Czesc, Rozdzial, Paragraf
1 Wprow, 0,1| zbliżającego się roku 2000. Będzie on dla nich świętym Jubileuszem,
2 Wprow, 0,3| nadzwyczajnej godzinie, kiedy prosi on Pana, aby wzrastała jedność
3 Wprow, 0,4| potrzebne „Piotrowi”, aby mógł on służyć braciom. Serdecznie
4 I, 1,5 | wyjaśnia List do Efezjan, On „zburzył rozdzielający je
5 I, 4,20 | Kościoła. Przeciwnie, należy on w sposób organiczny do całości
6 I, 5,22 | którym jest Jezus Chrystus. On jest „wczoraj i dziś, ten
7 I, 5,22 | nas”, „z nami” i „za nas”. On przewodzi sam naszej modlitwie
8 I, 5,23 | Chrystusa, który jest Jeden. On jest naszą jednością. ~Modlitwa „
9 I, 6,29 | kryteriach, jakimi winien się on kierować w relacjach z innymi
10 I, 8,34 | ekumenicznego. Jeżeli nie staje się on rachunkiem sumienia, poniekąd „
11 I, 8,34 | Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną
12 I, 9,38 | ekumenizm, jest to, że pomaga on chrześcijańskim Wspólnotom
13 II, 2,43 | Bogu „za to, czego dokonał On w innych Kościołach i Wspólnotach
14 II, 7,52 | r. Przy tej okazji mógł on spotkać się także z Patriarchą
15 III, 1,79 | to, by nie zadowalał się on łatwymi a złudnymi rozwiązaniami,
16 III, 3,85 | czego oczekuje Ojciec? On jest z nami.~
17 III, 4,87 | wzajemnego wzbogacania się. Jest on oparty na komunii już istniejącej
18 III, 5,88 | Wspólnot kościelnych to on zachował posługę Następcy
19 III, 5,88 | i z wiarą Ojców zachował on w posłudze Biskupa Rzymu
20 III, 5,90 | Apostolskich pojawia się on w roli głowy i rzecznika
21 III, 5,92 | 92. Co do Pawła, to może on zakończyć opis swojej posługi
22 III, 5,94 | polega właśnie na tym, że ma on „czuwać” (episkopein) niczym
23 III, 5,94 | imię własnych interesów. To on ma obowiązek przestrzegać
24 III, 6,97 | trwać w Kościele, aby był on w świecie — pozostając pod
25 Adh, 0,100| przekonania, które wrył on w świadomość Kościoła katolickiego,
26 Adh, 0,100| wypowiedział w chwili, gdy wkraczał On w zbawczy dramat swojej
27 Adh, 0,102| bolesne wspomnienia podziału; On umie obdarzyć nas rozsądkiem,
|