 I, 8,34 | grzeszności powinno kształtować też ducha dialogu ekumenicznego.
17 I, 9,36 | w tej samej formie, czy też pod inną postacią. ~
18 II, 4,48 | zbudowania katolików: „Nie można też przeoczyć faktu, że cokolwiek
19 II, 7,52 | eklezjalnego braterstwa wpisuje się też ustalony już od kilkunastu
20 II, 8,58 | Kanonicznego95. Została też jasno i jednoznacznie przedstawiona
21 II, 9,59 | sakramentami” 97. Komisja mogła też stwierdzić i oświadczyć,
22 II, 11,64 | schyłku średniowiecza czy też w późniejszych czasach,
23 II, 11,65 | zatem korzenie, podobne też — choć odrębne — dążenia,
24 II, 11,68 | 68. Dekret nie pomija też sprawy życia duchowego i
25 II, 11,68 | ci bracia; nie zapomina też o ich inicjatywach na rzecz
26 II, 11,69 | zostały już omówione lub też będą podjęte w niedalekiej
27 II, 12,71 | Wspólnot reformowanych albo też te ostatnie stanowią pokaźną
28 II, 12,72 | poszczególnych Wspólnot, jak też całe Społeczności. Pod tym
29 II, 12,73 | Wielką radością napawa też fakt, że w poszczególnych
30 II, 13,76 | ludzkiego ducha.~Nie chcę tu też pominąć Dnia Modlitw o pokój
31 III, 2,81 | powierzonym im w Kościele. Jest też oczywiste, że szczególne
32 III, 4,87 | czego od nas oczekują, w tym też celu poznawać ich sposób
33 III, 5,91 | 15-19). Znamienne jest też, że według Pierwszego Listu
34 III, 5,92 | na niego patrzeć. W niej też zrozumiała staje się władza
35 III, 5,94 | będących w komunii z nim. Może też — pod ściśle określonymi
36 III, 7,98 | wszystkim narodom, ale jest też prawdą, że musi zmagać się
|